← Chapters

အခန်း (၃၁၈)

Vol. 25 Ch. 318

အခန်း (၃၁၈)

Vol. 25 Ch. 318

ရာသီဥတုက ပိုပိုပူလာသည်။ သစ်ပင်တွေဆီကနေ ပုစဉ်းရင်ကွဲတွေရဲ့ တေးဆိုသံတွေ ထပ်ထွက်လာတဲ့အခါ သာ့ချောင်က ဘွဲ့ရသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဘွဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်တဲ့နေ့မှာ ချောင်မိသားစုထဲက အားလုံးရောက်လာကြသည်။

သာ့ချောင်၏ မိသားစုကိုတွေ့သောအခါ ဌာနအတွင်းရှိ ကျောင်းသားများသည် အလွန်မနာလိုဖြစ်သွားကြသည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ခရီးသွားလာမှုသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုအဆင်ပြေလာခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ဘဝသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။ ဒါတောင်မှ သူတို့က မချမ်းသာသေးပေ။ ထို့ကြောင့် မြို့တော်တွင် မိသားစုမရှိသော ကျောင်းသားများအတွက် ဘွဲ့ရပြီးသောအခါတွင် ၎င်းတို့၏ မိသားစုဝင်များ ဘယ်သူကမှ မလာခဲ့ကြပါ။

တက်ရောက်လာသူများသည် မြို့တော်ရှိ မိသားစုများ သို့မဟုတ် မြို့တော်နှင့် မနီးမဝေးတွင် ရှိသော မိသားစုများ သို့မဟုတ် စီးပွားရေးအရ အတော်လေး ချမ်းသာသော မိသားစုများဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် မြို့တော်မှာ နေထိုင်သူတွေတောင် အများဆုံး မိသားစုဝင် သုံးလေးယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သာ့ချောင်လို အဖိုးအဖွားများ၊ မိဘများ၊ မောင်နှမများ၊ ဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များ၊ အနာဂတ်ယောက္ခမနှင့် အနာဂတ်ယောက္ခထီးကဲ့သို့ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ပါ။

ယခင်က ဘွဲ့ရသူများသည် ဘွဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ ဝတ်စုံကို တစ်ခါမှမ၀တ်ဖူးပေ။ သို့သော် ယခုနှစ် ဘဏ္ဍာရေးနှင့် စီးပွားရေးဌာနမှ ကျောင်းသား၊ အမျိုးသားများ အားလုံးသည် တရုတ်ဝတ်စုံများ ၀တ်ဆင်ကြပြီး အမျိုးသမီးများသည် သာ့ချောင်၏ အကြံပြုချက်အောက်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

တစ်တန်းလုံးတွင် သာ့ချောင်အပါအဝင် မိန်းကလေး လေးယောက်သာ ရှိသောကြောင့် သာ့ချောင်က ၎င်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဂရုစိုက်ပြီး စတိုင်တူညီသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို သူတို့အား ပေးခဲ့သည်။

မိန်းကလေးများသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံများကို မြင်သောအခါ သာ့ချောင်အား ဝမ်းသာအားရ ပွေ့ဖက်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် စကားပြောကာ အဆက်မပြတ် ရယ်မောခဲ့ကြသည်။

ကောင်လေးတွေကဝော့ သိပ်ကံမကောင်းဘူး။ လူအရမ်းများသည်။ သာ့ချောင်က လုပ်‌ပေးချင်ရင်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ထို့အပြင် သူမဘေးတွင် သဝန်တိုတတ်သော ဟော်ချီရှိသည်။ ဒါကြောင့် သူမလည်း မလုပ်ပေးရဲဘူး။

ဒါကြောင့် ယောက်ျားလေးအများစုဟာ အဝတ်အစားငှားဖို့ ရွေးချယ်ကြသည်။ တချို့က ပိုကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေ ရှ်ိကြသည်။ သူတို့သည် မိသားစုဝင်များထံမှ အစုံဝယ်ပေးတာ သို့မဟုတ် ငှားပေးကြသည်။

ဓါတ်ပုံရိုက်ချိန်ရောက်တော့ သူတို့သည် တူညီတဲ့၀တ်စုံနဲ့ အတူတူ ရပ်လိုက်ကြသည်။ ဒါက အခြားဌာနများမှ ဘွဲ့ရသူများကို မနာလိုဖြစ်စေသော လှပသည့် မြင်ကွင်းပင်။

မိန်းကလေးလေးယောက်က အဖြူရောင် ၀တ်စုံဖြင့် တွဲစပ်ထားသည့် အနက်ရောင် အကျီကိုဝတ်ကာ အလယ်တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ယောကျာ်းလေးတွေက စတိုင်ကြနေပြီး မိန်းကလေးတွေက သိမ်မွေ့ကြသည်။ ဘယ်လောက်လှတဲ့ပုံလဲ။

ချပ်!

ဓာတ်ပုံဆရာသည် လူတိုင်း၏ အပြုံးများကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က "အတန်း၈၂က ကျောင်းသားများ ငါတို့ ဒီနေ့ ဘွဲ့ရတယ်"ဟု အော်လိုက်သည်။

အသံထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူများက ဝိုင်းအော်ကြသည်။

တချို့လူတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပွေ့ဖက်ပြီး တချို့လူတွေက မျက်လုံးထဲမှာ မျက်ရည်တွေဝဲလို့ပင်။ လူတိုင်းသည် အနာဂတ်တွင် ပြန်လည်ဆုံစည်းရမည်ဟု ဆိုကာ နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။

သာ့ချောင်သည် ဤအတန်းကို တတိယနှစ်တွင်သာ တက်ရောက်ခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းက သူမအား သဘောကျကာ သူမသည် အငယ်ဆုံး၊ လှပပြီး ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသောကြောင့် သူမကို ညီမလေးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။

ဒီလိုနဲ့ အဖွဲ့လိုက် ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးတာနဲ့ အတူတူ ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ လူတော်တော်များများက သူမဆီကို ရောက်လာကြသည်။

သူမနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ချင်သူတွေ တန်းစီနေသည်။ မြင်ကွင်းသည် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်။ တစ်ဖန် အခြားဌာနများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရပြန်သည်။

ချိုက်ရူနန်က မနာလိုဝန်တိုစွာ မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။ "ဒီနေ့ သာ့ချောင်က အရမ်းလှတယ်။ အိုးမိုင်ဂေါ့ သူက ပြုံးတဲ့အခါ နတ်သမီးနဲ့တူတယ်။ အိုးမိုင်ဂေါ့ သူ့ရုပ်က အရမ်းပြီးပြည့်စုံတယ်။ ငါက သူ့လို ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်သာ ရုပ်ချောရင် ငါ ငါ့အသက်ကို ဆယ်နှစ်လောက် တိုပေးနိုင်တယ်!"

သာ့ချောင်သည် တစ်နှစ်လောက် အတန်းကျော်တက်သောကြောင့် ချိုက်ရူနန်သည် ယခု တတိယနှစ် ကျောင်းသားဖြစ်ပြီး နောက်နှစ်အထိ ဘွဲ့ရမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမသည် သာ့ချောင်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသောကြောင့် သူမက ယနေ့တွင် သာ့ချောင်ကို သူမ၏ သူငယ်ချင်းအဖြစ် ထောက်ခံရန် သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာတာဖြစ်သည်။

အနားမှာရပ်နေတဲ့ စုန့်ယုလျန်က ဒါကိုကြားတော့ သူ့မျက်လုံးတွေက ကောင်းကင်ကို လိပ်သွားလုနီးပါးပင်။

လွန်ခဲ့သည့်သုံးနှစ်အတွင်း အစမှလွဲ၍ အိပ်ဆောင်အတွင်းဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်တင်းမာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ရှန်းရှန်းရဲ့ ဦးလေး၏ အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် ဝမ်၊ စုန့်နှင့် ချန်တို့ ၃ ယောက်သည် ပြိုကွဲသွားကာ အိပ်ဆောင်ထဲတွင် ဆက်ဆံရေး ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။

ဝမ်ရှန်းရှန်းသည် သူမသည် အရေးမကြီးမှန်း သိပြီးနောက်တွင် သူမသည် သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပေါ်တွင် စိတ်အားလုံးကို ထားကာ အဆင့်များတွင် သာ့ချောင်ကို ကျော်တက်ချင်ခဲ့သည်။

သူမသည် သာ့ချောင်ကို ဘယ်သောအခါမှ မကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအား ရက်ရောစွာ ဆုချရမည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် စုန့်ယုလျန်သည် သူမ၏ မိုက်မဲသော အတွေးများကို အစမှအဆုံး မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သူမ၏ မိသားစုတွင် နောက်ခံမရှိသည့်အပြင် သူမသည် တစ်ဦးချင်းအနေဖြင့် ထူးချွန်သူမဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သာ့ချောင်ကို နှလုံးသားထဲတွင်သာ မနာလိုရဲခဲ့သည်။

ချိုက်ရူနန်၏ စကားကို ယခုကြားလိုက်ရပြီး သူမသည် ချိုက်ရူနန်ကို သာ့ချောင်၏ ကပ်ဖားယက်ယားလေးအဖြစ် မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် သာ့‌ချောင်၏ အလှနှင့် ကျော်ကြားမှုကို မနာလိုခဲ့ပေ။

သာ့ချောင်နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးအရ ယနေ့တွင် သူမသည် ဘဏ္ဍာရေးဌာန၏ ဘွဲ့ဓာတ်ပုံအခမ်းအနားကို မတက်ရောက်သင့်ပေ။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်က သူမဟာ သူမရဲ့အရင်ရည်းစားကို စွန့်ပစ်ပြီးနောက် ဘဏ္ဍာရေးဌာနမှာ နောက်ထပ်ရည်းစား တစ်ယောက်ကို အမြန်ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဒီရည်းစားက သာ့ချောင်နဲ့ အတန်းတူပေမယ့် ဘေးနားက အတန်းကပါ။ လက်ရှိအချိန်မှာတော့ သူမဟာ မိသားစုဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ရည်းစားကို အားပေးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သာ့ချောင်နှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ပြေးလာသူတိုင်းကို သူမ မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူမသည် အလွန် စိတ်မသက်မသာဖြစ်ခဲ့ရသည်။ မနာလိုစိတ်ဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ယုန်များကဲ့သို့ နီရဲလာခဲ့သည်။

သူမစိတ်တွေ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် စကပ်ကို မလိုက်ပြီး စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကု၊ ရှင် ဘယ်လောက်တောင် ချွေးတွေထွက်နေတာလဲ ကြည့်စမ်း။ ရှင်ရဲ့ ချွေးတွေကို မြန်မြန်သုတ်လိုက်။"

သူမရဲ့ရည်းစားက ကုယုံလို့ခေါ်သည်။ သာ့ချောင်သည် ဟော်ချီကို အစ်ကိုဟုခေါ်သံကြားသောကြောင့် သူမကလည်း လိုက်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူမရဲ့ရည်းစားက ဒါကို အရမ်းသဘောကျပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက အရမ်းကို ချိုမြိန်သည်။

သေချာတာပေါ့၊ သူ့စကားကြားတာနဲ့ ကုယုံရဲ့မျက်နှာက ပွင့်လန်းသွားသည်။

ကုယုံရဲ့နှာခေါင်းက ကောက်နေပြီး သူ့သွားတွေ ကျဲနေတာကြောင့် ဒီပွင့်လန်းမှုက သူ့မျက်လုံးမှာ အနည်းငယ် ဆိုးရွားနေသည်။ သူ့အသွင်အပြင်က ထူးထူးခြားခြား ရုပ်ဆိုးသည်။

သူ့မှာ ကောင်းတဲ့အချက်တွေမရှိဘဲ သူက ရုပ်ဆိုးပေမယ့် စုန့်ယုလျန်က သူနဲ့ အတူနေချင်သေးသည်။ အဲဒါက သူ့အဖေက ချမ်းသာလို့ပင်။

ဒီနေ့ပွဲတွင် အာရုံစူးစိုက်မှု ရလာစေရန်အတွက် စုန့်ယုလျန်သည် နှစ်လကျော် ပိုက်ဆံစုပြီး သွားများကို ကြိတ်ကာ သူမဝတ်ထားသော အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝယ်ခဲ့သည်။

စကတ်က ဒူးအောက်ကို ရောက်သည်။ ဒါက ဒီခေတ်မှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ အရှည်တစ်ခုပါ။

ထို့ကြောင့် သူမ လမ်းလျှောက်လာသောအခါတွင် ယောက်ျားလေးများစွာ၏ မျက်လုံးများက သူမ၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို စိုက်ကြည့်လာသည်။

စုန့်ယုလျန်၏ မျက်နှာသည် မလှသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ အထူးသဖြင့် ထူးထူးခြားခြား ကောက်ကြောင်းများကို သူမရရှိခဲ့သည်။ သူမ လမ်းလျှောက်ရင် တုန်သွားသည်။ အဲ့ဒါကြောင့် သူမရည်းစားက သူမနဲ့ အတူရှိဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့တာပါ။

ချိုက်ရူနန်သည် စုန့်ယုလျန်၏ တိုးတိုးလေးပြောသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ပေါ်မှ ရင်ခုန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီအချိန်မှာပဲ သာ့ချောင်က အဖွဲ့ဓာတ်ပုံရိုက်တာပြီးသွားပြီ။ ဒီတော့ ချိုက်ရူနန်က မြန်မြန်လာပြီး "သာ့ချောင်၊ ဒီမိန်းမ ထပ်ပြီး သရုပ်ဆောင်နေတာကို ငါမြင်လိုက်ရတယ်!"

သာ့ချောင်သည် သူမညွှန်ပြသည့် လမ်းကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အဝေးကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် သူမက "သူ မင်းကို မနှောင့်ယှက်ဘူးလေ။ မင်း သူ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်မုန်းနေတာလဲ" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချိုက်ရူနန်က နှုတ်ခမ်းကို ကောက်ကွေးပြီး "ဘာလို့လဲ ငါ မသိဘူး။ သူက အမြဲတမ်း မျက်စိနာစေတယ်!"

စုန့်ယုလျန်က နှစ်ယောက်ရဲ့ အကြည့်တွေကို သတိထားမိပြီး ပိုလို့တောင် ကျယ်လောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ခေါင်းကုတ်ပြီး ပို့စ်လုပ်လေ!" ချိုက်ရူနန်က တံတွေးထွေးလိုက်သည်။

သာ့ချောင်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သောအမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် သဘာဝပြိုင်ဘက်များဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါကို သူမတွေးနေချိန်မှာပဲ စုန့်ယုလျန်နဲ့ သူမရည်းစားတို့က ဘေးချင်းကပ်လျက် လမ်းလျှောက်လာတာကို သူမတွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့က သာ့ချောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ စုန့်ယုလျန်သည် ဘယ်ညာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့် "သာ့ချောင်၊ စီနီယာ အစ်ကိုဟော်က မင်းရဲ့ ဘွဲ့ဓာတ်ပုံမှာ ပါဝင်ဖို့ မလာဘူးလား?"

ချိုက်ရူနန်သည် သူမ ဟန်ဆောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမက ပါးစပ်ဖွင့်ကာ ပြောမလို့လုပ်သော်လည်း သာ့ချောင်က ပိတ်လိုက်ခဲ့သည်။

သာ့ချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မဟုတ်ဘူး၊ သူက တောင်ဘက်ကို ခရီးထွက်သွားလို့။"

ဟော်ချီသည် တစ်သက်မှာ တစ်ကြိမ် တက္ကသိုလ် ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားသို့ မလာရခြင်းမှာ အလွန်ကံမကောင်းကြောင်း သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါပေမယ့် အလုပ်က အရေးကြီးဆုံးမို့လို့ သူမစိတ်ထဲမှာ မညည်းညူမိပါပေ။

စုန့်ယုလျန်က ပိုလို့တောင် အံ့သြသွားသည်။ "စီနီယာ အစ်ကို‌ဟော်က အရမ်းကြီး များသွားပြီ။ နောက်နှစ် ငါဘွဲ့ရတဲ့အခါ အစ်ကိုကုက ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ သူက သေချာပေါက် ပါဝင်ဖို့ လာမှာ ဟုတ်တယ်မလား၊ အစ်ကိုကု?"

ကုယုံက လျှောက်လာကတည်းက သူ့မျက်လုံးတွေက သာ့ချောင်ရဲ့ မျက်နှာကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ စုန့်ယုလျန်၏ စကားကို ကြားလိုက်သောအခါမှ အာရုံများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်"

စုန့်ယုလျန်က ဂုဏ်ယူတဲ့ ပုံစံဖြင့် "သာ့ချောင်၊ မင်းကြားတယ်နော်။ စီနီယာ အစ်ကိုဟော်က မလာတာ သူ မင်းကို လုံလုံလောက်လောက် ဂရုမစိုက်တာကြောင့်လို့ ငါထင်တယ်။ မင်း သူ့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လွှတ်မထားသင့်ဘူး!"

ချိုက်ရူနန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများဖြူသွားသည်အထိ မျက်လုံးများကို လူးလှိမ့်လိုက်ပြီး "အာ့... ဘာဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ရုတ်တရက် မအီမသာဖြစ်သွားတယ်!"

သာ့ချောင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ သူမ ပေါက်ကွဲလုမတတ် ရယ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရတော့ စုန့်ယုလျန်က ဒေါသအရမ်းထွက်ပြီး မျက်နှာနီရဲသွားသည်။

ရုတ်​တရက်​ သူမစိတ်​​တွေပြန်​​ပေါ်လာသည်​။ သူမက သာ့ချောင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး "သာ့ချောင်၊ ငါနဲ့ ငါ့ရဲ့အစ်ကိုကု ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ မင်းကို ဒုက္ခပေးလို့ရမလား? ငါ့အစ်ကိုကုက သူ့ကိုယ်ပိုင်ကင်မရာ ယူလာပေးတယ်လေ"

သာ့ချောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ရတာပေါ့"

စုန့်ယုလျန်က ကင်မရာကို သူမထံ လွှဲပေးလိုက်ပြီး "သာ့ချောင်၊ မင်း ဒါကို သေချာ ကိုင်ထားရမယ်။ ဒီကင်မရာက အရမ်းစျေးကြီးတယ်။ ပြုတ်ကျရင် မင်း လျော်ကြေးမပေးနိုင်မှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်"

"သြော်၊ ဒါနဲ့ ကင်မရာသုံးနည်းကို မင်းသိလား ငါ့ကို သင်ပေးချင်တာလား? ဒါက အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာပါ။ လူတော်တော်များများက တစ်ခါမှ ဒါကို တွေ့တောင် မတွေ့ဖူးဘူး!"

သူမ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ မရပ်မနား ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်လုံး သာ့ချောင်သည် သူမအား အာရုံစိုက်ရန် စိတ်မ၀င်စားဘဲ သူမရဲ့ဟန်ဆောင်မှုကိုသာ တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေခဲ့သည်။

စုန့်ယုလျန်သည် သူမနှင့်မည်သူမျှ လိုက်မပြောကြောင်း သူမ သတိမထားမိသည်အထိ ခဏလောက် စကားပြောခဲ့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမသည် ရှက်ရွံ့ကာ ဒေါသဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူမသည် ကုယုံ၏ လက်ကိုချိတ်ပြီး သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်သို့ သွားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကောင်းကင်ဆီသို့ ၄၅ ဒီဂရီ ထောင့်ချိုးဖြင့် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး "အစ်ကိုကု၊ ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကြီး ဘယ်လောက်ပြာနေလဲ ကြည့်စမ်း!"

ထို့နောက် သူမက သာ့ချောင်ကို လက်အောက်ငယ်သားကို အမိန့်ပေးခိုင်းသလို "သာ့ချောင် မင်း ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရပြီ။ ဂရုစိုက်၊ နောက်က သစ်ပင်ကြီးတစ်ခုလုံးနဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးကိုပါ ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်။ မင်းဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရလား?"

သာ့ချောင်က "ဟမ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

All Chapters