အခန်း (၂၉၇)

ရှောင်ချောင်သည် စောင်အောက်မှ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို အပြင်းအထန် ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ "ငါ့ကို မထိနဲ့!"

ဟော်ချိုက်ကျွင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းမည်းမှောင်သွားပြီး "ကျောင်းကျောင်း၊ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ? ငါ ဟော်ချိုက်ကျွင်းက အခု အသုံးမကျလို့ မင်း အထင်သေးနေတာလား?"

သူတို့ ရှန်မြို့မှာနေတာ နှစ်နှစ်နီးပါးရှိပြီ။ သူမ သူ့အပေါ်ထားရှိတဲ့ သဘောထားတွေက တနေ့တခြား ပြောင်းလဲနေသည်။ သူက အရူး မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို သူ သဘာဝကျကျ မြင်နိုင်သည်။

ကျောင်းကျောင်းသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း နှိမ့်ချပြီး ပိုကောင်းပါတယ်ဆိုတော့ သဘောထားဖြင့် သူ့ကို ဆက်ဆံသည်ဟု သူခံစားခဲ့ရသည်။ လယ်ကွင်းမှာရှိတုန်းတုန်းကလိုပဲ သူမက သူ့ကို တခါတရံ အစာကျွေးသည်။ ထိုအချိန်က သူမကို တကယ်ပင် သူ ကျေးဇူးတင်မိခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပါ။ တစ်ပါးသူထက် သာ၍ မြင့်မြတ်သူလည်း မဟုတ်ပေ။ သူမက သူ့ကို ဘာလို့ နှိမ့်ချရမှာလဲ?

ထို့အပြင် သူမသည် ရှန်မြို့သို့ ရောက်လာသော ပျော့ညံ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူဆိုတဲ့ယောက်ျား မဟုတ်ရင် သူမကို တခြားသူတွေ စားခဲ့တာကြာပြီ!

"မင်း တစ်နေ့လုံး ဘာကို တွေးနေတာလဲ? ငါ အဲဒါကို မတွေးနိုင်တော့ဘူး။ စကားမစပ် မင်း ဒီနေ့ ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ သွားလိုက်။ ငါ အဆင်မပြေဘူး။ နေ့ခင်းကျ ငါသွားလိမ့်မယ်"

ရှောင်ချောင်သည် သူ့အသံကြောင့် စိတ်တိုလာသည်။ ဒါပေမယ့် သူမ သူ့ကို လက်မလျှော့ချင်သေးဘူး။

ဟော်ချိုက်ကျွင်းသည် ယခု သူမအတွက် ကြက်နံရိုးလို ဖြစ်နေသည်။ စားရတာအရသာမရှိပေမယ့် လွှင့်ပစ်ရတာ ဝမ်းနည်းစရာပင်။

ဟော်ချိုက်ကျွင်းသည် သူမ၏ စကားများ မည်မျှ မိုက်မဲသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ စကားပြောတဲ့အခါ သူမက သူ့ကို အစကနေ အဆုံးထိ မကြည့်ဘူး။ သူ့မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ရုပ်ဆိုးလာသည်။

"ကောင်းပြီ ငါသွားလိုက်မယ်။ ဒါ မင်းအတွက် ငါဝယ်ထားတဲ့ မနက်စာပဲ၊ ပဲနို့က ပူနေသေးတယ်။ မင်းသောက်လို့ရပြီ" လို့ ပြောနေတုန်း သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မှိုင်ထိုင်းဖျော့တော့မှုတွေ ဖြတ်ပြေးနေသည်။

ရှောင်‌ချောင်က မူလက အဲဒါကို ထားခဲ့လို့ပြောပြီး နောက်မှ သောက်ချင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့သည် မကြာခဏ စကားများ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဆက်ဆံရေး အရမ်းတင်းမာခဲ့ကြသည်။ ယခု ဟော်ချိုက်ကျွင်းသည် သူ့ခေါင်းကို ငုံ့ထားရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။ သူမငြင်းရင် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက ပိုဆိုးသွားလိမ့်မည်။

အရသာမရှိသော ကြက်နံရိုး ဟော်ချိုက်ကျွင်းကို သူမလက်မလွှတ်ချင်သေးပါ။ ထို့ကြောင့် သူမ စိတ်တိုဒေါသထွက်ခြင်းကို မျိုချကာ ထထိုင်ပြီး ပဲနို့ကို သောက်လိုက်သည်။

ဟော်ချိုက်ကျွင်းသည် သူမက ပဲနို့နှင့် ပေါင်းထားသော ပေါင်မုန့်အစာသွပ်ကို စားနေတာကို နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ရှောင်‌ချောင်သည် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ခေါင်းသည် မူးဝေလာသည်။

သူမ၏ အသွင်အပြင်သည် ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်က ပိုပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ "ငါ...ဘာလို့ ခေါင်းမူးနေတာလဲ? နင်….. ပဲနို့ထဲ ထည့်ထား….."

သူမစကားမဆုံးခင်မှာ သူမ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ သူမ မေ့လဲသွားသည်။

ဟော်ချိုက်ကျွင်းက သူမကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သေတ္တာများကို တူးတော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကုတင်အောက်၌ ဝှက်ထားသော ဆိုင်စာချုပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဘယ်လောက်တောင် လိမ်ညာထားတာလဲ! အမှန်တကယ်တော့ ပိုင်ဆိုင်မှုအမည်ပေါက်ကို အိပ်ယာရဲ့နောက်ကျောမှာ ကပ်ထားပါ။ အရင်က သူ ရှာမတွေ့တာ အံ့သြစရာ မရှိဘူး။

ဆိုင်မူပိုင်ခွင့်လက်မှတ်ကိုကိုင်ကာ သူသည် ရှောင်ချောင်၏ ကောက်ကျစ်သောပုံစံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့လည်စိသည် လှုပ်ရှားသွားသည်။ အဆုံးမှာတော့ သူမကို မထိဘဲ သူက ပြေးထွက်သွားသည်။

ရှောင်ချောင် နိုးလာချိန်က အရမ်းနောက်ကျနေပြီ။

သူမ နှစ်နှစ်ကြာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော ဆိုင်ကို ဟော်ချိုက်ကျွင်းက ရောင်းချခဲ့ပြီး အိမ်ရှိ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို သိမ်းသွားခဲ့သည်။ သူမအတွက် တစ်ပြားမှ မကျန်တော့ပါ။

ရှောင်ချောင်က ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သွေးအန်လုမတတ်ပင်။ သူမက အငှားအိမ်မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်!

ရာသီဥတုက ပိုပိုပြီး အေးလာသည်။ ကျနေသောရေသည် ရေခဲဖြစ်သွားသည်။

သာ့ချောင်သည် မူလက သူမ၏ တတိယနှစ်တွင် အတန်းတစ်ခုကို ကျော်ရန် စိတ်ကူးခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူမသည် ဒုတိယနှစ် ဘာသာရပ်အားလုံးကို အချိန်မီပြီးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူမအစီအစဉ်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သူမသည် အတန်း‌ကျော်ရန်အတွက် ဌာနသို့ လျှောက်လွှာတင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုနှစ်နောက်ဆုံးနှစ်စာမေးပွဲတွင် တတိယနှစ်နှင့်အတူ စာမေးပွဲဖြေဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဆင့်များသည် ထူးချွန်သောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ကျောင်းမှ အတန်းများကို ကျော်သွားခြင်းအတွက် လျှောက်လွှာကို အတည်ပြုမည်ဖြစ်သည်။

တတိယနှစ်တွင် သာ့‌ချောင်သည် စာသင်ခန်းထဲသို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးက သူမကို မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

တတိယနှစ် ကျောင်းသားအားလုံးသည် ဤဂျူနီယာညီမ သာ့ချောင်ကို အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စီးပွားရေးဌာရဲ့ ပန်းပွင့်အဖြစ်။ သူမ စာရင်းသွင်းပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဌာနလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲမှာ အမှတ်အများဆုံးဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို လူတိုင်းက ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာက ဂျူနီယာညီမလေးက အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီး သင်တန်းနှစ်နှစ်ကို တစ်နှစ်တည်းနဲ့ ပြီးသွားတာပင်။

စီနီယာ အစ်ကိုများနှင့် အစ်မများအနေဖြင့် ဤအရာသည် သူတို့အတွက် မည်မျှ ရှက်စရာကောင်းသလဲ?

သာ့ချောင်သည် သူမကို အာရုံစိုက်နေသော အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျင့်သားရနေပြီ။ ဒီအကြည့်တွေက အန္တရာယ်ကင်းသရွေ့ သူမ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။

သူမ ထိုင်ခုံကို တွေ့ပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ ဘောပင်နဲ့ စာရွက်တွေ ယူလိုက်သည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူမသည် ဆရာမကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူမနောက်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ဘောပင်နဲ့ သူမကျောကို ထိုးလိုက်သည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမက "စီနီယာအစ်မ ကျွန်မကို ရှာနေတာလား?" ဟု နူးနူးညံ့ညံ့‌လေး ပြောလိုက်သည်။

ကောင်မလေး၏ မျက်လုံးများက သူမ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ သူမက မနာလိုဖြစ်စွာ "ဂျူနီယာ ညီမလေး သောက်ပြီးရင် အသားအရည်အတွက် ကောင်းစေမယ့် နှင်းဆီခြောက်တွေ မင်းမိသားစု ရောင်းတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ အဲဒါအမှန်လား?"

ကောင်မလေးက သာ့ချောင်ကို ပုတ်လိုက်တဲ့အခါ ယောက်ျားလေးတွေက သူမ မေးမယ့်မေးခွန်းတွေကို ကြားချင်လို့ နားစွင့်နေခဲ့ကြသည်။ ဒီလောက် အဖိုးတန်သော အခွင့်အ‌ရေးကို အသုံးမဝင်သော အကြောင်းအရာများကို မေးမယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

ဘယ်လောက်နှမြောစရာလဲ!

သာ့ချောင်က သူမနှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်ပြုံးကာ "နှင်းဆီခြောက်တွေကို ကျွန်မဆိုင်ကဝယ်ရင် တကယ်အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ တခြားနေရာကဝယ်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ကျွန်မအာမမခံဘူး!"

ချိုက်ရူနန်က သူမပေးသော နှင်းဆီခြောက်များကို စားသုံးပြီးနောက် သူမ၏ အသားအရည်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုကောင်းလာသည်။ ထို့အပြင် သူမသည် ချစ်မိသွားပြီးနောက် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ ချက်ခြင်းပဲ တခြားမိန်းကလေးတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

လူတော်တော်များများက သူမကို ဘယ်လို အသားအရည်ထိန်းသိမ်းရေး ပစ္စည်းတွေသုံးလဲလို့ မေးကြသည်။ အစကတော့ သူမ မပြောချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် သူမကို နေ့တိုင်းမေးနေတဲ့လူတွေကို အနိုင်ယူလို့မရဘူး။ အဆုံးမှာတော့ သူမက သာ့ချောင်ပေးခဲ့တဲ့ နှင်းဆီခြောက်တွေကို သူမအသုံးပြုကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

အားလုံးသိပြီးနောက် သာ့ချောင်ထံ နှင်းဆီခြောက်များ ဝယ်လိုကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်လာကြသည်။

သာ့ချောင်က အထက်တန်းကျောင်းမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မှတ်မိသည်။ ဒါကြောင့် သူတို့မိသားစုရဲ့ စတိုးဆိုင်ကို သွားဝယ်ဖို့ ပြောခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်ရောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။

သာ့ချောင်၏ မိသားစုသည် အလွန်ချမ်းသာကြောင်း ထိုမှသာ လူတိုင်းသိခဲ့ကြသည်။ တကယ်တော့ သူမဟာ အမွေဆက်ခံသူပါ။

တချို့လူတွေက ဆိုင်ကိုသွားဝယ်ကြသည်။ စားသုံးပြီးသည်နှင့် ထိရောက်သည်။ ဒီလိုနဲ့ နှင်းဆီခြောက်တွေရဲ့ ဂုဏ်သတင်းဟာ ကျောင်းတွေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာသည်။

သာ့ချောင်က တစ်ယောက်ယောက်က နှင်းဆီခြောက်အတုရောင်းမှာကို စိုးရိမ်နေသည်။ ဒါကြောင့် သူမ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ နှင်းဆီခြောက်တွေကို သူ့မိသားစုရဲ့ စတိုးဆိုင်မှာသာ ရောင်းချခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ကာကွယ်နိုင်သည်။

စီနီယာအစ်မသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါတွင် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြန်သည်။ သူမက သူမစိတ်ကို ပြန်ပြင်ဆင်ပြီး "ဟုတ်ပြီ စာမေးပွဲပြီးရင် ငါ ဝယ်လိုက်မယ်!"

စကားပြောပြီးသောအခါ အခန်းစောင့်ဝင်လာပြီး သာ့ချောင်က အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သာ့ချောင်သည် သူမ၏ ဒုတိယနှစ် ဘာသာရပ်အားလုံးကို သူမကိုယ်တိုင် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို သေချာစွာ ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် ဒီနောက်ဆုံးစာမေးပွဲအတွက် စာမေးပွဲမေးခွန်းတွေက သူမအတွက် မခက်ခဲဘူး။

စာမေးပွဲရက်သတ္တပတ်သည် တင်းမာနေသော တိမ်တိုက်တစ်ခုလို မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

စာမေးပွဲပြီးရင် အားလုံးက ပစ္စည်းတွေပြန်ထုပ်ပြီး နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သာ့ချောင်ဟာ ချိုက်ရူနန်ကို တစ်ယောက်တည်း ခွဲခွာဖို့ မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ ထန်ဟန်ဟိုင်လည်း ထပ်တိုးလာသည်။

အစပိုင်းမှာတော့ သာ့ချောင်က ထန်ဟန်ဟိုင်ကို သိပ်အကောင်းမြင်လေ့မရှိပါဘူး။ ပြီးတော့ သူမ သူ့အပေါ်ထားခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအထင်အမြင်က ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသည်။ ထို့အပြင် သူ့တွင် ကြမ်းတမ်းသော ဝမ်းကွဲညီမ ထန်မြောင်ရှန်လည်းရှိသည်။ ဒါကြောင့် သူမက သူ့အပေါ် အကောင်းမြင်ဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲသည်။

ထန်ဟန်ဟိုင်သည် ပြောင်းလဲသွားသော လူဖြစ်လာသည်။ နေ့တိုင်း သူ့အဖေစက်ရုံမှာ အလေးအနက်ထားပြီး အလုပ်သွားလုပ်ရုံသာမက ချိုက်ရူနန်ရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ ပြန်လေ့လာဖို့လည်း သူ့ဖတ်စာအုပ်တွေကို ကောက်ယူခဲ့သည်။

ထန်ဟန်ဟိုင် အပြောင်းအလဲအတွက် အပျော်ဆုံး သူများသည် ချိုက်ရူနန် မဟုတ်ဘဲ ထန်ဟန်ဟိုင်၏ မိသားစုဝင်များ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထန်ဟန်ဟိုင်ရဲ့ အဖေပေါ့။ သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ ဖုံးကွယ်ပြီး မျက်ရည်များကို အကြိမ်အနည်းငယ် သုတ်ခဲ့သည်။

ဒီသားလေးဟာ ဒီဘဝမှာ အသုံးမဝင်တော့ဘူးလို့ သူထင်ခဲ့သည်။ ညဘက် အိပ်ရာကနိုးတိုင်း သူအစိုးရိမ်ဆုံးက သူတို့ထွက်သွားပြီးရင် သူ့သား ငတ်သေမှာပင်!

ထိုနေ့တွင် ထန်ဟန်ဟိုင်သည် ရုတ်တရက် အိမ်ပြန်လာပြီး အလုပ်လုပ်တော့မည်ဟု ပြောသောအခါတွင် သူသည် တစ္ဆေမြင်ရသလိုမျိုး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်အကြာကြီး သူ့အာရုံတွေ ပြန်မရနိုင်ခဲ့ဘူး။

ပထမတော့ သူ့သားက စိတ်ဝင်စားမှု လိုချင်တယ်လို့ သူထင်ခဲ့သည်။ သူ့ဆီက ပိုက်ဆံတွေကို လိမ်ဖို့လုပ်နေတာလို့တောင် သံသယရှိခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ သားဖြစ်သူက စက်ရုံကို နေ့တိုင်း အချိန်မှန်လာပြီး အလုပ်လုပ်ကာ စက်ရုံရဲ့ အရင်ပိုင်ရှင်ကို အကြံဉာဏ်တောင်းခဲ့တာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဒါမှပဲ သူတကယ်ပဲ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့တာလို့ သူယုံကြည်ခဲ့သည်။

သူသည် သူ့သူငယ်ချင်း ဂိုဏ်းများထံမှ စုံစမ်းမေးမြန်းသည်။ ဒီလိုပြောင်းလဲရခြင်းရဲ့ အကြောင်းအရင်းကတော့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကြောင့်ပင်။ သူမက သူ့ကို ဒါကိုလုပ်ခိုင်းခဲ့သည်။

သူသိသွားပြီးနောက်တွင် သူသည် အခြားမိသားစုဝင်များအား သတင်းကို လျှို့ဝှက်ပြောပြခဲ့သည်။ မိသားစုဝင်များသည် မိန်းကလေးအား အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြပြီး ထန်ဟန်ဟိုင်သည် သူမအား အိမ်ပြန်ခေါ်လာရန် စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချိုက်ရူနန်သည် သာ့ချောင်ကို ပွေ့ဖက်ထားသည်။ သူမက တွန့်ဆုတ်နေတဲ့အကြည့်နှင့် မှတ်ချက်ချသည်။ "ငါ နင့်ကို လအနည်းငယ်ကြာတောင် မတွေ့ရတော့ဘူး။ ငါမပြန်ချင်ဘူး!"

သာ့ချောင်က နှုတ်ခမ်းကို ကွေးကာ သူမကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တွန်းလိုက်သည်။ "နင့်ရဲ့ရည်းစားက နင့်ကိုစောင့်နေတယ်။ နင် မြန်မြန်မထဘူးလား?"

ချိုက်ရူနန်က နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ပြီး "သူ့ကိုခဏစောင့်ပါစေဦး!"

အနားတွင် စုန့်ယုလျန်သည် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးနေသည်။ ဒါကိုကြားတော့ သူမက ရုတ်တရက် ချန်ရှောင်လန်ကို "ငါ့ရည်းစားက ငါ့ကိုစောင့်နေတယ်။ ငါ နင့်ကိုမစောင့်တော့ဘူး။ နောက်နှစ်တွေ့မယ်!"

ဒီစာသင်နှစ်မှာတော့ စုန့်ယုလျန်နဲ့ စတင်ချိန်းတွေ့ခဲ့သည်။ အဲဒီကောင်လေးက သူနဲ့တူတဲ့ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာဌာနမှ တတိယနှစ်ကျောင်းသားလို့ ကြားသည်။

ချန်ရှောင်လန်၏ မျက်လုံးများမှ မနာလိုသော အကြည့်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမသည် "အိုး ကောင်းပြီ နောက်နှစ်တွေ့မယ်!"

စုန့်ယုလျန်သည် သာ့ချောင်နှင့် ချိုက်ရူနန်တို့ ချိန်း‌တွေ့နေသောကြောင့် အလွန်ငြူစူပြီး မနာလိုဖြစ်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ချိုက်ရူနန်အပေါ်တွင်။

သူမ၏အမြင်တွင် ချိုက်ရူနန်သည် မိန်းမနှင့်မတူပေ။ ဒီလိုလူမျိုးကို ယောက်ျားတစ်ယောက်က အလိုရှိလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ခဲ့မိဘူး။ ပြီးတော့ သူမရှေ့ကနေ ရည်းစားတစ်ယောက် ရသွားမယ်လို့။ သူမ လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။

တစ်ဌာနတည်းက စီနီယာအစ်ကိုက သူမကို လိုက်သောအခါတွင် သူမသဘောမတူမီ ခဏလောက် နောက်ဆုတ်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ရင်ဘတ်ကော့ကာ ဂုဏ်ယူသောအမူအရာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

သူမကို ဒီလိုမြင်လိုက်ရတော့ ချိုက်ရူနန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မျက်နှာကျက်အထိ လိပ်သွားလုနီးပါးပင်။

သူမကို ဒီလိုမြင်လိုက်ရတော့ သာ့ချောင်က သူမနှုတ်ခမ်းတွေကို ရယ်မောလိုက်သည်။

ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးပြီးတာနဲ့ သူတို့သည် အတူတူ အောက်ထပ်ကို ဆင်းခဲ့ကြသည်။

ဟော်ချီနှင့် ထန်ဟန်ဟိုင်တို့သည် သူတို့ရည်းစားတွေကို မြင်သောအခါ သူတို့ရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ချက်ချင်းသွားယူကြသည်။

ရည်းစားတွေဆိုတော့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရမ်းငဲ့ညှာကြသည်။ သို့သော်လည်း ထန်ဟန်ဟိုင်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူ ဖြစ်သည်။ မကြာခင်မှာ ဟော်ချီက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

သူက သာ့‌ချောင်ကို အစောတည်းက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်နွေးအိတ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး "ဒါကို မင်းလက်နွေးဖို့ ယူလိုက်။ ‌မအေးစေနဲ့"

သာ့ချောင်က ခေါင်းမော့ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဟော်ချီ!"

ဟော်ချီက သူမကို ချစ်မြတ်နိုးစွာ ကြည့်ကာ "သွားကြရအောင်။ ကိုယ် ကားထဲမှာ စားစရာတွေ အများကြီး ပြင်ထားပြီးပြီ။ ဂျင်းနဲ့ သကြားရေလည်း ရှိတယ်။ ကားပေါ်တက်ပြီးရင် အအေးဒဏ်ကို ပြေပျောက်ဖို့ တစ်ငုံလောက် သောက်လိုက်။"

ထိုကဲ့သို့ ဂရုစိုက်မှု အရာတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရတော့ သာ့ချောင်သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။