← Chapters

ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ခြင်း

Vol. 16 Ch. 205

ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင် တိုက်ခိုက်ခြင်း

Vol. 16 Ch. 205

ရွှယ်ချီသည် အနက်ရောင် အကြေးခွံ သားရဲကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာ သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

"၎င်းမှာ နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ မရှိဘူး။ ကွဲပြားတဲ့ သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်"

မင်္ဂလာပွဲသရဲက ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူသားတစ်ယောက်၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် နှင့် သားရဲ တစ်ကောင်က နတ်ဆိုးအုပ် အလယ်သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး

လနတ်သားသည် ပျက်စီး နတ်ခန္ဓာကိုယ်မှ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အားကိုး၍ သားရဲများ၏ စစ်မှန်သော ဘုရင်ကဲ့သို့ ကျားများ၊ ကျားသစ်များ၊ နှင့် ဆင်ရိုင်း နတ်ဆိုးများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပုတ်ခတ် သတ်ဖြတ်နေသည်။ သူ၏အသွင်က နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရသော်လည်း ရူးသွပ်သော စစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်ကာ စိတ်ကို လှည့်စားနိုင်သော နတ်ဆိုး စွမ်းရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လျက် အသာစီးရနေ၏။

ယွမ်ရှောင်၏ ဘေးမှ အနက်ရောင်သားရဲ၏ တိုက်ခိုက်ပုံက ပို၍ပင် ရိုးရှင်းကာ လမ်းကြောင်းရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို သတ်ဖြတ်ရင်း ချီတက်နေသည်။ ရဲ ချင်းထျန် နှင့် အပေါင်းအပါများထံမှ ရတနာများကို မျိုချသန့်စင်ပြီးနောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသဖြင့် လနီ နှင့် ကြယ်ပြာက လေမီးတောက် ကပ်ဘေး နယ်ပယ် နတ်ဆိုး ပါရမီရှင်များအကြား သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။နတ်ဆိုးများသည်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများကို သယ်ဆောင်တတ်ကြပြီး ၎င်းက လုယက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကာ ကိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် သားကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရင်း တိကျသော လျှာတစ်ချက်အယမ်းတွင် သိုလှောင်အိတ်ကို လုယူကာ မျိုချပစ်လိုက်သည်။

ဤ နည်းလမ်းဖြင့် ၎င်း တိုက်ပွဲတိုင်း၌ ပို၍ အားကောင်းလာကြပြီး ယွမ်ရှောင်၏ မရပ်မနား ဓားမြှောင်တိုက်ကွက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လျှင် သူတို့က ရန်သူများအတွက် အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာကောင် သုံးကောင် ဖြစ်လာကြသည်။

"ဒီတစ်ယောက် ချမ်းသာလောက်တယ်"

ကြယ်ပြာ၏ အပြာရောင် မျက်လုံးများက စစ်မြေပြင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ အသန်မာဆုံး မကျေနပ်မှု နတ်ဆိုး၊ မင်္ဂလာပွဲသရဲအပေါ်တွင် ပစ်မှတ်ထား၍ လမ်းတစ်လျှောက် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများကို ထိုးဖောက်ပြီး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။လနတ်သားကို နတ်ဆိုးမင်းသား နှင့် မင်းသမီး လေးဦးမှ ဝိုင်းထားကြပြီး အရိုးလေးမှ ဦးဆောင်ကာ နတ်ဆိုး ပါရမီရှင် သုံးရာကျော်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

သူတို့၏ နတ်ဆိုးစွမ်းရည်များက ကာကွယ်ရေးကို မရပ်မနား ချိုးဖျက်ပြီး သူ့ အပေါ်သို့ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။အရိုးဖြူ ဝိညာဉ်က ပတ်ပတ်လည်မှ ကျဆုံးသွားသော နတ်ဆိုးများ၏ အရိုးများကို စုစည်း၍ ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိသည့် ဧရာမ နတ်ဆိုး အရိုးလုံးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းနေသည်။ သူက လနတ်သားကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းမှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အနေဖြင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဓားဝိညာဉ်မှလွဲ၍ မည်သည်ကိုမှ မကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယွမ်ရှောင်က သူ့ကို သန့်စင်ပစ်လိုသော်လည်း နတ်ဆိုး ပါရမီရှင် ငါးရာကျော်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး လနတ်သား ပတ်လည်မှ ရန်သူများထက်ပင် ပို၍ များပြားသည်။

နားလည်ရခက်သော နတ်ဆိုးစွမ်းရည်များကို ကျော်လွှားရန် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး လျင်မြန်သော ဓားသွားဖြင့် ချက်ချင်း သုတ်သင်ရန်ပင်။ ယွမ်ရှောင် နောက်ထပ် ဂါထာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေသော နတ်ဆိုးများကို အစအနရှာမရအောင် ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ကောင်းကင် တာအို ဆေးလုံး လက်တစ်ဆုပ် မျိုချပြီး ဓားပျံပေါ်သို့ ခြေလှမ်းတက်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ကြယ်သတ် ဓားသိုင်း၊ လျှပ်တပြက် လအလင်း

လူနှင့် ဓား တစ်သားတည်းဖြစ်သွားကာ

ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် နတ်ဆိုးအုပ်အတွင်း ဖြတ်သန်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သူ၏ ဓားအော်ရာ နှင့် ဓားစက်ကွင်းများကြောင့် လေမီးတောက် ကပ်ဘေး နယ်ပယ် နတ်ဆိုးများ အမှုန့်ကြေသွားသည်။ ရေမြူဒိုင်းကာဖြင့် ရန်သူ၏ တိုက်ကွက်များကို ခုခံနေရပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစွမ်းအရ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အမှန်တကယ် အားနည်းပြီး ကာကွယ်ရေးအတွက် မှော်ဂါထာဒိုင်းများကို အားကိုးနေရသည်။

ဘုန်း

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေကြီးအောက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးနီရောင် နွယ်ပင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရှည်လျားသော ကြာမြစ်များ သို့မဟုတ် အပိုင်းပိုင်းဖြစ်နေသော လက်များနှင့် တူညီ၍ အရေအတွက် သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ အဆိပ်ရှိ ဆူးများဖြင့် ကွန်ယက်ပမာ ဖွဲ့စည်းကာ ယွမ်ရှောင်ထံသို့ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

"ကြာနီရဲ့ သားလား"

ယွမ်ရှောင်က ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာသော နတ်ဆိုး အများအပြားကို ခုတ်ချလိုက်ပြီး သွေးနီရောင် နွယ်ပင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ သေစေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှယ်ချီ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းရည်၊ ကြာပန်းသင်္ချိုင်းဖြစ်ကာ အသွေးအသားရှိသော မည်သည့် သတ္တဝါမဆို ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်နှင့်တပြိုင်နက် အဆီအနှစ်များ စုပ်ယူခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။ သူ၏ စစ်မှန်သော အသွင်က မြေအောက် ကြာပန်းတစ်ခုဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးစု ဦးခေါင်းများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ သာမန် ပြည်သူများအတွက် ဤနတ်ဆိုးသည် ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး

ထာဝရ ပျော်ရွှင်ခြင်း နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က နာကျင်မှုမရှိဘဲ ဝိညာဉ်များကိုသာ စုပ်ယူတတ်သော်လည်း သွေးကြာပန်းမှာမူ ၎င်း၏ သားကောင်များကို အရှင်လတ်လတ် စားသုံးတတ်သည်။ သူက နောက်ပိုင်းအဆင့် နတ်ဆိုး သူတော်စင် နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၁၀၈ ပါးတွင် အဆင့်မဝင်ခြင်းမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးက ဤ နတ်ဆိုးမင်းသား နှင့် မင်းသမီးများကို အလွန် တန်ဖိုးထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပြီး မကျေနပ်မှု နတ်ဆိုး သုံးပါးနှင့် ထျန်းလု အပါအဝင် နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်တွင် အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ခြောက်ပါး ရှိလာမည်ဟု သေချာနေသည်။

နတ်ဘုရားတိုက်ကြီးတွင် လူသား ဧကရာဇ် ခြောက်ပါး ရှိသော်လည်း အရုဏ်တက်နတ် ဧကရီ နှင့် ခရမ်းရောင်ဧကရာဇ်သာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များနှင့် အမှန်တကယ် ယှဉ်နိုင်ကြပြီး အခြားသူများက ရဲ ချင်းထျန်နှင့် များစွာ ကွာခြားခြင်း မရှိပေ။ လက်ရှိ ဒေါသအိုးကြီး နှင့် ထျန်းလု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လနတ်သား ဘက်ပြောင်းသွားသဖြင့် နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ အနာဂတ်မျိုးဆက်မှာ တစ်ဝက် လျော့နည်းသွားသည်။

ယွမ်ရှောင်က အပြာရောင် ဓားရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဂြိုဟ်တစ်လုံးပမာ ကောင်းကင်မှ ထိုးကျလာသည်။ ဤသည်မှာ ကြယ်သတ်ဓားသိုင်း၏ လေးကွက်မြောက် ကြယ်ကြွေဓားချက် ဖြစ်သည်။ ဓားချက်က စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးကို ခဏအတွင်း ထွန်းလင်းသွားစေပြ ဓားအော်ရာ နှစ်ရာကျော်နှင့် ဓားစက်ကွင်းလေးခု၏ အစွမ် ခြံရံကာ အနီရောင် မျက်လုံး ကိုးဆယ့်ကိုးလုံး ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ယွမ်ရှောင် နှင့် ကောင်းကင် သင်္ချိုင်း ဓားဝိညာဉ် ရှိနေပြီး မိုးချုန်းသံ တစ်ချက်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့၏။

"ရွှယ်ချီ၊ ပြေးတော့"

နတ်ဆိုးများ၏ သတိပေးသံ မဆုံးခင်မှာပင် ဓားချက်က မြေအောက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားရောင်ခြည်များ ပြန့်ထွက်လာကာ သွေးနီရောင် နွယ်ပင်များကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်၏။ မြေအောက်တွင် တောက်ပသော သွေးကြာပန်းက သွေးမြူခိုးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပင်စည်တွင် မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။ ကြယ်ကြွေဓားချက်က သွေးကြာပန်းကို ထိမှန်သွားသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးစွန်း ပွင့်ဖတ်များ၊ အမြစ်များ နှင့် အရွက်များအဖြစ်သို့ ကြေမွစေခဲ့သည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

ယွမ်ရှောင်၏ လက်ဟန်တစ်ခုတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဖီးနစ်ငှက်များ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်ကောင်ချင်းစီသည် သွေး ကြာပန်း အပိုင်းအစတစ်ခုစီသို့ ဆင်းသက်တိုက်ခိုက်၍ ပြာချပစ်လိုက်သည်။ မဟာကျောင်းတော်၏ ထိပ်တန်း တာအို ဂါထာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၍ ဖီးနစ် တစ်ထောင် ဟု လူသိများကာ ရွှယ်ချီ၏ ငိုသံ စိတ်ပျက်ဖွယ် ကြားနေရပြီး မည်မျှပင် အားကောင်းစေကာမူ လုံးဝ ချေမှုန်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ ရွှယ်ချီကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေထောက်ကို ဆောင့်ချလိုက်သောအခါ မြေလွှာများ လှိုင်းလုံးပမာ မြင့်တက်လာ၍ နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ကွက်ကို ခုခံပေးထားသည်။

ဘုန်း

ထို့နောက် သူက မြေအောက်တစ်နေရာမှ ခုန်ထွက်လာပြီး လနတ်သား၏ ဘေးတွင် ဖြစ်ကာ အရိုးလေး၏ နှလုံးသားနေရာထံ ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းပစ်လိုက်၏။ ၎င်းက မကျေနပ်မှု မြစ်ဖျားခံရာဖြစ်ပြီး ကောင်းကင် သင်္ချိုင်း ဓားဝိညာဉ်က အရိုးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ အရိုးလေးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေစဥ် လနတ်သားသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လာ၍ ယွမ်ရှောင်သည် ဓားလက်ကိုင်ကို မလွတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ အရိုးလေးက ငိုယိုမြည်တမ်းရင်း ရုန်းကန်နေကာ သူ့အတွက် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အသက်ဝင်လာသော အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးအဆီအနှစ်များ ဆက်တိုက်စုပ်ယူခံနေရသည်။

"ကယ်… ကယ်ကြပါ"

အရိုးလေးက ယွမ်ရှောင်၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကာ မြေပြင်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နတ်ဆိုးများသည် ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြသော်လည်း လနတ်သား၏ လက်သည်းများအောက်တွင် သေဆုံးကုန်ပြီး ယွမ်ရှောင်ကို အာရုံလွှဲရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အရိုးဖြူဝိညာဥ်သည် နတ်ဆိုးအရိုးများစွာကို စုဆောင်းထားသဖြင့် ယွမ်ရှောင်အတွက် အမြတ်ထွက်စေခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ ပါရမီရှင်များထံမှ နတ်ဆိုးအရိုးများသည် အရည်အသွေးမြင့် ဖြစ်ကာ သူတို့၏အစွမ်းထက် မျိုးရိုးကြောင့် သူ၏ ဓားအော်ရာကို ပမာဏတစ်ခုအထိ တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရိုးလေး၏ မျက်လုံးများမှ မီးလျှံ မှိန်ဖျော့သွားကာ စုဆောင်းထားခဲ့သော အရိုး ထောင်ပေါင်းများစွာ ဂျွတ်ခနဲ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သည်။ ဓားအော်ရာ လေးရာအထိ မြင့်တက်လာသောကြောင့် ကောင်းကင်သင်္ချိုင်းဓားဝိညာဥ်မှာ နဂါးငွေ့တန်းအဆင့် ရတနာများထက် ပို၍ မာကျောလာသည်။ နတ်ဆိုးမင်းသား မင်းသမီး ဆယ်ဦးတွင် မင်္ဂလာပွဲသရဲ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိခဲ့သဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ ပါရမီရှင်များ တုန်လှုပ်နေကာ ယွမ်ရှောင် နှင့် လနတ်သားကို ကြည့်ရင်း ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ပို၍ကြီးမားလာခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးများသည် မွေးရာပါသဘာဝကြောင့် ယွမ်ရှောင် နှင့် လနတ်သားထံ အော်ဟစ်ရင်း ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သွေးနီရောင် သန်းနေသော မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် အမုန်းတရားတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး စစ်မြေပြင် အချိန်ပြည့်သွားလျှင် သူတို့ သတ်ဖြတ်ခံထားရသော မြင်ကွင်းကြောင့် နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ အကြီးအကဲများ ခံစားရမည့် နာကျင်မှုကို တွေးပင် မတွေးဝံ့တော့ပေ။ လနတ်သား​က နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးတွင် သူလျှိုအဖြစ် ဆက်ရှိနေမည်ကို သူတို့က ကြောက်လန့်စိုးရိမ်နေကြသဖြင့် အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း တစ်ဖက်အဖွဲ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ အချိန်တစ်ခုကြာသောအခါ လနတ်သား ပင်ပန်းလာပြီး ယွမ်ရှောင်သည်လည်း သေရမှာ မကြောက်သော နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်နေရသည်မှာ လက်နှစ်ဖက်ပင် ထုံကျင်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ရွှဲရွှဲစိုနေပြီး ဆံပင်များ အနီရောင်ပြောင်းသွားကာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အသန်မာဆုံး မကျေနပ်မှု နတ်ဆိုး၊ မင်္ဂလာပွဲသရဲ၊ လည်း ကျဆုံးသွားပုံရပြီး သားရဲလေး၏ လက်ချက်ဖြင့် နောက်ထပ်နတ်ဆိုးများစွာ အသက်ပျောက်ကုန်သည်။

"ဒီနတ်ဆိုးက မသေခင် သေချာပေါက် အငြိုးကြီးကြီးမားမား ရှိခဲ့လောက်တယ်"

သေးငယ်သော အနက်ရောင် သားရဲအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းသည် ယွမ်ရှောင်၏ ရင်ခွင်သို့ ပြန်ရောက်လာ၍ မင်္ဂလာပွဲသရဲအကြောင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

"ငါ ပင်ပန်းနေပြီ"

"ဒီကောင် လုံးဝ သေသွားပြီလား"

ယွမ်ရှောင်က မင်္ဂလာပွဲသရဲ ကျဆုံးခဲ့သော နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ အသန်မာဆုံး ပါရမီရှင်နှင့် ကိုယ်တိုင် မတိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့်အတွက် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိူ့နောက် မင်္ဂလာပွဲသရဲ၏ အလောင်းက လှုပ်ရှားလာသောကြောင့် အသက်ပြင်းလွန်း၍ နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး၏ အနာဂတ်အရှင်သခင် ဖြစ်ထိုက်ပေသည်။ ယွမ်ရှောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကံကောင်းသည်မှာ အင်မော်တယ်စစ်ပွဲမပြီးဆုံးခင် အချိန်ကျန်နေသောကြောင့်ပင်။

မင်္ဂလာပွဲသရဲက နောက်ဆုံးတွင် ထရပ်လိုက်ပြီး စက္ကူရုပ် အမျိုးသမီး လှုပ်ရှားလာကာ ကျောပိုးထားသည့် လူငယ်အထက်မှ ဆင်းသက်လာသောအခါ ထိုလူငယ်မှာ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွား၍ နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်ကာ ခရမ်းရောင် အလောင်းဖြစ်လာခဲ့၏။ ၎င်းက အစစ်အမှန် လူသားတစ်ဦးဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါကြောင့် မင်္ဂလာပွဲသရဲ၏ အစိတ်အပိုင်းဟူ၍ ယွမ်ရှောင်ပင် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ စက္ကူရုပ်မိန်းမက နတ်ဆိုးအလောင်းပုံကြီးအပေါ်တွင် ရပ်နေကာ မျက်တွင်းဟောက်ပက်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် ဖော်ပြမရနိုင်အောင် ထူးဆန်းနေသည်။ သူမ၏ အဖြူရောင် စက္ကူ မျက်လုံးများမှ ရုတ်တရက် မျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ အသံမျိုး ဖြစ်သည်။

"အချစ်က အချိန်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ခံနိုင်ရည်ရှိရင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဖြစ်စေ၊ ညစဉ်ညတိုင်း ဖြစ်စေ ဘာများ အရေးကြီးမည်နည်း…"

သူမ၏ငိုသံက ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းပြီး နားထောင်မိသူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးကို လေးလံစေကာ မျက်ရည်ဝဲစေနိုင်၏။

"မင်းရဲ့ မျက်နှာအစစ်ကို ပြစမ်း"

ယွမ်ရှောင်က ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသဖြင် အေးစက်စက် အမိန့်ပေးကာ ဓားကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"ယွမ်ရှောင်"

စက္ကူရုပ်က တုန်ရီသွားပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် မျက်တွင်းဟောက်ပက်အတွင်း နှိုက်ကာ သူမ၏ မျက်နှာကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်နေခဲ့လေသည်။

All Chapters