← Chapters

အခန်း (၂၆၇)

Vol. 21 Ch. 267

အခန်း (၂၆၇)

Vol. 21 Ch. 267

နောင်တွင် ချိုက်ရူနန်နှင့် သူမ၏ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်လာသောအခါ သူမသည် သူမ၏အိမ်တွင် စားရန်သာ ခေါ်သွားမည်။

စုန့်ယုလျန် - "နင်က ရူနန်နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ငါမှားနေပြီထင်တယ်!"

သူမ၏ လေသံက စူးရှ‌နေခဲ့သည်။ ချိုက်ရူနန်က "စား၊ စား၊ စား၊ နင်က တစ်နေ့လုံး တခြားသူတွေကို အခွင့်ကောင်းယူဖို့ စဉ်းစားနေတာပဲ။ မင်း သူတောင်းစားဖြစ်ချင်ရင် ငါ့ကိုတော့ မလုပ်ပါနဲ့။ ငါက တစ်ဖက်လူကို ငါ့ကို ကျွေးမှ သူငယ်ချင်း မလုပ်ဘူး။ ငါက နင်နဲ့ မတူဘူး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

စုန့်ယုလျန်နှင့် ဝမ်ရှန်းရှန်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အကျိုးအမြတ်ပေါ် အခြေခံသည်။ ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမနှင့် ချန်ရှောင်လန်တို့ကို အရသာရှိသော အစားအစာများ ရံဖန်ရံခါ ပေးသောကြောင့် နှစ်ယောက်စလုံးက ဝမ်ရှန်းရှန်းထံ ခစားခဲ့ကြသည်။

ချိုက်ရူနန်၏ အမြင်အရ ဒါက ရွံရှာဖို့ကောင်းသည်။ သူမက စားဖို့မတတ်နိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲနေပုံမရပါဘူး။ သရေစာနည်းနည်းအတွက် သူမက ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘာကြောင့် စွန့်လွှတ်ခဲ့တာလဲ?

ယခု သူမသည် သာ့ချောင်နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးကို ရွံမုန်းပြီး ဖျက်ဆီးရန် ၎င်းကို အသုံးပြုလိုသည်။ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး!

စုန့်ယုလျန်၏ မျက်နှာသည် နီမြန်းလာပြီး "နင်… နင်က လူတွေကို မကောင်းတာတွေ ပြောနေတာ!"

ချိုက်ရူနန်က မျက်လုံးပြူးပြီး "နင် ငါ့ကို ဆွဲမထည့်ရင် ငါမင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဝေဖန်မှာလဲ?"

သူပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် သာ့ချောင်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သာ့ချောင်၊ သူ့စကားနားမထောင်နဲ့။ စားစရာ ယူလာပေးစရာ မလိုဘူး။ တက္ကသိုလ်တက်နေတာပဲ မိသားစုက လုံလောက်တဲ့ စားဝတ်နေရေးစရိတ်တွေ ငါ့ကိုပေးတယ်။ ဒါကြောင့် သူတောင်းစားလို တောင်းရမ်းစားသောက်ဖို့ ငါမလိုဘူး!"

နင် ငါ့ကိုယုံရမယ်။ ငါ နင့်ရဲ့ရုပ်ရည်ကို တကယ်ရည်မှန်းထားလို့ ငါ နင်နဲ့သူငယ်ချင်း ဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။

နင် အမြဲကြည့်ကောင်းနေသရွေ့ ငါ နင့်ရဲ့သစ္စာအရှိဆုံး အားပေးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သာ့ချောင်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ "စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ နားမလည်တာ မဖြစ်ပါဘူး။ နင့်ကို ငါ့အိမ်မှာ ညစာစားဖို့ ခေါ်သွားမယ်။ ငါ့အဘိုး ဟင်းချက်တာက အရသာရှိတယ်!"

သူမရဲ့ အချက်အပြုတ် ကျွမ်းကျင်မှုက နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ အများကြီး တိုးတက်လာပေမယ့် သူမအဘိုးနဲ့ မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

သူမအဘိုးက သူမအတွက်လုပ်ထားတဲ့ ပူပူချဉ်ချဉ်ခေါက်ဆွဲကို စားတိုင်း အားအင်တွေပြည့်သွားသလို ခံစားရသည်။

ချိုက်ရူနန်က အစာစားနေတဲ့ ကြက်ကလေးလို ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ နင်က အရမ်းကြည့်ကောင်းတာပဲ။ နင့်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေလည်း အရမ်းကြည့်ကောင်းရမယ် မဟုတ်လား?"

သာ့ချောင်က စဉ်းစားပြီး ခေါင်းငြိမ့်ကာ "ကောင်းပါတယ်"

တုန်းယွင်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့လူတွေအားလုံးက တော်တော်ကြည့်ကောင်းကြသည်။

ချိုက်ရူနန်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ညဘက်၌ ဝံပုလွေကဲ့သို့ တောက်ပလာသည်။

စုန့်ယုလျန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို အကြိမ်အနည်းငယ် တိတ်တဆိတ် မျက်စောင်းထိုးခဲ့သည်။

ယခုအပတ်တွင် သင်တန်းများ စတင်တော့မည်။

အဆောင်ထဲမှာ အကျင့်မကောင်းတဲ့လူ အနည်းငယ်ရှိပေမယ့် အတန်းဖော်တွေက သူမကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံကြသည်။ နောက်အတန်းက မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကလည်း သူမနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းသည်။

စာသင်ချိန်ပြီးတော့ လူတိုင်းက ရယ်ရယ်မောမောပင်။ ဒါပေမယ့် စာသင်ချိန်ရောက်တာနဲ့ လူတိုင်းက အရမ်းကြိုးစားပြီး အာရုံစိုက်ကြသည်။ ဘယ်သူမှ အချိန်မဖြုန်းချင်ကြဘူး။

သာ့ချောင်သည် ဤသင်ယူမှုအငွေ့အသက်ကို အလွန်နှစ်သက်သည်။

ဤသင်ယူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူမသည် ဆရာများနှင့် ပါမောက္ခများမှ ပေးအပ်သော အသိပညာများကို အလွန်အမင်း စုပ်ယူကာ ရေမြှပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ကျုံးခမ်းသိက သူမကို အရမ်းဂရုစိုက်တာကလွဲရင် အားလုံးအဆင်ပြေပါသည်။

အန်တီဖန်၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ပါမောက္ခ ကျုံးခမ်းသိက သူမကို ဂရုစိုက်ကာ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ အတန်းတိုင်းမှာ သူက သူမကို ရွေးပြီး မေးခွန်းတွေ ဖြေခိုင်းသည်။

တစ်ခါနှစ်ခါဆို အဆင်ပြေပါသည်။ ဒါပေမယ့် အကြိမ်တိုင်း သူက အဖြေဖြေဖို့ သူမကို ရွေးသည်။ ဒါက တကယ်ကို မလိုအပ်ပါဘူး။ သူမသည် နှိမ့်ချသောပုံစံဖြင့် ကျောင်းသားကောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပရော်ဖက်ဆာ ကျုံးခမ်းသိသည် သူမ၏ အရိပ်အမြွက်များကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူသည် အတန်းတိုင်းရှိ မေးခွန်းများကို ပုံမှန်အတိုင်း ဖြေဆိုခိုင်းပြီး မည်သည့်အရာအတွက်မဆို သူမကို ဖြန့်ဝေသူဖြစ်စေသည်။ အခြားကျောင်းသားများ၏ အမြင်တွင် သူမသည် ပါမောက္ခ၏ လက်ထောက်လေး ဖြစ်လုနီးပါးဖြစ်သည်။

အတန်းဖော်တွေက သူမကို အရမ်းမနာလိုကြပေ။

အခြားလူတစ်ဦးက "သာ့ချောင်၊ နင်က အရမ်းကံကောင်းတာပဲ။ ပရော်ဖက်ဆာ ကျုံးက နင့်ကို သူ့တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်နေတာ။ နှစ်နှစ်ကြာရင် နင် သူ့ရဲ့လက်ထောက်ဆရာဖြစ်နိုင်တော့မှာ။ အချိန်တန်ရင် ငါတို့ကျောင်းရဲ့ ဘွဲ့လွန်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုဖို့ လွယ်လိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်။ ပရော်ဖက်ဆာ ကျုံးက နိုင်ငံခြားကပြန်လာတာ။ လူတော်တော်များများက သူ့ဘွဲ့လွန်ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်ချင်ကြတာ၊ အခွင့်အလမ်းမရှိဘူးလို့ ငါကြားတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် မနာလိုစရာလဲ?"

သာ့ချောင် - နင်တို့ နားမလည်ပါဘူး။ အချိန်တိုင်း ပရော်ဖက်ဆာကျုံး ရောက်လာပြီး အန်တီဖန်အကြောင်း မေးဖို့ အလုပ်တွေလုပ်ရင်း အခွင့်အရေးကို အသုံးချနေတာလေ။

ပရော်ဖက်ဆာကျုံးက အန်တီဖန်ရဲ့ သတင်းအကြောင်း သူမကို မေးတိုင်း မပြောတာက မှားတယ်လို့ ခံစားရစေသည်။ ပြောတော့လည်း မမှန်ဘူးလို့ ခံစားရသည်။

ပြောပြီးရင် အန်တီဖန်ကို သစ္စာဖောက်သလို ခံစားရသည်။ မပြောရင်... ဒါက သူတို့ ပါမောက္ခ။ ထို့အပြင် သူ တစ်ဖက်သားကို မေးမြန်းပုံမှာ အလွန်ယဉ်ကျေးသည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အနှောင့်အယှက် လုံးဝမဖြစ်စေဘူး..

သူမသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်!

ယွင်လိုင်မြို့မှ မြို့တော်သို့ ရထားဖြင့် ဆယ်ရက်နှင့် ဆယ်ည ကြာသည်။ သိုက်ရှုဖန်၏ မွေးနေ့က ရထားပေါ်တွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ချောင်တုန်းယွင်၏ ယောက္ခမ မတိုင်မီ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

သာ့ချောင်နှင့် သူမ၏အဘိုးအဘွားများသည် နံနက်စောစောတွင် ဟော်အိမ်သို့ သူမ၏မောင်လေး နှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် တုန်းလင်နှင့် ချောင်အန်းကျဲတို့နှင့်အတူ သွားခဲ့သည်။

သိုက်ရှုဖန်သည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၄၀ တိတိရှိပြီဖြစ်သည်။ မွေးနေ့အမှတ်တရအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သူမသည် မွေးနေ့ပွဲကို မကျင်းပချင်ဘူးလို့ အမြဲပြောလေ့ရှိပြီး မွေးနေ့က သူမ အသက်တစ်နှစ်ကြီးသွားတာကို အမှတ်ရစေမှာ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် လူတိုင်းက သူမကို ဘယ်လိုလုပ် ပွဲတစ်ပွဲလောက် မကျင်းပပေးနိုင်မှာလဲ? သို့သော်လည်း သူတို့သည် သူမ၏ဆန္ဒကို လိုက်နာကြသည်။

စားသောက်ဆိုင်သွားမယ့်အစား သူတို့သည် အိမ်မှာကျင်းပခဲ့သည်။

ချောင်မိသားစုက မနက်အစောကြီး ချက်ပြုတ်တာကူညီဖို့ လာကြသည်။ ဟော်မိသားစုသည် ချက်ပြုတ်ရန် အဒေါ်တစ်ဦးကို ငှားရမ်းထားသော်လည်း သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် ချောင်မိသားစုနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဒီတစ်ခါတော့ သာ့ချောင်က အန်တီဖန်အတွက် တရုတ်ရိုးရာဝတ်စုံ လုပ်ထားသည်။ ဝတ်စုံတွင် ပန်းထိုးခြင်းအား သူမ၏ အဘိုး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

သိုက်ရှုဖန်သည် တရုတ်ရိုးရာဝတ်စုံကို မြင်သောအခါ သူမသည် အဲဒါကို သဘောကျသွားသည်။ "ဒီဝတ်စုံက အရမ်းလှတယ်။ သာ့ချောင် မင်းလက်က အရမ်းကျွမ်းကျင်တာပဲ!"

သာ့ချောင်က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဖွဖွ‌လေး ပြုံးလိုက်ပြီး "အန်တီဖန် သဘောကျတာ အရမ်းကောင်းတယ်!"

သိုက်ရှုဖန်က သူမခေါင်းကို ပုတ်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါပေါ့၊ အန်တီဖန် ဒါကို သဘောကျတယ်။ အန်တီ အခုပဲ လဲလိုက်မယ်!"

သိုက်ရှုဖန်သည် လှပသော ၀တ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးလေးနှင့် တူသည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာမိသည်။ သူမသည် သူမ၏ တရုတ်ရိုးရာဝတ်စုံကို အပြေးအလွှား သွားလဲသည်။

သူမထွက်လာတော့ တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

အားလုံးက ကူညီနေရတဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့် သိုက်ရှုဖန်က တံခါးဆီ လျှောက်လာပြီး "မလှုပ်ကြနဲ့ ငါ တံခါးဖွင့်လိုက်မယ်!"

တံခါးကိုဖွင့်လိုက်တော့ ကျုံးခမ်းသိက သူ့လက်ထဲမှာ နှင်းဆီနီတစ်စည်းနဲ့ အပြင်မှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျုံးခမ်းသိ၏ မျက်လုံးများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု ပေါ်လာပြီး "ရှုဖန်၊ မင်းက ဒီနေ့ တကယ်ကို လှပြီး ရင်သပ်ရှုမောစရာပဲ!"

သိုက်ရှုဖန်သည် အကြည့်အောက်တွင် အနည်းငယ်ရှက်သွားခဲ့သည်။ သူမမျက်နှာက အနည်းငယ်နီနေသည် "ရှင်ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကြည့်ပြောစမ်းပါ။ နေ့ရက်တော်တော်များများ ကျွန်မက လှပပြီး ဆွဲဆောင်မှု မရှိဘူးလား?"

ကျုံးခမ်းသိက ချက်ချင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး။ ငါက စကားမပြောတတ်တာ။ မင်းက အမြဲတမ်း ကြည့်ကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့… မင်း အရမ်းလှတယ်!"

နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ပြောလိုက်တော့ သူ့အသံက တိုးသွားခဲ့သည်။ 'အရမ်းလှတယ်' ဟူသော စကားလုံးများသည် သူ့လျှာမှ လှိမ့်ဆင်းသွားပုံရသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ထွက်ကျလာခဲ့သည်။

သိုက်ရှုဖန်၏ ပါးပြင်များ ပိုပူလာသည်။ အကြောင်းအရာပြောင်းဖို့ သူမက ချောင်းဟန့်ကာ "စကားမစပ် ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေ့ ရှင် ဒီကို လာတာလဲ?"

ကျုံးခမ်းသိက သူ့လက်ထဲက နှင်းဆီပန်းတွေကို ပေးပြီး "ဒီနေ့ မင်းမွေးနေ့ပဲ၊ ဒီပန်းတွေက မင်းအတွက်ပဲလေ။ နိုင်ငံခြားမှာဆို နှင်းဆီပန်းနှစ်ဆယ့်ငါးပွင့်ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က မင်းကို ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းတယ်တဲ့။ ရှုဖန် ကိုယ် မင်းကို ထာဝရပျော်ရွှင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်!"

သူမ ဟော်ကျန့်ချန်နဲ့ လက်ထပ်တော့မယ့်အချိန်မှာ သူက သူမကို ဒီလိုပြောခဲ့သည်။

သူမအတွက် သူ့ရဲ့ကောင်းချီးတွေက အစကအဆုံးအထိ မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး။ သူမပျော်နေသရွေ့ သူ့ဘေးမှာမရှိရင်တောင်မှ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကောင်းချီးပေးလိမ့်မည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူသည် သူမနဲ့တွေ့ဖို့ နိုင်ငံကို ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ဘာမှလုပ်ဖို့ မစီစဉ်ထားဘူး။ ဒါတောင် သူ့ပါးစပ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ သာ့ချောင်ကို သူမအကြောင်း သတင်းမေးမိသည်။

မေးတာက အရေးမကြီးဘူး။ ဒါပေမယ့် သူမက တကယ်ကို ကွာရှင်းပြတ်စဲသွားကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် သူသိလိုက်ရသည်။

ထိုခွေးကောင် ဟော်ကျန့်ချန်သည် တကယ်ကို နိုင်ငံခြားတွင် အခြားဇနီးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ပြီး ကလေးပင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူသာ ဟော်ကျန့်ချန်နဲ့ တွေ့ခွင့်ရရင် သူ့မျက်နှာကို သေချာပေါက် ထိုးမိလိမ့်မည်။

သိုက်ရှုဖန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်နီနေကာ ထိုအချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေးလိုက်မိသည်။

သူမသည် နှင်းဆီပန်းကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ ယူဆောင်လိုက်ကာ သူမ၏ ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီနှင်းဆီပန်းတွေက အရမ်းလှတယ်။ မြို့တော်မှာ ဒီလိုလှတဲ့ နှင်းဆီပန်းတွေကို ရှာရခက်တယ်။"

ကျုံးခမ်းသိက ရွှေကွပ်ထားသော မျက်မှန်ကို တင်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်းမှာ နှလုံးသားရှိသရွေ့တော့ မခက်ပါဘူး"

သိုက်ရှုဖန်က သူ့ကို မကြည့်ရဲပေ။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး "ကျွန်မတို့ နေ့လည်စာ ပြင်နေတယ်။ ​ရှင့်မှာ ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိဘူး ဆိုရင် အတူတူ ထမင်းမစားမှာလဲ?"

သူမ အတွေးလွန်နေတာကြောင့်လားမသိပေ။ သူပြောသမျှစကားတိုင်းဟာ အဓိပ္ပါယ်လေးနက်တာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားရသည်။ တစ်ခုခုကို ရည်ညွှန်းနေပုံရသည်!

ကျုံးခမ်းသိက ဝမ်းသာအားရနဲ့ အမြန်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့။ ကိုယ့်မှာ နောက်ထပ်လုပ်စရာမရှိဘူး၊ ကိုယ်အရမ်းအားတယ်လေ!"

သိုက်ရှုဖန် - "..."

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား အထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်သွားကြသည်။

နှင်းဆီပန်းစည်းတွေနဲ့ အန်တီဖန်ပြန်လာတာကို သာ့ချောင်က မြင်တော့ နှုတ်ခမ်းကို ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီး "ပန်းတွေက အလှနဲ့လိုက်ဖက်တယ်။ အန်တီဖန် ဒီနေ့ အန်တီက အရမ်းလှတယ်!"

လူတိုင်းက ချီးကျူးတာကို သဘောကျသည်။ သိုက်ရှုဖန်၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် တိမ်တိုက်လေးနှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ဒီကလေးတော့ မင်းပါးစပ်က ပျားရည်နဲ့ သုတ်ထားသလိုပဲလို့ ဘာလို့ထင်တာလဲ။ အန်တီဖန်အတွက် မင်းလုပ်ထားတဲ့ တရုတ်ရိုးရာဝတ်စုံက အံ့သြစရာကောင်းပြီး လိုက်ဖက်လွန်းတာကြောင့် လှနေတာပါ‌!"

သာ့ချောင်ရဲ့ ပါးစပ်ထောင့်က ပါးချိုင့်လေး ပေါ်လာသည်။ "သမီးအဘိုးက သမီးကို ပန်းထိုးဖို့ လမ်းပြပေးလို့ပါ။ မဟုတ်ရင် ဒီလောက်လှတဲ့ ချည်ထိုးကို သမီး ထိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ဘာလဲ၊ ဒီဝတ်စုံကို ကျောင်းသူချောင်က ထိုးထားတာလား။" ကျုံးခမ်းသိက သူ့မျက်နှာ၌ အံ့သြနေသောပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သာ့ချောင်က 'အာ' ဆိုပြီး ပြောလိုက်သည်။ ပါမောက္ခကျုံးသည် ယခုမှ အန်တီဖန်၏ နောက်ကနေ ထွက်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ "မင်္ဂလာပါ ပါမောက္ခကျုံး!"

သူမက လက်ထဲတွင် လတ်ဆတ်စွာ ဆေးကြောထားသော ဘဲတစ်ကောင်က တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။

ကျုံးခမ်းသိသည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက သူမလက်ထဲက ဘဲတစ်ကောင်ပေါ် ကျရောက်သွားပြီ "ကျောင်းသူချောင်က အရမ်းသတိထားနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီအချက်ကိုကြည့်တာနဲ့ ကျောင်းသူချောင်က ကိုယ်ခံပညာဆယ့်ရှစ်ခုလုံးမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်!"

သူမသည် စာတော်ရုံသာမက ပန်းထိုးခြင်းနှင့် ချက်ပြုတ်ခြင်းကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူမသည် ထူးချွန်သော တပည့်ဖြစ်သည်။

သာ့ချောင်နဲ့ ပတ်သက်ရင် သိုက်ရှုဖန်က အများကြီးပြောချင်သည်။ "ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်မ သာ့ချောင်ထက် ပိုလှပြီး လိမ္မာတဲ့ မိန်းကလေးကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ သူက အရာအားလုံးမှာ တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းတယ်။"

သာ့ချောင် - "…"

အန်တီဖန်၊ ဒါကို မြှောက်ပင့်တာလို့ မခေါ်ရင် မြှောက်ပင့်တာက ဘာလဲ?

ကျုံးခမ်းသိသည် သာ့ချောင်၏ ရှက်ရွံ့မှုဖြင့် နီရဲနေတာကို သတိပြုမိပြီး ရယ်လိုက်ကာ "မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ သာ့ချောင်က အံ့သြစရာကောင်းတယ်လို့လည်း ငါထင်တယ်။ သူက ကျောင်းမှာ တောက်ပစွာ သင်ယူနေတာ။ ကျောင်းမှာ သူ့အကြောင်းတွေကို နားထောင်ရတာ မင်းစိတ်ဝင်စားလား?"

သိုက်ရှုဖန်က ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြစမ်းပါ။ အထဲဝင်ပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောရအောင်"

ကျုံးခမ်းသိ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ကောင်းပြီ!"

သာ့ချောင် - "…"

ဟေး၊ သူမကို အကြောင်းအရာတစ်ခုအနေနဲ့ ဆက်ဆံတာ... သူတို့က သူမထင်မြင်ချက်ကို အရင်မေးသင့်တယ် မဟုတ်လား။

ဟော်ချီသည် ရေပုံးတစ်ပုံးကို ကိုင်ဆောင်လာပြီး "မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ? မင်းဘာလို့ ကြောင်နေတာလဲ?"

သာ့ချောင်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းခါကာ "ညီမအဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပရော်ဖက်ဆာကျုံးက ရောက်လာပြီး အန်တီဖန်ကို နှင်းဆီနီတစ်စည်းပေးတယ်!"

ဟော်ချီလန့်သွားပြီး "မင်းနှင်းဆီပန်း ကြိုက်လား?"

သာ့ချောင်က ခေါင်းညိတ်ကာ "ကြိုက်တယ်။ နှင်းဆီပန်းတွေ အများကြီးက အရမ်းလှတယ်!"

သူမစိုက်ထားတဲ့ နှင်းဆီပန်းတွေက နှင်းဆီပန်းလေးတွေပင်။ ပန်းခြောက်အနေဖြင့် ရွေးချယ်မှုကောင်းသော်လည်း လက်ဆောင်ပေးရန် မလုံလောက်ပါ။

ဟော်ချီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကိုယ်မင်းကို နောက်တစ်ခေါက်ကျ ပေးမယ်!"

သာ့ချောင်က ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အစ်ကိုဟော်ချီကို အရင် ကျေးဇူးတင်လိုက်မယ်။ စကားမစပ်၊ အစ်ကို အရင်အကြိမ်တုန်းက ပရော်ဖက်ဆာကျုံးအကြောင်း အဘိုးကို မေးမယ်လို့ အစ်ကိုပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား?"

ဟော်ချီသည် ရေပုံးမှရေကို သစ်သားဘေစင်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဘဲအမွှေးများကို ဆွဲနှုတ်ကာ "အဘိုးက ပရော်ဖက်ဆာကျုံးနဲ့ ကိုယ့်အမေရဲ့ မိသားစုက အိမ်နီးချင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်က အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခဲ့တယ်တဲ့"

သာ့ချောင်က အဓိပ္ပါယ်ရှိစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါက ညီမတို့လိုပဲ ငယ်ချစ်တွေပေါ့!"

ဟော်ချီသည် သူမက သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ဖော်ပြရန် 'ညီမတို့' ကို အသုံးပြုတာအား နှစ်သက်သည်။ အဲဒါက သူတို့သည် တစ်သားတည်းဖြစ်ကြောင်း ခံစားရစေသည်။ သို့သော် သူမ၏ အတင်းပြောသည့် အမူအရာကို မြင်တိုင်း သူရယ်ချင်မိသည်။

All Chapters