အခန်း (၂၈၄)

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမ သိလိုက်သောအခါ စိတ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။ သူမက သာ့ချောင်ကိုရှာဖို့ သူမအင်္ကျီလက်တွေကို လှန်တင်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူမ မိသားစုက အပြင်လူတွေကို ပြထားသလောက် မချမ်းသာဘူး။ သူတို့သည် သာမန်မိသားစုမျှသာ ဖြစ်သည်။ လှပသော ဝတ်စုံများ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ ချောကလက်များနှင့် အခြားသကြားလုံးများကို သူမ၏ ဦးလေးမိသားစုမှ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သူမမိသားစုက ချမ်းသာကာ သူမဦးလေးကလည်း ပိုချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတယ်လို့ လူတိုင်းကို လိမ်ညာခဲ့ပြီး သူမ မျက်နှာလိုချင်ခဲ့လို့သာ ဖြစ်သည်။

ယခု သူမ၏ ဦးလေးအား ထုတ်ပယ်လိုက်သောကြောင့် သူမသည် ဦးလေးအား နောင်တွင် မပြနိုင်တော့ပေ။ ပိုဆိုးတာက အနာဂတ်မှာ သူမရဲ့ လှပတဲ့အဝတ်အစားနဲ့ နေထိုင်စရိတ်တွေကို ဘယ်သူမှ ထောက်ပံ့ပေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဤအချက်ကို သူမ လက်မခံနိုင်ပါ။

အလျှင်စလို မထွက်ခင်မှာ သူမဦးလေးက " မင်းက အရူး။ မင်း သူ့ကို နှိုးဆော်လိုက်တာမလား? မင်း ဦးလေး ကျောင်းက ထုတ်ပစ်တာကို မင်းမြင်ချင်တာမလား? ဒါမှ မင်းပျော်မှာလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား? "

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမ၏ ဦးလေးအား မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မှတ်မိသလောက် သူမဦးလေးသည် သူမအား ကြမ်းတမ်းစွာ ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းခြင်း မဆိုထားနှင့် ကြမ်းတမ်းသော စကားတစ်ခွန်းကိုပင် လုံးဝမပြောဖူးခဲ့‌ပေ။ အခုတော့ သူမဦးလေးက သူမကို အရူးလို့ ခေါ်လိုက်သည်။

ရှောင်တယန်သည် နွေဦးလေညင်းကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် စီးဖူးသည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူက ဒီတူမလေးကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့လိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူ့နာမည်ပျက်သွားပြီ။ ဒါအပြင် သူ့အလုပ်လည်း ပျက်သွားခဲ့သည်။ သူ့မှာ ကလေးမလေးလို ချော့ဖို့ ဘယ်လို စိတ််ထားမျိုး ရှိနိုင်မလဲ?

သူသည် အမှားတစ်ခုခု ကျူးလွန်မိလို့ တိုင်ကြားခံရသည်။ ဒါကို ဆေးကြောလို့ မရဘူး။

ယခု သူသည် နောင်လာနောက်သားများကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် တပေါင်ဟုခေါ်သော မိန်းကလေးကို ဒေါသတကြီး ပြေးလိုက်လျှင် တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို မည်သို့အရေးယူမည်ကို ဘယ်သူသိမလဲ?

သူသည် အလောင်းအစားမလုပ်ရဲပေ။

ဒါကို ဝမ်ရှန်းရှန်းက လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူ့မိသားစုက သူမကို ဖျောင်းဖျတာ ဒါမှမဟုတ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သည်။ သူမ ဒီလိုလုပ်ရင် ကျောင်းထွက်ရမယ်ဆိုတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတောင် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမမိသားစုအမြင်မှာ သူမက ထင်သလောက် အရေးမကြီးဘူးဆိုတာ သူမ သိလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်လေးပင်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် အပြင်းအထန် ထိမှန်ပြီး နေမကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ပြန်လာပြီးနောက် သူမသည် သာ့ချောင်ကို ဘယ်တော့မှ ပစ်မှတ်မထားတော့ပေ။

သာ့ချောင်နဲ့ ချိုက်ရူနန်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဒါကို ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သို့သော် သူမသရုပ်ဆောင်တာ မဟုတ်သောကြောင့် ချန်ရှောင်လန်နှင့် စုန့်ယုလျန်သည် မည်သည့်လှိုင်းကိုမျှ မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေ။ အိပ်ဆောင်ရှိ ဆက်ဆံရေးသည် တဖြည်းဖြည်း သဟဇာတဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ သူတို့အတွက် သူငယ်ချင်းဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အရင်ကလို ပြဿနာ မဖြစ်တော့ဘူး။

ဒါက လုံလောက်ပါသည်။

ထန်ဟန်ဟိုင်က သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ကျင့်ဟွားကောလိပ်အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ခိုင်းခဲ့သည်။ ချိုက်ရူနန် မြင်ကွင်းကို ရောက်လာသောအခါ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို သတင်းပို့ရမည်။

အဲဒီနေ့မှာပဲ သူတို့သည် ချိုက်ရူနန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အစကတော့ ထန်ဟန်ဟိုင်က သူမကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အပြေးအလွှား သွားချင်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် အဲဒါကို တွေးကြည့်ပြီးတော့ ဒီလို ထွက်ပေါ်လာမှုက မလုံလောက်ဘူးလို့ သူခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါနဲ့ သူအကြံတစ်ခုရခဲ့သည်။ သူက ပြေးရင်း ချိုက်ရူနန်၏ လက်မှ သစ်သီးအိတ်ကို လုယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ချစ်စရာကောင်းသော အပြုံးဖြင့် သူမဆီသို့ ခေါင်းပြန်လှည့်ကာ "ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။ မင်းငါ့ကို ဖမ်းနိုင်ရင် ငါပြန်ပေးမယ်.. ဟဲဟဲဟဲ.."

ချိုက်ရူနန်က လန့်သွားသည်။ ထန်ဟန်ဟိုင်ဖြစ်သည်ကို သူမမြင်သောအခါတွင် သူမ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့်နီရဲလာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူမ အမြန်မပြေးခင်မှာ သာ့ချောင်က သူမကို ပြောလိုက်တဲ့စကားက ရုတ်တရက် စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ဖူးစာရှင်က မကြာခင်မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။

ချိုက်ရူနန်က ရယ်နေတဲ့ ထန်ဟန်ဟိုင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမတစ်ကိုယ်လုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မိုးကြိုး ပစ်ချခံရသလိုပင်။

ချိုက်ရူနန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားသည်။ ထို့နောက် သူမ လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကာ အသီးတွေကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်!

သာ့ချောင် ပြောတဲ့စကားက ဒီအရူးတော့ သေချာပေါက်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ချိုက်ရူနန်သည် ထိုအရူးကို လက်ထပ်သည်ထက် တစ်သက်လုံး အပျိုကြီးသာဖြစ်လိုသည်။

ထန်ဟန်ဟိုင်၏စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းတွင် ပထမခြေလှမ်းမှာ ချိုက်ရူနန်၏ ပစ္စည်းများကို လုယူခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ချိုက်ရူနန်သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြေး၊ ပြေး၊ ပြီးတော့ သူမသည် လဲကျသွားမည်။ ထို့နောက် သူက ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် သူမကို ကူညီရန် တက်လာခဲ့သည်။ အလှလေးကို ကယ်တင်တဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် မြင်ကွင်းမျိုးပင်။

နောက်တော့ ချိုက်ရူနန်က သူ့ရဲ့ ထောက်ထားစာနာတဲ့ဘက်ကို မြင်ပြီး သူ့ကို အထင်ကြီးသွားလိမ့်မည်။ ဒါကို လိုက်လုပ်ရင်း သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားမည်။ သူမမှတဆင့် သူသည် သာ့ချောင်နှင့်တွေ့လိမ့်မည်။ အဆင်ပြေစွာဖြင့် သူက ကွန်ဖူးသင်ပေးရန် သာ့ချောင်ကို ရရှိမည်။

သူ့အမြင်အရတော့ သူ့အကြံအစည်က ပြေပြစ်ချောမွေ့သည်။ ဒါဆို ချိုက်ရူနန်က ဘာလို့ ဇာတ်ညွှန်းက လွတ်ထွက်သွားတာလဲ?

ထန်ဟန်ဟိုင်က ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အသီးအနှံတွေနဲ့အတူ သူမနောက်ကို အလျင်စလို လိုက်သွားသည်။ "ကျောင်းသူချိုက်၊ မပြေးနဲ့။ မင်းရဲ့အသီးတွေကို မလိုချင်ဘူးလား?"

သူ့အော်သံကိုကြားတော့ ချိုက်ရူနန်သည် သူမ၏ ခြေထောက်အောက်မှ လေပြင်းများ ထွက်နေသကဲ့သို့ မြန်လာသည်။ ခဏကြာတော့ ကျောင်းဝင်းထဲကို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူမရဲ့ ထိတ်လန့်နေတဲ့ အကြည့်ကိုမြင်တော့ လုံခြုံရေးအစောင့်က ဘာမှားနေလဲလို့ မေးလိုက်သည်။

ချိုက်ရူနန်က သူမနောက်ကိုလိုက်နေတဲ့ ထန်ဟန်ဟိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "အဲဒီလူက လူယုတ်မာပဲ။ သူက ကျွန်မ အသီးတွေကို ခိုးပြီး ဒီထိ လိုက်ဖမ်းတယ်။ လုံခြုံရေး ဦးလေး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို တားပေးပါ!"

ထို့ကြောင့် တန်ဟန်ဟိုင်သည် အမီလိုက်ရန် အသက်ရှူမဝလုနီးပါး ပြေးလာတော့ လုံခြုံရေးဦး‌လေးရဲ့ အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ဖမ်းဆီးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူက ချက်ချင်းပဲ သတ်ခံနေရတဲ့ ဝက်တစ်ကောင်လို အော်တော့သည်။

ချိုက်ရူနန်က ပြေးခါနီးတွင် မြေပြင်ပေါ်ကျလာသော သစ်သီးများကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။ တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူမသည် ပြန်ပြေးကာ ကောက်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ အရေးကြီးသောနေရာကို ကန်ထုတ်လိုက်၍ လှည့်ပြီး ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

"အားးးးး..." ထန်ဟန်ဟိုင်က ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ နာကျင်မှုအပြည့် ‌အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။ "ချိုက် ချိုက် ချိုက်..." ရူနန် ဒီကို ပြန်လာစမ်း!

လုံခြုံရေးဦးလေးက သူ့အတွက် နာကျင်ခံစားရတယ်။ သို့သော်လည်း သူ့ကို ရဲစခန်းသို့ ပို့ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ထန်ဟန်ဟိုင်က မသွားချင်တာ သေချာသည်။ သူက ခုန်ပြီး "သူက ကျွန်တော့်ရည်းစားပဲ။ သူ့နာမည်က ချိုက်ရူနန်။ ကျွန်တော်တို့ ရန်ဖြစ်နေကြတာ"

လုံခြုံရေးဦးလေးက သူ့ကို သံသယနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ကို မယုံတာ ရှင်းပါသည်။

ထန်ဟန်ဟိုင်က အသက်ရှုထုတ်ပြီး "ဒါက အမှန်ပါ။ သူက အင်္ဂလိပ်ဌာနက လူသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်တာလည်း ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ဦးလေး၊ ကျွန်တော် မိသားစုကောင်းက မိန်းမတွေက လူယုတ်မာလုပ်တဲ့ ဒီလိုဂိမ်းမျိုးကို ကစားရတာ ကြိုက်ကြတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ကန်ရတာ ကြိုက်တယ်!"

လုံခြုံရေးဦးလေးက သူ့ကို ဉာဏ်မမှီတဲ့ပုံနှင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "..."

နောက်ဆုံးတွင် ထန်ဟန်ဟိုင်သည် ကျင့်ဟွာကော်လိပ်မှ ဆရာဖြစ်သူ သူ့ဆွေမျိုးတစ်ဦးကိုသာ ဖုန်းခေါ်ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ အဲဒါမှ ရဲစခန်းကို မပို့တော့ဘူး။

ချိုက်ရူနန်သည် အဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမကိုဒီလိုမြင်တော့ သာ့ချောင်က မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်နေတာလဲ၊ နင့်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုက်သလို ပြေးနေရတာလဲ?"

ချိုက်ရူနန် - "တစ္ဆေမဟုတ်ဘူး၊ တစ္ဆေထက် ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်!"

ဒါပေမယ့် သူမကို ထန်ဟန်ဟိုင် လိုက်ရှာနေတာကို သာ့ချောင်အား ပြောပြဖို့ အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။ ထန်ဟန်ဟိုင်ကိုတွေ့တော့ သူမရှေ့မှာ ပြောခဲ့တဲ့စကားကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတာကို သူမအား ပြောပြဖို့ အရမ်းရှက်သည်။

သူမသည် ထန်ဟန်ဟိုင်ကို ချစ်မိသွားတယ်လို့ သာ့ချောင် အထင်လွဲမှာကို သူမ ကြောက်သည်။

သူမစိတ်ဆိုးပုံ မပေါ်သလို သူမခန္ဓာကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာမရှိတာကိုတွေ့လိုက်ရတော့ သာ့ချောင်က မမေးတော့ချေ။

သနားစရာ ချိုက်ရူနန်သည် ထိုညတွင် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

ထန်ဟန်ဟိုင်နှင့် ချိုက်ရူနန်တို့သည် လက်ထပ်ကြသည်ကို သူမ အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။ သူမ အရမ်းထိတ်လန့်သွားပြီး အေးစက်နေတဲ့ ချွေးတွေ ထွက်လာသည်။

....

ချောင်ကျန်းကျွင်းကလည်း ကိစ္စကို ဖြေရှင်းထားပြီးသားပင်။ ဝေ့မိသားစုရဲ့ အသစ်စက်စက် သမီးလေး ဝေ့ချွန်းမိန်ဟာ သူထင်ထားတာထက် ပိုကောင်းအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

ဝေ့ချွန်းမိန်သည် အသိပညာ နည်းပါးခြင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဝေ့မိသားစု၏ လူကြီးများက မွေးစားခြင်းမပြုမီက သူမသည် တောင်တောင်ထဲက ရွာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူမဟာ ထက်မြက်ပြီး လျင်မြန်စွာ သင်ယူတတ်သူပင်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူမသည် အခက်အခဲများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

စကားလုံးများစွာကို သူမ မမှတ်မိသောကြောင့် စာတတ်မြောက်ရန် အားလပ်ချိန်တိုင်းကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့သည်။ သူမက သူမသားဆီက သင်ယူရတာကို လုံးဝ မရှက်ခဲ့ပေ။ အစတုန်းကတော့ သူမသည် သူမနာမည်ကိုပဲ ရေးနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူမသည် အခက်အခဲမရှိဘဲ သတင်းစာဖတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပြတ်သားသည်။ ဘယ်လိုဖြစ်ရမည်ကိုသိသည်။ ပြဿနာတွေ ကြုံလာတဲ့အခါ ဘယ်တော့မှ တာဝန်ကနေ ရှောင်လွှဲတာမျိုး မရှိပေ။ သူမသည် အလွန်ရဲရင့်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် သူမ၏ စွမ်းရည်ကို အလွန်ကျေနပ်သည်။ ဒါကြောင့် ပိုကြီးတဲ့စတိုးဆိုင်ကြီးကို ပျိုးထောင်ဖို့ သူမကို အပ်လိုက်သည်။

ဝေ့ချွန်းမိန်က သူမ စာမေးပွဲ အောင်မြင်ကြောင်း သိလိုက်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး "ဒုတိယမြောက် အစ်ကိုချောင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်!"

ချောင်ကျန်းကျွင်းက သူ့လက်ကို ဖျတ်ခနဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်မနေနဲ့။ ဒါက မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကြောင့်ပဲ၊ မင်း မစွမ်းဆောင်နိုင်ရင် ဆိုင်ကို မင်းလက်ထဲ ငါမအပ်ရဲဘူး!"

ဝေ့ချွန်းမိန် - "အစ်ကိုရဲ့ယုံကြည်မှုကို ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ပါဘူး!"

ဝေ့ချွန်းမိန်ရဲ့ဘက်က ကိုင်တွယ်ရတာ လွယ်သည်။ ပြဿနာက လော့ချင်းဘက်ပင်။

လော့ချင်းမှာ အရည်အချင်းရှိပေမယ့် ပြဿနာကတော့ သူက ငယ်ရွယ်ပြီး ရှေးရိုးဆန်တဲ့ ပုံစံမျိုးပင်။ ဆိုင်ကို သူ့ကို လွှဲပေးလိုက်ရင် ထိန်းသိမ်းရတာက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ သို့သော်လည်း ဆန်းသစ်တီထွင်မှု မရှိနိုင်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

ချောင်တုန်းဟယ်နဲ့ အမေလော့တို့ရဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အချိန်က စတိုးဆိုင်ကို ပြန်သိမ်းဖို့ သူစီစဉ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် လင်းဟွေ့က သူ့ကို တားခဲ့သည်။

ချောင်တုန်းဟယ်၏ ဦးလေးနှင့် အဒေါ်တို့ အနေဖြင့် စွက်ဖက်ရန် အစပြုခြင်း မပြုသင့်ဟု သူမက ပြောသည်။

သူတို့ သူမကို မထောက်ခံတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် အဆိုးဆုံးအရာတွေ မဖြစ်ခင် ရေထဲမဝင်တာ ပိုကောင်းပါသည်။ အဲဒါတွေလုပ်ရင် ရေက ပိုဗွက်ထသွားလိမ့်မည်။

စိတ်ကူးကြည့်ရုံပါပဲ။ ချောင်တုန်းဟယ်ရဲ့ အနိုင်ကျင့်ခံရမှုကြောင့် လော့ချင်းကို သူတို့ မောင်းထုတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အမေလော့ပဲ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ လော့မိသားစုမှ ကျန်သော လူတွေက ချောင်တုန်းဟယ်ကို ရန်ငြိုးထားလိမ့်မည်။ လော့ကျွင်းလျန်ပင်လျှင် အနည်းငယ်စိတ်မကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။

ချောင်တုန်းဟယ်က လော့ကျွင်းလျန်နဲ့ ကွာရှင်းလိုခြင်း သို့မဟုတ် ချောင်တုန်းဟယ်က လော့ချင်းကို မောင်းထုတ်ဖို့ တောင်းဆိုထားခြင်းမရှိတာကြောင့် သူတို့ ဝေးဝေးနေရမည်။

ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မကောင်းမှုကို ပြုသော သို့မဟုတ် ကျေးဇူးမဲ့သော အပြုအမူကို ကျူးလွန်သော ဤလောက၌ လူများစွာ ရှိပါသည်။ ဘယ်လိုမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ မလိုချင်ဘူး။

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည် လင်းဟွေ့၏ စကားများကို သေချာစဉ်းစားပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူမသည် သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ပံ့ပိုးမှုဖြစ်သည်ဟုပင် ပျော်ရွှင်စွာ မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။

သူ့မှာ ဇနီးနှစ်ယောက်ရှိသည်။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွေက ဒီထက်ပိုပြီး မကွဲပြားနိုင်တော့ပါဘူး။

ဖန်းရှောင်ကျွမ်းသည် သူ၏ အရည်အချင်းမရှိခြင်းအတွက်သာ ညည်းညူပြီး သူ၏ မွဲခြောက်ပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ် ဥပဓိရုပ်အကြောင်း နေ့တိုင်း ငြီးတွားနေတတ်သည်။ လင်းဟွေ့က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အဲ့လို မပြောခဲ့ဘူး။ အခက်အခဲတွေ ကြုံလာရရင် သူနဲ့ အတူ အဖြေရှာပြီး သူ့ကို အားပေးခဲ့သည်။

အခု သူပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူ့မိဘတွေက သူ့ကို ကွာရှင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုတဲ့အတွက် တကယ်ဝမ်းသာသည်။ မဟုတ်ရင် သူက ပရမ်းပတာဘဝနဲ့ နေရလိမ့်မည်။

လော့ချင်း၏ ချဉ်းကပ်မှုသည် အမှန်ကန်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ချောင်တုန်းဟယ်သည် လော့ကျွင်းလျန်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ လော့ချင်းကို စိတ်မြန်လက်မြန်ဖြင့် မောင်းထုတ်ခဲ့လျှင် ပြစ်တင်ရှုတ်ခံရချသော သူသည် သူသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်းဟွေ့နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက်တွင် အခြားစတိုးဆိုင်ကို လော့ချင်းအား လွှဲပြောင်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

လော့ချင်းသည် ချောင်ကျန်းကျွင်းကို တွေ့သောအခါ သူစိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

တောင်ရွာက အမျိုးသမီးကို ချောင်ကျန်းကျွင်းက ပိုကောင်းတဲ့ နေရာမှ စတိုးဆိုင်ကို လွှဲပေးလိုက်တာကို သူ ပထမဆုံး သိလိုက်ရတော့ သူက လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဒါက ပြိုင်ပွဲတစ်ခုပင်။ သူက စတိုးဆိုင်ကို ပိုကောင်းအောင် လည်ပတ်ပြီး သူ့ခွန်အားကို မြင်ခွင့်ပေးချင်ခဲ့သည်!

ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့က သူ့မျက်နှာကို ပုတ်ချခဲ့သည်။ သူလည်ပတ်တဲ့ဆိုင်က ပိုက်ဆံမဆုံးရှုံးပေမယ့် ၀င်ငွေတော့ မရှာနိုင်ဘူး။ တောရွာက အမျိုးသမီးက နိုင်သွားခဲ့သည်။

ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သူသည် နီရဲသွားခဲ့သည်။

အဲဒီနောက် သူ့မိန်းမက ချွေးမကို တွန်းချခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်တိုပြီး အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်ကာ ဇနီးသည်က သူ့ကို ဒုက္ခဖြစ်စေတာလို့ပဲ ထင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချောင်မိသားစုသည် စတိုးဆိုင်ကို သေချာပေါက် ပြန်သိမ်းမည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ မထင်မှတ်ပဲ ချောင်မိသားစုက မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ယခုတော့ သူတို့သည် စတိုးဆိုင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကို သူ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။