အခန်း (၃၂၈)

ထိုနေ့တွင် အခြားပြည်နယ်မှ ဖောက်သည်တစ်ဦးသည် သာ့ချောင်၏ အလုပ်ရုံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ဖောက်သည်သည် သူမ၏ အတန်းဖော်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်တာဆီကနေ သူမကြားခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်လူအကြောင်း ကောင်တာဆီက ပြောတာကိုကြားတော့ တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူမ မှတ်မိတော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် သူမ ဧည့်ခန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူမကို တွေ့လိုက်ရတော့ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ "...မင်းပဲ!"

"ကျွန်မပါ!" ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးသည် သူမကိုမြင်သောအခါ ချက်ချင်းထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ စကားများအပြီးတွင် တောက်ပပြီး လေးစားဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီအမျိုးသမီးဟာ သူ့သားနေမကောင်းတာကြောင့် ကျောင်းထွက်ခဲ့တဲ့ ရှုချွန်းကျွမ်ကလွဲလို့ တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သာ့ချောင်နှင့် ချိုက်ရူနန်သည် တစ်ဖက်လူမှ ကျောင်းထွက်သွားသောကြောင့် တစ်ဖက်လူသို့ ပိုက်ဆံပို့ခဲ့သည်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာသတင်းမှ ထွက်မလာတော့ဘဲ ရှုချွန်းကျွမ်လည်း ကျောင်းပြန်မလာတော့ဘူး။

ချိုက်ရူနန်က ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သူမက တစ်ဖက်လူဆီက ကျေးဇူးတရားကို လိုချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ပို့ထားတာ တစ်ဖက်က အနည်းဆုံး ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ ပြောသင့်သည်။

ဒါပေမယ့် ဘာမှ မရှိခဲ့ဘူး။ ပိုက်ဆံတွေ ချလိုက်ရင် ရေကတောင် လာစင်လိမ့်မယ်လို့တောင် သူမက မှတ်ချက်ချခဲ့ဖူးသည်။

သာ့ချောင်က ဒီကိစ္စကို သိပ်ပြီး မစဉ်းစားဘူး။ သူမက ငွေပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးတာမို့ ငွေပေးပြီးသွားရင် ပြန်မရနိုင်တာကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပင်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် တစ်ခန်းတည်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ရှိပြီဖြစ်သည်။ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုး မရှိပေမယ့် တစ်ဖက်က အကူအညီလိုတယ်ဆိုတာ သူမသိတဲ့အခါ သူမ လျစ်လျူရှုထားလို့မရဘူး။

ဟုတ်ပါသည်၊ ဒါက သူမဟာ သူတော်စင်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ဥပမာအားဖြင့် အဆောင်နေဖော် စုန့်ယုလျန်သည် ဘွဲ့ရပြီးနောက် အလုပ်ကောင်းကောင်းမရှာနိုင်သဖြင့် သူမထံရောက်လာသောအခါတွင် သူမကို လုံးဝမတွေ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရှုချွန်းကျွမ်သည် အမျိုးသမီးဝတ်စုံပြည့်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး အလွန်ပြောင်မြောက်ပြီး သူရဲကောင်းဆန်သည်။

သူမရောက်လာပြီး လက်ကိုဆန့်ကာ "ပြန်တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ချောင်နျန်နျန်!"

အကယ်၍ သူမနှင့် ချိုက်ရူနန်သည် ထိုငွေများကို သူမထံ ပြန်မပို့ခဲ့လျှင် သူမနှင့် သူမ၏သားတို့သည် ရှင်သန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့ပေမယ့် သူမ ရည်ရွယ်ချက်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူမကို ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ မိသားစုက ပိတ်ထားခဲ့သည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ မိသားစုနှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူတို့သည် မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူမ ပြန်မလာတော့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမကို ပြန်သွားခွင့်ပြုဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ သူမသည် ထိုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရူးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ မိသားစုနှင့်အတူ သတ်သေမှု ကျူးလွန်ရန် ဆန္ဒရှိတိုင်း သူမ၏ အဆောင်နေဖက် သာ့ချောင်ကို တွေးမိသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမကို တွေးကြည့်မိသောအခါတွင် သူမသည် သတ္တိနှင့် ယုံကြည်ချက် ရုတ်တရက် ရှိလာခဲ့သည်။

သာ့ချောင်ကို ပထမဆုံးတွေ့တုန်းက သူမ အရမ်းမနာလိုခဲ့သည်။

လှသည်၊ ထက်မြက်သည်၊ မိသားစုဝင်တွေရဲ့ သဘောကျမှုနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ လက်တွဲဖော်ရှိသည်။ ဒါတွေအားလုံးဟာ အမျိုးသမီးတိုင်း အိပ်မက်မက်တဲ့ ဘဝနဲ့ ကံကြမ္မာပါပဲ။

သူမနှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် သူမဘဝသည် အတက်အဆင်း အမှောင်ထုနှင့် ပြည့်နေသည်။

သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးသည် သူမ ငယ်စဉ်ကပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး ကလေးသတို့သမီးအဖြစ် ကျေးလက်သို့ ရောင်းစားခံခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ထိုအချိန်က ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်အမြော်အမြင်ကြီးပြီး အသိစိတ်ရှိသူဖြစ်သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူရဲ့ မိသားစုကို သူမအား ကျောင်းတက်ခွင့်ပေးဖို့ သူ့အာဏာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ကျောင်းက သူမကို ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး သူမသည် ရေမြှုပ်ကဲ့သို့ စာအုပ်များကို စုပ်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် တစ်လှမ်းချင်း တက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် အတန်းထဲတွင် ပထမဆုံး၊ မြို့နယ်တွင် ပထမဆုံး၊ ခရိုင်နှင့် မြို့တော်တွင် ပထမဆုံးဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် ကျင့်ဟွာတက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူမဘဝသည် ပြန်လည်ရေးသားနိုင်မည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် အလွန်အားနည်းနေသေးသည်!

ကံကောင်းထောက်မစွာ ထိုကံဆိုးမှုများသည် အတိတ်တွင်သာဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် သူမသည် ခင်ပွန်းဟောင်းနှင့် ကွာရှင်းခဲ့ပြီး သားဖြစ်သူကို အုပ်ထိန်းခွင့်ရရှိကာ ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီကိုလည်း ထူထောင်ခဲ့သည်။

အဲဒီတုန်းက ကြင်နာမှုကို ပြန်ဆပ်ဖို့အပြင် ဒီအချိန်ကနေကလည်း သူမသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အခွင့်အလမ်းတွေကို ရှာချင်သည်။

သာ့ချောင်မှ ဒီဇိုင်းထုတ်သည့် 'ရှင်း‌ချောင်' အဝတ်အစားများသည် ယခုအခါ မြို့အများအပြားတွင် လူသိများပြီး စျေးကွက်တွင် အရေးပါသော ရှယ်ယာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။

သူမသည် ခရိုင် Y ရှိ 'ရှင်းချောင်' အဝတ်အစားများ၏ အထွေထွေအေးဂျင့်အင်အားကို ရယူလိုသည်။

သာ့ချောင်သည် ရှုချွန်းကျွမ်ကို ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမှုဖြင့် မဆိုထားနှင့် သူမကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရမည်ဟုပင် မထင်ထားပေ။

စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုအပြီးတွင် သူမအဆိုပြုထားသော ကိုယ်စားလှယ်မော်ဒယ်သည် သူမ၏ ကုမ္ပဏီကို အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု သာ့ချောင်က ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် တစ်ဖက်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် အားလုံးအသေးစိတ်ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ရှုချွန်းကျွမ်က သာ့ချောင်နှင့် ချိုက်ရူနန်ကို နေ့လည်စာ အတူတူစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှပြန်မပြောမီ ဟော်ချီသည် အမွှာလေးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"မေမေ၊ မတွေ့တာကြာပြီ။ ရှင်းရှင်းလေးကို လွမ်းနေလား?"

ဟော်ရှင်းကျန်းက ရောက်လာပြီးတာနဲ့ သူမက သာ့ချောင်ပေါ် လှဲချလိုက်သည်။ သူမ၏ အနက်ရောင် စပျစ်သီးကြီးနှင့်တူသော မျက်လုံးများက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြင့် သူမကို သနားစရာကောင်းအောင် ကြည့်နေသည်။

သာ့ချောင်သည် သူ့သမီး မျက်တောင်မွှေးသည် ထူထဲလွန်းသည်ဟု မကြာခဏ ခံစားမိသည်။ သူမ၏ မျက်တောင်များသည် ရှည်လျားပြီး ထူထပ်ကာ ယပ်တောင်နှစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေသည်။ သူမကို ဒီလိုမျိုး ကြည့်နေတဲ့အချိန်တိုင်း ဘာမှမပြောနိုင်တော့ဘူး။

သို့သော်လည်း ယနေ့တွင် ရှုချွန်းကျွမ်မှ ရှားရှားပါးပါး လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေး ပရောဂျက်ကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ သေချာပေါက် သူမကို ချန်မထားနိုင်ခဲ့ပါ။

ဒါနဲ့ သမီးလေးရဲ့ နှင်းဆီရောင်တောက်နေတဲ့ နူးညံ့တဲ့ မျက်နှာလေးကို နမ်းလိုက်ပြီး "မေမေ ဒီနေ့ ဖောက်သည်နဲ့ ထမင်းသွားစားရမယ်။ သမီး ဖေဖေနဲ့ အစ်ကိုကြီးတို့နဲ့ စားလို့ရမလား?"

ဟော်ရှင်းကျန်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ၊ သူမ၏ အနက်ရောင်စပျစ်သီးနှင့် တူသော မျက်လုံးကြီးသည် မြူမှုန်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ "မေမေ ရှင်းရှင်း၊ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဖေဖေ့ကို ခေါ်မသွားနိုင်ဘူးလားဟင်? သမီးတို့ မေမေ့ကို မနှောင့်ယှက်ပါဘူး။ သမီးတို့အားလုံးက လိမ္မာပါတယ်"

သာ့ချောင်က ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ပေ။ သူမက ဟော်ချီကို အကူအညီတောင်းရန် ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

နက်မှောင်သော မျက်လုံးများသည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သော့ခတ်ထားသည်။ ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင် သူက သူ့လက်ရှည်များကို သူ့သမီးဆီသို့ ဆန့်တန်းကာ "ရှင်းရှင်း၊ ဖေဖေဆီကိုလာပါ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

ဟော်ရှင်းကျန်းသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီများကို ကိုက်လိုက်ပြီး လှည့်မကြည့်မီ သာ့ချောင်ဘက်သို့ သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ကို ပေးကာ ငိုမနေဘဲ သူ့အဖေ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ဝင်လိုက်သည်။

သူမ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ 'ခံနိုင်ရည်' ရှိတယ်ဆိုသည့် ဤသေးငယ်သော အသွင်အပြင်သည် သာ့ချောင်၏ နှလုံးသား တစ်ခုလုံးကို နာကျင်စေသည်။

ဒါက မဆိုးသေးပါဘူး။ ဟော်ရှင်းကျန့်သည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး အသိစိတ်ရှိကာ သူ့ဘာသာသူ လျှောက်နိုင်သည်။ ဒါပေမယ့် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းပြီးတာနဲ့ သူမ လဲကျသွားသည်။

ထို့အပြင် သူမသည် သာ့ချောင်၏ ခြေရင်း၌ လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စူးစူးရဲရဲ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျက်ရည်စများဖြင့် သူမက သူ့ကို ကြည့်လိုက်တော့ သာ့ချောင်၏ နှလုံးသားသည် သေလောက်အောင် နာကျင်သွားသည်။

သူမက ဒဏ်ရာရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် သမီးဖြစ်သူကို အမြန်ခေါ်ရန် ငုံ့ကာ ချီလိုက်သည်။ အနည်းငယ် သနားစရာကောင်းတာက သူမမှာ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ဘဲ သူမက ဖောက်သည်နှင့် ထမင်းအတူတူသွားစားဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

သူမကို ဒီလိုမြင်တော့ သာ့ချောင်က ဘယ်လိုလုပ် စားချင်တော့မှာလဲ?

အခြေအနေကိုကြည့်ကာ ရှုချွန်းကျွမ်သည် နောက်တစ်ကြိမ်ချိန်းဆိုရန် တိတ်တဆိတ် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

သာ့ချောင်က အားနာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမကို သူကိုယ်တိုင် ရုံးခန်းထဲက လိုက်ပို့ခဲ့သည်။

သူမ မမြင်လိုက်ရတာက လှည့်ထွက်သွားတာနဲ့ ဟော်ရှင်းကျန်းက သူမရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ အသွင်အပြင်ကို ချက်ချင်းဖယ်လိုက်ပြီး သူ့အဖေနဲ့ အစ်ကိုကြီးကို "ဖေဖေ၊ အစ်ကိုကြီး၊ ရှင်းရှင်းလေးရဲ့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည် ကောင်းတယ် မဟုတ်လား?"

မှန်ပါသည်၊ သူမ စောစောက လဲကျတာက ဟန်ဆောင်ခဲ့တာ။

သာ့ချောင်ကို ခေါ်ထားဖို့ သူမကို လာဘ်ထိုးခဲ့တဲ့ ဒယ်ဒီဟော်ချီက ဒါကို စီစဉ်ခဲ့တာပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီနေ့က သူတို့ရဲ့ မင်္ဂလာနှစ်ပတ်လည်နေ့မို့လို့ပင်။

ဟော်ရှင်းကျန်း မထင်မှတ်ထားတဲ့အရာက ကောင်းတာထက် မကောင်းတာက အရင်လာတာပင်။ သူ့အဖေက မောင်နှမနှစ်ယောက်ကို အသုံးချပြီးနောက် သူတို့ကို ဟော်အိမ်ဆီ ပြန်ပို့ပြီး နှစ်ယောက်တည်းကမ္ဘာသို့ ပျော်ရွှင်စွာသွားခဲ့သည်။

ဟော်ရှင်းကျန်းသည် မျက်ရည်များဝဲကာ ငိုကြွေးလိုက်သည်။

သူမ အရမ်းခက်ခဲခဲ့သည်!

ဤမျှ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် သူမသည် ဤလောက၏ ရက်စက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်!

......

သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်။

ဟော်မိသားစု၏ အမွှာများသည် မူလတန်းကျောင်းတက်ခါနီးတွင် အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် ချောင်တုန်းယင်သည် အချစ်‌နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

အချစ်၏ဦးတည်ရာမှာ ချောင်အန်းကျဲ၏ သူငယ်ချင်း ယွမ်ဇီအန်းဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ချောင်အန်းကျဲလို ဉာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်သည်။ သူ အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်တွင် အမျိုးသားဇီဝဗေဒတက္ကသိုလ်သို့ ခေါ်ယူခံခဲ့ရသည်။

ဤပါရမီရှင်သည် ကံကြမ္မာဆိုးတစ်ခုဖြင့် မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် အသက်ငါးနှစ်အရွယ်ကတည်းက ခေါင်းတစ်ခြမ်းကိုက်သည့် ရောဂါရှိခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ဆရာဝန်များကို တွေ့မြင်ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဖြည့်စွက်စာများကို စားသုံးခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ခုမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

အဲ‌ဒီအထိ......

တစ်နေ့တွင် သူသည် ‌အသံဖမ်းစက်တွင် ချောင်မန်ယွင်၏ သီချင်းဆိုသံကို ကြားရပြီး ခေါင်းကိုက်ခြင်းသည် ရုတ်တရက် ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် သူသည် ကောင်းကောင်းလည်း အိပ်စက်နိုင်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ချောင်မန်ယွင်၏ သီဆိုမှုကြောင့် သူ့ခေါင်းအုံးပေါ် ခေါင်းတင်လိုက်တာနဲ့ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဆယ်နှစ်ကြာသွားခဲ့သည်။

သူက ချောင်မန်ယွင်ရဲ့မှတ်တမ်းတွေ အများကြီးဝယ်ခဲ့ပေမယ့် တကယ့်လူနဲ့တွေ့ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။ ချောင်မန်ယွင်သည် ၎င်း၏အစ်မဝမ်းကွဲဖြစ်ကြောင်း ချောင်အန်းကျဲထံမှ သိရှိသည့် အချိန်အထိဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်ကြာအောင် အတူရှ်ိခဲ့သော သီချင်းပိုင်ရှင်ကို ရုတ်တရက် သူတွေ့ချင်သွားသည်။

သူသည် သူမကို သွားကြည့်ခဲ့သည်။ တွေ့ဆုံပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် သူသည် လက်စွပ်တစ်ကွင်းနှင့် ချောင်အိမ်သို့သွားကာ ချောင်တုန်းယွင်အား လက်ထပ်ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။

သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတစ်ခုဖြင့် အိပ်ပျော်သွားမည့်အစား သူက သက်ရှိလူသားကို ပွေ့ဖက်ထားသင့်သည်!

မှတ်တမ်းများသည် တစ်နေ့တွင် ပျက်စီးသွားနိုင်သော်လည်း သက်ရှိများသည် မဖြစ်နိုင်ပါ။

ဉာဏ်ကြီးရှင်များ အားလုံးသည် ထူးဆန်းကြသည်။ ချောင်မိသားစုသည် ချောင်အန်းကျဲထံမှ ၎င်းကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့တိုင် ယွမ်ဇီအန်း၏ လုပ်ရပ်သည် ချောင်မိသားစုကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

ချောင်မိသားစုက ရပ်တန့်ဖို့ အသံမထွက်ခင်မှာ ချောင်တုန်းယွင်က ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူခဲ့သည်။

အကြောင်းပြချက်သည် အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ယွမ်ဇီအန်းသည် သူမ၏ သီဆိုသော အသံကို သဘောကျပြီး သူမသည် သူ့အသွင်အပြင်ကို နှစ်သက်သည်။

အလွန်ထက်မြက်တဲ့ ဦးနှောက်ရှိတဲ့အပြင် ယွမ်ဇီအန်းမှာ အလွန်ချောမောတဲ့ မျက်နှာလေးလည်း ရှိသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကြယ်ပွင့်ကြီး ရွှယ်အန်းရှု့ထက် မနိမ့်ဘူး။

ချောင်တုန်းယွင်က သူမ ကြည့်မကောင်းဘူးဆိုတာ ခံစားမိလာသည်။ နောင်လာနောက်သားတွေအတွက် သူမသည် ရုပ်ရည်ချောမောတဲ့သူကို ရှာရမည်။

ယွမ်ဇီအန်းသည် သူမ၏ စံပြယောက်ျားစံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။

ယွမ်ဇီအန်း၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အခြေအနေများသည် အံ့ဩစရာပင်။ သူ့မိသားစု၏ အခြေအနေမှာလည်း ကောင်းမွန်လှသည်။ သူ့အဖိုးက ရှန်မြို့မှာ အချမ်းသာဆုံးပါ။

ဒီလောက်ချမ်းသာတဲ့ သမက်ကို ဖမ်းထားချင်တဲ့ ဝမ်ချွမ်ကျီဟာ သူမကို ရေလို သွန်ပစ်ချင်ခဲ့တာ။

ချောင်ရှို့ကျီနှင့် ရွှယ်ချွမ်တို့သည် ချောင်တုန်းယွင်သည် အလွန်ငယ်သေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလို့သာပင်။ သူတို့က သူမကို အရင်ချိန်းတွေ့ဖို့ ပြောခဲ့သည်။ အဆင်ပြေရင် သူတို့သည် တစ်နှစ်အကြာ စေ့စပ်ကြမည်။

ချောင်တုန်းယွင်က ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပေ။

ဟော်ချီသည် ရှန်မြို့သို့ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် သူက သာ့ချောင်ကို အတူတူလိုက်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူတို့အဲဒီမှာရှိနေစ‌ဉ် နှစ်ယောက်တည်းကမ္ဘာ ပျော်ပျော်ပါးပါး နေနိုင်သည်။

သာ့ချောင်က သဘောမတူခင် ခဏလေး စဉ်းစားလိုက်သည်။ နောက်တော့ သူတို့က ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးကြသည်။ သားနဲ့သမီး မပြန်လာခင်မှာ တာဝန်မဲ့မိဘနှစ်ပါးက ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အမွှာတွေက ကျောင်းကပြန်လာချိန် 'စွန့်ပစ်ခံရခြင်း' ဟူသောအချက်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း နှစ်‌ယောက်သားက ကမ္ဘာကြီး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို တွေ့ကြုံခဲ့ရပြန်သည်။

ရှန်မြို့သို့ရောက်ပြီးနောက်။ ရှန်မြို့တောင်ဘက်ရှိ ရာသီဥတုသည် ပူပြီး စိုစွတ်နေသောကြောင့် မြောက်ဘက်နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။ သို့တိုင် သူမသည် ဤအသစ်အဆန်းများနှင့် ထွန်းကားသောမြို့ကို လျင်မြန်စွာ သဘောကျသွားသည်။