အခန်း (၂၈၉)

သာ့ချောင်က သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ မြေခွေးလေး၏ ယုတ်မာသော အပြုအမူဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲ ပွင့်သွားသည်။ "အစ်ကိုဟော်ချီ၊ အစ်ကို့မျက်နှာ ညစ်ပတ်နေပြီ။ အစ်ကို့ကို ညီမ သုတ်ပေးမယ်။"

ဒီလိုပြောနေပေမဲ့ သူမလက်က မသန့်နေဘူး။ အဲဒီအစား သူမက သူမရဲ့ဂျုံ့မှုန့်လက်နဲ့ သူ့မျက်နှာကို ထိလိုက်သည်။

ဟော်ချီသည် သူမ အကျင့်မကောင်းနေသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက စိတ်မဆိုးဘဲ သူ့မျက်နှာကို ညစ်ပတ်အောင် လုပ်တာကို ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။

သာ့ချောင်သည် သူ၏နှာခေါင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင်အစက်လေးကို ပုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပါးစပ်ထောင့်တွင် အဖြူအစက်လေးများ ပေါ်လာသည်။ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင်ကို သူမက မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ဟော်ချီသည် သူမအား စိတ်ဆိုးစွာ ကြည့်နေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက ချစ်ခင်မှုများ ပြည့်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို သူမမြင်သောအခါ ချောင်တုန်းယင်၏ ပါးစပ်ထောင့်မှာ ကွေးကောက်သွားသည်။

ဤပြန်လာစဉ်တွင် လူတိုင်းသည် ချောင်တုန်းယင်၏ ပြောင်းလဲမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နိုင်သည်။ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်သာမက သူမ၏ အသွင်အပြင်တစ်ခုလုံးပင်။

အရင်တုန်းက ချောင်တုန်းယင်က လူတွေကို အေးစက်ပြီး ချဉ်းကပ်လို့မရတဲ့ခံစားချက်ကို အမြဲပေးခဲ့သည်။ အပြင်လူများက သူမကို အေးတိအေးစက်ဟု ထင်ကြသည်။ သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသားသည် သိမ်ငယ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ လူတိုင်းက သူမသည် အရင်ကထက် ပိုပြီး အေးချမ်းစွာ ပြုံးပြတယ်လို့ ခံစားရသည်။

ချောင်ရှို့ကျီနှင့် ရွှယ်ချွမ်တို့သည် ဤပြောင်းလဲမှုကိုမြင်ရသောအခါ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

ဒီနှစ်ပွဲကို ရွှယ်ချွမ်နဲ့ ချောင်ရှို့ကျီတို့က မချက်ပြုတ်ခဲ့ပါ‌ပေ။ နှစ်ယောက်သားက ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း နှင်းတွေကျနေတာကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်ချွမ်သည် တရုတ်ပန်းချီကားများကို ဆန်စက္ကူပေါ်တွင် ရေးဆွဲနေသည်။ သူအဲဒီမှာရှိနေတုန်း သူ့မိန်းမကို "တုန်းဟယ် ကလေးမွေးပြီးတာနဲ့ ကိုယ်တို့ အားလပ်ရက် အပြင်သွားရအောင်"

အရင်က သူတို့ပြောဖူးပေမယ့် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

သူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ချောင်ရှို့ကျီသည် သူမလက်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူမက ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်လိုမှ မနှောင့်နှေး‌စေရဘူး"

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

ပြတင်းပေါက်နားမှာ ဇီးသီးနီအကိုင်းအခက်တချို့ ကပ်နေသည်။ အနီရောင် ဇီးသီးပွင့်များသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပွင့်လန်းနေပြီး အေးမြသော ရနံ့သည် အခန်းထဲတွင် ပြည့်နေခဲ့သည်။

ပွဲတော်ကျင်းပချိန်ရောက်သောအခါတွင် လူတိုင်းသည် အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် စုပုံနေကြသည်။ တက်ကြွပြီး ကယောင်ကတမ်းဖြင့် စားပွဲသုံးလုံးကို ဝိုင်းဖွဲ့ကြသည်။

လူများ ပေါများပြီး ဟင်းလျာများ ပေါများသည်။ ငါးကြီးနဲ့ အသားဟင်း။ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့အစားအစာ။ လင်းဟွေ့နှင့် အန်းပင်းတို့သည် ယနေ့ ယောက်မကို တာဝန်ယူကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး ဟင်းချက်တာ ထူးချွန်ကြသည်။ လူတိုင်းက အစားအသောက်ရဲ့ အရသာကို တညီတညွတ်တည်း ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။

မီပေါင်လေးသည် နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် ငါးနှစ် ပြည့်တော့မည်။ နှစ်နှစ်သားအရွယ်တွင် သူကိုယ်တိုင် စားသောက်တတ်လာသည်။ ယခုဆိုလျှင် သူမသည် ပုလဲကဲ့သို့ သွားများဖြင့် ဖက်ထုပ်ကိုက်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးမွှေးများသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသလိုပင်။

ချောင်အန်းကျဲသည် အစ်ကိုကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ "မီပေါင်လေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ဖက်ထုပ်တွေက အရမ်းပူနေလို့လား? ကိုကြီး မှုတ်ပေးရမလား"

မီပေါင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဝမ်းသာအားရ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "ဒါက လုံးဝ မပူပါဘူး။ ကိုကြီး အန်းကျဲက အရမ်းကောင်းတာပဲ!"

ချောင်အန်းကျဲ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ်နီသွားသည်။ "မပူတာ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါဆို မြန်မြန်စား"

သူစကားပြောရင်းနဲ့ သူမအတွက် နောက်ထပ်ဖက်ထုပ်ကို ညှပ်ပြီး ပန်းကန်သေးသေးလေးထဲ ထည့်လိုက်သည်။

မီပေါင်က ပန်းကန်လုံးထဲက ဖက်ထုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် လူကြီးတစ်ယောက်လို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့ကို ပြဿနာဖြစ်စေတာပဲ။ ကိုကြီး အန်းကျဲနဲ့ ကိုကြီး အန်းရှု့က ဘယ်လိုပုံစံနဲ့မဆို အရမ်းကြည့်ကောင်းနေတာလဲ?"

သူမပြောသည်ကို လူတိုင်းကြားသောအခါတွင် ရယ်မောကာ ဘာကြောင့် ပြဿနာ ရှိနေတာလဲဟု မေးသည်။

မီပေါင်လေးက "ကိုကြီး အန်းကျဲနဲ့ အန်းရှု့ နှစ်ယောက်လုံးက အရမ်းကြည့်ကောင်းတယ်။ သမီး ကြီးလာရင် ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်ရမလဲဆိုတာတောင် မသိတော့ဘူး!"

"ဟားဟားဟား……"

ဤအပြစ်ကင်းသော စကားများကိုကြားသောအခါ လူတိုင်းက ရယ်မောကြသည်။

အမေအနေနဲ့ ချူရှန်မေသည် ရယ်ကာ ချောင်ကျန်းမင်၏ ပခုံးပေါ် မှီကျသွားသည်။ မျက်ရည်တွေတောင် စီးကျလာသည်။ "မီပေါင်လေး အန်းကျဲနဲ့ အန်းရှု့က မင်းအစ်ကိုတွေပဲ။ မင်းသူတို့ကို လက်ထပ်လို့မရဘူး!"

သူတို့ သုံးယောက်ကြားက သွေးရင်း ဆက်နွှယ်မှု မရှိပေမယ့် အိမ်ထောင်စုစာရင်းမှာ ဝမ်းကွဲတွေ ဖြစ်ကြသည်။ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့က အိမ်ထောင်မပြုနိုင်ဘူး။

မီပေါင်လေးက အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဘာလို့လဲ? အစ်မ သာ့ချောင်က ကိုကြီး ဟော်ချီကို အစ်ကိုလို့ ခေါ်တယ်။ သူတို့က လက်ထပ်လို့ရတယ်။ ဘာလို့ သမီးကျ မလုပ်ရမှာလဲ?"

ဤသည်ကို လူတိုင်းကြားသောအခါ ရယ်မောကြပြန်သည်။

သာ့ချောင်သည် ဟော်ချီကို လက်ထပ်မည်ကို မီပေါင်လေးသည် တုန်းယွင်လေးထံမှ ကြားသိရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တုန်းယွင်လေးက သူလည်း အတူတူလက်ထပ်ချင်တယ်လို့ ဆိုခဲ့သည်။

သာ့ချောင်သည် လူတိုင်း၏ အကြည့်ကြောင့် နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ရှက်ရွံ့စွာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားချင်ခဲ့သည်။

ဟော်ချီသည် အလွန်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း သူ၏ ချိုမြိန်သော စကားအဆင့်သည် သူ့မျက်နှာထူထူနှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးအစား ကျလာခဲ့သည်။

သူက သာ့ချောင်အတွက် ပုစွန်အခွံနှင့် ကဏန်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခွာပြီး သူမ၏ ပန်းကန်လုံးလေးကို အပြည့်ဖြည့်လိုက်သည်။

သာ့ချောင်က သူမရဲ နှုတ်ခမ်းနီရဲရဲ‌လေးကို စူလိုက်ပြီး "အစ်ကိုဟော်ချီ ညီမအတွက် မလုပ်နဲ့တော့။ အရမ်းများသွားပြီ။ နောက်မှ မကုန်နိုင်ရင် အမှိုက်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

ဟော်ချီ၏ အသံသည် နိမ့်နေပြီး "ရပါတယ်၊ မင်း မစားနိုင်ရင် ကိုယ့်ကို ပေးလိုက်!"

သေချာပါသည်၊ သာ့ချောင်က နောက်မှ မကုန်နိုင်တော့ဘူး။ ဟော်ချီသည် သူမ၏ ပန်းကန်လုံးထဲမှ အရာများကို အေးအေးဆေးဆေး ညှပ်ပြီး သူ့ဘာသာသူ စားသည်။ လုံးဝစိတ်မရှိဘူး။

နှစ်ယောက်သား ချိုမြိန်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ လူတိုင်းက ချိုမိန်စွာ ပြုံးကြသည်။

သာ့ချောင်နဲ့ ဟော်ချီတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တရားဝင် မကြေငြာထားပေမယ့် လူသိရှင်ကြားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ် အတူတူပါပဲ။ မီပေါင်တောင်သိသည်။ ကြေငြာဖို့ လိုသေးလို့လား?

ထမင်းစားပြီးနောက် အားလုံးအတူတူ စားပွဲကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် နှစ်ကူးအချိန်ရေတွက်ရန်အတွက် စောင့်ဆိုင်းဖို့ ထိုင်ကာ စကားစမြည်ပြောပြီး ဖဲကစားရန် ဧည့်ခန်းသို့ လာခဲ့ကြသည်။

ကလေးတွေက 'ဟူး၊ ဟေး နဲ့ ဟိုး' ဆော့ကြသည်။

ရွှယ်အန်းရှု့ရဲ့ ကံက သိပ်တော့မကောင်းပါဘူး၊ ဘောင်းဘီတိုကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါးပင်။

ချောင်အန်းကျဲသည် စာလေ့လာရာတွင် ဉာဏ်အမြက်ဆုံး ကလေးဖြစ်ထိုက်သည်။ ဒီလို လောင်းကစားဂိမ်းလေးတစ်ခုကို ကစားဖို့ သင်္ချာပညာကိုတောင် သူအသုံးချခဲ့သည်။ သို့သော် အခြားကလေးများက သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။

အဆုံးတွင် သူသည် အများဆုံး အနိုင်ရခဲ့သည်။

မီပေါင်လေးသည် သူ့ဘောင်းဘီကို ရောင်းခါနီးတွင် ရှုံးသွားသော ကိုကြီး အန်းရှု့ကိုကြည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်လုံးတွင် ကံကောင်းငွေကို ကိုင်ဆောင်နေသော ကိုကြီး အန်းကျဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် နောင်တွင် ကိုကြီး အန်းကျဲနှင့် လက်ထပ်ရန် ချက်ချင်းဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူမသည် ကိုကြီး အန်းကျဲနှင့် လက်ထပ်ပါက၊ သူသည် သူမအား ငွေအနည်းငယ်ကို ရရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ကိုကြီး အန်းရှု့ကို လက်ထပ်ပါက ဘောင်းဘီတိုလည်း ဆုံးရှုံးရမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ဘယ်လောက်ကြောက်စရာကောင်းလဲ?

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်တွင် မီးရှူးမီးပန်း ပစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချောင်မိသားစုသည် မီးရှူးမီးပန်းများ မီးညှိရန် အမြန်သွားကြသည်။

အန်းပင်းသည် မီးရှူးမီးပန်းများကို မီးညှိခဲ့သည်။ ပြေးရင်းနှင့် ဖင်ပေါက်လုမတတ် လဲကျသွားသည်။

ဒါကိုမြင်တော့ လူတိုင်းက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

ခြံအပြင်ဘက်မှာ ဘယ်သူက မီးရှူးမီးပန်း ပစ်နေလဲ မသိဘူး။ မီးရှူးမီးပန်းကြည့်ရန် လူတိုင်း ခြံပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။

မှောင်မိုက်သောညတွင် ကင်းဗတ်စကို ဆန့်ကျင်၍ မီးရှူးမီးပန်းများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ထွန်းညှိထားသည်။ ကြယ်ရောင် ကောင်းကင်ကြီးလို တောက်ပနေခဲ့သည်။ အလွန်လှပသည်။

သိုက်ရှုဖန်ရဲ့ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ကျုံးခမ်းသိက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့မသိနားမလည်တဲ့ ကလေးဘဝတစ်လျှောက်လုံး အတူတူဖြတ်သန်းခဲ့ကြတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ခွဲခွာခဲ့ကြရတယ်။ အခုတော့ ကိုယ်တို့ရဲ့ နေဝင်နှစ် မတိုင်ခင်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်တွေ့ကြပြန်တယ်။ မင်းက ကိုယ့်ရဲ့အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းပဲ။ ကလေးဘဝ၊ လူငယ်၊ လူလတ်ပိုင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အသက်ကြီးရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မျက်လုံးထဲက ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ အမြဲတမ်း မင်းပါပဲ။ ဒါကြောင့်…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ အနီရောင်သေတ္တာကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်ပြီး ဒူးထောက်၍ ဖွင့်ပြောခဲ့သည်။ "ဒါဆို မစ္စ သိုက်ရှုဖန်၊ မင်း ကိုယ့်ကို လက်ထပ်ပြီး ဆံပင်ဖြူတဲ့အထိ မင်းနောက်ကို ကိုယ့်ကို လိုက်ခွင့်ပြုမှာလား?"

ကျုံးခမ်းသိက သူမအား ထိုစကားကို ပြောသောအခါ သိုက်ရှုဖန်သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်မှာ သူမရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သူမလက်တွေ တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမလည်ချောင်းက တစ်ခုခု ပိတ်ဆို့နေသလို ခံစားရသည်။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ပေ။

တခြားသူတွေလည်း ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြတာ ထင်ရှားပါသည်။

ဤခေတ်တွင် လူအများစုသည် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများကို အကြောင်းကြားပြီးတော့ လက်ထပ်ကြသည်။ ပြီးတော့ ဘလိုင်းဒိတ် လုပ်ကြသည်။ ဘလိုင်းဒိတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ချိန်းတွေ့ကြသည်။ စိတ်ချမ်းသာရင် မကြာခင် လက်ထပ်မည်။

အခြေခံအားဖြင့် အလယ်တွင် လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခြင်း အခမ်းအနားမရှိပေ။ လက်ထပ်ဖို့ အချိန်တန်ရင် နှစ်ဖက်မိဘတွေကို ပြောပြသည်။ သတို့သမီးစျေးနှုန်းကို လူတိုင်းအတည်ပြုလိမ့်မည်။ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုအပြီးတွင် အိမ်ထောင်ရေး အဆင်ပြေသွားမည်။

အခုလက်ရှိလူတွေက ဒီလိုလက်ထပ်ခွင့်တောင်းတဲ့နည်းကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။

လူတိုင်းက အလွန်ဆန်းကြယ်တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့မျက်လုံးတွေက သူတို့နှစ်ယောက်ပေါ် ကျရောက်နေကြသည်။

သိုက်ရှုဖန်အတွက် ဤနည်းဖြင့် သူမ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခံရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ညမဟုတ်ပေ။ သို့တိုင် သူမသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ပါးပြင်များ နီမြန်းသွားသည်။ သူမသည် မသိစိတ်က သူမသားကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။

ဟော်ချီသည် သာ့ချောင်အနားတွင် ရပ်နေပြီး သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

သူမ အသံမထွက်ဘဲ ဟော်ချီကို ကြည့်နေတာကို မြင်ဝောာ့ သူက ဆက်ပြီး "ကိုယ်တို့ လက်ထပ်ပြီးရင် ဟော်ချီက ကိုယ့်ကို အဖေလို့ခေါ်စရာ မလိုဘူး။ ကိုယ့်ကို ပရော်ဖက်ဆာလို့ပဲ ဆက်ခေါ်။ မင်း ဆက်ပြီး မင်းရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို လုပ်လို့ရတယ်။ မင်း မရွှေ့ချင်ရင် ကိုယ် ဟော်အိမ်ကို အကြီးအကဲဟော်နဲ့ အတူတူနေဖို့ ပြောင်းရွှေ့လာမယ်။ ကိုယ့်ကို ထည့်သွင်းလိုက်ရုံနဲ့ မင်းဘဝက မပြောင်းလဲပါဘူး။"

ဒါကိုကြားတော့ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ဖြူစင်ရိုးသားမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ကျုံးခမ်းသိ၏ မိသားစုအခြေအနေများသည် ဟော်မိသားစုထက် မနိမ့်ကျပေ။ သူသည် သိုက်ရှုဖန်ကို အမှန်တကယ် မကြိုက်ပါက သာမန် အမျိုးသားများသည် အမျိုးသမီး၏ ခင်ပွန်းဟောင်းနှင့် ယောက္ခမအိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အရမ်းအဆင်မပြေဖြစ်မှာ။

သူမ၏ ပါးစပ်နှစ်ဖက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထားပြီး တုန်းယွင်လေးက ချိုသာသော အသံဖြင့် "အန်တီဖန်၊ သူ့ကို လက်ခံလိုက်!"

ဤစကားလုံးများထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ခလုတ်အချို့ကို ဖွင့်လိုက်ပုံရသည်။ ခြံထဲက တခြားကလေးတွေလည်း အော်ကြသည်။

"အန်တီဖန်၊ သူ့ကို လက်ခံလိုက်!"

"မြန်မြန်လုပ်၊ လက်ခံလိုက်။ စိတ်လှုပ်ရှားတာကက သမီးကို သတ်နေတာပဲ!"

မီပေါင်က ဘာလက်ခံဆိုတာမှ မပြောနဲ့ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတာတောင် မသိဘူး။ သို့သော်လည်း သူမသည် လူတိုင်းနှင့် အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ပါဝင်ခဲ့သည်။

သူမစကားကြားတော့ လူတိုင်းက ရယ်ကြသည်။

သိုက်ရှုဖန်လည်း ရယ်မောသွားသည်။

သူမ မျက်လုံးထောင့်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ရန် လက်ကို မြှောက်ကာ ကျုံးခမ်းသိကို " ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ ဇနီးအဖြစ်နဲ့ ရှင်ဘဝ ဆုံးခန်းတိုင်အောင် ရှင်နဲ့အတူရှိချင်တယ်!"

ကျုံးခမ်းသိသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် နီရဲကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်စွပ်ကို သေတ္တာထဲမှ ထုတ်ကာ သိုက်ရှုဖန်၏ ဘယ်လက်လက်သူကြွယ်တွင် လေးနက်စွာ စွပ်လိုက်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့အနားမှာ တခြားသူတွေရှိတာကြောင့် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ခြင်းမပြုဖို့ တားမြစ်ခဲ့ကြသည်။

သာ့ချောင်က စတင်လက်ခုပ်တီးခဲ့သည်။ အားလုံးက ခြံဝင်းထဲမှာ ပျော်ရွှင်စရာ အငွေ့အသက်တွေ ဖန်တီးပြီး လက်ခုပ်တီးကြသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ အားပေးသံများကြားတွင် ဟော်ချီသည် မျက်ခုံးကွေးကွေးဖြင့် ပြုံးနေသော သာ့ချောင်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက တွေးတောကို ပြသနေသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူမ၏နှလုံးသားကို သံပုရာသီးအဖြစ်ပြောင်းသွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းကော်က သူမနဲ့ စေ့စပ်လိုက်တဲ့အခါ ဝက်သားငါးကောင်နဲ့ ငါးယွမ်ကို သူမအိမ်ဆီ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ပင် သူသည် သူမအိမ်တွင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သိုက်ရှုဖန်ရဲ့ လက်ထဲက လက်စွပ်ကို သူမ ကြည့်လိုက်တော့ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် သူ့ယောက်ျားဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချောင်ကျန်းကော်သည် ကုကုနှင့် ဖီဖီတို့နှင့် စကားပြောနေသည်။ သူမကို တစ်ချက်မျှ မကြည့်ပေ။