အခန်း (၂၆၄)

ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီမှာ ရိုက်ကူးနေတဲ့ တုန်းယွင်လေးက နှာချေခဲ့သည်။ သူမသည် ချိုချိုသာသာနဲ့ တိုးတိုးလေးပြောကာ "တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို အတင်းပြောနေတာ ဖြစ်ရမယ်!"

သူမကို သီချင်းဆို သင်ပေးတဲ့ ဆရာမက "မန်ယွင်က အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာ။ မင်းကို ဘယ်သူက အတင်း‌ပြောမှာလဲ?"

တုန်းယွင်လေးက သူမနှုတ်ခမ်းကို ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သည်။

တုန်းယွင်လေးရဲ့ နာမည်က လုံလောက်အောင် မကောင်းဘူး သို့မဟုတ် မကြော့ရှင်းတဲ့အတွက် ကုမ္ပဏီက သူမကို ချောင်မန်ယွင်လို့ နာမည်ပေးခဲ့သည်။

ချောင်မိသားစုကတော့ သူမလေးကို တုန်းယွင်လို့ ခေါ်လေ့ရှိတုန်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် အန်းပင်းနှင့် သိုက်ရှောင်ရွှယ်တို့သည် သောက်ပြီး မူးနေပြီဖြစ်သည်။ အခန်းထဲသို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားပြုပြီးလျှောက်သွားကြသည်။

လမ်းလျှောက်ရင်း သိုက်ရှောင်ရွှယ်က "အန်းပင်း ငါကောလိပ်မတက်ရင် နင့်ရဲ့ စားသောက်ဆိုင်ကို လာပြီး ပန်းကန်ဆေးတဲ့အလုပ် လုပ်လို့ရမလား?"

အန်းပင်းက လန့်သွားပြီး "ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းအသက်မရှင်နိုင်ရင် ငါ့ဆီလာပါ။ ငါမင်းကို ဂရုစိုက်ပါ့မယ်!"

သိုက်ရှောင်ရွှယ်သည် ဒီစကားကိုကြားတော့ သူမအရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး "အန်းပင်း နင်က ငါ့ကို အရမ်းကြင်နာတာပဲ။ ငါနင့်ကို အရမ်းသဘောကျတယ်!"

ပေါက်ကွဲသံက နှစ်ကြိမ်ထွက်လာသည်။

နှစ်ယောက်သား အခန်းထဲသို့ဝင်ကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကုတင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။

သိုက်ရှောင်ရွှယ်သည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အန်းပင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သူမ၏ လက်များကို တင်ထားကာ ပုံပျက်သွားအောင် သူ့မျက်နှာကို ညှစ်လိုက်သည်။ "အန်ပင်း၊ နင့်နှုတ်ခမ်းတွေ အရမ်းနီနေတာပဲ။ ဘာအရသာရှိလဲ သိချင်လိုက်တာ။"

ထို့နောက် သူမက အန်းပင်း၏ အဖြေကို စောင့်မနေဘဲ ကိုင်းလိုက်ပြီး အန်းပင်း၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။

အန်းပင်းတစ်ယောက် နာကျင်စွာ မောဟိုက်သွားသည်။ သိုက်ရှောင်ရွှယ်က နှစ်ကြိမ် ကိုက်လိုက်ပြီး... အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

အန်းပင်းသည် နာကျင်မှုကို သည်းခံပြီး သူမကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သိုက်ရှောင်ရွှယ်၏ အရက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အိပ်စက်သည့်အကျင့်သည် အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိပေ။ တွန်းခံရပြီးနောက်တွင် သူမ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်တို့သည် ရေဘဝဲတစ်ကောင်လို ချက်ခြင်း သူ့ကိုရစ်ပတ်လာသည်။

အန်းပင်းသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် ငိုက်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်ခွံတွေက ခဲတွေနဲ့ ပြည့်နေပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အကြိမ်အနည်းငယ် မျက်တောင်ခတ်ပြီးနောက် အိပ်ပျော်သွားသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် စားသောက်ဆိုင်သို့ အန်းပင်းလာရန် စောင့်နေခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီး သူ့ရဲ့ ရောက်ရှိမှုကို ဘယ်နေရာမှ မြင်ရခြင်း မရှိခဲ့တာကြောင့် သူမသည် အနည်းငယ် စိတ်မပူပန်ဘဲ မနေ‌နိုင်တော့ပေ။

"ကျန်းကော်၊ အန်းပင်းက ဒီအချိန်ဆို လာသင့်နေပြီ။ သူ့ကို ဘယ်မှာမှ မတွေ့ရဘူး။ တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်လို့ ရှင်ထင်လား?"

ချောင်ကျန်းကော်က သူ့နဖူးကို ကုတ်ပြီး "မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ မင်းစိတ်ပူရင် မင်းဘာလို့ ပြန်မကြည့်လိုက်တာလဲ?"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ခဏစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမမှာ ဒီသားလေးတစ်ယောက်ပဲရှိသည်။ သူမသည် သူ့ကို တန်ဖိုးထားရမည်။

သူတို့နေတဲ့နေရာက စားသောက်ဆိုင်နဲ့ သိပ်မဝေးပေ။ ထိုနေရာသို့ လမ်းလျှောက်ရန် မိနစ် ၂၀ သာ လိုသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက အလျင်လိုနေတာကြောင့် သူမအိမ်ပြန်ရောက်ဖို့ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် ကြာခဲ့သည်။

တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်လိုက်တာနဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အသားကင်ထားတဲ့ အမှိုက်တွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြိမ်းမောင်းပြီး အထဲကို လိုက်ရှာခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ သားဖြစ်သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါတွင် သူနှင့် ပွေ့ဖက်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို သူမတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ချက်​ချင်း ​အော်​ဟစ်​​လိုက်​သည်​။

"အိုး အမေ၊ အမေ! အန်ပင်း ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ်နိုင်တာလဲ?"

"မဟုတ်ဘူး၊ အန်းပင်းက ဘယ်တုန်းက ရည်းစားရသွားတာလဲ? ငါဘာလို့မသိတာလဲ?"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ချက်​ချင်းဝင်​ကြည့်​ရမယ်​!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် အော်ဟစ်သံများကို ရပ်လိုက်ပြီး ငိုနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဝင်လာပြီး အန်းပင်းကို ပွေ့ဖက်ထားသော ကောင်မလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံး အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒါ သူမပဲ! ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက သူမပဲ!

နွေရာသီအားလပ်ရက်အစတွင် သိုက်ရှောင်ရွှယ်သည် စတိုးဆိုင်တွင် ကူညီရန်လာသောအခါ သူမသည် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ သိုက်ရှောင်ရွှယ်သည် လုပ်အားခပေးရန် မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူတို့က အကျိုးရှိသည်။

ဒါပေမယ့် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူမ မပြုံးနိုင်တော့ဘူး။

သိုက်ရှောင်ရွှယ် ရောက်လာတိုင်း အန်းပင်းက သူမကို အသားကောင်းကောင်းနဲ့ ဟင်းတွေ ချက်ပြုတ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုဟင်းပွဲများအတွက် ပိုက်ဆံသည် ပန်းကန်ဆေးသမား သုံးယောက်အတွက် ပေးချေနိုင်သည်။

သူမသည် သိုက်ရှုဖန်၏ တူမဖြစ်ပြီး ဟော်မိသားစု၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အနေအထားက မတူညီသောကြောင့် သူမကို မောင်းမထုတ်ရဲခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် သူမကို မလာဖို့ နှမြောတသစွာ ပြောပြီး သူ့စာတွေကို အာရုံစိုက်သင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဒီလူဟာ တခြားသူတွေရဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေကို နားမလည်ပေ။ အဲဒီအစား သူမဟာ စာကျက်ရတာ မကြိုက်ကြောင်းနဲ့ စတိုးဆိုင်မှာ ဆက်နေချင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

အလွန် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်!

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သိုက်ရှောင်ရွှယ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမမျက်လုံးတွေက မီးတောက်လောင်လုနီးပါးပင်။ စတိုးဆိုင်မှာ နေရတာကြိုက်တယ်လို့ သူမပြောခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။ အန်းပင်းအတွက် ဖြစ်သည်!

မြေခွေးမ!

ဒီလိုငယ်ငယ်လေးနဲ့ အရှက်မရှိဘူး။ ဟော်မိသားစုကို ထောက်ထားနေရလို့သာမဟုတ်ရင် သူမကို လက်ဖဝါးနဲ့ သေအောင် ရိုက်မိလိမ့်မည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက အခန်းထဲကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ကြည့်ခဲ့သည်။ အရက်မူးနေသူ နှစ်ယောက် မနိုးခင်မှာပင် သူမသည် သူတို့ကို ခွဲထုတ်ပြီး အမြန်ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီကိစ္စက အရမ်းကြီးသည်။ သူမယောက်ျားကို အကြောင်းကြားရမည်။

ချောင်ကျန်းကော်က အန်းပင်းမပါဘဲ သူမပြန်လာတာကို မြင်တော့ "ငါတို့သားလေး ဘယ်မှာလဲ? တကယ်ကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့လား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီက သူ့ကို ရုတ်တရက်ဆန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး "ကျန်းကော်၊ ရှင့်ကို ပြောရဦးမယ်။ ကျွန်မတို့သားကို မြေခွေးနတ်ဝိညာဥ်က ဖမ်းစားသွားပြီ!"

ချောင်ကျန်းကော်က အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူမအား ဉာဏ်မမှီတဲ့သူကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။ "မိန်းမ၊ ရှေးအယူသီးမှုတွေကို ကျင့်သုံးလို့မရဘူးလို့ နိုင်ငံတော်က ပြောခဲ့တယ်‌လေ။ တိရစ္ဆာန်တွေက နတ်ဝိညာဥ်မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးအန်လုမတတ်ပင်။ "အဲဒါက တကယ့်မြေခွေးနတ် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မတို့သားကို မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ဆွဲဆောင်သွားတာ။ သူတို့နှစ်ယောက်က ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲနေတာကို ကျွန်မမြင်ခဲ့တယ်!"

ချောင်ကျန်းကော်က 'အာ' ဟု လွှတ်ခနဲ ထွက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေ ပြူးကျယ်လာသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီက နောက်ဆုံးတော့ သူဒီကိစ္စရဲ့ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ သူ့တုံ့ပြန်မှုက "နာရီအနည်းငယ်ပဲကြာဦးမယ် သူတို့အိပ်ရာဝင်သွားတယ်။ အဲဒါက မကြာခင်မှာ ငါတို့က အဘိုးအဘွားဖြစ်လာတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူးလား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

သူမယောက်ျားက သူ့ခေါင်းမှာ နေမကောင်းဘူးလို့ ခံစားရသည်။ ဒီအချိန်မှာ အမျိုးသမီးက ဘယ်သူလဲလို့ မေးမယ့်အစား သူက အဘိုးတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ပဲ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

အရမ်းကို ဒေါသထွက်သည်!

ဝမ်ချွမ်ကျီက သူ့ကို ရိုက်လိုက်ပြီး "အဲဒီမိန်းကလေးက သိုက်ရှောင်ရွှယ်ပဲ။ ကျွန်မတို့ အန်းပင်းက သူနဲ့ အတူရှိနေတာ။ တစ်ဖက်လူရဲ့ မိဘတွေက ကျွန်မတို့ အန်းပင်းကို ပြဿနာရှာမှာ ကျွန်မကြောက်တယ်။ ဒါကြောင့် အခု အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းလို့ ကျွန်မထင်တာက..."

ညစ်ပတ်သောရေကို ပြိုင်ဘက်ကို ဖြန်းလိုက်ပါ၊ သို့မှသာ ပြိုင်ဘက်က ပြန်မတိုက်နိုင်တော့ပေ။

ဒါပေမယ့် သူမစကားမဆုံးခင်မှာ သူမယောက္ခမနဲ့ သိုက်ရှုဖန်က သူတို့ဆီ လျှောက်လာနေတာကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ လည်ချောင်းမှ ရုတ်တရက် အသံ ပျောက်သွားသည်။

ချောင်ကျန်းကော်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မိန်းမ အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းက ဘာလဲ? မင်း ဆီးသွားတာ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရောက်နေပြီ တစ်ယောက်ယောက်ကို တန်းလန်းကြီးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားရတာကို ကြိုက်တာလား?"

ချောင်ရှို့ကျီ ရောက်လာပြီးတာနဲ့ သူမသားကြီးရဲ့ စကားကို ဖမ်းမိပြီး မျက်လုံးတွေ လူးလှိမ့်လိုက်ပြန်သည်။ " ရှောင်ရွှယ် ဒီကိုလာတာ မင်းတို့မြင်လား? "

"မမြင်ဘူး!"

"မြင်တယ်!"

ဝမ်ချွမ်ကျီနှင့် ချောင်ကျန်းကော်တို့က တညီတညွတ်တည်း အဖြေနှစ်ခုပေးခဲ့ကြသည်။

ချောင်ရှို့ကျီက သူတို့နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ မြင်တာလား၊ မမြင်တာလား? ငါ့ရှေ့မှာလှည့်ကွက်တွေ လာမကစားနဲ့!"

သူ့အမေက ဒီလို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခံရတော့ ချောင်ကျန်း‌ကော်က သူ့မိန်းမကို ချက်ချင်းနင်းချလိုက်သည်။ "အမေ၊ ကျွန်တော်မိန်းမက အန်းပင်းနဲ့ ရှောင်ရွှယ်တို့ အတူတူအိပ်နေတယ်လို့ ပြောနေတာ။ သူက ရှောင်ရွှယ်ကို မြေခွေးနတ်ဝိညာဉ်လို့ခေါ်တယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကိုပြောပြီးပြီ၊ အခု မြေခွေးနတ်ဝိညာဉ်ဆိုတာ မရှိ‌တော့ဘူးလို့!"

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "..."

ဒီလိုအရူးနဲ့လက်ထပ်ဖို့ အရင်ဘဝက သူမဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ?

ချောင်ရှို့ကျီ၏ နောက်တွင်ရပ်နေသော သိုက်ရှုဖန်က "ကျန်းကော်၊ ရှင် စောစောက ဘာပြောလိုက်တာလဲ? အန်းပင်းနဲ့ ရှောင်ရွှယ်က အတူတူအိပ်နေတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

ချောင်ကျန်းကော်က ခေါင်းကုတ်ပြီး ပြန်ပြောသည်။ "ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာက။ ဒါပေမယ့် ငါမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ငါ့မိန်းမပြောတာ! မင်းရဲ့ သိုက်မိသားစုက ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးမှာကို ကြောက်တယ်လို့လည်း သူပြောခဲ့တယ်။ မင်းဒီကိုရောက်လာ‌တော့ သူက ဖြေရှင်းချက်ကောင်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနေတာ!"

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မျက်နှာသည် နီတစ်လှည့် ဖြူတစ်လှည့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမမှာ တကယ်ကို သူ့အား သတ်ဖို့ နှလုံးသားရှ်ိသည်!

ချောင်ရှို့ကျီ၏ အကြည့်များသည် ဓားသွားများကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမက ဝမ်ချွမ်ကျီကို "အကြီးဆုံးချွေးမ၊ တစ်ခုခုဖုံးကွယ်ထားရင် အားလုံး ငါ့ကိုပြောပြ၊ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားမယ်ဆိုရင်တော့..."

"အမေ၊ ကျွန်မ မဖုံးကွယ်ရဲပါဘူး!" ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ဝမ်ချွမ်ကျီသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ပြန်သွားတုန်းက မြင်ခဲ့တာတွေကို ပြောပြခဲ့သည်။ သိုက်ရှောင်ရွှယ်ဟာ သူမသားကို သွေးဆောင်ဖြားယောင်းတဲ့အတွေးတော့ မပါဝင်ခဲ့ပါဘူး။

ဒီလိုမျိုး စကားတွေ ထွက်လာရင် သိုက်ရှုဖန်က သူမကို မျက်ရည်မကျစေရင်တောင် သူမယောက္ခမ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကိုကြားပြီးနောက် သိုက်ရှုဖန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားကာ "သူတို့... နှစ်ယောက်လုံး အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားကြတယ် မဟုတ်လား?"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဝတ်ထားတယ်။ အဝတ်အစားတွေက အခြေအနေကောင်းနေတုန်းပဲ။"

သူတို့မှာ အဝတ်မပါရင် သူမသည် အခုချိန်ထိ ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ကျိန်ဆဲနေမှာ သေချာသည်။

သိုက်ရှုဖန်သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ "သွားကြစို့!"

သူတို့သည် အကြီးဆုံး၏ ငှားထားသောအိမ်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ အန်းပင်းနဲ့ သိုက်ရှောင်ရွှယ်ကတော့ မနိုးသေးချေ။

ပိုဆိုးတာက သူတို့နှစ်ယောက်သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ထားတာတောင် မသိတဲ့အချိန်ပင်။

သိုက်ရှုဖန်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူမသည် သိုက်ရှောင်ရွှယ်ကို အတင်းနှိုးခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီသည် မြေးဖြစ်သူအား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ဆွဲခေါ်ပြီးနောက် စိုစွတ်သော မျက်နှာသုတ်ပုဝါတစ်ထည်ယူရန် အပြင်သို့ထွက်ကာ ပြန်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

မျက်နှာသုတ်ပုဝါက အေးသည်။ သူ့မျက်နှာကို ထိလိုက်သည်နှင့် အန်းပင်းသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထုံမှိုင်းမှိုင်းဖြင့် နိုးလာသည်။

သူ့ရှေ့မှာ လူတွေအများကြီး ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ သူက ခဏလောက် မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ "အဘွား၊ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ? စကားမစပ် ဒါဘယ်နေရာမှာလဲ?"

သူက ဘယ်ညာကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော သိုက်ရှောင်ရွှယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့မှတ်ဉာဏ်က တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။

သူ့တုံ့ပြန်မှုကိုတွေ့တော့ ချောင်ရှို့ကျီက "ဘာလဲ? မှတ်မိလား?"

အန်းပင်းက ချီတုံချတုံနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် ရှောင်ရွှယ်နဲ့ အသားကင်လုပ်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ အရက်နည်းနည်းသောက်တယ် ပြီးတော့..."

ဝမ်ချွမ်ကျီက သူ့သားအတွက် စိတ်ဆင်းရဲနေပေမယ့် ဒီလိုဆိုင်တစ်ခုလုံးရှိတာကို အပြင်မှာစားတာကိုလည်း မုန်းသည်။ "မင်းဘာလို့ အသားကင်စားတာလဲ? မင်းအတွက် စတိုးဆိုင်မှာ စားစရာအလုံအလောက် မရှိဘူးလား?"

သိုက်ရှောင်ရွှယ် မွေးမြူထားတဲ့ ငါးကို ကင်တာလို့ အန်းပင်းက ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ ပြောနိုင်မှာလဲ? မထင်မှတ်ထားတဲ့ မွှေးကြိုင်တဲ့အနံ့ကြောင့် အဲဒါက ဗိုက်ထဲရောက်သွားခဲ့သည်။

သူပြောဖို့ အရမ်းရှက်သွားသည်။ ဒီဘက်မှာတော့ သိုက်ရှောင်ရွှယ်က နိုးလာပြီး ဇာတ်လမ်းကို အသေးစိတ်ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ပြောစရာစကားမဲ့သွားကြသည်။

ချောင်ရှို့ကျီသည် ပို၍ပင် စကားမပြောနိုင်ပေ။

တုံးအမှုဟာ တကယ်ပဲ အမွေဆက်ခံရတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။ အကြီးဆုံး လင်မယားနှစ်ဦးသည် အလွန်တုံးအသည်။ အကယ်၍ အန်းပင်းသည် နောင်တွင် သိုက်ရှောင်ရွှယ်နှင့်အတူ တကယ်ရှိမယ်ဆိုရင် အဲဒါသည် တုံးအသူများစုဝေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား?

သိုက်ရှောင်ရွှယ်ရဲ့ မိဘတွေက ဒီကိစ္စကို သိရမည်။ ချောင်မိသားစုနှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် သီးခြားကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ချောင်ရှို့ကျီက သိုက်ရှုဖန်ကို တောင်းပန်ပြီး သိုက်ရှုဖန်က သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိုက်ရှောင်ရွှယ်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ချောင်ရှို့ကျီသည် အကြီးဆုံး အရူးသုံးယောက်ကို အေးစက်စက်ကြည့်ကာ မှာခဲ့သည်။ "မင်းတို့ ဒီကိစ္စကို မင်းတို့ဗိုက်ထဲမှာ ပုပ်သွားအောင် ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်။ တစ်ခွန်းမှ မပြောနဲ့။ တစ်ယောက်ယောက်က ရှောင်ရွှယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်စီးရဲရင် ချက်ချင်း ကန်ထုတ်ပစ်မယ်!"

သားအဖနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ချောင်ကျန်းကော်နဲ့ အန်းပင်းတို့က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ "အမေ (အဘွား) ကျွန်တော်တို့ မလုပ်ရဲပါဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူမယောက္ခမက သူမအား ပစ်မှတ်ထားပြီး သတိပေးနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါပေမယ့် သူမက မျက်နှာမပြဝံ့ပေ။ "အမေ၊ ကျွန်မ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ မပြောပါဘူး။ ကျိန်ဆိုပါတယ်"

ချောင်ရှို့ကျီက သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီးနောက် မည်းမှောင်သော မျက်နှာဖြင့် ထွက်သွားခဲ့သည်။

အန်းပင်းသည် သူ့မျက်နှာကို ဆေးကြောပြီး အလုပ်လုပ်ရန် စားသောက်ဆိုင်သို့ အမြန်သွားခဲ့သည်။

အားလုံး မရှိတော့တာကို မြင်လိုက်ရတော့ ဝမ်ချွမ်ကျီရဲ့ ဒေါသတွေ ပေါက်ကွဲသွားပြီး "ချောင်ကျန်းကော်၊ စောစောက ရှင့်ကို ကျွန်မပြောသမျှကို ရှင့်အမေကို ဘာလို့ပြောပြလိုက်တာလဲ? ကျွန်မကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?"

ချောင်ကျန်းကော်က အပြစ်ကင်းစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ "ငါ မလုပ်ပါဘူး။ အမေက သိချင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား? သားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက သူ့ကိုဘယ်လို ဝှက်ရမလဲ?"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်! ရှင်အနာဂတ်မှာ စကားပြောခွင့် မရှိဘူး။ ရှင် ကျွန်မကို ထပ်ပြီး သစ္စာဖောက်ရဲရင် အဆုံးမရှိတော့ဘူး!"

ချောင်ကျန်းကော်ကလည်း သူ့မိန်းမနဲ့ ရန်မဖြစ်ချင်ပါဘူး။ သူ့အမေ သိသွားရင် နှစ်ယောက်စလုံးကို ထပ်ပြီး ကြိမ်းမောင်းတော့မည်။

ဒါနဲ့ သူက သူ့မိန်းမကို အလေးပြုပြီး ပြုံးစိစိနဲ့ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ မင်းချီးပေါက်လို့ နံလည်း အဆင်ပြေပါတယ် "

ဝမ်ချွမ်ကျီ - "……"

.......

စာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိသည်။

ဟား၊ ဟား ချောင်ကျန်းကော် ပြောခဲ့သော နောက်ဆုံးစာကြောင်းအကြောင်းဖြစ်သည်။ ငါငယ်ငယ်က ဒါကို အများကြီး မှတ်မိသည်။ "တွန့်တိုသော စက်ခရူး၊ ရေအေး၊ အဲဒါကို သောက်၊ နတ်ဆိုးဖြစ်လာမယ်" မင်းနေရာမှာရော အဲဒါရှိလား?