ဖိနှိပ်ဖို့ ခက်လွန်းတယ်။

"အစ်ကို..."

ပေနန်ရှုသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ပေယွီချန်ကို လှမ်းခေါ်ရင်း ဝင်လာခဲ့သည်။

သူသည် သက်တောင့်သက်သာရှိသော အိမ်နေရင်း ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာတွင် နွေးထွေးပြီး နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိသည်။ သူသည် တကယ်ပင် တောက်ပနေ၏။

လင်းယန်သည် ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အလင်းအားလုံးသည် ဤလူအပေါ်သို့ စုစည်းကျရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သူမသည် ပေနန်ရှုကို ထိုကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စုံဖြင့် တွေ့မြင်ရသော ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်ပြီး သူ မည်မျှ ဖော်ရွေကြောင်း တွေ့မြင်ရသော ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ပေနန်ရှုသည် အများပြည်သူရှေ့တွင် အမြဲတမ်း နူးညံ့ပြီး ဖော်ရွေသော ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြသော်လည်း လင်းယန်သည် ထိုနူးညံ့မှုကြားတွင် သူသည် ဝေးကွာသော၊ အေးစက်သော၊ ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသောသူဖြစ်ကြောင်း ခံစားနိုင်သည်။

သူ၏ ပရိသတ်များအတွက် သူသည် နတ်ဘုံ၌ ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူသည်။

သို့သော် ပေနန်ရှု ဝင်လာသောအခါ သူမသည် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော ပျောက်ကွယ်နေသော နတ်ဘုရားကို တစ်ချက် လှမ်းမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

"မစ္စလင်း"

ပေနန်ရှုသည် သူမကို မြင်သောအခါ သူမကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သို့သော်...

ပေနန်ရှု၏ မျက်လုံးများသည် ပေယွီချန်ထံမှ လွှဲသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့ထဲမှ နူးညံ့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ယဉ်ကျေးသော်လည်း ဝေးကွာပြီး မာနကြီးသော လူအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအရာသည် လင်းယန်အား မျက်နှာသာပေးခံရသည်ဟု ခံစားရစေရန် လုံလောက်သည်။

ဤသည်မှာ သူမသည် ပေနန်ရှုနှင့် ဤမျှ နီးကပ်စွာ စကားပြောဆိုရသော ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

လင်းယန်သည် ခဏတာ အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေပြီးမှ "မစ္စတာပေ... မင်္ဂလာပါ..." ဟု တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောလိုက်သည်။

သူမ နှုတ်ဆက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် ပေနန်ရှုကို နောက်တစ်ကြိမ် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် သူမ၏ ချစ်လှစွာသော အိုင်ဒေါလ်ကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သော သစ္စာရှိ ပရိသတ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော်...

လင်းယန်သည် မကြာမီ ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍မရသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမဘေးရှိ ထိုလူ၏ မျက်လုံးများသည် မှန်ဘီလူးနောက်ကွယ်တွင် ရက်စက်ပြီး အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။ သူ၏ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများသည် အနည်းငယ် ကွေးနေပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ပုတ်နေသည်။

"သူ ချောလား"

ဤရိုးရှင်းသော စကားများသည် လင်းယန်အား သူမ၏ ကျောရိုးမှ ဦးခေါင်းခွံအထိ အေးစက်မှုတစ်ခု တက်လာသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားစေသည်။

သူ ချောကြောင်း သူမ အတည်ပြုသင့်သလား။

သူမသည် ပြီးခဲ့သည့်ညက ဤလူကို မရိုမသေ လုပ်ခဲ့သည်။ ယခု သူမ လှည့်ကြည့်ကာ အခြားလူတစ်ဦးကို ချောမောသည်ဟု ချီးကျူးပါက ပေယွီချန်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် တူမည် မဟုတ်ပေလော…

ထို့အပြင် ဤသည် အမြင်မှားခြင်း ဟုတ်မဟုတ် သူမ မသေချာပေ။ ပေယွီချန်သည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး အလွန်နူးညံ့ပုံရသော်လည်း သူမသည် သူ့အနားတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမက သူ မချောဘူးလို့ ပြောရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

သူမရဲ့ အိုင်ဒေါလ် မချောဘူးလို့ ဘယ်လိုလုပ် လိမ်ညာပြောနိုင်မှာလဲ။

ဒီမေးခွန်းက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူမကို သေစေမှာ သေချာတယ်။

ထိုခဏ၌ လင်းယန်၏ စိတ်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသောကြောင့် သူမသည် သူမ၏ တစ်သက်တာလုံး၏ ဦးနှောက်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ "ကောင်း... ချောတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယန်သည် အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဆုရ မင်းသားတစ်ယောက် ချောတာ သေချာပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက မစ္စတာပေရဲ့ ညီလေးပဲ။ သူက သေချာပေါက် ချောတာပေါ့"

ပေယွီချန်သည် သူမ၏ စကားကိုကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ မုန်းတီးမှုက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပျော်ရွှင်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် မေးခွန်းတစ်ခု မေးရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားသည်။

"အဲဒါ... ကျွန်မ မေးခွန်းတစ်ခု မေးလို့ရမလား။ မနေ့ညက ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ လမ်းဘေးဆိုင်မှာ စားသောက်နေတာကို မှတ်မိသေးတယ်..."

ပေနန်ရှုက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မင်း မမှတ်မိဘူးလား"

သူမကို ဒီကို ခေါ်လာဖို့ သူ့ကို တောင်းဆိုခဲ့တာ သူမ မဟုတ်ဘူးလား…

လင်းယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "တကယ် မမှတ်မိဘူး..." ဟု ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

ပေနန်ရှု စကားမပြောခင် ပေယွီချန်က ညင်သာစွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"မင်း မူးနေပြီး လမ်းဘေးမှာ သတိလစ်နေတာ။ မင်းရဲ့ လိပ်စာကို မရလို့ ဒီကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့တာ"

ပေနန်ရှုသည် သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူက လင်းယန်ကို ဘာကြောင့် လိမ်ညာနေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူက ထိုသို့ပြောခဲ့သောကြောင့် သူသည် သူ့အား မဖော်ထုတ်မည်မှာ သေချာသည်။

ပေနန်ရှုက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်တယ်" ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ဒါဆို ဒါပဲ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ဘယ်လောက် ရှက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နှစ်ယောက်လုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လင်းယန်က အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ပေယွီချန်သည် အလွန်ကြင်နာပြီး ကူညီတတ်သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာကို လုပ်ခဲ့သည်။ သူမသည် တိရစ္ဆာန်ထက်ပင် ပိုဆိုးရွားသည်။