အခန်း (၅၆)

ပါဝင်သူများသည် အဓိကကွင်းသို့ တယ်လီပို့ပြန်ပို့ခံရသောကြောင့် တစ်ဖန် အာကာသအလင်းရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ရောက်ရှိလာသောအခါ အမည်အမျိုးမျိုးကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အော်ဟစ်နေသော အားပေးသံများဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် လူအုပ်၏အချို့အပိုင်းများမှ သူ့နာမည်ကိုပင် အော်ဟစ်နေသည်ကို ကြားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒေမီယန်သည် ဦးဆောင်ဘုတ်ကို မြင်ပြီး အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ ထိပ်ဆုံး ၅၀ ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားပြီး သူသည် ထိုစာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် ပထမနေရာတွင် မရှိခဲ့ပေ။

[ပထမ - ကက်သရင်း ဟတ် - ၇၅ မှတ်]

ထိုအမည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ 'ရှုံးနိမ့်ရတာ ဆိုးပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ သူနဲ့ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာပဲ ကောင်းပါတယ်' ဒေမီယန်၏အမည်သည် ၆၆ မှတ်ဖြင့် ဒုတိယနေရာတွင် ရှိနေသည်။

ထိုဘုတ်တွင် ပွဲပြီးနောက် ကျော်ကြားလာမည့် အမည်များ တန်းစီနေပြီး အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ အထူးပါရမီရှင်များ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ၁၅ ဦးခန့်သာ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသော်လည်း အများအပြားသည် လှည့်စားခံရပြီး ၎င်းတို့စုဆောင်းထားသော လက်ကောက်များစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။

ကျန်ရှိသော ပါဝင်သူ ၁၀၅၀ ဦးကို စင်မြင့်မှ ခေါ်ဆောင်ကာ ၎င်းတို့အနားယူရန်အတွက် နောက်ခန်းများစွာသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ နောက်ပွဲမစတင်မီ တစ်ရက်အနားယူခွင့် ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ထွက်ခွာသွားစဉ် ကြေညာသူသည် နောက်ဆုံးအကြံပေးချက်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ "ပြိုင်ပွဲဝင်များ၊ သင်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို အာရုံစိုက်ပြီး သူငယ်ချင်းဖွဲ့ကြပါ။ ကျွန်တော်ပြောရမှာက သင်တို့နဲ့ သီးသန့်အခန်းကို မျှဝေနေတဲ့လူတွေဟာ နောက်အဆင့်မှာ အရေးကြီးလာလိမ့်မယ်"

၎င်းတို့လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဒေမီယန်သည် နောက်မှ တွန်းထိုးခံရသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ငါ့ကို အနိုင်ယူဖို့ မင်းမကြိုးစားဘူးလား။ မင်းရဲ့ယုံကြည်မှုတွေ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ" ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက လှောင်ပြောင်စွာ ပြောကြားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်သည် နောက်သို့ ရောက်သွားကာ သူမ၏ခါးကို ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါပြီ၊ ဒါက ပထမဆုံးပွဲပဲ။ နောက်ပွဲပြီးရင် မင်းရဲ့စွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုထိန်းထားနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ကက်သရင်းသည် သူမ၏မျက်နှာ နီရဲနေသောကြောင့် သူ၏လက်ကို ပုတ်ထုတ်ကာ သူမ၏အရှိန်ကို တိုးမြှင့်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီပွဲက တကယ်ပျော်စရာကောင်းတယ်။ ငါ့လေ့ကျင့်မှုမှာ သီအိုရီအရပဲ စဉ်းစားထားခဲ့တဲ့ အရာတွေ အများကြီးကို စမ်းသပ်ခွင့်ရခဲ့တယ်"

ဒေမီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့။ ပိုပျော်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့အာကာသစွမ်းရည်ကို ကန့်သတ်ထားခဲ့ပြီး အဲဒီနောက်ဆုံးတိုက်ပွဲက အချိန်ကောင်းတစ်ခုပဲ"

"နောက်ဂိမ်းက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ။ ပါဝင်သူတွေ အများကြီးကျန်နေသေးပြီး နောက်ဆုံး ၁၂ ယောက်ပြိုင်ပွဲမတိုင်ခင် နောက်ထပ်ပွဲ ၂ ပွဲပဲ ကျန်တော့တယ်"

ဒေမီယန်သည် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပါဝင်သူများ၏အုပ်စုကို ကြည့်ရှုရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ သူတို့က ဒီလိုတစ်ကိုယ်တော်ပွဲတွေကို ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် လူအုပ်ကို စိတ်ဝင်စားအောင် ထိန်းထားရင်း အရေအတွက်ကို လျှော့ချဖို့ အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မယ်"

နှစ်ဦးသား ပွဲအကြောင်း ဆက်လက်ဆွေးနွေးနေစဉ် ၎င်းတို့အတွက် စီစဉ်ထားသော သီးသန့်အခန်းများသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အခန်းတစ်ခုစီသည် လူ ၃ ဦးဆံ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသောကြောင့် နေရာအလုံအလောက်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အမျိုးမျိုးသောနိုင်ငံများနှင့် လူမျိုးများအကြား ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်သော ပွဲ၏မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုမိုအားပေးရန်ဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်နှင့် ကက်သရင်းတို့သည် သီးသန့်အခန်းတစ်ခုသို့ ဝင်ကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး စကားပြောနေကြသည်။

အခန်းသည် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းပါ တိုက်ခန်းအရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး ဘုရင်အရွယ်အစား အိပ်ရာ၊ ရေချိုးခန်းအပြည့်အစုံနှင့် အဆာပြေစားစရာများ ပါရှိသည်။ ပွဲများကို ပရိသတ်အား ပြသရန် အသုံးပြုသော စခရင်ငယ်တစ်ခုလည်း အခန်းထဲတွင် ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ ရုပ်မြင်သံကြားနှင့် ဆင်တူသည်။

အခန်းသည် လူ ၃ ဦးအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း အိပ်ရာတစ်ခုသာ ရှိသည်ကို ဒေမီယန် အံ့အားသင့်ခဲ့သော်လည်း ထိုမေးခွန်းအတွက် မကြာမီ အဖြေရခဲ့သည်။ သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေစဉ် ကက်သရင်းသည် ရုတ်တရက် လီဗာတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် နောက်ကျောဖြင့် လဲကျသွားခဲ့သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ဆိုဖာအိပ်ရာများလည်း ရှိပုံရသည်။

ကက်သရင်းသည် ဒေမီယန်ကို အံ့အားသင့်စေရန်နှင့် သူ၏အံ့အားသင့်သော အမူအရာကို ကြည့်ရန် လီဗာကို ဆွဲလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ပျော်စရာကောင်းသော နောက်ပြောင်မှုတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။ သို့သော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် သူမသည် အရာများကို သေချာစွာ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ အခန်းထဲတွင် အတော်အတန်သေးငယ်သော အိပ်ရာတစ်ခုပေါ်တွင် အတူတကွ လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် လက်တွေ့အားဖြင့် ထိတွေ့နေပြီဖြစ်သည်။

ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမသည် ဒေမီယန်က သူမကိုလည်း ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏မျက်နှာများသည် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသည်။ စက္ကန့်များသည် ကုန်လွန်သွားပြီး နှစ်ဦးသား အချင်းချင်း မျက်လုံးချင်းဆုံကာ ၎င်းတို့၏အိပ်မက်များမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့သည်။ ကက်သရင်းသည် အလျင်အမြန် မျက်လွှာချခဲ့သည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီး သူမ၏လက်ရှိအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းများကို တွေးတောခဲ့သော်လည်း မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သူမ၏အုပ်ထိန်းသူကောင်းသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားရှိနေရာသို့ ညှစ်ဝင်လာသော ဧရာမအနက်ရောင်ဝံပုလွေပုံစံဖြင့် ပေါ်လာပြီး ရှက်စရာကောင်းသော အခြေအနေကို သက်သာစေခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ကယ်တင်ခံရသူသည် ကက်သရင်းတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ ဒေမီယန်သည် သူ၏သားရဲဗီဇတွင်လည်း...အခြားသော တိုက်ပွဲအမျိုးအစားများကို နှစ်သက်ကြောင်း ယခုမှပင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာသည် သူနှင့် လက်မအနည်းငယ်သာ ကွာဝေးသည်ကို တွေ့သောအခါ သူ၏ဗီဇသည် တောက်လောင်လာပြီး သူ၏ပခုံးပေါ်ရှိ နတ်ဆိုးငယ်လေးကဲ့သို့ သူ့ကို ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသော ဒေမီယန်သည် သူ၏ပထမဆုံးအကြံဖြစ်သော မသိချင်ယောင်ဆောင်ခြင်းကို လုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မတော်တဆ အခြားကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမပြုမီ အစစ်အမှန် ဝီဘူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး၏ အသေးစိတ်ကို သူသိသည်။

'ဂျပန်အဓိကဇာတ်ကောင်တွေက အမြဲတမ်း အလွန်အမင်း ထုံထိုင်းပြီး အဲဒါကြောင့်ပဲ အချစ်ဇာတ်လမ်းက anime တစ်ခုလုံးရဲ့ နောက်ဆုံးအပိုင်းအထိ မဖွံ့ဖြိုးလာတာ။ ငါက ပါရမီရှင်ပဲ'

ဇာရာသည် သူ၏ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားရပြီး သူ၏ခေါင်းထဲတွင် လျှောက်သွားနေသော အရူးအမူးအတွေးများကို ကြားပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မျက်လုံးကို လှန်လိုက်ကာ ၎င်းတို့၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် မက်ဆေ့ခ်ျအမျိုးမျိုး ပေးပို့ခဲ့သည်။

ဒေမီယန် အဓိပ္ပာယ်ပြန်ဆိုရမည်ဆိုလျှင် "ဘာလို့ အဲဒီလို ကြောက်ရွံ့နေတာလဲ။ သူမလည်း မင်းနဲ့ ပေါင်းသင်းချင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါဆို လုပ်လိုက်တော့လေ၊ ထူးဆန်းတဲ့ကောင်" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မျိုး ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ရင်း သူသည် မျက်နှာကို အဆက်မပြတ် လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုသော ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်မဲ့သော ဇာရာသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဘယ်ကစသင်ယူခဲ့ပါသနည်း။ ထို့အပြင် ဤသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် သူ၏ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ယခင် အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်မှုများတွင်လည်း ဤဗီဇသည် အဘယ်ကြောင့် မတောက်လောင်ခဲ့သည်ကို သူတွေးတောခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော နီးကပ်မှုသည် ဤအချိန်၌ အနည်းငယ်သာ ရှားပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းကို အရေးတယူ မထင်ကြပေ။ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်နေသကဲ့သို့ စကားပြောခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ပြောင်ခြင်းကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ဗီဇသည် အဘယ်ကြောင့် တက်ကြွနေသနည်း။ 'ငါ အဲဒီအတွေးကို ပထမဆုံး တွေးမိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား'

သူတွေးနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်မှာ ဗီဇသည် သူ၌ရှိပြီးသား အတွေးများကို အားကောင်းစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုအကြံကို သူအလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

'ထုံထိုင်းတဲ့ mc အဖြစ် ဆက်ကစားကြတာပေါ့။ အခုချိန်မှာ ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါ့မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်မရှိဘူး'

ဤအချိန်အားလုံးတွင် သူသည် အခန်းကို လွှမ်းခြုံထားသော နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ဇာရာ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားခဲ့သည်။

ကက်သရင်းသည် ဆင်တူသော်လည်း လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အတွေးများ ရှိနေခဲ့သည်။ 'ငါ့မှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ဘယ်အချိန်ကစပြီး အဲဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါကို ပွဲပြီးတဲ့အထိ စောင့်နိုင်တယ်။ မင်းရှေ့မှာ ဘာရှိလဲ အာရုံစိုက်!' သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးနေသည်။

ထို့နောက် ဘုရားသခင်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုကဲ့သို့ပင် အခန်းထဲရှိ စခရင်သည် ပွင့်လာခဲ့သည်။ ကြေညာသူ၏မျက်နှာသည် မတူညီသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များရှိသော မတူညီသော လယ်ကွင်းများစွာ၏ အလှည့်ကျမြင်ကွင်းနှင့်အတူ ပေါ်လာခဲ့သည်။

လုံးဝပြန့်ပြူးပြီး ကျောက်ဆောင်ထူထပ်သော နေရာတစ်ခု၊ ကျွန်းများပြည့်နေသော သေးငယ်သောပင်လယ်တစ်ခု၊ ဧရာမတောင်တစ်ခုနှင့် မြို့တစ်မြို့ပင် ရှိသည်။

နှစ်ဦးသား၏အာရုံသည် စခရင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ကြေညာသူ စကားပြောလာသည်။

"ပြိုင်ပွဲဝင်များ မင်္ဂလာပါ။ ခင်ဗျားတို့အားလုံး အနားယူရတာကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အချိန်အများကြီးကို ကျွန်တော် မယူပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဂိမ်းကို ကျွန်တော် ရှင်းပြဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ"

"ဒီဂိမ်းကို Monolith Capture လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဒါက အဖွဲ့လိုက်ဂိမ်းပါ။ ပါဝင်သူတွေကို ၃ ယောက်စီပါတဲ့ အဖွဲ့တွေခွဲပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရင်းနှီးဖို့နဲ့ ဗျူဟာချဖို့ ၁ ပတ်အချိန်ပေးထားပါတယ်"

စခရင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းသည် အချို့သော ချောမွေ့သော သတ္တုအမျိုးအစားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကြီးမားသော စတုဂံပုံသဏ္ဍာန်အရာဝတ္ထုတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"အဖွဲ့တစ်ခုစီမှာ သူတို့ကာကွယ်ဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့ monolith တစ်ခုစီရှိပါတယ်။ Survival Games လိုပဲ ကစားသမားတိုင်းမှာ လက်ကောက်တစ်ခုစီရှိပေမယ့် သူ့ရဲ့အသုံးပြုပုံက အလွန်ကွဲပြားပါတယ်။

"ပြိုင်ဘက်အဖွဲ့ရဲ့ monolith ရဲ့ ၁၀ မီတာအတွင်း ရောက်သွားရင် ဒီလက်ကောက်ကို ဖွင့်နိုင်ပါတယ်"

စတုဂံပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော monolith ၏အကွာအဝေးအတွင်းသို့ လူတစ်ဦး လျှောက်ဝင်သွားကာ သူ၏လက်ကောက်ထဲသို့ မာနာကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် monolith သည် အပေါ်မှအောက်သို့ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး နောက်တစ်ခြမ်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ယခုဖွင့်လိုက်သော monolith ၏အတွင်းပိုင်းတွင် သေးငယ်သော စခရင်တစ်ခု ရှိသည်။

"monolith ရဲ့အတွင်းပိုင်းမှာ ကုဒ် ဒါမှမဟုတ် စကားစုတစ်ခု၊ စကားဝှက်အမျိုးအစားတစ်ခုရှိတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီစကားဝှက်ကို ကိုယ့်အဖွဲ့ရဲ့ monolith ထဲကို ရိုက်ထည့်ဖို့ပဲ။ ပထမဆုံး အောင်မြင်တဲ့အဖွဲ့က အဲဒီအဆင့်ကို အနိုင်ရပြီး အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ပထမဆုံး အနိုင်ရတဲ့အဖွဲ့က အလုံးစုံ အနိုင်ရသူဖြစ်လိမ့်မယ်”

"မင်းတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက အလံကို သိမ်းတဲ့ဂိမ်းကို ကစားဖူးလား။ ကောင်းပြီ၊ ဒီဂိမ်းက အဲဒီဂိမ်းရဲ့ ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ ဗားရှင်းပဲ”

"လက်ရှိမှာ အဖွဲ့ ၃၅၀ ရှိပြီး အဖွဲ့ ၁၀၀ သာ ကျန်ရှိတဲ့အထိ ဂိမ်းဆက်ကစားသွားမယ်၊ ဆိုလိုတာက ပါဝင်သူ ၃၀၀ ပေါ့။ မင်းရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့ ဘာလို့ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုစီမှာ လူ ၃ ယောက်ဆံ့တယ်လို့ မင်းထင်လဲ”

"ငါအရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဗျူဟာချဖို့ မင်းတို့မှာ ၁ ပတ်အချိန်ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် စလုပ်လိုက်ကြ"

ထိုစကားနှင့်အတူ စခရင်သည် ပိတ်သွားခဲ့သည်။ ကြေညာသူ၏စကားများကို ကြားပြီးမှသာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အခန်းထဲတွင် နောက်ထပ်လူတစ်ဦး ရှိသင့်သည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဆိုဖာပေါ်မှ စက်ရုပ်ကဲ့သို့ ထရပ်လိုက်သောအခါ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ်ရှိသော အယ်လ်ဖ်တစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဟ-ဟလို။ ကျွန်မနာမည် အီဗာ လော့ခ်ပါ။ ခင်ဗျားတို့နဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" သူမသည် ဦးဆောင်ဘုတ်တွင်လည်း ပါဝင်သောကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း အခန်းထဲရှိ အခြားနှစ်ဦးသည် ယခုအခါ သူမကို သေစေလိုသော အကြည့်များနှင့် တောက်လောင်နေသော အငွေ့အသက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် သူမသည် ရှောင်ဖယ်ရန် မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်နှင့် ကက်သရင်းတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သူမကို တိတ်ဆိတ်စေမလား"

"သူမကို တိတ်ဆိတ်စေမယ်"

နှစ်ဦးသား အီဗာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ "ခ-ခဏလေး ငါတို့ စကားပြောလို့ရသေးတယ်" သူမသည် ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပြေးရင်း အီဗာသည် အသည်းအသန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဇာရာသည် ထောင့်တွင်ထိုင်ကာ ရှိုးကို ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ရှက်ရွံ့ခြင်းသည် သူမနားမလည်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သားရဲယဉ်ကျေးမှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဒေမီယန်သည် ရှုပ်ထွေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမကို ရှုပ်ထွေးစေသော်လည်း ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့သည် ငြိမ်သက်သွားရန် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သည်။ အီဗာကို သေချာစွာ မေးမြန်းခဲ့ပြီး သူမဘာမှ မမြင်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။ မေးမြန်းနည်းနှင့်ပတ်သက်၍လား။ ဖော်ပြရန်မလိုအပ်ပေ...

၎င်းတို့ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ပွဲအကြောင်း သေချာစွာ ဆွေးနွေးရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။ ကက်သရင်းက စကားစပြောခဲ့သည်။

"ဒီဂိမ်းက ဗျူဟာနဲ့ အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် အများကြီးမူတည်လိမ့်မယ်။ ငါတို့က ရမ်းသမ်းပြီး ရှေ့ကိုတိုးသွားလို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် တခြားအဖွဲ့က ငါတို့ရဲ့ကုဒ်ကို အလွယ်တကူယူပြီး အနိုင်ရသွားလိမ့်မယ်။ အစပြုဖို့ ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ မိတ်ဆက်ကြရအောင်။ ငါက ကက်သရင်း ဟတ်၊ ငါ့မှာ လေနဲ့ အယောင်နှစ်မျိုးစလုံးရဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်"

"ဒေမီယန် ဗွိုင့်။ အာကာသနဲ့ လျှပ်စီးစွမ်းရည်"

နောက်ဆုံးတွင် လူသစ်၏အလှည့်ဖြစ်သည်။ "အီဗာ လော့ခ်။ သဘာဝစွမ်းရည်"

ဒေမီယန်က မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟို"

"ဒီပွဲက ပထမပွဲထက် ပိုလွယ်ကူနိုင်ပုံရတယ်"