အခန်း (၂၉၁)

နောက်ပိုင်းတွင် လော့ကျွင်းလျန်နှင့် ချောင်တုန်းဟယ်တို့သည် အမေလော့က ခွေးရူးပြန်ရောဂါဖြင့် သေဆုံးသွားကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဘာပြောရမှန်းမသိပေ။

လော့ကျွင်းလျန်က သူ့အမေက ယုတ္တိမရှိဘူးလို့ ခံစားမိပေမယ့် သူက သူ့အမေပါပဲ။ သူမ ဆုံးသွားတာကြောင့် သူလုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။

ချောင်တုန်းဟယ်သည် ကြင်နာပြီး နူးညံ့သော စိတ်ထားရှိသည်။ ခက်ခက်ခဲခဲလုပ်မယ်လို့ ကတိပြုထားရင်တောင်မှ ဒီအချိန်မှာ ဝမ်းပန်းတသာ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ချီကျင့်လေးသည် တစ်လသာရှိသေးသော ကလေးလေးဖြစ်သည်။ လက်ရှိရာသီဥတုက အေးသည်။ သူ့ကို ဈာပနကို ပြန်ခေါ်သွားရင်တော့ အအေးမိဖျားနာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ချီကျင့်လေးကို ခေါ်လာလည်း အလုပ်မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူက နို့မဖြတ်ရသေးဘူး။ ချောင်တုန်းဟယ်နဲ့ ခွဲလို့မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆွေးနွေးပြီးနောက် ချောင်တုန်းဟယ်နှင့် ချီကျင့်လေးတို့သည် မြို့တော်တွင် တည်းခိုခဲ့ကြသည်။ လော့ကျွင်းလျန်သည် ဈာပနကို တစ်ယောက်တည်း ပြန်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းသည် ယခင် ချောင်တုန်းဟယ်ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမသည် ပြန်မသွားပါက အခြားသူများသည် သူမက တာဝန်မကျေဘူးဆိုဟု ဆိုကြမည်ကို သူမစိုးရိမ်ရလိမ့်မည်။ သူမကိုယ်တိုင်နှင့် သူမသားသည် သည်းခံပြီး ပြန်ကြရမည်။

ယခုတော့ အဲ့လိုမဖြစ်ပေ။

အခြေအနေက ခွင့်ပြုပါက သူမသည် အမေလော့၏ ဈာပနအခမ်းအနားသို့ ပြန်သွားလိမ့်မည်။ ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ သူမသားကို သူမက အရင်ဦးစားပေးရမည်။

အမေလော့၏ဈာပနအခမ်းအနားတွင် သူမပြန်ရန် ပျက်ကွက်သည်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချောင်တုန်းဟယ်အား သူ့ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

လော့ကျွင်းလျန်က လူတိုင်းကိုရှင်းပြခဲ့သည်။ လူအချို့က သူတို့ရဲ့စာနာမှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်များသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရာသီဥတုက ခရီးဝေးသွားခြင်းအတွက် မသင့်တော်ပါ။ ကလေးများသည် ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ချောင်တုန်းဟယ်က တာဝန်မကျေဘူးလို့ ဝေဖန်‌သော လူအချို့လည်းရှိခဲ့သည်။

အဆုံးစွန်သော အုပ်စုတစ်စုဆီသို့ လော့ကျွင်းလျန်သည် နောက်တဖန်မရှင်းပြခဲ့ပါ။ သူသည်တစ်ဖက်လူကို သတိရပြီးအနာဂတ်တွင် ဆွေမျိုးများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် သူ့အဖေကို အကြံပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူနှင့် တုန်းဟယ်တို့သည် မြို့တော်တွင် အခြေချနေထိုင်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာဖွယ်ရှိသည်။ မတော်တဆမှု မရှိရင် အနာဂတ်မှာ သူတို့သည် နေထိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို ပြန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီလူတွေရဲ့ ထင်မြင်ယူဆချက်တွေဟာ သူတို့အပေါ် အများကြီး လွှမ်းမိုးမှု မရှိခဲ့ပါဘူး။

ဈာပနကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် လော့ကျွင်းလျန်သည် မြို့တော်သို့ မပြန်မီ ရက်အနည်းငယ်ကြာ သူ့အဖေနှင့်အတူ အိမ်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဒီလိုနှောင့်နှေးမှုတွေနဲ့ တစ်လနီးပါး အသွားအပြန် ခရီးတွေနဲ့အတူ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူ့သားလေးက ပိုချောမောလာတာကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကောင်လေးက ကုတင်သေးသေးလေးပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသည်။ သူ့လက်​​ခြေ​ထောက်​​လေးများက အဆက်​မပြတ်​ ကန်​​နေသည်​။ တော်တော်တက်ကြွသည်။ သူသည် အနာဂတ်တွင် ဉာဏ်ကောင်းသော ကောင်လေးဖြစ်မည်ဆိုတာ သေချာသည်။

ဒါပေမယ့် ဝမ်းနည်းစရာကတော့ သားဖြစ်သူက သူ့ကို မမှတ်မိတော့တာ။ သူ့ကို မပွေ့ဖက်ချင်ဘူး။ ပြီးတာနဲ့ သူငိုတော့သည်။

ဘယ်လောက်စိတ်ဓာတ်ကျစရာကောင်းလဲ?

ချီကျင့်လေးရဲ့ လပြည့်ညမှာ ချောင်ရှို့ကျီနဲ့ ရွှယ်ချွမ်တို့ဟာ ခရီးတစ်ခုထွက်ခဲ့ကြသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ခရီးပိုဝေးသွားသည်။ မြစ်ဝါမြစ်နဲ့ ယန်ဇီမြစ်ကို သူတို့ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း သွားကြည့်ကြသည်။ ထို့နောက် စုကျိုးနှင့် ဟန်ကျိုးသို့ သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် မြို့တော်ကို မပြန်ခင် နွေရာသီ အားလပ်ရက်မှာ ကလေးတွေ ပြန်လက်လွတ်လာတဲ့အထိ ခဏခဏ ရပ်ပြီး သွားကြသည်။

သူတို့ အမြန်ပြန်လာသောအခါတွင် လုပ်စရာနှစ်ချက်သာရှိတော့သည်။ နွေရာသီတွင် ထုတ်လွှင့်ပြသမည့် သရုပ်ဆောင်မင်းသားအဖြစ် ရွှယ်အန်းရှု့၏ ပထမဆုံးဒရာမာဇာတ်ကား ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုကတော့ ဇူလိုင်လမှာ သာ့ချောင်ရဲ့ ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပြည့်မွေးနေ့ဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းရှု့ ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားသည့် ဒရာမာကို 'ရှစ်ထုန်‌လေးရဲ့အိမ်ပြန်ခြင်း' ဟုခေါ်သည်။ သူသရုပ်ဆောင်ထား‌သော အိမ်ခြေရာမဲ့လေးကို ရှစ်ထုန်လေးဟု ခေါ်သည်။

ဤတီဗီစီးရီးအတွက် ဟိုင်ရှန့်ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီသည် ငွေကြေးများစွာသုံးစွဲထားပြီး ချိတ်ဆက်မှုများအသုံးပြုကာ လူသိရှင်ကြားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် စုစုပေါင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် ယခင်ထက် ပိုမိုများပြားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဒီတီဗီစီးရီးက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ကုမ္ပဏီက ဒီနှစ်မှာ ငွေဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်...

ထို့ကြောင့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးနှင့် ရုပ်ရှင်တွင် ပါဝင်သည့်လူများက အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

ရွှယ်အန်းရှု့လည်း အလွန်စိုးရိမ်မိသည်။ တီဗီစီးရီးမလွှင့်ခင်မှာ သူ့ဆွေမျိုးတွေ အားလုံးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖုန်းဆက်ပြီး အချိန်ကျလာတဲ့အခါ ပံ့ပိုးမှုတွေ အများကြီးပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူနှင့်တူသော စကားကြောင့် လူတိုင်းက ရယ်မောကြသည်။ ရယ်မောပြီးနောက် သူတို့အားလုံးက အဲဒါကို သေချာကြည့်ဖို့အပြင် ကြော်ငြာဖို့လည်း ကူညီပေးမယ်လို့ ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။

ချောင်မိသားစု၏ အခြားကလေးများသည်လည်း ကူညီရန် ကျောင်းသို့သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ရွှယ်အန်းရှု့သည် ၎င်းတို့၏ အငယ်‌လေးဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့က မပြောခဲ့ပေ။

နွေရာသီအားလပ်ရက်မှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ တီဗီစီးရီး ထွက်တော့မှာမို့ လူတိုင်းကို လက်မလွတ်သင့်ဘူးလို့ ပြောခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဖျော်ဖြေရေးတွေ သိပ်မရှိဘူး။ ကလေးတွေအတွက် အားလပ်ရက်တွေမှာ အပျော်ဆုံးက ဆိုဖာပေါ်မှာ လှဲလျောင်းပြီး တီဗီကြည့်ဖို့ပါပဲ။ ဒါကြောင့် အားလုံးက ကျေကျေနပ်နပ် သဘောတူကြသည်။

သာ့ချောင်က ချိုက်ရူနန်ကိုသာ ပြောပြခဲ့သည်။ အဆောင် သို့မဟုတ် အတန်းထဲတွင် အခြားလူများကို ဘာမှ မပြောခဲ့ပါ။

ရွှယ်အန်းရှု့သည် ကလေးဒရာမာဇာတ်ကားတွင် ပါဝင်သောကြောင့် လူကြီးများကြည့်ရှုမလားဆိုတာကို သူမသေချာမသိပေ။ ဒုတိယအချက်မှာ ကျောင်းသားအများစုသည် နွေရာသီအားလပ်ရက်တွင် အိမ်ပြန်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ နေထိုင်မှုစရိတ်များကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ငွေအနည်းငယ်ရှာရန် အခွင့်အရေးရှာဖို့ မြို့တော်တွင် နေခဲ့သည်။

မြို့တော်မှာနေတဲ့သူတွေမှာ ကြည့်ဖို့ TV မရှိဘူး။ မကြည့်နိုင်ဘူးလို့ မပြောတော့ပေ။ ဒါ့အပြင် လူတိုင်းအိမ်မှာ TVတစ်လုံး မရှိဘူး။

သူမမောင်လေးကို သူမသည် ထောက်ပံ့ဖို့အတွက် အန်တီဖန်ရဲ့ ကလေးထိန်းကျောင်းကို သွားခဲ့သည်။ သူမသည် လှပသော ဓါတ်ပုံများကို ဖန်တီးပြီး ကလေးထိန်းကျောင်း၏ အဝင်ဝတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ မိဘနဲ့ ကလေးတွေက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်နိုင်သည်။

ချောင်မိသားစုကို ထောက်ပံ့ဖို့အတွက် ဟော်၊ မောင်၊ ရှန်နဲ့ ချူမိသားစု အားလုံးက မြှင့်တင်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဤတီဗီစီးရီးသည် မထုတ်လွှင့်မီတွင် အချို့သောအဖွဲ့များကြားတွင် ရေပန်းစားလာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

လူတိုင်းက ဒီတီဗီစီးရီးရဲ့ ထုတ်လွှင့်မှုကို စောင့်မျှော်နေကြသာ်။

အဘိုးအဘွားတွေ ပြန်လာတဲ့အခါ သာ့ချောင်က အဘွားကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "အဘိုး၊ အဘွား၊ သမီး အဘွားတို့ကို အရမ်းလွမ်းနေတာ"

ချောင်ရှို့ကျီသည် ကလေးမလေး၏ နူးညံ့သောဆံပင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "မင်းအသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ။ ဘာလို့ ချစ်ဖို့ကောင်းတုန်းလဲ?"

သာ့ချောင်သည် သူမ အဘွား၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားရင်း "သမီးအသက် ငါးဆယ့်ရှစ်နှစ် ရှိပြီ ဆိုရင်တောင် အဘွားရဲ့ မြေးလေး ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ သမီးက ချစ်စရာ အဘွား အတိုင်းပဲ လုပ်မှာပါ!"

ချောင်ရှို့ကျီက သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ပေ။

သူမ အသက် ငါးဆယ့်ရှစ်နှစ်ရောက်သောအခါ သူမနှင့် ရွှယ်ချွမ်တို့သည် ထွက်သွားတာ ကြာနေလောက်ပြီ။ ဒါပေမယ့် သူမ ဒီလိုစကားမျိုး မပြောရဲဘူး မဟုတ်ရင် ကလေးမလေး ငိုမှာ သေချာပါသည်။

အချိန်တွေ အရမ်းမြန်သည်။ ဒီကလေးက နူးညံ့ပြီး ပျော့ပျောင်းတဲ့ သူမရဲ့ ခြေထောက်တိုလေးတွေကို လမ်းလျှောက်ခဲ့ပြီး သူမက ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မနေ့ကလိုပါပဲ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမ ကြီးပြင်းလာမည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် သူမသည် အိမ်ထောင်ကျပြီး ကလေးမွေးတော့မည်။ အချိန်တွေက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်သည်။

သူမနှင့် ရွှယ်ချွမ်တို့လည်း အသက်ကြီးပြီ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရွှယ်အန်းရှု့၏ 'ရှစ်ကျင့်‌လေးရဲ့အိမ်ပြန်ခြင်း' ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည်။

ဤနေ့တွင် ချောင်မိသားစုရှိ လူငယ်လူကြီးများအားလုံးသည် ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပန်ကိတ်များ၊ သစ်သီးများ၊ ပေါင်မုန့်များ၊ သကြားလုံးများနှင့် အခြားသရေစာများ စားပွဲပေါ်တင်ကာ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေကြသည်။

'ရှစ်ကျင့်လေးရဲ့အိမ်ပြန်ခြင်း ' ၏ ဇာတ်ညွှန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ မိသားစုဇာတ်လမ်းကို ပြောပြသည်။ လူတိုင်းကို ငိုအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အမျိုးအစားပါ။

ဇာတ်လမ်းအစမှာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုလေးယောက်က စခရင်ပေါ်မှာ ပေါ်လာသည်။ မိသားစုက သိပ်မချမ်းသာပေမယ့် မိသားစုက အရမ်းလိုက်ဖက်ညီကြသည်။ ဒါပေမယ့် လိုက်ဖက်ညီပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုလေးယောက်ဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုပျက်သွားခဲ့သည်။

မိသားစုရဲ့ သားအငယ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ရှစ်ထုန်ကို ပြန်ပေးဆွဲသူက ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ရှစ်ထုန်လေး၏မိခင်သည် နေရာမှာတင် ငိုကာ မူးလဲသွားသည်။ သူတို့သားကို ရှာတွေ့ဖို့အတွက် သူ့ဖခင်က နေရာတိုင်းကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ပြေးလွှားနေရင်း ဖိနပ်တချို့ ပျက်သွားသည်။ လုပ်ငန်းမလည်ပတ်နိုင်ဝောာ့ပေ။ သူ့ကို အနှံ့လိုက်ရှာပေမယ့် ဘာသတင်းမှ မတွေ့ရဘူး။

အစပိုင်းတွင် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ရယ်မောခြင်း၏ အငွေ့အသက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ရယ်မောမှုကင်းသော အိမ်သည် ပို၍ တိတ်ဆိတ်ပြီး ခြောက်သွေ့နေခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ချောင်မိသားစုရဲ့ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေဟာ ချက်ချင်းပဲ နှလုံးသားတွင် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

ဝမ်အာလေးကို ပြန်ပေးဆွဲသူတွေ ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့အခါ ချောင်မိသားစုဟာ အလားတူ ဒုက္ခခံစားခဲ့ရသည်။ အဲဒီတုန်းက သူတို့မိသားစုက ဒီလောက် အဆင်မပြေဘူး။ ဟိုတုန်းက ပေါ်လစီကိစ္စတွေကြောင့် ရွာထဲက ရှောင်တခင် မထွက်နိုင်ကြဘူး။ ထုတ်လုပ်ရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ပြီး တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန် အခြားနေရာများသို့ သွားရန် ထွက်ခွာခွင့် လိုအပ်သည်။

လောလောဆယ်တွင် နန်ရှန့်ခရိုင်ရှိ ချောင်ကျန်းမင်၏ မိသားစုသည်လည်း ဤတီဗီစီးရီးကို ကြည့်နေသည်။ ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရတော့ ချောင်ကျန်းမင်သည် မျက်ရည်ကျလုမတတ်ပင်။

ထိုကာလသည် သူ့အတွက် အလွန်ပင် နာကျင်ခံစားရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းအကြောင်းကို မတွေးဘဲ ရှောင်ခဲ့သည်။ ယခု အလားတူ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့စိတ်တွေ ချက်ချင်း ပြန်အစပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူ့အတွက် အစိုးရိမ်ဆုံးကတော့ သူ့သမီးလေးပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမှာပင်။

သူက‌ ချောင်တုန်းဝမ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ သူမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ မျက်လုံးတွေက စခရင်ကို စိုက်ကြည့်နေကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဘာအမူအရာမှ မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ချောင်ကျန်းမင် အကြောက်ဆုံးအရာ - ချောင်တုန်းဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာကင်းမဲ့သောပုံစံ။ ငယ်ငယ်တုန်းကလိုပဲ။ စကားမပြော၊ ငိုသည်ဖြစ်စေ၊ ပြဿနာဖြစ်သည် ဖြစ်စေ။ ပြင်ပကမ္ဘာသို့ တုံ့ပြန်မှု မရှိ။

သူသည် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားသည်။ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူက ကျယ်လောင်စွာ "ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီဒရာမာက သိပ်မကောင်းဘူး။ မကြည့်ရအောင်။ အဖေ မင်းတို့ကို ညစာစားဖို့ ခေါ်သွားပေးရမလား?"

မီပေါင် - "ဖေဖေ၊ တီဗီကြည့်တာကို မတားပါနဲ့။ ဖေဖေက သမီးကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေတာပဲ။ ဒီတီဗီစီးရီးက အရမ်းကောင်းတာ သိသာတယ်။ အဲဒါကို ဖေဖေ ဘယ်လိုလုပ် အသိမှတ်မပြုရတာလဲ!"

ချောင်ကျန်းမင် - "....မှန်တယ် မီပေါင်၊ အနီးနားက ခရိုင်က တိရစ္ဆာန်ရုံကို သွားချင်တယ်လို့ မင်းပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူး။ အဖေတို့ ဒီည ဘာလို့ မသွားတာလဲ? အဖေ ကားမောင်းနေရင်း မင်းတို့တွေ ကားထဲမှာ အိပ်နေလိုက်။ မနက်​ဖြန်​မနက်​အိပ်​ယာနိုးရင်​ မင်းတို့ တိရစ္ဆာန်​​လေး​တွေမြင်ပြီ။"

တိရိစ္ဆာန်ရုံကိုကြားတော့ မီပေါင်က ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူမက လှည့်ကာ အစ်မကို “အစ်မ၊ သွားချင်လား?”

ချောင်တုန်းဝမ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မသွားဘူး! ဒီရက်ပိုင်း နေက အရမ်းပြင်းတယ်။ ဟိုမှာ ခရီးထွက်ရင် ငါတို့ချက်ချင်း ချင်ပန်ဇီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

မီပေါင်သည် သူမ၏ မျက်နှာလေးကို သူမ၏ လက်သည်းလေးများဖြင့် အုပ်ထားသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်သောအကြည့်ဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည် – “ဒါဆို သမီး မသွားတော့ဘူး။ ဖေဖေ၊ တစ်ယောက်တည်းသွားလိုက်နော်!"

ချောင်ကျန်းမင် - "..."

သမီးနှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်မှ မသွားချင်တာကြောင့် ချောင်ကျန်းမင်က သူ့မိန်းမ ချူရှန်မေကိုရှာဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။

ချူရှန်မေက ဒီအကြောင်းကိုကြားပြီးနောက် သူမစကားမပြောမီ စဉ်းစားကာ "တုန်းဝမ်က ထက်မြက်ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပါ။ ရှင့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သူနားလည်နေပြီလို့ ကျွန်မထင်ပါတယ်။ မသွားဘူးလို့ သူရွေးချယ်ထားတာကြောင့် ဒီကိစ္စက ရှင်ထင်ထားသလောက် မပြင်းထန်ဘူးလို့ ကျွန်မထင်တယ်။ ပြဿနာရှိရင် ကျွန်မတို့ ဖြေရှင်းပေးလို့ရတာပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား?"

ချောင်ကျန်းမင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချောင်တုန်းဝမ်က ဒီတီဗီစီးရီးကိုကြည့်တဲ့အခါ သူမရဲ့နှလုံးသားက တကယ်ကို ထိခိုက်ခဲ့ပါသည်။

အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမ မှတ်မိသည်။ သူ့မိသားစုက သူမကို နှစ်တွေကြာအောင် ယူဆောင်လာပေးခဲ့တဲ့ ဂရုစိုက်မှုနဲ့ နွေးထွေးမှုအားလုံးကိုလည်း သူမ မှတ်မိပါသေးသည်။

သူ့ကို နာကျင်စေတဲ့သူတွေဟာ သူ့အနားမှာ မရှိတော့ဘူး ဒါမှမဟုတ် ငရဲပြည်ကို ရောက်နေပြီ။ သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဝမ်းနည်းနာကျင်စွာနဲ့ အသက်ရှင်နေဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။

အရေးကြီးဆုံးကတော့ အစ်မက သူမကို ဒီလိုမျိုး မမြင်ချင်ဘူး။