အခန်း (၂၇၆)

ဒီခေတ်မှာ လူတိုင်းရဲ့ အမူအကျင့်တွေက ရှေးရိုးဆန်လွန်းသည်။ သာ့ချောင်နှင့် ဟော်ချီသည် အတွဲများဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်းအတွဲမညီနိုင်ပေ။ သူတို့ညီမယ်ဆိုရင် လူတွေရဲ့ အာရုံကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဟော်ချီသည် သာ့ချောင်နှင့် အတူစားကာ သူမ၏ ထမင်းစားကတ်ကို ယူပြီး သူမ၏ ပန်းကန်များကို ဆေးရန် စိတ်ကူးကို မဆွေးနွေးခဲ့ပေ။

ဒီခေတ်မှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတွေက နိုင်ငံတော်ရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေ ရခဲ့သည်။ ပြည်နယ်အစိုးရက ကျောင်းသားတစ်ဦးစီအား လစဉ် ယွမ် ၂၀ နှုန်းဖြင့် ထမင်းစားလက်မှတ်တစ်စောင် ပေးသည်။ မိသားစု အဆင်မပြေပါက ထောက်ပံ့ကြေး ၃ယွမ် ထပ်မံလျှောက်ထားနိုင်သည်။

သာ့ချောင်၏ အဆောင်မှ ရှုချွန်းကျွမ်က လျှောက်ထားခဲ့သည်။

ထို့အတွက်ကြောင့် ဟော်ချီသည် မည်သည့်လိုလားမှုကိုမှ မပြသနိုင်ခဲ့ပါ။

သူ့ရည်းစားအတွက် ပိုက်ဆံသုံးချင်ပေမယ့် မသုံးနိုင်ဘူး။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းလွန်းလို့ ခံစားရသည်။

သာ့ချောင်က သူ့ကို သီးသန့်နှစ်သိမ့်ခဲ့ရသည်။ "အစ်ကိုဟော်ချီ ညီမအတွက် ပိုက်ဆံအများကြီးကုန်နေပြီ။ ညီမအဝတ်အစားတွေ၊ ကျောင်းလွယ်အိတ်တွေ၊ နာရီတွေ အကုန်ဝယ်ပေးထားဝာာ"

သူမရဲ့နေ့စဉ်လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းအားလုံးနီးပါးကို သူဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။

နှစ်စဉ်သူမ၏ မွေးနေ့အပြင် အစ်ကိုဟော်ချီသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သူတို့စတွေ့ဆုံသည့်နေ့တွင် သူမအား လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် အရမ်းဂရုစိုက်သလို ခံစားရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟော်ချီသည် သူမ၏ ဖြူဖွေးကာ နူးညံ့သော လက်ကလေးကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက အမြန်လွှတ်လိုက်သည်။ "ကိုယ့်ပိုက်ဆံက မင်းပိုက်ဆံပဲ။ မင်းအနာဂတ်မှာ ဘာပဲဝယ်ချင်ဝယ်ချင် က်ိုယ့်ကိုပြောစမ်းပါ!"

သာ့ချောင်၏ မျက်ခုံးများသည် ကြည်နူးစွာဖြင့် ကွေးသွားကြသည်။ သူမစိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ရယ်စရာကောင်းသော ခံစားချက်ဖြင့် "အစ်ကိုဟော်ချီ ညီမပိုက်ဆံကကော။ အစ်ကို့ဟာပဲလား?"

ဟော်ချီက မူလက ခေါင်းညိတ်ချင်ခဲ့သည်။

နောင်တွင် သူတို့သည် အကြင်လင်မယားဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူတို့အရာအားလုံးကို မျှဝေသည်။ သူ့ဟာက သူမဟာ နောက်ပြီး သူမဟာကလည်း သူ့ဟာပင်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းသွားပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ပိုက်ဆံက မင်းပိုင်တယ်။ ကိုယ့်ပိုက်ဆံက မင်းပိုင်တယ်။"

သာ့ချောင်၏ ပါးစပ်ထောင့်ရှိ ပါးစပ်မှ ပါးချိုင့်သည် နက်ရှိုင်းလာသည်။ "အစ်ကိုဟော်ချီ ဒီအတောအတွင်း စကားပြောကောင်းလာတယ်နော်"

ဟော်ချီသည် သူမ၏ နီမြန်းသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး "ဒါဆို မင်းက ကိုယ်ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကို ကြိုက်လား?" မင်း ကိုယ့်ကို အရမ်းချွဲတယ်လို့ ထင်လား?"

သာ့ချောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "အစ်ကိုဟော်ချီက ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ပြီးပြည့်စုံတယ်!"

သူမ၏ အဘိုးအဘွားများမှလွဲ၍ အစ်ကိုဟော်ချီသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူမပေါ် အကောင်းဆုံး ဆက်ဆံခဲ့သူဖြစ်သည်။

သေချာတာကတော့ သူမမိသားစုက သူမကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပေမယ့် အဲဒါက လုံးဝ မတူဘူးလို့ ခံစားရသည်။

ဒါကိုကြားတော့ ဟော်ချီက သူပျံသန်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပျားရည်သောက်တာထက် သူ့နှလုံးသားက ပိုချိုမှိန်လာသည်။

ချိုက်ရူနန်သည် သာ့ချောင်နှင့် ပိုရင်းနှီးလာလေ သူမသည် ယောက်ျားမဟုတ်ဟု ခံစားလာရလေလေဖြစ်ကာ ပိုဝမ်းနည်းလေဖြစ်လာသည်။

သူမသာ ယောက်ျားဖြစ်လျှင် နတ်သမီးလေးအိမ်သို့ လက်ထပ်ရန် ဟော်ချီနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်!

အဲဒီနေ့မှာ သူတို့ ထမင်းစားဖို့ လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

ချိုက်ရူနန်က သာ့ချောင်ကို မေးလိုက်သည်။ "သာ့ချောင် ငါက ယောက်ျားလေးဆိုရင် ငါ့ကို ရွေးချယ်ဖို့ နင်စဉ်းစားမှာလား?"

သာ့ချောင်က သူမကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းကို ခပ်ပြတ်ပြတ် ခါလိုက်ပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ထက် ပိုပုတဲ့ ယောက်ျားကို မရှာဘူး!"

ချိုက်ရူနန်၏ ပါးစပ် လှုပ်ယမ်းသွားသည်။ "..."

အနည်းဆုံး နှစ်သိမ့်မှုပေးသင့်တာပေါ့။ ဒီလိုဓားမထည့်သင့်ဘူးမလား?

ချိုက်ရူနန်သည် ဓားပါးစပ် ချောင်မိသားစု၏ စရိုက်ကို မသိခဲ့ပေ။ ချောင်ကျန်းကော်မှ အသက်အငယ်ဆုံး ရွှယ်အန်းရှု့အထိ လူတိုင်းသည် ဆိုးရွားသော မှတ်ချက်များ ပေးရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် ချိုက်ရူနန်သည် ပုတာမဟုတ်ပေ။ သူမသည် ၁.၆၃မီတာမြင့်သည်။ အမျိုးသမီး ကျောင်းသူများကြားထဲမှာ သူမဟာ မဆိုးဘူးလို့ ယူဆလို့ရသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ သာ့ချောင်၏ ပုံစံသည် သာလွန်ပြီး အရပ်ရှည်လွန်းသည်။ သူမသည် ယခု အရပ် ၁.၇၃မီတာရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးများထဲတွင် သူမက ကြက်အုပ်ထဲတွင် ရပ်နေသော ကြိုးကြာငှက်ဖြစ်သည်။

ချိုက်ရူနန်က သက်ပြင်းချပြီး "စီနီယာ အစ်ကိုဟော်က မင်းရဲ့အရပ်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပေါ့!"

သာ့ချောင်သည် တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ဟော်ချီကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စကားစလုဆဲဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးကို ပြသလ်ိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အပြုံးတစ်ခု ကွေးသွားသည်။ သူမသည် တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုဟော်ချီ"

ခွေးအစာတစ်လုတ်ကျွေးခံခဲ့ရတဲ့ ချိုက်ရူနန် - "…"

သူမ ဒီမှာရှိနေတုန်းပင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စင်ဂယ်ဖြစ်တဲ့ သူမကို သတိထားသင့်သည်။

သူမ ကန်တင်းမပေါက်ကို ရောက်တာနဲ့ ဟော်ချီက သူ့အခန်းဖော်ကို ဘေးချက်ချင်းဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို နေရာပေးလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက မင်းတို့အတွက်ပဲ။ ကိုယ်တို့နောက်ကိုသွားပြီး တန်းစီလိုက်မယ်။"

သာ့ချောင်က ပြုံးပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဟော်ချီ မလိုပါဘူး။ ညီမတို့ တန်းစီလိုက်ပါ့မယ်!"

ဟော်ချီ - "အဆင်ပြေပါတယ်။ ကိုယ့်အခန်းဖော်က မင်းကို သူ့‌နေရာကို ပေးရတာ ဝမ်းသာနေတာ ဟုတ်တယ်မလား?"

ဖော်ရွေသော အခန်းဖော် - "..."

ဒီအခြေအနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်လိုပြောမလဲ?

ထို့ကြောင့် ဟော်ချီနှင့် သူ့အခန်းဖော်တို့၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် သာ့ချောင်နှင့် ချိုက်ရူနန်တို့က နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ချိုက်ရူနန်က ထပ်ပြီး သက်ပြင်းချကာ "နောက်ဆုံးတော့ ဝမ်ရှန်းရှန်းက နင့်ကို ဘာလို့ အရမ်းမုန်းတာလဲ ငါနားလည်သွားပြီ။ နင်က ရုပ်ရည်တင်မကဘဲ သူ့ထက် ဉာဏ်လည်းကောင်းတယ်။ နင့်ရဲ့ရည်းစားကတောင် အံ့သြစရာကောင်းတယ်။ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင် လူတွေကို စိတ်ဆင်းရဲစေတယ်!"

သာ့ချောင်ရဲ့ နူးညံ့တဲ့အသံဖြင့် "သက်ပြင်းမချနဲ့။ နင်လည်း အံ့သြစရာကောင်းတယ်။ အနာဂတ်မှာ လက်တွဲဖော်ကောင်းကို မင်းရှာတွေ့နိုင်မှာပါ!"

ချိုက်ရူနန်က နှုတ်ခမ်းလေးတွန့်ကာ "မေ့လိုက်စမ်းပါ။ ငါတစ်သက်လုံး တစ်ကိုယ်တည်းနေဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ"

သူမ၏အသွင်အပြင်၊ ဖက်ရှင်စတိုင်နှင့် ယောက်ျားလေးအမူအရာတို့ဖြင့် ယောက်ျားလေးများစွာသည် သူမနှင့် ညီအစ်ကိုများနှင့် သူငယ်ချင်းကောင်းများသာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ သူမကို ဘယ်သူမှ ကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သာ့ချောင်က သူမရဲ့ ပခုံးကို လက်နဲ့ပုတ်ကာ နှစ်သိမ့်ပြီး "စိတ်ဓာတ်ကျမနေပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ဖူးစာရှင်က မကြာခင်ရောက်လာလိမ့်မယ်!"

ချိုက်ရူနန်က ဒါကို အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။

ချောင်ရှို့ကျီသာ ဒီမှာရှိနေရင် သာ့ချောင်ရဲ့ပါးစပ်ဟာ ရွှေပါးစပ်လို့ သူမကို သေချာပေါက် ပြောလိမ့်မည်။ ဗေဒင်ဆရာထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်သည်!

သာ့ချောင်က ဝက်သား၊ ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ ကြက်ဥတို့ မွှေကြော်ထားတာကို မှာခဲ့သည်။ ချိုက်ရူနန်က ခရမ်းချဉ်သီးနဲ့ ကြက်ဥတို့ မွှေကြော်ထားတာကို မှာယူခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်သားသည် စားစရာကိုယူကာ ထိုင်စရာနေရာရှာကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်လုံးများသည် သာ့ချောင်အား စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

သူမဟာ အလင်းတန်းတစ်ခုလိုပင်။ သူမဖြတ်သန်းသွားတိုင်း အံ့အားသင့်မှု လှိုင်းလုံးတွေကို ဖြစ်သွားစေသည်။

သာ့ချောင်သည် ငယ်ငယ်က စကားထစ်တာကြောင့် ထမင်းစားချိန်မှာ စကားပြောရတာ မကြိုက်ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် အဘိုးအဘွားများနှင့်အတူနေစဉ်က အမူအကျင့်ကောင်းများကို ကောင်းစွာသင်ယူခဲ့သည်။

သူမအဘိုးက ငယ်ငယ်က မြေပိုင်ရှင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူမအဘိုးရဲ့အမေက အိမ်ကြီးတစ်အိမ်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ အမျိုးသမီးလို့ ပြောကြသည်။

သူမအဘိုးရဲ့ အဆိုအရ သူထမင်းစားချိန်မှာ စားပွဲပေါ် တစ်ခုခု ပြုတ်ကျရင် အရိုက်ခံရလိမ့်မည်။

သာ့ချောင်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ချိုက်ရူနန်သည် သူမ ထမင်းစားနေသည်ကို တအံ့တသြ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နတ်သမီးများသည် ကောင်းကင်နတ်သမီးများပါပဲ။ သူတို့က စားနေတာတောင် လှကြသည်!

သူမကို ဒီလိုမြင်လိုက်ရတော့ သာ့ချောင်က ငိုရမလား ရယ်ရမလား မသိပေ။ " မြန်မြန်စား။ ခဏနေ အစားအသောက်တွေ အေးသွားလိမ့်မယ်!"

ထို့နောက်တွင် ချိုက်ရူနန်သည် သူမ၏ တူများကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် စံနမူနာကောင်းတစ်ခုရှိခြင်းကြောင့် သူမ၏ အစာစားနှုန်း နှေးသွားသည်။

ထမင်းစားပြီး တစ်ဝက်လောက်မှာ အနောက်ကနေ ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ မိန်းကလေးက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ! ဒီဝတ်စုံက အသစ်စက်စက်ပဲ။ ဘယ်လောက်တောင် ဒေါသထွက်စရာကောင်းလဲ?"

သူမကို ဝင်တိုက်မိတဲ့ ကောင်လေးက ခေါင်းငုံ့ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် တောင်းပန်ပါတယ် တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းရဲ့အဝတ်အစားတွေအတွက် မင်းကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုပေးရမလဲ၊ ကျွန်တော် လျှော်ပေးရမလား?"

ဒီစကားထွက်လာတာနဲ့ ကောင်မလေးက ပိုလို့တောင် ဒေါသဖြစ်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် လူများများစားစားမရှိလျှင် သူမသည် သူ့ကို ပို၍ ကြိမ်းမောင်းနေမည်မှာ သေချာသည်။

မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို သူစိမ်းတစ်ယောက်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် လျှော်လို့ရမလား?

သူတို့ နှစ်ယောက်က အတွဲတွေ မဟုတ်ဘူး!

သေချာပါသည်၊ လူတိုင်းက ဒီစကားတွေကြောင့် မရေရာတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကောင်လေးက တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ပုံရပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းပန်ပြန်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဘောင်းဘီအိတ်ထဲမှ နှစ်ယွမ်တန် ငွေစက္ကူအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ဒီမိန်းကလေးကို နစ်နာကြေးအဖြစ် ပေးချင်တာပင်။

စိတ်ရှုပ်နေတဲ့ မိန်းကလေးက သူမလက်ကို ဆန့်တန်းပြီး သူဆန့်ထားတဲ့ လက်ကို တွန်းလိုက်သည်။ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် တွန်းနေသော နှစ်ယောက်ကြားတွင် ကောင်မလေး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးသည် ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

အံ့ဩသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခါမှသာ သာ့ချောင်သည် စူးစမ်းစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်တော့ သူမ အေးခဲသွားသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် ဟော်ချီ၏ အတန်းဖော် ထန်မြောင်ရှန်မှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

ထန်မြောင်ရှန်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်တွေ့လိုက်တုန်းက သူမ၏အသားအရည်သည် ဖြူစင်ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပန်းနုရောင်သန်းကာ တောက်ပနေခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူ့မျက်နှာမှာ ဝက်ခြံတွေ အများအပြား ပေါက်နေသည်။ အရေအတွက်က မများပေမယ့် ဝက်ခြံတွေက အရမ်းကြီးသည်။ ၎င်းတို့သည် နီရဲပြီး ပြည်များဖြင့် ရောင်ရမ်းနေသည်။ တော်တော်မုန်းစရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပင်။

ချိုက်ရူနန်က အံ့သြတဲ့အမူအရာနဲ့ "ဒါ ငါတို့ကျောင်းရဲ့ ကျောင်းပန်းပွင့် မဟုတ်လား?"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း အလားတူ တီးတိုးသံများ ရှိခဲ့သည်။

"အရှင်ဘုရား၊ ဒုတိယနှစ်က စီနီယာ အစ်မထန် မဟုတ်ဘူးလား? သူဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ?"

"မသိဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က သူ့ကိုတွေ့တုန်းက သူ့မျက်နှာက ကောင်းတာကို ငါမှတ်မိတယ်။ ဓာတ်မတည့်လို့လား?"

"ဓာတ်မတည့်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ ဝက်ခြံပဲ။ ဒီလို ဝက်ခြံကြီးတွေကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာဘဲ!"

"ငါ အရင်က ငါ့ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာမှာ မြင်ဖူးတယ်။ ဝက်ခြံတွေ ဒီအတိုင်းအတာအထိ ရောင်လာတာ၊ နောင်မှာ အမာရွတ်တွေ ကျန်ခဲ့မှာ သေချာတယ်။"

နားထဲတွင် မြည်နေသည့် ဆွေးနွေးသံကို နားထောင်ရင်း ထန်မြောင်ရှန်၏ မျက်နှာ နီမြန်းသွားသည်။ ဒီနီရဲမှုက သူမမျက်နှာပေါ်က ဝက်ခြံတွေကို ပိုထင်ရှားစေခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ကောင်လေးက သူမကို အနီးကပ်မြင်နေရသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ဝက်ခြံတွေကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့အမူအရာက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်လန့်နေလဲဆိုတာကို ပြသနေခဲ့သည်။

သူ့တုံ့ပြန်မှုက ထန်မြောင်ရှန်ကို လုံးဝဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို တွန်းဖယ်ပြီး လှည့်ကာ ထမင်းစားခန်းထဲက ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူမမျက်နှာက ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းမသိဘူး။

သူမရဲ့ အသားအရည်ဟာ ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကနေ အရွယ်ရောက်ပြီးတဲ့အထိ ထိပ်တန်းအဆင့်လို့ နာမည်ကောင်းနဲ့ ကျော်ကြားခဲ့သည်။ အပျိုဖော်ဝင်စအချိန်များတွင် အခြားအတန်းဖော်များသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝက်ခြံများ အနည်းအများ ရှိတတ်ကြသည်။ သူမသည် ဘယ်တုန်းကမှ မရှိဖူးပေ။

ဒါဟာ သူမရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ အကောင်းဆုံး အားသာချက်ပင်။ ဒါပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ ပိတ်ရက်ကတည်းက သူမမျက်နှာမှာ အနီဖုလေးတွေ ပေါ်လာသည်။ သူမကို ချက်​ချင်းမျက်​ရည်​ကျ​စေခဲ့သည်​။

သူမအမေက သူမကို ဆရာဝန်ပြဖို့ ဆေးရုံကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဆရာဝန်က သူမရဲ့ အရေပြားဟာ အနည်းငယ် ရောင်နေပြီး စျေးပေါတဲ့ အသားအရည်ထိန်းပစ္စည်းတွေကို မလိမ်းဖို့ ပြောခဲ့သည်။

ဒါကိုကြားတော့ သူမ ထအော်လုနီးပါးပင်။

သူမရဲ့ အသားအရည် ထိန်းသိမ်းမှု ထုတ်ကုန် အားလုံးကို အစိုးရကုန်တိုက်ကနေ ဝယ်ယူခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဈေးအကြီးဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ဒီလိုပြောတော့ သူမကို နှိမ့်ချခဲ့တာ ထင်ရှားသည်။

ထို့အပြင် ထိုတုံးအသော ဆရာဝန်သည် အစွမ်းအစမရှိပေ။ ဆေးဝါးမသတ်မှတ်ထားသောကြောင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ အဖုများ မဆင်မခြင် ကြီးလာခဲ့သည်။ ယနေ့အချိန်တွင် အဲဒါတွေက ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ငိုခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် မစားနိုင် မအိပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဆရာဝန်ပေါင်းများစွာဆီကို သွားခဲ့ပြီး အားလုံးက ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုခဲ့သည်။

ဘယ်လောက် စိတ်ဆိုးစရာ ကောင်းလိုက်လဲ?

ချိုက်ရူနန်သည် ထန်မြောင်ရှန်ကို မမြင်မချင်း သူမ၏ အကြည့်ကို မရုတ်သိမ်းခဲ့ပေ။ သူမက သာ့ချောင်ကို ငြီးတွားကာ "သူ့ကို ကျောင်းပန်းပွင့်လို့ လူတိုင်းက ပြောကြတာ ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ငါ့အမြင်အရတော့ သူ့ရုပ်ရည်က နင့်လက်ညှိုးတစ်ချောင်းနဲ့တောင် မနှိုင်းယှဥ်ပါဘူး။ အခုဆို သူ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးမှာ ဝက်ခြံတွေထွက်နေတာ ကျောင်းပန်းပွင့်ဘွဲ့ကို လုံးဝပယ်ချခံရနိုင်တယ် မဟုတ်လား?"

သာ့ချောင်ကို မြင်ဖူးသူတိုင်းက ထန်မြောင်ရှန်ထက် ပိုကြည့်ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြလိမ့်မည်။

ထန်မြောင်ရှန်သည် ကျောင်းသို့ အစောပိုင်းကတည်းက ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ၏ ကျင့်ဝတ်ဌာန၏ လှုပ်ရှားမှုအချို့တွင် အခမ်းအနားမှူးဖြစ်ခဲ့သည်။

သာ့ချောင်သည် ကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်တာ တစ်လသာရှိသေးသည်။ သူမသည် နှိမ့်ချစွာနေပြီး လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ရတာ မကြိုက်ပါ။ သူမကို လူအနည်းငယ်သာ မြင်ဖူးသည်။

သာ့ချောင်က ဂရုမစိုက်ဘူး။ အဲဒီအစား သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။ "မြန်မြန်စား။ နင်ဒီအတိုင်းဆက်နေရင် ငါ နင့်ကိုစောင့်မှာ မဟုတ်ဘူးနော်!"

ကျောင်းပန်းပွင့်ကို သူမ စိတ်မဝင်စားပေ။ သူမဘဝနဲ့ စာလေ့လာမှုကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေသရွေ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပင်။

ချိုက်ရူနန်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် သူမ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

"တုန်းဟယ်၊ ငါ ရေဆာတယ်။ သောက်ဖို့ ရေတစ်ခွက် ယူလာပေးဦ။" ကုတင်ပေါ် လဲလျောင်းရင်း အမေလော့က အော်လိုက်သည်။

ပထမအနေနဲ့ အမေလော့မြို့တော်ကို လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူမရဲ့ အမျိုးသား လော့ချင်းနဲ့ အတူမနေချင်တာကြောင့်ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကစပြီး သူတို့လင်မယားက နေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူမသည် သူ့ကို လုံလောက်ပါပြီ။

ဒုတိယအနေနဲ့ကတော့ သူမမြေးကို လာကြည့်ချင်ပြီး ရင်းနှီးစေချင်သည်။

မြို့တော်ကို ပထမဆုံးရောက်တဲ့နေ့မှာ ချောင်တုန်းဟယ်က နေမကောင်းဟန်ဆောင်ပြီး ဘူတာရုံမှာ သူမကို မခေါ်ဘဲ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိမ့်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိလဲ?

ထို့နောက် သူက သူမအတွက် ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးရန် အလွန်ကြိုးစားရခဲ့သည်။ သူမရရှိခဲ့သောအရာမှာ အထင်အမြင်သေးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူမက ရွှေဇွန်းကိုက်ပြီး မွေးလာသလို ပြုမူခဲ့သည်။ အရမ်းကို ပျက်စီးနေတာပဲ!

နောက်ဆုံးအချက်မှာ ချောင်တုန်းဟယ်၏ ဗိုက်သည် မကြာသေးမီက ပိုပိုပြီးထင်ရှားလာသည်။ သူ့ဘေးနားက လူတွေက သူမဗိုက်က ဝိုင်းတာကြောင့် သမီးဖြစ်မယ်လို့ ပြောကြသည်!

ဒါပေမယ့် ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်တာလဲ!

ယခုအချိန်တွင် တိုင်းပြည်တွင် သားဆက်ခြားခြင်း အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမမှာ သမီးတစ်ယောက်ရှိရင် သူမသားရဲ့မျိုးဆက်ကို ဖြတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား?

ဒါက နိမ့်ကျသောမိန်းမ၏ အပြစ်သာဖြစ်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့နေ့မှာ သူမသောက်ဖို့ လျှို့ဝှက်ဆေးနည်းတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ပြီးတော့ ဒါကို သူမ မသောက်ချင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီတုန်းက သောက်လိုက်ရင် ဗိုက်ထဲမှာ သားတစ်ယောက်ရှိမှာ သေချာသည်။

သူမသည် တွေးလေလေ ဒေါသပိုထွက်လေလေဖြစ်သည်။ သူမသားလေးဟာ ဒီရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ သူ့ဆရာနဲ့ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်ဖြစ်သည်။ 'အမှတ်တမဲ့' သူ‌မနေမကောင်းဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချောင်တုန်းဟယ် ထိုင်နေစဉ်တွင် သူမယောက္ခမ အော်သံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။

သူမခါးကိုကိုင်ကာ အမြန်ထရပ်လိုက်သည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေက သူမမျက်နှာပေါ်မှာ နစ်မွန်းနေခဲ့သည်။