အခန်း (၂၉၆)

ဟော်ချီနှင့် သူ၏ အတန်းဖော် နှစ်ယောက် လုပ်ချင်သည့် အရာမှာ ဆက်သွယ်‌ရေးကိရိယာကို မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဟော်ချီ အလုပ်များလာပြီးနောက် သာ့ချောင်နှင့် တွေ့ဆုံတာ လျော့နည်းသွားသည်။ သို့သော် သူက အချိန်ရှိသရွေ့သူမနှင့် အတူ စားသောက်ရန် သေချာပေါက် လာသည်။

သာ့ချောင်သည် အချိန်တိုင်း အဖော်ရှိရန် လိုအပ်သော မိန်းကလေးမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဟော်ချီသည် တိုးတက်အောင် လုပ်နေသည်။ သူမသည်လည်း တိုးတက်မှုကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

အတန်းကျော်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် သူမသည် အင်္ဂလိပ်စာ အပိုသင်တန်းကိုလည်း တက်ခဲ့သည်။

ချိုက်ရူနန်သည် သူမ အတန်းကျော်သွားတော့မည်ကို သိပြီးနောက် သူမ အလွန်ဝမ်းနည်းသွားသည်။ လူတိုင်းရဲ့ အရည်အချင်းက မတူဘူး။ သာ့ချောင်သည် ဘာသာရပ်များစွာကို အလွယ်တကူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်သော်လည်း သူမ မတတ်နိုင်ပါ။

သာ့ချောင်က သူမ အတန်းမကျော်ခဲ့ရင်တောင် အဆောင်ထဲမှာပဲ နေနေရပြီး သူတို့နှစ်ယောက်က သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေကြဆဲဖြစ်ကြောင်း သူမကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ စာသင်နှစ်တစ်ခု ထပ်ပြီး ကုန်ဆုံးတော့မည်။

ဒီနှစ်မှာတော့ ချောင်တုန်းယင်က တတိယနှစ် ကျောင်းသားဖြစ်သွားပြီ။ သူမက ဂျူနီယာကောလိပ်ကို တက်ခွင့်ရတဲ့အတွက် လာမယ့်နွေရာသီမှာ ဘွဲ့ရတော့မှာပါ။

ဘွဲ့ရပြီးရင် သူမက ဘယ်ကိုသွားရမလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ သူမသည် အလုပ်ရှာဖို့ ပြည်နယ်မြို့တော်မှာ နေသင့်သလား ဒါမှမဟုတ် မြို့တော်ကို သွားသင့်သလား?

ရှန်ထျန်းရုံသည် လာမည့်စာသင်နှစ်တွင် ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မြို့တော်မှာရှိတဲ့ ကောလိပ်ပင်။

သူက ချောင်မိသားစု မြို့တော်မှာ ဘယ်လိုရှိလဲ စဉ်းစားခဲ့သည်။ အစ်မယင်သည် နောက်ဆုံးတွင် မြို့တော်သို့သွားရန် သေချာပေါက်ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။ အဲဒါကြောင့် သူက အဲဒီနေရာကို သွားပြီး စာလေ့လာရမည်။ ဒါမှသာ သူက သူမနဲ့ နီးစပ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိမှာပါ။

ချောင်အန်းကျဲသည် အတန်းတစ်တန်းကို ကျော်သွားပြန်သည်။ ဆယ်နှစ်သားအရွယ်တွင် သူသည် ယခုအခါ အလယ်တန်း တတိယနှစ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အထက်တန်းကျောင်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို လာမည့်နှစ်တွင် ဖြေဆိုမည်ဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းရှု့နှင့် တုန်းယွင်လေးတို့သည် ရေပန်းစားလာပြီးနောက် ဟ်ိုင်ရှန်ရိုက်ကူးရေးတွင် ဆက်လက်စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က အတန်းတွေ တက်ရသေးတဲ့အတွက် နွေရာသီနဲ့ ဆောင်းရာသီ အားလပ်ရက်တွေမှာပဲ ရုပ်ရှင် ဒါမှမဟုတ် သီချင်းတွေ ရိုက်ကူးဖို့ သွားကြသည်။

၎င်းတို့ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဟိုင်ရှန်ရိုက်ကူးရေးသည် ဤအခြေအနေအား သဘောတူရန်မှတခြား ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ချောင်ကျန်းကျွင်း၏ စတိုးဆိုင်သည် မြို့တော်တွင် အခိုင်အမာခြေကုပ် ယူထားပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အတိုင်းအတာသည် ယွင်လိုင်မြို့ထက် အဆများစွာ ကြီးမားသည်။ ၎င်းကို နေ့စဉ်တိုးတက်မှုဟု ခေါ်နိုင်သည်။

ချောင်ကျန်းမင်သည် ယခုနှစ်အတွင်း မြို့တော်တွင် ရုံးခွဲဖွင့်လှစ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော်လည်း အစီအစဉ်သည် အပြောင်းအလဲများကို လိုက်မမီနိုင်ပါ။ အစီအစဥ်ကို ဆိုင်းငံ့ထားသည်။

သူနှင့် ဝူခမ်းပေါင်တို့ကြား လက်တွဲရာတွင် ပြဿနာရှိခဲ့သည်။

သူနဲ့ ဝူခမ်းပေါင်တို့ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နှစ်အတော်ကြာ ခင်မင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက တစ်ချိန်က ညီအစ်ကိုလို ကောင်းခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝူခမ်းပေါင်သည် ချူရှန်မေကို နှစ်သက်ခဲ့သည်။ သူကလည်း ချူရှန်မေကို နှစ်သက်သောကြောင့် သူဆန္ဒအလျောက် နှုတ်ထွက်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးကို သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။

၎င်းတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရံဖန်ရံခါ၌ သေးငယ်သော ပဋိပက္ခများ ရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ခုလုံးတွင် သဟဇာတဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ဝူခမ်းပေါင်ဟာ သူ့ရဲ့ လက်ရှိချစ်သူ ယောင်ရှင်းရှင်းနဲ့ တွေ့ဆုံပြီးနောက်မှာတော့ ဒီဆက်ဆံရေးဟာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ယောင်ရှင်းရှင်းက ဝူခမ်းပေါင်ကို ချောင်ကျန်းမင်တို့ ဇနီးမောင်နှံက ကုမ္ပဏီကို တာဝန်ယူထားကာ သူကလည်း သူ့ဘာသာသူ ကုမ္ပဏီ ရှိသင့်တယ်လို့ ဆိုပြီး တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ဒါက သူ့အတွက် မတရားဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး နည်းနည်း စိတ်ပြောင်းသွားတာကို သူ သတိမထားမိလိုက်ဘူး။

ဝူခမ်းပေါင်သည် ဤအရာကို အစောပိုင်းတွင် သဘာဝအတိုင်း မယုံခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ့နားထဲတွင် တစ်ချိန်လုံး မှုတ်ထုတ်ခြင်းကို သည်းမခံနိုင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သံသယစိတ်တွေ တဖြေးဖြေး မြုပ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြား အကြိမ်ကြိမ် ရန်ဖြစ်မှုတွေ ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပြီးနောက် ဝူခမ်း‌ပေါင်က ယောင်ရှင်းရှင်းကို ကုမ္ပဏီမှာ စတုတ္ထမြောက် ဘောစ့်အနေနဲ့ ခန့်အပ်ဖို့ ရုတ်တရက် အဆိုပြုခဲ့သည်။

ချောင်ကျန်းမင်က ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

အန်းရွှင်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကုမ္ပဏီကို သူတို့က တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ယောင်ရှင်းရှင်းသည် အကျိုးကျေးဇူးများကို ဘာကြောင့် ခံစားသင့်တာလဲ?

သို့သော် ဝူခမ်းပေါင်၏ အမြင်တွင် သူ၏ကန့်ကွက်မှုသည် အခြားအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုရှိသည်။ နှစ်ယောက်ကြားက ပဋိပက္ခတွေက ပိုနက်ရှိုင်းလာသည်။

ဒီအချိန်မှာ သူတို့ ရုံးခန်းထဲမှာ အတူတူထိုင်နေကြသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အလွန်ကြည့်ရဆိုးသော မျက်နှာများရှိနေသည်။

ချောင်ကျန်းမင်က ဝူခမ်းပေါင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြည့်ကာ "ခမ်းပေါင်၊ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိနေတာ နှစ်အတော်ကြာနေပြီ။ ငါက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား?"

ဝူခမ်းပေါင်၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ အဆုံးမှာတော့ သူက "ကျန်းမင်၊ မင်း ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် စီးပွားရေးမှာ အတူတူအလုပ်လုပ်လို့ရတယ်၊ လက်တွဲလို့ရတယ်။ မလုပ်နိုင်ရင် အားလုံးက အေးအေးဆေးဆေး ခွဲခွာသွားကြမယ်။ မင်းက ရှင်းရှင်းနဲ့ မတွဲချင်ဘူးဆို ခွဲပြီး သီးခြား ဖွံ့ဖြိုးကြရအောင်။"

ဒါကိုကြားတော့ ချောင်ကျန်းမင်ရဲ့ အမူအရာက ပိုလို့တောင် ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။ သူက "မင်းတကယ်ဒီလိုစဉ်းစားခဲ့တာလား?" လို့ မပြောခင် ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဝူခမ်းပေါင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "စဉ်းစားကြည့်ခဲ့တယ်!"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းလိုချင်တဲ့ အတိုင်းသွားမယ်။ ငါတို့ ခွဲလိုက်မယ်"

ချောင်ကျန်းမင်၏ နှလုံးသားသည် ဒေါသများဖြင့် ပူလောင်နေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ညီအစ်ကိုဖြစ်ခဲ့တာက နှစ်ဝက်လောက် သိကျွမ်းခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရဘူး။

ပြောပြီးတာနဲ့ သူက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အပြင်ထွက်တော့မည်။ ရုတ်တရက် သူရပ်သွားသည်။ သူ့ကိုကြည့်ကာ သူက "သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ခု အကြံပေးပါရစေ။ ယောင်ရှင်းရှင်းက မိန်းမကောင်းမဟုတ်ဘူး၊ မင်း သူ့ကို နည်းနည်းတော့ သတိထားသင့်တယ်!"

ဝူခမ်းပေါင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ စိတ်မရှည်သောစိတ်က သူ့မျက်နှာအနှံ့ ပေါ်လာသည်။ "ငါက မင်းအတွက် အရမ်း မိုက်မဲနေတာလား? အဆိုးထဲက အကောင်းကိုတောင် မပြောနိုင်ဘူးလား?"

ဒါကိုမြင်တော့ ချောင်ကျန်းမင်းက စိတ်ထဲမှာ လှောင်ရယ်ပြီး လှည့်ကာ ဘာမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားလိုက်သည်။

ကောင်းသောစကားသည် ယုတ်ညံ့သော မကောင်းဆိုးဝါး ဆွဲဆောင်ရန် ခဲယဉ်းသည်။

သူက မယုံတာကြောင့် ဘာကြောင့် ဗီလိန်ဖြစ်ပေးရမှာလဲ?

ခွဲထွက်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရပ်တန့်ရန် အချိန်ယူရသည်။ ငွေစာရင်းများကို ဖြေရှင်းရမည်။ ကုမ္ပဏီ၏ တိုးချဲ့ဖောက်သည်များအား ခွဲဝေသတ်မှတ်ပုံကိုလည်း ဖြေရှင်းရသည်။ ဒါတွေအကုန်လုံးက အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် ဤသည်မှာ တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်အတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ချောင်ကျန်းမင်၏ မြို့တော်သို့သွားရန် အစီအစဉ်ကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ရသည်။

နှင်းများထူထပ်စွာကျလာသောအခါ မြို့တော်သည် ဆောင်းတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အအေးမိလို့ လူတော်တော်များများ နေမကောင်းဖြစ်ကြသည်။

ချီကျင်းလေးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ညက အအေးမိခဲ့သည်။ သူက ချောင်းဆိုးနေသည်။ ဒါပေမယ့် ချောင်တုန်းဟယ်နဲ့ လော့ကျွင်းလျန်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ဒီအပတ်မှာ စာမေးပွဲဖြေရမှာ ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ သူ့ကို ဆရာဝန်ဆီ ခေါ်သွားဖို့ အချိန်မရှိဘူး။

အစ်မလန်က အိမ်မှာ ကလေးတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နေရတာကြောင့် သူမ ထွက်သွားလို့မရဘူး။

ချောင်တုန်းဟယ်သည် ကလေးကို သူမ၏ မိဘများထံ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ရသည်။

ပြီးခဲ့သောနှစ်တွင် သူမ၏ မိဘများသည် ချီကျင်းလေးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် မကြာခဏလာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ချီကျင်းလေးကို သူတို့လက်သို့ အပ်လိုက်သောအခါ သူမ ပိုသက်တောင့်သက်သာ ခံစားခဲ့ရသည်။

ချောင်ကျန်းကော်နဲ့ ဝမ်ချွမ်ကျီတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ မြေးလေးကို ပွေ့ချီပြီး ဆေးရုံကို ရောက်လာကြသည်။ စာရင်းသွင်းပြီးနောက် သူတို့သည် စင်္ကြံရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ချီကျင်းလေးကို ပွေ့ချီပြီး ထိုင်နေကြသည်။

ရာသီဥတု ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားတာကြောင့် ကလေးတော်တော်များများ အအေးမိသွားကြသည်။ သူတို့ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကလေးအမေက အသက်သုံးနှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ပွေ့ချီထားသည်။

ဒီအရွယ်မှာ ယောက်ျားလေးတွေက ရိုင်းစိုင်းသည်။ ကလေးလေးသည် သူ့အမေ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ယမ်းကာ ရုတ်တရက် ချီကျင်း၏ ခေါင်းပြောင်လေးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ပြောင်နေတဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ချိန် ချီကျင်းလေးက ရေသောက်နေသည်။ သူက ကြောက်စိတ်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးသွားသည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ချီကျင်း၏ ကျောပြင်လေးကို ပွတ်သပ်ရင်း တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် "မင်းရဲ့ကလေးကို ဘယ်လိုကြည့်နေတာလဲ? ငါ့ရဲ့ ချီကျင်းလေးကို နာအောင်လုပ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုသွက်လက်တဲ့လက်တွေနဲ့ ယုံချင်ယုံ၊ မယုံချင်နေ ငါ သူ့ကို ရိုက်မိတော့မယ်"

အမျိုးသမီးသည် ဝမ်ချွမ်ကျိီ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့သော်လည်း ပထမဦးစွာ တိုက်ခိုက်တာက သူမ၏သားဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူမသားကို ပွေ့ဖက်ပြီး တောင်းပန်ခဲ့သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်။ ကလေးက ငယ်သေးတယ်။ သူက ဒီလိုလုပ်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး!"

ဝမ်ချွမ်ကျီက ဆူပူကြိမ်းမောင်းချင်ပေမယ့် သူနာပြုတစ်ယောက်ရောက်လာပြီး စကားများရန်မဖြစ်ဖို့ ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ရင် သူတို့ကို နှင်ထုတ်ပစ်မည်!

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဝမ်ချွမ်ကျီက သူ့ပါးစပ်ကိုပိတ်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး။ သူမသည် ဒေါသထွက်နေသေးသည်။

ပြီးခဲ့သောနှစ်တွင် သူမသည် သူ့မြေးမလေးကို မကြာခဏ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆက်ဆံရေးအဆင်ပြေပြီးနောက် သူမသည် သူ့အပေါ် ခံစားချက်တွေ တိုးလာသည်။

ထို့ကြောင့် မြေးငယ်အား အနိုင်ကျင့်သည်ကို သူမ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ဒီဘက်မှာတော့ ချောင်ကျန်းကော်က ချီကျင်းလေးကို ချော့လိုက်သည်။ သူ့ဆီက ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း မရှိပါဘူး။ ဝမ်ချွမ်ကျီသည် သူ့ရဲ့သူရဲဘောကြောင်သော အပြုအမူအတွက် အလွန်စိတ်မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ သူမက လှည့်ပြီး သူ့ကို နည်းနည်း ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

ချီကျင်းလေးသည် အနည်းငယ် ချောင်းဆိုးသော်လည်း ပြဿနာက မပြင်းထန်ကြောင်း ဆရာဝန်က ပြောသည်။ ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေးရည်သောက်ပြီး မကြာခင် သူအဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်။

ချောင်ကျန်း‌ကော်နှင့် ဝမ်ချွမ်ကျီတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သက်ပြင်းချကြသည်။ သူတို့သည် ချီကျင်းလေးကို ပွေ့ချီပြီး ဆရာဝန်ရုံးခန်းက ထွက်လာကြသည်။

စင်္ကြံလမ်းတစ်ဝက်လောက်မှာ ချောင်ကျန်းကော်က ရုတ်တရက် ချီကျင်းလေးကို သူ့မိန်းမဆီ အပ်လိုက်ပြီး "မင်း ချီကျင်းလေးနဲ့ အရင်ထွက်သွား။ ငါလုပ်စရာရှိသေးတယ်" လို့ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ခဏလောက် အံ့ဩသွားသည်။ "ရှင်ဘာလုပ်မလို့လဲ?"

ချောင်ကျန်းကော်က သူမကို လျစ်လျူရှုပြီး ချီကျင်းလေးကို သူမထံ ပေးကာ လှည့်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် စောစောက မိန်းမရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ သူက ကလေးလေးဆီ ကိုင်းပြီး "ဆေးထိုးရတာ အရမ်းနာတယ်။ ဆရာဝန်က မင်းရဲ့ တင်ပါးကို ဓားနဲ့ထိုးဖို့ အပ်အထူကြီးကို သုံးလိမ့်မယ်!"

ကလေးက အရမ်းထိတ်လန့်သွားပြီး "ဆေးမထိုးချင်ဘူး..ဆေးမထိုးချင်ဘူး..."

အခြေအနေကိုမြင်တော့ ချောင်ကျန်းကော်က နောက်လှည့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

ထိုမှပင် ကလေးလေး၏ မိခင်က "ရှင်…..မပြေးနဲ့၊ ရှင်ဘယ်သူလဲ? အရူး!"

ချောင်ကျန်းကော်သည် အနောက်မှ ကလေးငိုသံကို နားထောင်လိုက်သည်။ ပြေးရင်းနဲ့ သူက သူ့ပြောင်နေတဲ့ ထိပ်ကို ထိလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဉာဏ်ကောင်းမှုသည် ထိပ်ပြောင်တာကနေ လာပါသည်။

......

ရှောင်ချောင်သည် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မှိုင်ထွေနေသောအမူအရာဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထထိုင်လိုက်သည်။

သူမသည် အရင်ဘဝက အရာများကို အိပ်မက်မက်ပြန်သည်။

သူမ၏အရင်ဘဝတွင် သူမသည် ထိုအရူး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ စကားမပြောနိုင်၊ မလှုပ်ရှားနိုင်ဘဲ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လှောင်ပြောင်ခံရသည့်ဘဝနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ပြီးတော့ နှိုင်းယှဥ်ရန် သူ့ဘေးတွင် သာ့ချောင် ရှိသည်!

သာ့ချောင် သူမဟာ တဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားလာကြောင်းကို သူမသိပြီးနောက် သူမသည် သာ့ချောင်ကို ကိုသတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သာ့‌ချောင်သည် ကံကောင်းလွန်းသည်။ ထောင်ချောက်ထဲ ပြုတ်ကျရင်တောင် သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သည်!

သူမနှင့် ဟော်ချိုက်ကျွင်းတို့သည် ရှန်မြို့တွင် နှစ်နှစ်နီးပါးကြာအောင်နေခဲ့ကြသည်။ သူမ မူလက ရှန်မြို့သည် ရွှေများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ အနာဂတ်ကို ခန့်မှန်းခြင်းဖြင့် သူမသည် ဤနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ငွေအမြောက်အမြား ရနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။ ကြိုမမြင်ရတဲ့အရာတွေက သူတို့စိတ်ကူးထားတဲ့အတိုင်း မရိုးရှင်းခဲ့ဘူး။

သူတို့နှစ်ဦးတွင် စတင်တည်ထောင်ရန် အရင်းအနှီးမရှိပေ။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ အသေးအမွှားကနေ အစပြုခဲ့ရသည်။ သူ့စိတ်ကူးတွေကို တခြားသူတွေကို ရောင်းဖို့ စိတ်ကူးထားသည်။ သို့သော် ပထမပြဿနာမှာ သူမသည် ချမ်းသာသောသူဌေးများထံ လုံးဝဝင်ရောက်ခွင့်မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအနေနဲ့ကတော့ သူမရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို တစ်ဖက်လူက ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး တစ်ဖက်လူဆီက ထိန်းချုပ်ခံရမှာကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

တခြားစာအုပ်တွေမှာ ဒီလိုအရာတွေ သူမ အများကြီးတွေ့ဖူးသည်။ ရက်စက်ယုတ်မာသော နှလုံးသားများကို ဆန့်ကျင်ရန် သူမကိုယ်တိုင် စွန့်စားရဲသူ မဟုတ်ပါ။

လုပ်ငန်းစတင်ဖို့ ရန်ပုံငွေများကို စုဆောင်းရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားကိုးခြင်းသည် ပျင်းစရာကောင်းသည်။ ပထမတော့ သူတို့သည် အစားအသောက်ရောင်းဖို့ ဘူတာနားကို သွားခဲ့ကြသည်။ နေ့ရောညပါ ရာသီဥတုဒဏ်ကို သူတို့ သည်းခံခဲ့ကြရသည်။ ပင်ပန်းရုံသာမက အကာအကွယ် အခကြေးငွေ အမျိုးမျိုးကိုလည်း ပေးဆောင်ခဲ့ရသည်။ ပိုက်ဆံတွေ သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားတာနဲ့ အဲဒါက လုံးဝမလောက်ဘူး။

စိတ်အနှောက်အယှက်အရှိဆုံးအရာမှာ ဟော်ချိုက်ကျွင်းသည် ပျင်းရိပြီး အသုံးမကျသူဖြစ်သည်။ သူအရင်ဘဝက အချမ်းသာဆုံးလူဖြစ်လာပုံကို သူမ နားမလည်ခဲ့ဘူး။

ထို့အပြင် သူတို့သည် ရှန်မြို့တွင်ကြာရှည်စွာနေခဲ့ပြီး သူ့အဖေအရင်းက ဘယ်ရောက်နေသည်ကို မသိခဲ့ပါ။ ဒီလို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ နေ့ရက်တွေက သူမကို တနေ့ထက်တနေ့ ခံနိုင်ရည်တွေ ဆုံးရှုံးစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ဟော်ချိုက်ကျွင်းသည် အပြင်ဘက်မှ လှမ်းဝင်လာသည်။

ချောင်ရှောင်က သူ့ကို မော့ကြည့်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လှဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုဖုံးရန် စောင်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဟော်ချိုက်ကျွင်းက လာ၍ ကုတင်ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူက သူမရဲ့ပိန်ပါးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် လက်ကိုတင်လိုက်ပြီး "ကျောင်းကျောင်း၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ? မင်း က်ိုယ့်ကို စိတ်ဆိုးနေသေးတာလား?"