တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပါ
Vol. 2 Ch. 22
နာရီဝက်ခန့်အကြာ...
“စိတ်မကောင်းပါဘူး ကျွန်မ နောက်ကျသွားတယ်။”
နောက်ဆုံးတွင် ဟဲရွှေရွှေနှင့် ဝမ်ချောင်ဟွေတို့သည် မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် ဝင်လာကြ၏။
ဟဲရွှေရွှေသည် ပိုမိုရင့်ကျက်သော ပုံစံရရှိရန် သူမ၏ ဆံပင်ပုံစံနှင့် မိတ်ကပ်ကို အချိန်နှင့်အား စိုက်ထုတ်ထားသည်။ သူမသည် ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ အနည်းဆုံး ကုန်ကျသော ဇိမ်ခံအမှတ်တံဆိပ်မှ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဝတ်စုံကိုပင် ဝတ်ဆင်ထား၏။ ထိုနေ့တွင် သူမ၏ အားထုတ်မှု မည်မျှပင်ရှိစေကာမူ လုံးဝမနှမြောပုံရသည်။
သူမ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူ ဝမ်ချောင်ဟွေပင်လျှင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အထက်တန်းလွှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မင်းက မင်းမိသားစုကို သရုပ်ဆောင်ရွေးချယ်ပွဲကို ခေါ်လာတာလား”
မင်းသမီးတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဟဲရွှေရွှေနှင့် ဝမ်ချောင်ဟွေကို လေ့လာကြည့်ရှုသည်။
“ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ”
ဝမ်ချောင်ဟွေက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဤလူများကို သူတို့နှင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။
သူမ၏သမီး ရွှေရွှေသည် လင်းရွှေယား၏ အားပေးမှုကို ရရှိထားသည်။ ဤသရုပ်ဆောင်ရွေးချယ်ပွဲကို လင်းရွှေယားကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းပင်။
“ဟားဟား... ဒါ မစ္စဟဲ ဖြစ်ရမယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ထိုင်ပါ”
ဟဲရွှေရွှေကို မြင်သောအခါ ဖုန်းအန်ဟွာသည် ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ဟဲရွှေရွှေသည် ထုတ်လုပ်သူ၏ ချိုချိုသာသာ ဆက်ဆံမှုကို သတိပြုမိသောအခါ သူမ၏ သံသယရှိသမျှ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမက ပိုမာနကြီးပြီး ပိုအေးစက်သွားသည်။
အစ်မရွှေယာတွင် ထိုကဲ့သို့သော အာဏာရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထုတ်လုပ်သူပင် သူမကို အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံနေသည်ဟု တွေးကြည့်ကြည့်ပါက…
ဝမ်ချောင်ဟွေက ယုံကြည်မှုပိုရှိသွားပြီး မာနပိုကြီးလာခဲ့သည်။
သရုပ်ဆောင်ရွေးချယ်ပွဲအတွက် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော မင်းသမီးများသည် ဝမ်ချောင်ဟွေနှင့် သူမ၏သမီးကို အထူးအဆန်းသဖွယ် ကြည့်ရှုလာကြသည်။
သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ထုတ်လုပ်သူ ဖုန်းအန်ဟွာပင်လျှင် သူတို့အား ချော့မြှူနေပုံပင်။
ထိုသို့ဆိုလျှင်... ယနေ့ သူတို့တွင် အခွင့်အရေး ရှိပါ့ဦးမလား။
တစ်ဖက်တွင် ကျန်းရိမင်သည် အရည်အချင်းကို မြတ်နိုးပြီး သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို အလေးပေးသူအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ ဤမိခင်နှင့်သမီး၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဆက်အသွယ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ကိုယ်ပိုင်မူများကို ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
လင်းယန်သည် သူမ၏ အဒေါ်နှင့် ဝမ်းကွဲညီမတို့မှ အတော်အတန် ဝေးကွာသော ညာဘက်အစွန်ဆုံးတန်းတွင် ထိုင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လင်းယန်ကို သတိမထားမိကြပေ။
“လင်းရွှေယာက ဒီလောက်အထိ ဩဇာအာဏာကြီးမားတာလား”
လင်းယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
လင်းနှင့်ဟန်မိသားစုတို့၏ အားပေးမှုကြောင့် လင်းရွှေယာသည် ဩဇာအာဏာကြီးမားသော်လည်း သူမသည် သူမ၏ဩဇာအာဏာကို ထိုမျှလောက်အထိ ဆန့်ထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ...
မကြာမီတွင် သရုပ်ဆောင်ရွေးချယ်ပွဲများ စတင်ခဲ့သည်။
ခန်းမအလယ်တွင် အိပ်ရာတစ်ခုနှင့် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရမည့် အရုပ်တစ်ခုရှိသည်။
ဤအခန်းက အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်သည် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီးနောက် လဲကျသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရန်သူဖြစ်သော အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်မှာ ဆေးရုံတွင် သူနှင့် ညှိနှိုင်းရန် ရောက်ရှိနေသည့်အခန်းပင်။
ဇာတ်ရုပ်ကို ရရှိရန် ကြိုးစားနေသူများစွာ ရှိသောကြောင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော အရည်အချင်းများနှင့် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်များ ရှိကြသည်။
ပထမဆုံး သရုပ်ဆောင်ရွေးချယ်ခံရသူမှာ မကြာသေးမီကမှ လူသိများလာသော မင်းသမီးသစ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
အရုပ်က အိပ်ရာပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသည်။
မင်းသမီးသစ်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေဟန်ဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
“ငါ လုပ်နိုင်တယ်”
ကျန်းရိမင်က ပြောလိုက်သည်။
“စတော့”
မင်းသမီးသည် ခေါင်းညိတ်ကာ နောက်ထပ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူမက လျှောက်သွားပြီး အိပ်ရာအစွန်းတွင် ထိုင်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူမသည် အရုပ်၏ အဝတ်အစားများကို ပြင်ဆင်ပေးနေသည်။ သူမသည် ထိုရယ်စရာကောင်းသော အရုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
ဒါရိုက်တာက ညင်ညင်သာသာ ချောင်းဟန့်လိုက်သောအခါ မင်းသမီးသည် သူမ၏ အတွေးနယ်ပယ်မှ လန့်နိုးသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူမ၏ ဇာတ်ဝင်ခန်းများကို ပြောလိုက်သည်။
“မင်း... နေကောင်းရဲ့လား”
ကျန်းရိမင်၏ မျက်နှာက မဲ့သွား၏။ သူသည် “မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်က တကယ့်လူ မဟုတ်ရင် မင်း သရုပ်ဆောင်လို့ မရဘူးလား။ အရုပ်က ဒီလောက် ရယ်စရာကောင်းလို့လား။ ဒါဆို မင်း ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ။ မင်း ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာလဲ” ဟု အော်ဟစ်ကာ သူမ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
သူ၏ ရက်စက်သော လျှာကြောင့် လူသိများသော ကျန်းရိမင်သည် အခြားသူများ၏ ခံစားချက်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထိုမင်းသမီး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ကျန်မင်းသမီးများအားလုံးပင် ဟားတိုက်ရယ်မောနေကြသည်။
လင်းယန် လုံးဝစကားမပြောနိုင်တော့ပေ...
“ဒါ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်”
“ငါ့ကို အပြင်ထွက်ခွင့်ပေးကြတော့”