လုရွှမ် နိုးလာပြီ

အောင်ထျန်း သူ့စိတ်ထဲတွင် လှောင်ရယ်နေသော်လည်း လျိုရှန်းရဲ့ အာရုံကို ဖမ်းစားထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုစဥ် ကျောက်ဆစ်ရုပ်ရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပါပြီ။

ကျောက်ရုပ်တုများသည် ရွေ့လျားသွားနိုင်သလိုမျိုး ခံ့ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်များကို ဖြာထွက်စေသည်။ နီးလေလေ၊ ခွန်အားပိုပြင်းလေလေ ခံစားရလေလေပါပဲ။

တုန်ယင်နေသော အသွင်အပြင်သည် ပြိုကျတော့မည့် တောင်ကြီးတစ်ခုလိုပင်။ ပြုတ်ကျပြီးတာနဲ့ အရှိန်က လူတွေကို သေ​စေနိုင်တဲ့အထိ ပြင်းထန်ပေလိမ့်မဘ်။

အောင်ထျန်းသည် ရှည်လျားသော အသက်ရှုသံကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့နှလုံးက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ မြေပြင်မှ ကျောက်ပန်းပုထုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ယူကာ လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကျောက်ဆစ်ရုပ်ထုကို ပစ်ပေါက် ရိုက်ချိုးခဲ့သည်။

ဤ​နေရာတွင် အကောင်းဆုံးလက်နက်မှာ ကျောက်တုံးဖြစ်ပြီး အရိုးရှင်းဆုံးသော ကျောက်လည်း ဖြစ်သည်။ ယခုအထိ တည်ရှိနေခဲ့သော ကျောက်များသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ဒုက္ခများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဆန်းကြယ်ကျောက်များပင်။

လူသားပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်ရုပ်တုကို တိုက်ခိုက်ရန် ကောင်းကင်လက်နက်ကို သုံးရင် လက်နက်ကို မလွဲမသွေ ပျက်စီးစေလိမ့်မည်။ ကျောက်တုံးက ကျောက်ဆစ်ရုပ်ကို ထိမှန်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ ဘေးကို တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရ၏။ မြေပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားပေမယ့် ကျောက်တုံးငယ်က မကွဲသေးချေ။

အောင်ထျန်း အသက်ရှုကြပ်သွားပြီး ဒီကျောက်တုံးတွေကို သုံးမိတာကို တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်လက်နက်ကို သုံးခဲ့ပါက ကောင်းကင်လက်နက်ကတောင် နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားလောက်ပြီ။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီးနောက် အောင်ထျန်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ဆွဲကာ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကျောက်ရုပ်ထုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။

တစ်တုံး၊ နှစ်တူံး၊ ကျောက်တုံးများ နေရာအနှံ့ ပျံဝဲနေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ခဲအချို့သည် ကြီးမားသော ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ အမှုန့်ဖြစ်ကုန်တော့၏။

အောင်ထျန်းရဲ့ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပလာခဲ့သည်။ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုသည် ပြုတ်ကျလာမယ့် အရိပ်အယောင် မရှိတော့ပေမယ့် ဖိအားရဲ့ စွမ်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း ပြသနေပါပြီ။

အောင်ထျန်း ရှေ့နှစ်လှမ်းတိုးကာ ပိုကြီးသော ကျောက်တုံးများကို ကောက်ယူကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကျောက်ရုပ်တုသည် ကောင်းကငလူသားနှင့် နတ်နဂါးရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားတော့မယ့်ပုံပါပဲ။

လုရွှမ် ပရမ်းပတာ အခြေအနေထဲကနေ အေးအေးဆေးဆေး နိုးလာခဲ့သည်။

ထိုမှသာ သူသည် အမည်မသိ နေရာတစ်ခုတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေမိမှန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က ရှင်းနေပေမယ့် ထူးဆန်းသောကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်ပေ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အရင်ကထက် ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေသလို ခံစားရကာ စိတ်က အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ သူ့ခြေဖဝါးအောက်က ကျောက်စရစ်ခဲ တစ်ခဲကအစ ခံစားရပါ၏။ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း သူ့ခြေဖဝါးကို ထိလိုက်သည့် ခံစားချက်က အလွန်ရှင်းလင်းသည်။

မကြည့်ဘဲတောင် ကျောက်စရစ်အမှုန်များ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အနားသတ်များကို သူခံစားနိုင်သည်။

သူ့နှလုံးတွေကလည်း အရမ်းခုန်နေ၏။ လုရွှမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်က ဒဏ်ရာက လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့လက်ဖဝါးကို နှလုံးသားရှေ့တွင် တင်ထားကာ ထိုနှလုံးရဲ့ တက်ကြွမှုသည် စိမ်းပြာနဂါး နှလုံးထက် အားမနည်းလှပေ။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျ အနေအထားအရ ၎င်းသည် စိမ်းပြာနဂါး နှလုံးထက်တောင် များစွာသာလွန်နေသေးသည်။

ကျောရိုး၊ လက်မောင်းရှိ သွေးကြောများ၊ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ သွေးများ အားလုံးသည် သူ့အတွေးတစ်ချက်နဲ့တင် ပူပြီး ပွက်ပွက်ဆူလာကာ တဟုန်ထိုး အားကောင်းလာသည်။ ဒါကို ခံစားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နဂါးထွက်သက်ဝင်သက် အရိပ်အယောင် မရှိ​တော့တာ တွေ့လိုက်ရလေ၏။

အသက်ရင်းမြစ်ထဲ၌ ပုတီးစေ့တစ်စေ့ တောက်ပနေသေးသည်။ တိမ်နဂါးပုတီးစေ့ပင်။ နတ်နဂါးရဲ့ အရိပ်အာဝါသတွေ ပြည့်နေတာ ထင်ရှားပါသည်။ သူသည် စိမ်းပြာနဂါး စွမ်းအားနှင့် လည်ချောင်းငါးချောင်းရှိသော ရွှေနဂါး၏ သွေးအစစ်အမှန် အများစုကို ပုတီးစေ့ထဲ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ဖီးနစ်နတ်မီးရဲ့ မီးလုံးကြီး ထွက်လာသော်လည်း မပျောက်ကွယ်သွား။ အခြားအတွေး တစ်ခုဖြင့် စေခိုင်းလိုက်စဥ် သူ့အနောက်ဘက်ရှိ ဖီးနစ်အတောင်များသည် ညှိုးနွမ်းသွားမည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြသဘဲ ပို၍ပင် ခံ့ညားပြီး အစွမ်းထက်လာသည်။

အတွင်း၌ ကောင်းကင်ယံရှိ သတ္တဝါများ၊ နဂါးများနှင့် ဖီးနစ်များ ရောနှောနေသည့် အငွေ့အသက်များ ရှိနေသေးတာ ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူသည် ဤသွေးသား စွမ်းအားအားလုံးကို နဂါးပုတီးစေ့ထဲသို့ ရောနှောလိုက်သည်။ သို့သော် ဤသွေးကြိုးများကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုမှာ အားနည်းသွားခဲ့ပါပြီ။ ယင်းအစား သူသည် ၎င်းတို့ကို ပို၍ လိုက်လျောညီထွေစွာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

အံ့အားသင့်ဆုံးအရာမှာ သူ၏ အသက်ရင်းမြစ်ထဲက ယွမ်ယန်စွမ်းအင်ဟာ နဂါးပုတီးစေ့နှင့် အနည်းငယ် လမ်းဆုံမှာ ရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။ ယွမ်ယန်စွမ်းအင်သည် နဂါးပုတီးစေ့ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တက်ကြွစွာ ဆက်သွယ်ကာ ရောနှောနေပါသည်။

နဂါးပုတီးစေ့သည် သူ၏ အသက်ရင်းမြစ်ထဲတွင် အမြဲတည်ရှိနေခဲ့တာကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပူလာမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရင်းမြစ် အမြုတေက ဘဝအတွက် အရေးကြီးဆုံး နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်​ပေသည်။

ပြီးတော့ အဲဒီမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထိန်းချုပ်လို့ မရနိုင်တဲ့ နဂါးပုတီးစေ့ ရှိနေသည်။ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုနဲ့ ဒုက္ခပါပဲ။ သို့သော်လည်း အချိန်တန်တော့ သူ လုံး၀ ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မှာပါ။

ကံမကောင်းစွာပဲ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲက ရွှေရောင်ဦးချိုဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အဲဒါကို အပြည့်အဝ ရှာဖွေဖို့ သူ့အတွက် ခက်ခဲစေတုန်းပင်။ သို့သော် လုရွှမ် အလျင်စလို မလုပ်ပေ။ အရာအားလုံးက ပြီးပြည့်စုံမှုဆီသို့ ဦးတည်နေပြီဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် ရွှေချိုလည်း ပွင့်လာပြီး အချင်းချင်း ရောနှောသွားလိမ့်မည်။

ယွမ်ယန်စွမ်းအင်က ဆက်လက် လည်ပတ်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသည် အနီရောင်နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေကာ လက်ရှိ​နေရာ တစ်ခုလုံးကို တောက်ပသွားစေပါသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ပရမ်းပတာတွေ အငွေ့အသက်တွေကတော့ ထိတ်လန့်နေပုံပါပဲ။ ကြည်လင်​နေသော အကောင်များ မြင့်တက်လာပြီး နီရဲနေသော အမှုန်အမွှားများထဲ နစ်မြုပ်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ဖန် ဖန်ဆင်းခံလိုက်ရာ တဖြည်းဖြည်း နေရာလွတ်တစ်ခု ပွင့်လာသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်များနှင့် လျှပ်တစ်ပြက်စွမ်းအားကို ကြည့်လိုက်သည်။ အရင်ကထက် အနည်းဆုံး 30% ပိုအားကောင်းသည့် နေကိုးစင်းနတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားဖြစ်သည်။

အခု​လူသားရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန် အစစ်အမှန်ကို နောက်ဆုံးမှာ ပြန်လည်ရရှိပြီး အညစ်အကြေးအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါပြီ။ သဘာဝအားဖြင့် နေကိုးစင်း နတ်ဘုရားခန္ဓာသည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ပိုမိုပွင့်လင်းလာပြီး စွမ်းအားကလည်း တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ကြည်လင်လာတဲ့အခါ လုရွှမ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ပြတင်းပေါက်တွေကို ဖွင့်ထားသလို အပြင်ဘက်က ရှုခင်းတွေကို သူမြင်နေရ၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကိုပါ တုန်ခါသွား​စေသည်။ တကယ်တော့ သူ့ကို နှစ်ဖက်စလုံးက ချည်နှောင်ထားတဲ့ လက်တစ်စုံ ရှိနေသေးသည်။

ခံစားချက်က အရမ်းရှင်းတာကြောင့် လက်များက လူ့ကျောက်ရုပ်ထု၏ ပုခုံးများပေါ့ ဖိချထားကြောင်း သိသော်လည်း ထိုလက်များက သူ့ပုခုံးတွင် ချည်​နှောင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

တွန်းလှဲခံရတော့မလို သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်နေသည်။

ခံစားချက်က ကောင်းကင်လူသားနှင့် နတ်နဂါးတို့၏ ကျောက်ဆစ်ရုပ်များမှ ဆင်းသက်လာသော လက်များ ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းပါသည်။ ၎င်းသည် သူပေါ်တွင်ရှိသော လူပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်ရုပ်ထုကို တွန်းချပစ်ချင်ကြခြင်းပင်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိပေမယ့် သူ့​ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်ရုပ်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။ အလွန်သန့်စင်ပြီး ပိုဖြူစင်သော ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ထဲက တွန်းအားတစ်ခု တက်လာပြီး ပုခုံးများကို အားဖြည့်လိုက်သည်။

တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်ရဲ့ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နေကိုးစင်းနတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။ ဝုန်းကနဲ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ လက်နှစ်ဖက်စလုံး တုန်ခါသွား၏။

သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်တုံးရုပ်တုကို တွန်းချရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ပို၍ပင် အင်အားကြီးမားသော လက်နှစ်ဖက် ရောက်ရှိလာ​ပြန်သည်။

တုန်လှုပ်ချောက်ချားစရာ အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုစဥ် အောင်ထျန်း ဆိုတဲ့ နတ်နဂါးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအကောင်က ကျောက်ပန်းပု အပိုင်းအစတွေကို လိုက်ရှာပြီး သူ့ကျောက်ဆစ်ရုပ်ဆီ ဦးတည် ပစ်ပေါက်နေ၏။

ထိုကျောက်တုံးသည် ကျောက်ဆစ်ရုပ်ထက် များစွာ နိမ့်ကျသည်။ ကျောက်ဆစ်ရုပ်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အဲဒီစွမ်းအားက အလွန်နည်းပါသည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူက ဟန်ချက်ပျက်ဖို့ အလားအလာ ရှိနေပြီလေ။

ကျောက်တုံးများ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာပြီး ​နေကိုးစင်းနတ်ဘုရား၏ အလင်းကို ထိမှန်ကာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျောက်တုံးတချို့က ခံစစ်ကိုဖြတ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် လာထိ၏။

အရမ်းနာလေသည်။