သန့်ရှင်းသောသွေးကို ကိုက်စားတတ်သော သားရဲ

စူးရှသော အသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က ဈေးရောင်းသူအား မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။

ဈေးရောင်းသူမှာလည်း ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားခဲ့၏။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် အမွေးက ထိုသားရဲ၏ အသက်ကယ် လှုပ်ရှားမှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် ရန်သူကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေမှာတော့ သေချာပါသည်။

စျေးရောင်းသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျံထွက်သွားပြီး ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဦးထုပ်က ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရာ လှပသော မျက်နှာနှင့် အနက်ရောင် ဆံပင်များက ပေါ်ထွက်လာ၏။

မိန်းကလေး ဖြစ်သွားသည်။ သူမ သုံးထားတာက အပြင်ဘက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပုံရတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟမ့်!"

ထိုအမျိုးသမီးက နှာမှုတ်ပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ထထိုင်ကာ နောက်ထပ် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမက လက်နက်ချဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတာ ထင်ရှားတဲ့အပြင် ဖီးနစ်မျက်လုံးများဖြင့် ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ တံတွေး ထွေးလိုက်သေးသည်။

"ဖွီး... နင်ကဘယ်သူမလို့လဲ... ဒီဓားက နင့်ရဲ့ဓားပေါ့ ဟုတ်လား... နင်လည်း တခြားတစ်ယောက်ဆီက လုယူခဲ့တာပဲလေ... နင် လူတွေကို သတ်ပြီး ရတနာတွေခိုးတတ်တာပဲ! ဒီနေ့ နင်ငါ့ကိုသတ်ရင် မနက်ဖြန် နင့်ကိုသတ်မယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ထင်နေလား?"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အားပါးတရ ရယ်မောချလိုက်သည်။

သူက မေးစေ့ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ကောင်မလေးကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားသည်။

"မင်းက ဥဒေါင်းမျိုးနွယ်ကလား... မင်းက အဲဒီလူမိုက် ချီယဲ့ရဲ့ ညီမ မဟုတ်ဘူးလား... သူ့မှာ ညီမတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့တော့ ငါကြားဖူးတယ်"

"ပါးစပ်ပိတ်ထား! နင်က ငါ့ကိုကိုရဲ့ နာမည်ကို ပြောဖို့မထိုက်တန်ဘူး!"

ကောင်မလေးက အော်ဟစ်ရင်း ဒေါသအရမ်း ထွက်လာတာကြောင့် ပါးစပ်ထဲက သွေးတွေ ထွက်ကျလာပြန်လေသည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ကတော့ ရယ်မောနေဆဲ။

"အရမ်းကောင်းတယ် အရမ်းကောင်းတယ် အရမ်းကောင်းတယ် မင်းရဲ့ ဒေါင်းမျိုးရိုးရဲ့ ပျံတဲ့နည်းကို ပြောပြတာထက် သေချင်နေတဲ့ မင်းရဲ့ ရူးမိုက်တဲ့ အစ်ကိုအတွက်တော့ ငါ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတုန်းပဲ... မင်းကပါ ခုန်ထွက်လာမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး... ဒါက ဘုရားသခင်က ငါ့ကို အလကားပေးခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးပဲ ဖြစ်မယ် ဟား ဟားဟား!"

"နင် အိပ်မက်မက်နေလိုက်... နင့်ကို ဆွဲထုတ်ချင်ပေမယ့် ဒီငတုံးမက ဒီလောက်တုံးအ​နေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး... ဟမ့် ငါ ဒီနေ့တော့ ဆုံးခန်းတိုင်သွားပြီ... ဒါပေမယ့် ငါတို့ ဒေါင်းမျိုးရိုးရဲ့ ကျင့်စဥ်ကိုရဖို့တော့ နင် အိပ်မက်ပဲ ဆက်မက်နေလိုက်!"

မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပြီး သူမ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြံစည်လိုက်သည်။

"သေချင်တယ်ပေါ့... အဲ့လောက်မလွယ်ဘူး"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်က ခုန်တက်လာပြီး ကောင်မလေးကို လှမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။

……

အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်မှုအတွင်း၌။

"ဥဒေါင်းလား... ဒီကမ္ဘာမှာ ဒေါင်းမျိုးရိုးရှိတယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး... ငါထွက်သွားတုန်းက သူတို့ မျိုးသုဉ်းသွားခဲ့ပြီးပြီ"

လျိုရှန်း အလွန်အံ့သြသွားခဲ့သည်။

"အချိန်မရှိတော့ဘူး... သူတို့စကားတွေကို နားထောင်​​ကြည့်ရင် တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အားကိုးရင်း ကျန်ခဲ့တဲ့ မောင်နှမတွေဆိုတာ သိသာတယ်... အစ်ကိုက အရင်သေသွားရတာ သနားစရာပဲ... အခု ညီမကျတော့လည်း သေရတော့မယ်..."

ဖူကျွမ်ချင်း ရန်ဖေးရဲ့ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခါရင်း ပြောလိုက်ပါ၏။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်၌ သူမ အစ်ကိုကို သတိရမိသွားသည်။ ရန်ဖေးသည် ဖူကျွမ်ချင်း ပြောချင်တဲ့ စကားကို နားလည်တာကြောင့် လုရွှမ်ဘက်ကိုကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို ငါတို့မကူညီသင့်ဘူးလား? အဲဒီမိန်းကလေးက အရမ်းသနားစရာ ကောင်းပါတယ်"

လုရွှမ်ရဲ့ မျက်နှာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲ။

"အရူးအမူး မလှုပ်နဲ့ ဟိုမှာ ပုန်းနေတဲ့လူတွေ ရှိတယ်... အစွမ်းထက်တဲ့ ပုန်းအောင်းနည်းကို သုံးထားတာ.. ငါတောင် သတိမထားမိဘူး အဲဒီမိန်းကလေးက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖျက်စီးပစ်ဖို့ ခြိမ်းခြောက်တာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်... စိတ်မပူပါနဲ့... အဲဒီလူကို လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ သူ ထွက်လာမှာ သေချာတယ်"

လုရွှမ် ​ပြော​နေစဉ်​မှာပင်​ ​နောက်​ထပ်​ အလင်းတန်းတစ်​ခု ထွက်​​ပေါ်လာသည်​။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက် ကောင်မလေးကို ဖမ်းဆီးတော့မယ့် လက်ကို တားဆီးထားသော ကောင်းကင် ဓားတစ်လက်ပင်။

မိန်းကလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကို ဖျက်စီးရန် လုံးဝ ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိကြောင်း သိသွားစေသည်။

လျိုရှန်းက တခစ်ခစ် ရယ်သည်။

"စိတ်ဝိညာဥ်ဒေါင်းမျိုးရိုးက အရမ်းဉာဏ်ကောင်းတယ်... သူတို့ရဲ့ ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်းက ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်လူသားထက် နည်းနည်းလေး ပိုနိမ့်ပေမယ့် တချို့နေရာတွေမှာတော့ ငါတို့ကို သာလွန်သွားသေးတယ်"

"ဒီနေ့ သူမ သေမယ့်ရနေ့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပေါက် တွက်ထားပြီးသားမို့လို့ မာနကြီးဖို့ သတ္တိရှိနေတာ... လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ ကလေးမလေးပဲ!"

ကောင်းကင်လက်နက်သည် လှည့်၍ ပြန်ပြေးသော်လည်း သွေးများ လွှမ်းနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဖမ်းထားလိုက်သည်။

"သူလည်း ဒီမှာရှိနေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

ရန်ဖေး အသံတိုးတိုးနဲ့ အော်လိုက်သည်။ အခင်းအကျင်း တားမြစ်ချက်ကြောင့် သူတို့အသံများကို မကြားနိုင်တာ သူမ သိသော်လည်း အပြင်မှလူက ကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူမအသံကို လျှော့ချလိုက်လေသည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ?"

ရန်ဖေးက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး တိုးတိုးပြောသည်။

"ကောင်းကင်-မျိုသားရဲ... ကောင်းကင်-မျိုချမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးမှာတောင် အရမ်း ရှားပါးတယ်.. သွေးသန့်တဲ့ ကောင်းကင်-မျိုသားရဲတစ်ကောင်ပဲ... ဒဏ္ဍာရီအရတော့ သွေးသန့်တဲ့ ကောင်းကင်-မျိုသတ္တဝါကောင်ကြီးက သုံးကောင်ပဲ ရှိတော့တယ်..."

"ဒါက သူနဲ့ သူ့မိဘတွေပဲ သူ့ကိုယ်သူ ထွင်းထျန်းလို့ ခေါ်တယ်... သူကလည်း အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် ကောင်းကင်ကမ္ဘာမှာတော့ အောင်ထျန်းကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ..."

လုရွှမ် သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သော် ကောင်းကင်မျိုသားရဲသည် အောင်ထျန်းလို မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅မှာ ရှိနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအားကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်က လုရွှမ်ကို ယှဥ်နိုင်၏။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားသည်။ ပျံသန်းနေသောဓားသည် သူ့အား လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထင်ရှားစွာ ဆောင်ယူလာတာကြောင့် အံ့သြထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ သူ့ကို ဒီလိုခံစားရအောင် တစ်ခုခုလုပ်နိုင်တာ ရှားသည်။

ကောင်းကင်မျို သားရဲသည် ပျံတက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ဥဒေါင်း ရှေ့မှာ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လေး တစ်ကောင်ကများ မာနကြီးပြနေသေးတယ်... ကျစ် ကျစ် နယ်ပယ်က အရမ်းမြင့်ပေမယ့် အင်အားက အရမ်းညံ့တယ်"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်: "မင်းဘယ်သူလဲ... မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"မင်းလည်း အထက်ကမ္ဘာကလာတယ်လို့ ငါကြားတယ်... ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ အသံက အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး။

"မင်း မင်း တကယ် ထွင်းထျန်းလား?"

"မင်းရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လွှဲပေးပြီး ထွက်သွားလိုက်!"

ထွင်းထျန်းက ဂုဏ်ယူစွာ အော်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ရဲ့ မျက်နှာမှာ တုန်လှုပ်သွားပေမယ့် "ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး" ဟု ဆိုပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ခုန်ဆင်းကာ လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ထွင်းထျန်း: "ပျင်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ... မင်းလွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား.. မင်းအရင် ကောင်းကင်သိမ်းငှက် မျိုးနွယ်စုမှာရှိနေတုန်းက ငါမင်းကို နည်းနည်း ကြောက်နေသေးပေမယ့် အခု မင်းက ငါ့အစာကလွဲလို့ ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး"

ထွင်းထျန်း စကားပြီးသောအခါတွင် သူသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တခဏအတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် မှောင်စပြုလာကာ အနီးပတ်ဝန်းကျင်သည် လေပြင်းများက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခတ်လာသည်။

"အား!"

အော်ဟစ်သံများက အဝေးမှ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ၎င်းတို့၏ မူလအရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်ဟာ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ရွှံ့ဗွက်အိုင်ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်မှာ အိပ်သော်လည်း အရိုးရှိသမျှက ကျိုးသွားချေပြီ။

"မင်းဘာလို့ပြေးနေတာလဲ... ပြေးနိုင်မယ်ထင်တဲ့ လူမိုက်တွေ အမြဲရှိတယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးအထိ မပြေးနိုင်ကြတော့ဘူး!"

စကားဆိုပြီးနောက် သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ စုပ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ ကောင်းကင်သိမ်းငှက်လည်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်မျိုသားရဲ ပါးစပ်ထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရတော့သည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ"

သူက ဥဒေါင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ့နောက်ကို လက်နဲ့ လှမ်းဖမ်းထားလိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသမီး မီးဖီးနစ်မှာ ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း ပြေးချင်လား"

"မဟုတ်ဘူး... ငါမပြေးဘူး ငါမပြေးရဲပါဘူး။"

ဒုတိယမင်းသမီး မင်ရှာမှာ မျက်ရည်များဝဲလာကာ သူမ လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားကြောင်း သိသာ၏။ ထိုစဥ် ဒေါင်းက မတ်တပ်ရပ်ကာ ဦးညွှတ်လေသည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မရဲ့ ကြီးမားတဲ့မုန်းတီးမှုကို လက်စားချေဖို့ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... စားစရာသက်သက်ပဲကိုး... စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ ဒေါင်းတစ်ကောင် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး... ဟားဟား ဪ လူသားလည်း ရှိတယ်... ဟား ထွက်လာခဲ့စမ်း မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အနံ့ကို ငါ သတိထားမိပြီးပြီ.. ကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ်ကို အရသာအရှိဆုံး စားစရာပဲ"

ထွင်းထျန်း က အော်လိုက်ပြီး လုရွှမ်နှင့် အခြားသူများရှိရာသို့ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်၏။