အခန်း (၂၆၃)

ဝမ်ယန်ရှန်သည် အထက်လူကြီးဆီမှ ထွက်ခွာခွင့် ရခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ ချောင်ဟုန်းရှနှင့် ကလေး သုံးယောက်နှင့်အတူ ယွင်လိုင်မြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ပြန်မလာနိုင်တာကြောင့် ချောင်ဟုန်းရှက ယွင်လိုင်မြို့ဟာ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆိုင်သေးသေးလေးတွေ နေရာတော်တော်များများမှာ ဖွင့်ထားသည်။

ချောင်ဟုန်းရှ၏ မိသားစုသည် ချောင်ကျန်းကျွင်း၏ အိမ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။

သူမ ဒီတစ်ကြိမ် ပြန်လာဖို့ မမျှော်လင့်ထားဘဲ တကယ် ကြားလိုက်ရတဲ့ သတင်းတစ်ခုကတော့ သူမရဲ့ ဒုတိယ အစ်ကိုကြီးနဲ့ သူ့မိသားစုက မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်နေကြပြီပင်။

ချောင်ဟုန်းရှက ငြီးတွားပြီး "ဒုတိယ အစ်ကို၊ နင် မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ငါ့ကို ဘာလို့ မပြောခဲ့တာလဲ?"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ရွှင်မြူးစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါတို့ ချခဲ့တာ။"

သူပြောသလိုပဲ ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုက တွေ့ခဲ့တဲ့ သူ့သားအငယ်ဆုံး ရွှယ်အန်းရှု့ရဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြခဲ့သည်။

ချောင်ဟုန်းရှက အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ရိုက်ကူးရေးကုမ္ပဏီမှာ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုတာ သေချာလား? ဒါက လိမ်လည်မှုမဟုတ်ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး "အဲဒါ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ မသွားခင် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ဟော်မိသားစုကို အကူအညီတောင်းခဲ့တယ်။ အဲဒါက တရားဝင် ကုမ္ပဏီပဲ!"

ချောင်ဟုန်းရှ - "ဒါက အံ့ဩစရာပဲ! အန်းရှု့နဲ့ တုန်းယွင်လေးတို့က တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိကြတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖမ်းစားခဲ့တယ်။ မကြာခင် တစ်နိုင်ငံလုံး ရေပန်းစားလာနိုင်တယ်!"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး "သူတို့ နာမည်ကြီးလာမလား မကြီးဘူးလားဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ ကလေးတွေက ဒါတွေကို စောစောစီးစီး ထိတွေ့မိပြီး အနာဂတ်မှာ သွေးဆောင်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိမှာကို စိုးရိမ်တယ်"

သူက ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာကို မပြောနဲ့ဦး။ အရွယ်ရောက်ပြီး သူတောင်မှ ရုတ်တရက် နာမည်ကြီးပြီး ချမ်းသာလာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ လမ်းကို လွဲချော်သွားလိမ့်မည်။

သူပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် သတိရမိပြီး မိသားစုတစ်စုလုံးရဲ့ ဝေဖန်မှုတွေကို ဆက်တိုက် ခံခဲ့ရသည်။ အခု ဒီအကြောင်းကို သူဘာမှ မပြောရဲတော့ဘူး။

သူသည် အချိန်တိုင်းသာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်သည်။ ကလေးတွင် မှားယွင်းသော မျိုးစေ့များကို တွေ့ရှိပါက အစေ့များကို သူသည် ချက်ချင်းဖယ်ရှားပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ချောင်ဟုန်းရှ - "ဒုတိယအစ်ကို၊ နင့်ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေက မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါတွေက မဖြစ်သေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် နင်အရမ်းစိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက ဟုတ်တယ်ဆိုပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ယိမင်၏ဖခင် ကျောက်ကျဲဖန်အကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။

ချောင်ဟုန်းရှနှင့် ‌ကျောက်ကျဲဖန်တို့ ကွာရှင်းပြီးနောက် ကျောက်ကျဲဖန်သည် သူ့ထက်ဆယ်နှစ်ကြီးသော မုဆိုးမ ရှုကွေ့ယင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။

နောက်တော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နှစ်ကြိမ်လောက် အကြီးအကျယ် ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် ရှုကွေ့ယင်က ဒေါသတကြီးပြေးသွားပြီး ကျောက်ကျဲဖန်နဲ့ ကွာရှင်းချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

တကယ်တော့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ရှုကွေ့ယင်က မငယ်တော့ဘဲ ကလေးလည်း မမွေးနိုင်ဘူး။ သူမသည် ကျောက်ကျဲဖန်နဲ့ ကွာရှင်းလိုက်ရင် သူ့ထက်ငယ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမသည် အသက်၅၀ကျော်၊ ၆၀ကျော်အရွယ် လူအိုများကိုသာ လက်ထပ်နိုင်သည်။

သူမသည် မနေချင်တော့ဘူးလို့ မပြောခဲ့ရပေ။ ထို့ကြောင့် ဒေါသထွက်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝုန်းဒိုင်းကြဲပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်နေထိုင်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဒုတိယအစ်ကို၊ အဲဒီလူ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ? သူဘာလို့ သေသွားတာလဲ?"

ချောင်ဟုန်းရှ မထင်မှတ်ထားသည့်အရာမှာ ယခုနှစ်မှ အသက်လေးဆယ် ပြည့်မှာဖြစ်သော ကျောက်ကျဲဖန်သည် ငယ်ရွယ်နုပျိုသောအရွယ်တွင် သေဆုံးသွားတာ ဖြစ်သည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သက်ပြင်းချပြီး "အဲဒါကို ပြောရမယ်ဆိုရင် သူက သနားစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအပြီးမှာ လူတော်တော်များများက ကောင်းကောင်းနေခဲ့ရတယ်။ ကျောက်မိသားစုက ပျင်းရိနေတုန်းပဲ။ သူတို့က ကျောက်ကျဲဖန်ကို ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှာ အလုပ် လုပ်ခိုင်းခဲ့တယ်။ သူက အမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျခဲ့တာ နေရာမှာပဲ သူက သွေးအန်ပြီး နေ့ဝက်လောက်ကြာတော့ ဆုံးသွားတာပဲ"

ချောင်ဟုန်းရှ - "သနားစရာကောင်းတဲ့လူက မုန်းစရာကောင်းတဲ့ စရိုက်တွေရှိတယ်လေ။ သူ့မိသားစုရဲ့ လှည့်ကွက်တိုင်းကို သူနားမထောင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါသူ့ကို ကွာရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ကွာရှင်းပြီးနောက် သူပြောင်းမည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။ လုံးဝကို မထင်မှတ်ဘဲ သူက ဒီအတိုင်းပဲ နေခဲ့သည်။ သူမ ကျေးဇူးတင်မိသည်မှာ ထိုအချိန်က သူနှင့်ကွာရှင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းပင်။

သေဆုံးသွားသောသူတို့သည် မီးငြိမ်းသွား‌သည့် မီးခွက်နှင့်တူသည်။ ချောင်ကျန်းကျွင်းက ဘာမှထပ်မပြောချင်တော့ပေ။ "ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်က ကျောက်မိသားစုကို ငွေတော်တော်များများ လျော်ကြေးပေးတယ်။ ပိုက်ဆံရဖို့ နင်တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆို မလွယ်မှာကို ငါကြောက်တယ်။"

ကျောက်မိသားစု၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပိုက်ဆံများ ဝင်သွားသောကြောင့် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ထုတ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချောင်ဟုန်းရှက သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ယိမင်က ကျောက်မိသားစုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြီးထားမို့ ကျွန်မ ပိုက်ဆံမလိုချင်ပါဘူး။ သူတို့က ဘာလို့ ယိမင်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး ပြန်လာခိုင်းတာလဲလို့ တွေးမိတယ်။"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောသည်။ "ကျောက်ကျဲဖန်မှာ တခြားကလေး မရှိဘူး။ သူတို့ ယိမင်ကို ပြန်ခေါ်ချင်တာ ထင်တယ်"

ချောင်ဟုန်းရှက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။ "အိပ်မက်မက်နေလိုက်!"

ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျောက်မိသားစုက တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မပေးခဲ့ပေ။ အခု ယိမင်က အရွယ်ရောက်လာလို့ သူတို့က အကျိုးအမြတ်ကို ခံစားချင်နေကြတာလား?

လှပလိုက်တဲ့ အိပ်မက်ပဲ!

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချောင်ဟုန်းရှနှင့် ဝမ်ယန်ရှန်သည် လူလေး ယိမင်နှင့်အတူ ကျောက်ကျာရွာသို့ သွားခဲ့ကြသည်။

‌ချောင်ဟုန်းရှသည် ဝမ်ယန်ရှန်ကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းသည် ကျောက်မိသားစု၏ မျှော်လင့်ချက်အတွင်း မပါပေ။

အရပ်ရှည်ပြီး ခံ့ညားထည်ဝါတဲ့ ဝမ်ယန်ရှန်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူတို့ရဲ့ မောက်မာမှုက တစ်ဝက်လောက် လျော့သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ကျဲဖန်၏ မိခင် ချောင်ဟုန်းရှ၏ အရင်ယောက္ခမ ရှောင်စွေ့ဟွာသည် အသက်ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သန်မာနေဆဲပင်။ သူမ၏ စူးရဲသော မျက်လုံးများက ယိမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ ဘာတွေတွေးနေမှန်း မသိပေ။

ချောင်ဟုန်းရှသည် ကျောက်မိသားစု တွေးနေတာကို ခန့်မှန်းရန် စိတ်မ၀င်စားဘဲ ယိမင်ကို ကျောက်ကျဲဖန်ထံသို့ ဂါရဝပြုရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ကျဲဖန်သည် လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်က ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် တာဝန်မကျေပွန်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယိမင်က ပြန်လာ၍ ဂါရဝမပြုပါက ယိမင်သည် တာဝန်မကျေသူဟု ကမ္ဘာက ထင်မြင်ကြလိမ့်မည်။

ချောင်ဟုန်းရှသည် ဤအရာကို မုန်းတီးခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူမ အလျှော့ပေးခဲ့ရသည်။ အဲဒါကြောင့် သူမသည် ယိမင်ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်။

သူမကလေးကို မဝေဖန်ခံစေချင်ဘူး။

ဂါရဝပြုပြီးနောက် ချောင်ဟုန်းရှသည် မနေချင်တော့ပါ။ သူမသည် ယိမင်နှင့် ထွက်သွားချင်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျောက်မိသားစုက ထွက်လာသည်။

ကျောက်မိသားစု၏ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲများသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ဒီလူတွေက သူမကို စည်းရုံးချင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်ာ

သူတို့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ချောင်ဟုန်းရှက နှာမှုတ်လိုက်သည်။

သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ရှောင်စွေ့ဟွာရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မီးတောက်လောင်ခဲ့သည်။ "ဟုန်းရှ၊ မင်း ဒီနေ့ ယိမင်ကို ခေါ်လာဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် ယိမင်ဟာ ​​ကျဲဖန်ရဲ့ ကလေးဖြစ်ကြောင်း မင်း ဝန်ခံတယ်ဆိုတာ သိသာထင်ရှားတယ်။ ဒီကိစ္စကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလို့ရတယ်။ ယိမင်က သူ့ဘိုးဘေးတွေကို အသိအမှတ်ပြုပြီး သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးကို ပြန်သွားစေချင်တယ်!"

မင်းနေရာကို မင်းပြန်လာ!

ချောင်ဟုန်းရှ - "ဘိုးဘေးတွေကို အသိအမှတ်ပြုပြီး မျိုးရိုးကိုပြန်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။ အရင်က ရှင်ရေးထားတဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်စာက ကျွန်မလက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ရှင့်ကိုမကြောက်ဘူး!"

ရှောင်စွေ့ဟွာက ဒေါသထွက်သွားသည်။ မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲတွေကို စကားပြောခိုင်းဖို့ သူမ ကမန်းကတန်း မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်‌စွေ့ဟွာထက် အသက်ကြီးတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့မုတ်ဆိတ်မွေးတွေကို ပွတ်သပ်ရင်း "ကျဲဖန်က တကယ်ကို သနားစရာကောင်းပါတယ်။ သူ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ထွက်သွားရုံတင်မကဘဲ နောင်မျိုးဆက်ကို မချန်ထားခဲ့ဘူး။ မင်းက သူ့ကို ကွာရှင်းခဲ့ပေမယ့် မင်းတို့က နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် လင်မယားဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ဒီနှစ်တွေကို တွေးကြည့်လိုက်တော့ ယိမင်ကို ပြန်လာပါစေ။"

ချောင်ဟုန်းရှ - "ကျောက်ကျဲဖန်က သနားစရာပဲပြီးတော့ သူက တုံးအလို့ပဲ။ သူ့အမေပြောသမျှကို နားမထောင်ရင် ယိမင်လည်း သေလုနီးပါးဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါလည်း ကွာရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုလို စောစောသေမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါနဲ့ မကစားစမ်းနဲ့။ ရှင် ကျွန်မ ဖိအားမပေးရင် ပိုကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် ဆောက်လုပ်ရေးကနေရတဲ့ လျော်ကြေးတွေ အားလုံးကို ကျွန်မယူမယ်!"

ကျောက်မိသားစုသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ချက်ခြင်းပင် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

သူတို့သည် အစက ချောင်ဟုန်းရှကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် ယိမင်ကို ပြန်ခေါ်လာစေကာ မျိုးနွယ်စုကို ရှေ့သို့ လှမ်းစေချင်ခဲ့သည်။

ယိမင်သည် ယခု အသက်ဆယ့်လေးနှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် သူသည် အလုပ်ထွက်လုပ်နိုင်တော့မည်။ သူရရှိသောငွေများကို ဘေးကင်းရန်အတွက် ကျောက်သို့ သဘာဝအတိုင်း လွှဲပြောင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူ့ပထွေး ဝမ်ယန်ရှန်က သူတို့၏ ကျောက်မိသားစုအတွက် အကျိုးရှိနိုင်သည်။

ကျောက်မိသားစုက အစစအရာရာ စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ အမွေဆက်ခံရန် မျှော်လင့်ထားပြီး နှစ်များစွာကြာပြီးနောက် ချောင်ဟုန်းရှသည် ခေါင်းမာသောပုံစံအတိုင်း ကျန်ရှိနေသည်။

လျော်ကြေးငွေကို စိတ်ထဲတွင်ထားကာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ချောင်ဟုန်းရှကို လွှတ်လိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကျောက်ကျဲဖန်ရဲ့ ဒုတိယဇနီး ရှုကွေ့ယင်က ခုန်ထွက်လာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ?

ရှုကွေ့ယင်သည် ချောင်ဟုန်းရှ၏ ပေါင်ကို ပွေ့ဖက်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များစီးကျလာပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။ "ဟုန်းရှ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျောက်ကျဲဖန်ရဲ့ လျော်ကြေးငွေကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးပါ။ ငါအသက်ကြီးနေပြီ။ ငါ့ကိုယ်ပိုင်ငွေကို ကျောက်မိသားစုက အကုန်သုံးလိုက်ပြီ။ ဒီပိုက်ဆံမရှိရင် ငါတကယ် အသက်မရှင်နိုင်ဘူး!"

ကျောက်ကျဲဖန်၏ ဇနီး ရှုကွေ့ယင်သည် လျော်ကြေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အမွေဆက်ခံနိုင်သည်။ ဒါပေမယ့် သူမသည် ကျောက်မိသားစုနဲ့အတူ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မရခဲ့ဘူး။

ချောင်ဟုန်းရှက သူမကို ကိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးကို ငုံ့ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်မိသားစုသည် ရှုကွေ့ယင်က ချောင်ဟုန်းရှအား အကူအညီတောင်းသည်ကို တွေ့သောအခါ ချက်ခြင်းစိုးရိမ်လာကြသည်။

ဒုတိယယောင်းမ ကျောက်နှင့် တတိယယောင်းမ ကျောက်တို့က အတူတူလာပြီး တစ်ယောက်က သူမဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က သူမအဝတ်တွေကို ဆွဲကာ သူမကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားကြသည်။

ရှုကွေ့ယင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်အနည်းငယ် သူမသည် ပါးရိုက်ခံခဲ့ရသည်။

ချောင်ဟုန်းရှက သူမကို ကြည့်ပြီး အဲဒီတုန်းက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်တွေးမိသည်။

အကယ်၍ သူမတွင် ခိုင်မာသော မိသားစု မရှိခဲ့လျှင် သူမအား အနိုင်ကျင့်သည်မှာ ပိုတောင်ဆိုးပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ရှုကွေ့ယင်ကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဝမ်ယန်ရှန်အား အနည်းငယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ယန်ရှန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လက်တစ်ဖက်စီဖြင့် ဒုတိယယောင်းမ ကျောက်နှင့် တတိယယောင်းမ ကျောက်တို့ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ကျောက်မိသားစုနှင့် အငြင်းပွား မနေခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် ရှုကွေ့ယင်ကို ကားထဲသို့ ခေါ်သွားပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ကျောက်မိသားစု ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ဒူးထောက်လျက် လဲကျသွားသည်။

ထို့နောက် ချောင်ဟုန်းရှသည် ဝမ်ယန်ရှန်နှင့် ရှန်မိသားစု၏ အဆက်အသွယ်များကို သုံးကာ ‌ရှုကွေ့ယင်ကို လျော်ကြေးငွေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံရရှိအောင် ကူညီပေးရန် ငှားရမ်းခဲ့သည်။

အများကြီးမဟုတ်ပေမယ့် ချွေတာတတ်ရင် နှစ်အတော်ကြာအောင် သုံးဖို့ လုံလောက်သည်။

ရှုကွေ့ယင်က သူတို့ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး ဒူးထောက်လုနီးပါးပင်။

ချောင်ဟုန်းရှက သူမကို ရပ်တန့်ဖို့ အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ရှုကွေ့ယင် - "ဟုန်းရှ၊ ငါ မင်းကို တောင်းပန်ဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ အရင်တုန်းက ငါ အရမ်းလွန်ခဲ့တယ်!"

အရင်တုန်းက သူလုပ်ခဲ့တာတွေကို တွေးရင်း ရှက်လွန်းလို့ တွင်းတူးပြီး သူကိုယ်သူ မြှုပ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။

ချောင်ဟုန်းရှက သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "အတိတ်ကို မေ့လိုက်ပါ။ ရှင် ကျောက်ကျာရွာက ထွက်သွားရင် ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် ကျောက်မိသားစုက ရှင့်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး!"

ရှုကွေ့ယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သိပါတယ်။ ငါ တောင်ပိုင်းက ဆွေမျိုးတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီးပြီ။ နောက်နှစ်ရက်နေရင် သူတို့နဲ့နေဖို့ သွားတော့မယ်!"

လျော်ကြေးငွေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို ထွေးထုတ်ရန် တွန်းအားပေးခံရခြင်းကြောင့် ကျောက်မိသားစုသည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှောင်စွေ့ဟွာသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျပြီး လေဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ချောင်ဟုန်းရှသည် ကျောက်မိသားစု၏ ကိစ္စရပ်ကို သိရှိပြီးနောက် သူမသည် အဲဒါက သူတို့နှင့်ထိုက်တန်ကြောင်း မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဝမ်ယန်ရှန်နှင့်အတူ စစ်တပ်သို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ဒီဘက်မှာတော့ ချောင်ဟုန်းရှက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ မြို့တော်ဘက်တွင် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့သည်။

အန်းပင်းနဲ့ သိုက်ရှောင်ရွှယ်က ကုတင်ပေါ်တွက် လူးလှိမ့်ခဲ့ကြသည်။

.....

ဒီမှာဘာဖြစ်တာလဲ?

သိုက်ရှောင်ရွှယ်၏ ငါးသည် ထိုနေ့က သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့သည်။

ဒီငါးကို သူမ မွေးထားတာ နှစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ ခံစားချက်က နက်နဲသည်။ သူမသည် အဲဒါကို အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်ထည့်ဖို့ ဝန်လေးနေခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် မြှုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါ​ပေမယ့်​ ​တွေးကြည့်​ပြီး​တော့ အဆင်​မ​ပြေဘူးလို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သေပြီးနောက် မြေမြှုပ်တာက အလွန်ညစ်ပတ်ပြီး ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် ပိုးကောင်များက စားကြလိမ့်မည်။ ဒါက သနားဖို့ကောင်းလွန်းတယ်လို့ သူမက ယူဆခဲ့သည်။

သူမသည် ငါး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ အန်းပင်းဆီသို့ လာရန်မှတခြား ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပေ။

ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးမှ အန်းပင်းက တစ်ခုခုကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ အကြံပေးခဲ့သည်။ "မီးသဂြိုလ်လို့ရတယ်ထင်တယ်!"

သိုက်ရှောင်ရွှယ်က ဒီနည်းလမ်းကို ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

အစကတော့ သူတို့က ငါးမီးသဂြိုလ်ခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အလေးအနက်ထားခဲ့ကြသည်။ များများကြော်လေ ပိုမွှေးလာလေဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ? အနံ့တွေ ထွက်လာပြီး နှစ်ယောက်လုံးသည် သရည်တွေ ထွက်ကျလာသည်။

သိုက်‌ရှောင်ရွှယ် - "နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားချက်တွေနဲ့ ဒါကို စားပြီး ငါ့ဗိုက်ထဲမှာ ပြန်မွေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ!"

အန်းပင်းက အကြံကောင်းတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့သည်။ ဒါနဲ့ သူက ဘီယာနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေကို သွားယူခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်သားသည် အကင်စားရင်း သောက်ခဲ့ကြသည်။

စားသောက်ဆိုင်သည် အဆင်ပြေနေပြီဖြစ်သောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်တွင် အခြားချက်ပြုတ်သူနှစ်ဦးကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ အန်းပင်းသည် စားသောက်ဆိုင်တွင် တစ်ချိန်လုံးရှိနေရန် မလိုအပ်ပါ။

ဒါကြောင့် ဒီအချိန်မှာ သူတို့ငှားထားတဲ့ အကြီးဆုံးရဲ့ အိမ်မှာ ငါးကင်နဲ့ ဘီယာသောက်ကြသည်။ လူကြီးတွေက အိမ်မှာမရှိလို့ နှစ်ယောက်ပဲကျန်ခဲ့သည်။ သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်နိုင်သည်။

သိုက်‌ရှောင်ရွှယ်၏ သောက်နိုင်မှုသည် သိသိသာသာကို ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ပေ။ နှစ်ငုံလောက်သောက်ပြီးအခါ သူမသည် စာကလေးငှက်လို တေးသီနေခဲ့သည်။

"အန်းပင်း၊ ငါ့အဖေက ဘာကြောင့်လဲ? ငါက စာကျက်ရတာ မကြိုက်ဘူး။ သူက ငါ့ကို စာကျက်ခိုင်းတုန်းပဲ။ အဲဒါက ငါ့အတွက် တကယ်ခက်ခဲတယ်"

အန်းပင်းသည် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူမခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။ သူက စာနာစိတ်နဲ့ပြောခဲ့သည်။ "နားလည်ပါတယ်၊ ငါကောင်းကောင်းနားလည်ပါတယ်။ ငါတို့လိုလူတွေက စာအုပ်တွေနဲ့ လိုက်ဖက်မှုမရှိဘူး။ စာအုပ်တွေပေါ်က စကားလုံးတွေကို ကြည့်တိုင်း ယင်ကောင်တွေ ပျံဝဲနေသလို ငါခံစားရတယ်။ ငါ့ရှေ့မှာ ပျံဝဲနေတာ၊ ငါ သူတို့ကို အသေထိုးဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး!"

သိုက်‌ရှောင်ရွှယ်က လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ " နင်မှန်တယ်။ စာအုပ်တွေ အကုန်လုံးကို စုတ်ဖြဲပစ်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။ အထူးသဖြင့် အင်္ဂလိပ်။ အဲဒီစာလုံးတွေက ကျိုင်းကောင်တွေလိုပဲ။ သူတို့က ငါ့ကို သိတယ်၊ ငါက သူတို့ကို မသိဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒါက အရမ်းခက်တာလဲ?"

သူမပြော‌ပြီးတော့ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ ဘီယာတစ်ငုံကို သောက်လိုက်သည်။ ဘီယာတစ်ငုံသောက်ပြီးတော့ သူမခေါင်းက ပိုမူးလာသည်။ သူမ မြင်သမျှသည် နှစ်ခုဖြစ်သွားသည်။

"အန်းပင်း၊ နင့်မှာ ဘာလို့ မျက်နှာနှစ်ခုရှိတာလဲ? ဟားဟားဟား၊ နင်က အရမ်းရယ်ရတယ် " သူမသည် အန်းပင်း၏ မျက်နှာကို ကိုင်ရန် လက်ဆန့်လိုက်သော်လည်း ချော်ကျသွားခဲ့သည်။

အန်းပင်းက သူမကို အမြန်ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "သတိထား၊ မင်းက ဉာဏ်မကောင်းသူလေးလေ!"

သိုက်ရှောင်ရွှယ်က သူမကို ကြိမ်းမောင်းတာကြားတော့ သူမက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်လာပြီး "နင်လည်း ဉာဏ်မကောင်းတဲ့သူပဲ။ နင်မိသားစုတစ်ခုလုံးက ဉာဏ်မကောင်းတဲ့သူတွေပဲ။ အိုး၊ အစ်မ သာ့ချောင်က လွဲရင်!"

အန်းပင်းက သူ့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းတာကို ဒေါသမထွက်ဘဲ အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဟား၊ ညီမလေး သာ့ချောင်က တကယ်ကို ထက်မြက်တယ်။ ငါတို့က သူ့ထက်ဝက်လောက်သာ ထက်မြက်မယ်ဆိုရင်!"

သိုက်ရှောင်ရွှယ်သည် ခေါင်းလေးကို ညိတ်ကာ "မမှန်ဘူး! ဒါပေမယ့် နင်ပြောတာ နင်တို့က ဝမ်းကွဲတွေနော်။ သူက ဘာလို့ ကြည့်ကောင်းတယ်၊ ဉာဏ်ကောင်းတယ် နင်ကျ ဘာလို့ ကြည့်လည်း မကောင်းသလို ဦးနှောက်လည်း မရှိတာလဲ? အဲဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ ..ဘာဖြစ်လို့လဲ… "

သူမက ဆက်တိုက်ပြောနေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အသက်ကို ရှူထုတ်ကာ အန်ပင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ လေပူများ ဖြန်းလိုက်သည်။

အန်းပင်းသည် သူမ၏ အရက်ရနံ့ကြောင့် မျက်လုံးများကို ခတ်လိုက်ပြီး "အဲဒါက ငါ့မိဘတွေက ကြည့်မကောင်းလို့လေ။ သူတို့က ဦးနှောက်လည်း မကောင်းကြဘူး။ ငါ့ညီမလေးကို မမြင်ဖူးဘူးလား? အရမ်းကို ရုပ်ဆိုးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?"

စားသောက်ဆိုင်မီးဖိုချောင်မှာ ကူညီပေးနေတဲ့ ဝမ်ချွမ်ကျီက နှာချေပြီး နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။ "ငါနေမကောင်းလို့လား?"

ချောင်ကျန်းကော်က ရယ်ပြီး "မိန်းမ၊ မင်းက ဝက်လောက် သန်မာတယ်။ ဝက်က နေမကောင်းရင်တောင် မင်းက မဖျားနိုင်ဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဒေါသထွက်သွားသည်။

လူအများစုက နွားလို သန်မာတယ်လို့ ပြောကြသည်။ သူမကျမှ ဝက်တစ်ကောင်က ဘယ်လိုပါလာတာလဲ?

သူမသည် သူနှင့် စကားမများရဲပေ။ သူတို့ နှစ်ယောက်ကို အရင်အကြိမ်က သူမယောက္ခမက ကြိမ်းမောင်းခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် ယောက္ခမဆီက အရိုက်ခံရမှာကို အရမ်းစိုးရိမ်ခဲ့သည်။

သူမသည် ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ချင်သည်။ သူမက ချောင်ကျန်းကော်၏ ခါးကို လိမ်ဆွဲလိုက်သည်။

သို့သော် ချောင်ကျန်းကော်၏ အသားသည် အလွန်မာကျောသည်။ သူ့အတွက်တော့ ယားသလိုပဲ ခံစားရသည်။ သူက သူမကို "မိန်းမ၊ ငါ့အသားယားနေတာကို ဘယ်လိုသိတာလဲ? အပေါ်ကို နည်းနည်းတက်ဦး။ အဲ့နေရာလည်း ငါနည်းနည်း ယားနေတယ်"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။