အခန်း (၃၀၆)

ဟော်ချီသည် သာ့ချောင်ကို တည်နေရာအားလုံးကို ပြောပြရန် အစပြုခဲ့သည်။ သူ့အတွက် စိတ်မပူဖို့လည်း ပြောခဲ့ပြီး သူမမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမှ နှလုံးသားထဲတွင် မဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ကြောင်းလည်း ပြောပြခဲ့သည်။

သာ့ချောင်က သူ့အကြောင်း စိတ်ချသည်။ ဟော်ချီက သူမပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို အရမ်းစိတ်ပူနေတုန်းပင်။ သူမကို တခြားယောက်ျားလေးတွေနဲ့ ခဏခဏ စကားမပြောမိရန်နှင့် သူမကို ကြိမ်ဖန်များစွာ တစ်စုံတစ်ယောက်က နှောက်ယှက်ရင် သူ့ကို ပြောပြရမည်။

သူ့ရဲ့ ငြီးတွားသံကို သူမ နားထောင်တိုင်း သာ့ချောင်က "အစ်ကိုဟော်ချီ၊ အစ်ကို့ကို အဖိုးဟော်ဆိုပြီး ခေါ်ရမယ် ထင်တယ်။ အစ်ကို့ကို ရှာလကာရည်လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ ရှာလကာရည်စားတဲ့ ရှာလကာရည်" ရှာလကာရည်အိုး၏ ရှာလကာရည်။

ဖုန်းထဲမှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခုထွက်လာသည်။ ဟောချီ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှုရှိနေသော်လည်း ဖုန်းချရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။

ဖုန်းချပြီးတာနဲ့ ဖုန်းဘေလ်က ဆယ်ယွမ်လောက် တက်လာသည်။

သူနဲ့ ကုမ္ပဏီကို ပူးတွဲတည်ထောင်ခဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်က သူ့ကို ရယ်ပြီးပြောသည်။ "ငါမြင်တဲ့အတိုင်းဆို မင်း ဂျူနီယာညီမ ချောင်အိမ်ကို မြန်မြန်လက်ထပ်သင့်တယ်။ မင်း နေ့တိုင်း ဒီလိုမျိုး ဖုန်းခေါ်နေမှာ စိုးရိမ်လို့။ မင်း ရတဲ့ငွေက ဖုန်းကုမ္ပဏီကို သွားရလိမ့်မယ်...."

တခြားလူက "သူ့မိသားစုထဲဝင်ပြီး လက်ထပ်ဖို့က အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ မင်း ညီမချောင်ကို သေးသေးလေးဖြစ်အောင်လုပ် သူ့ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ပြီး မင်းသွားတဲ့နောက်ကို ခေါ်သွား။ ဒီလိုနည်းနဲ့ဆို စိတ်သက်သာရာရသွားမယ်!"

"ဟားဟား၊ မင်းပြောတာဟုတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့နှစ်ယောက် နေ့တိုင်း ဘယ်လောက်ချစ်ဖို့ကောင်းလဲ၊ ငါလည်း ကောင်မလေးတစ်ယောက်လောက် လိုက်ရှာသင့်တယ်ထင်တယ်"

"လာ၊ ငါတို့ နေ့တိုင်း ပင်ပန်းနေတာပဲ။ ဘယ်မိန်းကလေးက ငါတို့နဲ့ တွဲချင်မှာလဲ? ဟော်ချီက ဟိုးအရင်ကတည်းက ဂျူနီယာညီမ ချောင်ကို လိုက်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်တယ်လေကွာ"

ဟော်ချီက သူတို့ သူ့ကို လှောင်ပြောင်စေသည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် သူက သာ့‌ချောင်ကို ပိုသေးအောင်လုပ်ပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ထားကာ တစ်ချိန်လုံး အတူတူနေချင်သည်။

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိပြီးနောက်တွင် အထူးသဖြင့် မြို့တော်ကဲ့သို့ မြို့ကြီးများတွင် အိမ်ရာဈေးနှုန်းများ တနေ့တခြား ပြောင်းလဲလာသည်။ အိမ်ရာဈေးတွေ ပိုမြင့်လာသည်။

အကြီးဆုံးသည် ယခင်က ငွေစုထားခဲ့ပြီး ခြံနဲ့ဝင်းနဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ချင်ခဲ့သည်။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်ကြည့်လေ့လာပြီးနောက် အန်းပင်းသည် ၎င်း၏ ငွေရှာနိုင်စွမ်းသည် အိမ်ရာစျေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာမှုအရှိန်ကို အမီလိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်က အိမ်ခြံဝင်းက တကယ်စျေးကြီးလွန်းသည်…

ဒါနဲ့ အဖိုးအဖွားတွေနဲ့ ဆွေးနွေးပြီး အိမ်ဝယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၈၀ ခုနှစ်များ အစောပိုင်းတွင် မြို့တော်ကဲ့သို့ မြို့ကြီးများတွင် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ အိမ်ရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ လောလောဆယ်မှာတော့ အကြီးဆုံးက စီးပွားရေး အိမ်ရာတွေ ဝယ်ချင်နေသည်။

သူတို့ဝယ်ခဲ့တာက နေရာကောင်းနဲ့ သင့်လျော်တဲ့ အိမ်ပုံစံနဲ့ အသစ်ဆောက်ထားတဲ့ အိမ်ရာပင်။ ဟော်မိသားစုသည် စီစဉ်မှုများပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူတို့ကို ကူညီခဲ့ပြီး သူတို့သည် အကောင်းဆုံး စျေးနှုန်းကို ရရှိခဲ့သည်။

အကြီးဆုံးက အိပ်ခန်းလေးခန်းနဲ့ ဧည့်ခန်းနှစ်ခန်းပါတဲ့ တစ်လုံးကို ဝယ်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း ၁၅၀ စတုရန်းမီတာ။ အန်းပင်းသည် ၎င်း၏စုဆောင်းငွေအားလုံးကို ၎င်းကိုဝယ်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနည်းဖြင့် စားသောက်ဆိုင်အတွက် နောက်ထပ်တိုးချဲ့မည့် အစီအစဉ်ကို ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

အကြီးဆုံး၏ မိသားစုသည် နှစ်သစ်ကူးအချိန်မီ အိမ်သစ်သို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ အိမ်သစ်တက်တဲ့နေ့မှာ လူတိုင်းက လက်‌တွေ့အသုံးဝင်တဲ့ အရာတွေကို သူတို့အား ပေးကြသည်။

အချို့က ပရိဘောဂများ ပေးကြပြီး အချို့က လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ ပေးပို့ရန် စုဝေးကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို အကြီးဆုံးက အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤနည်းဖြင့် အကြီးဆုံးသည် ကုန်ကျစရိတ်များစွာကို သက်သာစေခဲ့သည်။

ဝမ်ချွမ်ကျီသည် ခြံဝင်းနဲ့အိမ်တစ်လုံးကို မဝယ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အကြီးဆုံးသည် မြို့တော်တွင် ပထမဆုံး အိမ်တစ်လုံးဝယ်နိုင်ကြောင်း တွေးလိုက်သောအခါတွင် သူမသည် ဒေါင်းတစ်ကောင်လို ချက်ချင်းဂုဏ်ယူသွားခဲ့သည်။

"အိုး၊ ငါ့မိသားစုက အန်းပင်းမွေးဖွားလာတော့ သူက အနာဂတ်မှာ ချမ်းသာပြီး တန်ခိုးကြီးမယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ အခု မင်းတို့မြင်တဲ့အတိုင်း စတုရန်းမီတာ 150 ကျယ်တဲ့ အိမ်တစ်လုံးကို ဒီအတိုင်းဝယ်လိုက်တယ်။ တခြားသူတွေဆီက ချေးထားတဲ့ တစ်ပြားမှ မပါဘူး!"

"တကယ်တော့ သားအများကြီးရှိဖို့ မလိုပါဘူး။ အသုံးဝင်တဲ့ တစ်ယောက်လောက်တော့ လုံလောက်ပါတယ်။ အန်းပင်းလိုမျိုး သားကောင်းလေး လူတိုင်းကရလောက်အောင် ကံမကောင်းကြဘူး"

ဝမ်ချွမ်ကျီ၏ မာနသည် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း အခြားသားသမီးများရှိသော လူများက အကြီးဆုံးကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုကြသည်။

ဦးလေးများအနေနှင့် ချောင်ကျန်းကျွင်းနှင့် ချောင်ကျန်းမင်တို့က အန်းပင်းသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ အစတုန်းကတော့ သူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ စာမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနာဂတ်တွင် သူတို့အစ်ကိုကြီးကို မထောက်ပံ့နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

အဆုံးမှာ သူတို့က အတွေးလွန်နေသူတွေလို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။

တကယ်တော့ ချောင်ကျန်းကျွင်းနဲ့ ချောင်ကျန်းမင်တို့ဟာ အန်းပင်းထက်နည်းတဲ့ ဝင်ငွေမရှိပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက အရင်းအနှီး အများကြီးလိုသည်။ အိမ်တစ်လုံးဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံအများကြီးကုန်ရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထိခိုက်စေမှာ သေချာပါသည်။

အထူးသဖြင့် ချောင်ကျန်းမင်ပင်။ သူသည် ဝူခမ်းပေါင်နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ဖူးသောကြောင့် ကြီးမားသော ငွေကြေးအစွန်းအထင်းဟု ယူဆနိုင်သည်။ သူတို့က နောက်နှစ်နှစ်ထိ အိမ်မဝယ်ဖြစ်ဘူး။

အကြီးဆုံး၏ အိမ်ကိုမြင်ပြီးနောက် သူသည် ပို၍စိတ်အားထက်သန်လာသည်။ သူ့တူက အိမ်ဝယ်ပြီးပြီ။ ဦးလေးက နောက်မကျနိုင်ပါဘူး!

သူ့မိသားစုကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝပေးရမည်။

ချောင်ကျန်းကျွင်းသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းတွေးပြီး ဖိအားများ ပိုကြီးလာသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏ ဒုတိယမြောက်နေထိုင်သည့် အိမ်ဝင်းသည် သာ့ချောင်၏ အမည်အောက်တွင်ရှိသည်။ သာ့ချောင်က စိတ်မရှိဘူးဆိုရင်တောင် သူတို့ ဒီထဲမှာ ထာဝရနေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဆို သူတို့ ချီတက်ရမှာပေါ့။

နှင်းတွေ ထူထပ်စွာ ကျလာပြန်ကာ နှစ်ကုန်သွားပြန်သည်။

စတုတ္ထနှစ် ကျောင်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သာ့ချောင်သည် အခြားနှစ်များမှ အခြားကျောင်းသားများထက် ဖိုင်နယ်စာမေးပွဲကို စောပြီး ဖြေဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် အားလပ်ရက် စတင်ခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူမ၏ ဝမ်းကွဲအစ်မ ချောင်တုန်းဟယ်ထံမှ သူမသည် ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ကလေးထိန်းကျောင်းမှ ချီကျင်းလေးကို ကူကြိုပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ကျောင်းမှာ ကျောင်းသားက တစ်ခုခုမှားနေပြီး အရမ်းနောက်ကျတဲ့အချိန်အထိ သူမ ပြန်မလာနိုင်ဘူး။ လော့ကျွင်းလျန်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်သွားခဲ့သည်။

သာ့ချောင်က ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သူမက ဖုန်းချလိုက်ပြီး ချီကျင်းလေးကို ကြိုဖို့ ကလေးထိန်းကျောင်းကို ကားစီးပြီး သွားခဲ့သည်။

ဘတ်စ်ကားစောင့်နေစဉ်တွင် ပါးလျလျဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့သို့ လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ရသည်မှာ ရင်းနှီးသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ အမျိုးသမီးကို ယောက်ျားတစ်ယောက်က လှဲချလိုက်ပြီး သူမက သာ့ချောင်ကို မျက်နှာမူပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။

သာ့ချောင်က သူမကို ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။ သူမကို ရင်းနှီးပုံရသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ သူမသည် ကောရှန့်၏ ဇနီး တကျီဖြစ်သည်။

သူမကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က တွေ့တုန်းကတော့ ဖက်ရှင်ကျကျ ၀တ်စားဆင်ယင်ထားတာ တွေ့ရသည်။ မာနကြီးပြီး မောက်မာသည်။ ယခုတော့ သူမသည် အလွန်ပိန်လှီပြီး ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ပျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူမ မျက်နှာက မွဲခြောက်ခြောက်နှင့်ပင်။ အခုလို ချမ်းအေးတဲ့ ဆောင်းရာသီမှာ သူမဟာ အလွန်ပါးလွှာတဲ့ အဝတ်နှစ်ထည်ကိုသာ ၀တ်ဆင်ထားသည်။

တကျီက ကျိန်ဆဲတော့မည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သာ့ချောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျိန်ဆဲရန် အနှောက်အယှက်မရှိဘဲ သူမနောက်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်က လိုက်နေသကဲ့သို့ အသဲအသန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သာ့ချောင် - ???

တကျီသည် အစွမ်းကုန် ပြေးခဲ့သည်။ ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှလူများက သာ့ချောင်သည် ကျိန်စာတိုက်ကြယ်ပွင့်၏ လူပြန်ဝင်စားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပြောကြသည်။ သူမက အမှန်ပဲလို့ ယုံကြည်ခဲ့သည်!

သူမသည် သာ့ချောင်နဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ် ကြုံဖူးသည်။ ပြီးတိုင်း သူမ ကံမကောင်းခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်က သူမသည် ရှောင်တယန်၏ မယားငယ်ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ရှောင်တယန်ကို ပညာရေးဌာနက ထုတ်ပယ်ခဲ့ပြီး ရှောင်တယန်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူက သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ ထိုရုပ်ဆိုးသော အမျိုးသမီးသည် သူမက အခြားသူများ၏ မိသားစုများကို ဖျက်ဆီးကြောင်း ကြေညာသွားခဲ့သည်။ ယင်းကြောင့် သူမသည် အိမ်မပြန်နိုင်တော့ပေ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က သူမသည် အလုပ်မရှာနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူဌေးလည်း မတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။ ဒါကြောင့် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအတွက်သာ သူမ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရောင်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လောက်က သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းဟာ ယားယံလာခဲ့သည်။ ဘယ်ကောင်က သူမကို ကူးစက်သွားလဲမသိပေ။ တစ်ခုခုဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်ပြီး သူမသည် ဆေးစစ်ဖို့ ဆေးရုံကို လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာကတော့ လမ်းမှာ ကံကြမ္မာဆိုနတ်ဘုရား သာ့ချောင်နဲ့ တွေ့တာပင်။ သူမ မကြောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မှာလဲ?

သူမ၏ ကံဆိုးမှု ကျရောက်လာသည်ကို သူမ ဖျတ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

သေချာပါသည်၊ နောက်နှစ်ရက်အကြာမှာတော့ ဆေးရုံရဲ့ စစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာထွက်လာသည်။ သူမသည် ဆစ်ဖလစ်ရောဂါ ကူးစက်ခံခဲ့ရသည်။

သူမသည် စစ်ဆေးရေးအစီရင်ခံစာကို ကိုင်ဆောင်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ မျက်ရည်များကျလာသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အနာဂတ်ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သာ့ချောင်သည် ကလေးထိန်းကျောင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ကျောင်းထဲသို့ သူမဝင်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာကျက် ကွာကျလုမတတ် ချီကျင်းလေး၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကို သူမကြားလိုက်ရသည်။

လန့်ဖျပ်သွားကာ သူမ အလျင်အမြန် ဝင်လာခဲ့သည်။

စာသင်ခန်းထဲဝင်သွားတော့ ချီကျင်းလေးက မေးစေ့ကို မော့ထားပြီး မျက်ရည်တွေနဲ့ နှာရည်တွေယိုကျနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ဘေးနားက ဆရာမနှစ်ယောက်က သူ့ကို အဆာပြေမုန့်တွေနှင့် အရုပ်တွေဖြင့် ချော့နေသည်။ ဒါပေမယ့် အလုပ်ဖြစ်ပုံမပေါ်ဘူး။

"ချီကျင်းလေး၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ" သူ့တူလေး ဒီလိုငိုနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ သာ့ချောင်က နာကျင်သွားသည်။

သူ့အချစ်ဆုံး တတိယအဒေါ် ရောက်လာတာကိုမြင်တော့ ချီကျင်းလေးက ပိုတောင်ဝမ်းနည်းသွားသည်။ "တတိယအဒေါ်.... ချီကျင်းလေး အနိုင်ကျင့်ခံရတယ်… ဝါး ဝါး ဝါး..."

ဆရာမနှစ်ယောက်က ကြားတော့ ခေါင်းတွေပိုကြီးလာသည်။

သာ့ချောင်သည် ချီကျင်းလေးကို သူမ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သည်။ အခက်အခဲတွေ ကြုံတွေ့ရပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူက ငြိမ်သက်သွားသည်။ သူမက မျက်ရည်သုတ်ဖို့ လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူပြီး "ချီကျင်းလေး တတိယအဒေါ်ကိုပြော ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?" လို့ မေးလိုက်သည်။

ချီကျင်းလေးသည် ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် အနိုင်ကျင့်ခံရသည့် အရိပ်အယောင်ကို သူမ သတိမထားမိပေ။ ဒါက သူမ ဝင်လာပြီးပြီးချင်း ဒေါသမထွက်တာ သို့မဟုတ် ဆရာမကို မေးခွန်းမထုတ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပင်။

ချီကျင်းလေးသည် အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။ အဲဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို အောက်ခြေအထိ ရောက်စေချင်သည်။

ချီကျင်းလေးသည် တတိယအဒေါ်၏ လက်ကို မှီလိုက်သည်။ ငိုလို့ သူ့မျက်လုံးတွေ နီရဲနေသည်။ "တတိယအဒေါ်၊ သားအမေက သားအတွက် ဘဲဥလုပ်ပေးလိုက်တာ။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ဘဲဥကို ခိုးသွားတယ်… ဝါး ဝါး… "

ချီကျင်းလေးသည် ဘဲဥကို ကြိုက်သည်။ သူ‌ နေတိုင်း ကျောင်းကို သွားတဲ့အခါ ချောင်တုန်းဟယ်က သူ့အတွက် နေ့လယ်စာ စားဖို့ ဘဲဥ ချက်ပေးသည်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ ဘဲဥကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ခိုးသွားခဲ့သည်။

ချီကျင်းလေး၏ ညည်းညူသံလေးကို ကြားလိုက်ရတော့ ဆရာနှစ်ယောက် ပိုလို့တောင် ရှက်သွားသည်။ သူတို့က ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပြီး မူကြိုကျောင်းက ချီကျင်းလေးကို မနက်ဖြန် ဘဲဥ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် နှစ်လုံးနဲ့ လျော်ကြေးပေးမယ်လို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောခဲ့သည်။

သာ့ချောင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ငိုရမလား ရယ်ရမလားမသိပေ။

ချီကျင်းလေးရဲ့ ငိုသံလေးကို စောစောက သူမ ကြားလိုက်ရတော့ သူ တော်တော်အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရတယ်လို့ သူမထင်ခဲ့သည်။ ဘဲဥအခိုးခံရလိမ့်မယ်လို့ သူမစိတ်ထဲမတွေးမိပါ။

ဒါပေမယ့် တစ်ဖန် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘဲဥကို ဘာလို့ ခိုးတာလဲ???

ချီကျင်းလေးရဲ့ မျက်နှာလေးကို ဆေးကြောပြီးနောက် သာ့ချောင်က သူ့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်တပ်တွင်ရှိနေသည့် ဝမ်ရှန်ယန်သည် ရှန်မြို့ ရဲစခန်းမှ ဖုန်းလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ညီဖြစ်သူဟု ဆိုသော လူသတ်သမားကို ဖမ်းမိခဲ့ကြောင်း ၎င်းတို့က ပြောခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန်ယန်က ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်သည်နှင့် သူ့လက်နောက်ဘက်ရှိ သွေးကြောများ ထောင်လာသည်။ သူသည် တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် "သူ့နာမည်က ဘာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှင်းရှန်"