ငါ့ကို လိမ်ညာခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်

ပေယွီချန်၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုလူငယ်လေးက တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် သူ့ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းကာ "မဟုတ်ဘူး... အစ်ကိုယွီ ခင်ဗျားကို တည်ငြိမ်သွားအောင် ကျွန်တော်တို့ ဆေးထိုးပေးခဲ့တာ... အစ်ကိုယွီ သူ အကြာကြီးကတည်းက ထွက်သွားပြီ။ သူ ဘာလို့ ပေါ်လာရမှာလဲ..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူငယ်လေး စကားမဆုံးခင် သူ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုလူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသော ဆောင်းခိုနေသည့် အဆိပ်ရှိသော မြွေတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

အခန်းသည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ထိုလူလည်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူသည် လူငယ်လေးကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

လူငယ်လေးသည် ဖိအားအောက်တွင် ပြိုလဲတော့မည့်အလား ချွေးများ စို့နေပြီဖြစ်သည်။

"မင်း လိမ်ညာတတ်လာပြီ"

ပေယွီချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပေယွီချန်၏ စကားများကြောင့် လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။ တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် သူသည် ဒူးထောက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အသံမြည်ဟည်းစွာ လဲကျသွားသည်။

အိပ်ရာပေါ်ရှိ လူသည် အေးစက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ပေယွီချန်သည် လူငယ်လေးကို စေ့စေ့ကြည့်ရှုပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လိမ်ညာခြင်းရဲ့ အကျိုးဆက်ကို မင်းသိတယ် မဟုတ်လား"

"သူဌေး..."

လူငယ်လေး၏ အင်္ကျီသည် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူ၏ အသံသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

"သူဌေး... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး... ကျွန်တော် သူဌေးကို တမင် လိမ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ... သူ တကယ် ပေါ်လာခဲ့တာပါ။ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါ။ မနေ့က သူဌေးအရေးပေါ်အခြေအနေမှာ ရှိနေလို့ ကျွန်တော် သူ့ကို သူဌေးဆီ ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ သူဌေးလည်း စိတ်တည်ငြိမ်သွားတယ်..."

ထိုလူသည် နားထောင်နေစဉ် အတွေးနယ်နမိတ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ကျောချမ်းဖွယ် အေးစက်မှုက အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသည်။

ပေယွီချန်သည် စကားမပြောသောကြောင့် ထိုလူငယ်လေးက ဆက်လက် ဒူးထောက်နေသည်။ သူသည် သူ့အသက်ရှုသံကိုပင် ကျယ်လောင်စွာ ရှူရဲခြင်း မရှိပေ။

သူ၏ သူဌေးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း စိတ်တိုဒေါသထွက်ခြင်း နည်းပါးခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ သူဌေးသည် သူ့ကိုယ်သူ အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ပုံရသည်... ပြီးတော့ ဒါသည် နောက်ထပ် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေခြင်းပင်။

ခဏအကြာတွင် ထိုလူသည် စာရွက်စာတမ်းကို ကောက်ယူကာ နံနက်မှ ညအထိ ဆက်လက် ဖတ်ရှုနေသည်။ လူငယ်လေးသည် ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ဒူးထောက်နေဆဲပင်။

အတိအကျ ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိခဲ့ပေ။

ပေယွီချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

"ကားကို သွားယူပြီး ငါ့အတွက် တစ်ခုခု ရှာဖွေစမ်း..."

လူငယ်လေးက ခွင့်လွှတ်ခံရသကဲ့သို့ ပြုမူလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

မြို့တော်ရှိ အဆင့်မြင့်တိုက်ခန်းတစ်ခုတွင်...

လင်းယန်သည် အင်တာနက်ဆိုင်မှ ထွက်လာပြီး သူမ၏ အဒေါ်အိမ်သို့ ဘတ်စ်ကားစီးသွားသည်။

သူမသည် ချက်ချင်း ရေချိုးပြီး အဝတ်အစားသန့်သန့် လဲလိုက်သည်။

ရေနွေးဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် လင်းယန်သည် များစွာ လန်းဆန်းသွားသည်။

ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းယန်သည် တံခါးဖွင့်ရန် ထရပ်လိုက်သည်။

"အဒေါ်"

သူမ၏ အဒေါ်သည် မကျေမနပ်ဟန်ဖြင့် သူမ၏ အခန်းတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"နင် ဘာလို့ လေအေးပေးစက်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်တာလဲ။ လျှပ်စစ်မီတာခ ဈေးကြီးတာ နင် မသိဘူးလား"

ထို့နောက် သူမသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် "ရှောင်ယန် လကုန်ခါနီးနေပြီ။ နင် ဘယ်တော့ အိမ်လခ ပေးမှာလဲ။ ရှန်ရှန်က တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်နေပြီး ကုန်ကျစရိတ်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ အလုပ်မရှိတဲ့ ပါးစပ်ပိုတစ်ပေါက်ကိုလည်း ကျွေးမွေးရဦးမယ်။ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရပ်တည်နိုင်မလဲ" ဟု ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

လင်းယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အဒေါ်။ ကျွန်မကို နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် ပေးလို့ရမလား။ အဒေါ်လည်း သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်မရဲ့ ဝင်ငွေက အရင်လို မများတော့ဘူး..."

ဝမ်ချောင်ဟွေ့က သူမအသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"ဒါက နင်တို့အိမ်မှာနေပြီး ငါတို့ကို ထောက်ပံ့ခိုင်းဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က သနားစရာ မိခင်နဲ့ သမီးပါ။ နင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အရှက်မရှိနိုင်ရတာလဲ။ ဒါ နင့်အမေ နင့်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းလား"

လင်းယန်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

"အဒေါ်၊ ကျွန်မအမေက ဒီအိမ်ကို ဦးလေးအတွက် ဝယ်ပေးခဲ့တာ မမေ့ပါနဲ့။ ဒီအိမ်ဝယ်ဖို့ ကျွန်မအမေကို ပိုက်ဆံပေးခဲ့တာ ကျွန်မပါ။ ကျွန်မ ဒီမှာနေခဲ့တုန်းကလည်း အမြဲတမ်း အဒေါ်ကို ထောက်ပံ့ကြေး ပေးခဲ့တယ်"

ဝမ်ချောင်ဟွေ့သည် သူမ၏ အမြီးကို နင်းမိသွားသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ ခါးတွင် လက်တင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟေ့ လင်းယန် နင် ဘာကို ဆိုလိုချင်နေတာလဲ။ နင့်အမေက ငါတို့ကို ဒီအိမ် ပေးခဲ့တာ။ သူက ငါတို့ကို ပေးခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အိမ်ပဲ။ အိမ်အတွက် သူ ဘယ်သူ့ပိုက်ဆံနဲ့ ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ နင် ငါတို့ကို ထောက်ပံ့ကြေး ပေးရမယ်။

နင့်ဦးလေး ဆုံးသွားတာ မကြာသေးဘူး။ အခု နင် ငါ့သမီးနဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတယ်။ နင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအိမ်ကို ငါတို့ဆီကနေ ခိုးယူဖို့ ကြိုးစားရတာလဲ။ နင် ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်စက်နေရတာလဲ။

သေချာနားထောင်။ နင် ပိုက်ဆံ မပေးရင် နောက်လ မတိုင်ခင် နင့်ပစ္စည်းတွေနဲ့အတူ ငါ့အိမ်ကနေ ထွက်သွားရလိမ့်မယ်"