သူမ တစ်ယောက်တည်းသာ ငါတို့သူဌေးကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်။

လူငယ်လေးက ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။ ကားများ၏ မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းသော ရှေ့မီးများကြောင့် အလွန်အမင်း တောင်းပန်နေသော မိန်းကလေးကို မြင်ရန် ခဏကြာသည်။

"သူမလား"

လင်းယန်ကို မြင်လိုက်သောအခါ လူငယ်လေး၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ အံ့အားသင့်မှုသည် တအံ့တသြဖြစ်ခြင်း... ထို့နောက် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ဤနေရာတွင် ဘာကြောင့် ရောက်နေရသနည်း။

သူသည် သူ၏ သူဌေးကို သူမနှင့် တွေ့ခွင့် ဘယ်တော့မှ မပြုနိုင်ပေ။

လူငယ်လေးသည် ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ ရှေ့ရှိကားများအား လင်းယန်ကို လိုက်လံမောင်းထုတ်စေလိုသည်။ သို့သော် သူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ထဲသို့ လွင့်မျောသွားသည်။

သူသည် ဤအမျိုးသမီးကို တကယ်ပင် မောင်းထုတ်လိုက်လျှင် သူ့သူဌေး၏ အသက်...

ဤအမျိုးသမီးသည် သူ့သူဌေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်းသော သူဖြစ်မည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းပင်။

သူမသည် ယနေ့ည ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းသည် ကံကြမ္မာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူမသည် သူ့သူဌေးအကြောင်းကို မေ့ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်လေ... သူက သူမကို အရင်ဝင်ခိုင်းသင့်သည်။ သူ့သူဌေး စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူမကို မမြင်ခင် ချက်ချင်း မောင်းထုတ်လိုက်မည်။

လူငယ်လေးသည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်။

"ကျွန်မ တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

လင်းယန်သည် အလွန်အားနာစွာဖြင့် ဆက်လက် တောင်းပန်နေသည်။

သူမ ဘုရားကျောင်းသွားပြီး ဆုတောင်းသင့်သလား။ သူမကပဲ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသလား။

"စကားမပြောနဲ့တော့"

လူငယ်လေးက လင်းယန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ကားမောင်းသူသည် ထိုလူငယ်လေးကို မြင်သောအခါ ရိုသေသော မျက်နှာထားကို ပြသလိုက်သည်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားသည်။

"နင်... နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

လူငယ်လေးသည် လင်းယန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"လင်းယန်" ဟု သူမ ပြန်ဖြေသည်။

"မစ္စလင်း နင် ဒဏ်ရာရထားတယ်။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ ကားထဲမှာ ရှေးဦးသူနာပြုပစ္စည်းအိတ် ရှိတယ်။ နင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို သန့်ရှင်းပေးဖို့ ငါ ကူညီနိုင်တယ်။"

လူငယ်လေးသည် ကျေနပ်လောက်သော ဆင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားရခက်ခဲစွာဖြင့် ခဏတာမျှ တွေးတောပြီးမှ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်..."

လင်းယန်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလမ်းသည် လူသွားလမ်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူမ သတိမမူမိသောကြောင့် သူမတွင် အမှားရှိသည်။

"ငါ နင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ဆေးထည့်ပေးမယ်"

လူငယ်လေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လင်းယန်၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်စွမ်းသည် သာမန်လူများထက် ပိုမြန်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် များများမစဉ်းစားဘဲ "ရပါတယ် ကျွန်မ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ခဏနေရင် ပြန်ကောင်းသွားမှာပါ။ ကျွန်မကြောင့် မင်းတို့ကား ပျက်စီးသွားပြီလား။ ဒါ ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ။ ကျွန်မ ငြင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..." ဟု ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို လျော်ပေးနိုင်မယ်လို့ သေချာလား" ကားမောင်းသူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

လူငယ်လေးသည် ချက်ချင်းပင် ကားမောင်းသူကို အေးစက်သော မျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကားမောင်းသူက တုန်လှုပ်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွား၏။

"သွားကြစို့ နင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာကို ဆေးထည့်ပေးမယ်"

လူငယ်လေးသည် လင်းယန်၏ စကားများကို လျစ်လျူရှုကာ သူမကို ကားအစီးလိုက်၏ အလယ်သို့ ခေါ်သွားသည်။

လင်းယန်၏ မျက်လုံးများသည် ကားပေါ်သို့ ရောက်သွားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပလာသည်။ ပြိုင်ကားသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ကားကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းယန်က သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့ခြင်းပင်...

ထိုလူက တံခါးဖွင့်ပေးပြီးနောက် လင်းယန် ဝင်လိုက်သည်။

သူမ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လူငယ်လေးက တံခါးကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ လင်းယန်သည် နောက်ခန်းတွင် အခြားလူနှစ်ဦး ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

သူမသည် ခပ်စိမ်းစိမ်းပုံစံရှိသော မြင်းမြီးဆံပင်နှင့် အသားကပ်အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးနှင့် ရွှေရောင်ဘောင်တပ်မျက်မှန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အခြားလူတစ်ဦးကို မြင်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုင်ခုံတွင် မှီထိုင်နေပြီး အလွန်အားနည်းနေပုံရသည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော နာရီမှ နှိုးစက်သံကဲ့သို့ စူးရှသော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

"သူမပဲ"

အမျိုးသမီးငယ်သည် လင်းယန်၏ မျက်နှာကို စေ့စေ့ကြည့်ရှုပြီး ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် လူငယ်လေးသည် အမျိုးသမီးကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။

အချက်ပြမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။

"ကျွန်မရဲ့ ဒဏ်ရာ... တကယ်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ခဏနေရင် ကောင်းသွားမှာပါ" လင်းယန်သည် ထိုလူနှင့် အမျိုးသမီးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သေးငယ်သော ဒဏ်ရာကို သူမ ဘာကြောင့် ဆေးထည့်ရန် လိုအပ်မည်နည်း။

"အဲဒါကို လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က နင့်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ" လူငယ်လေးသည် သူမ ထွက်မသွားအောင် တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

လင်းယန် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ထိုစူးရှသော နှိုးစက်သံက ချက်ချင်း နှေးကွေးသွားတော့သည်...