အာဏာရှင်ဆန်သော ဥက္ကဋ္ဌ၏ ပုံတူ

သရုပ်ဆောင်ခန်းရှိ အိပ်ရာပေါ်တွင်...

လင်းယန်က လုံးဝမထရပ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမ၏ ထိုင်နေသော အနေအထားကို ပိုမို သက်တောင့်သက်သာရှိစေရန် ပြောင်းလဲလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဂရုမစိုက်သော ပုံစံဖြင့် ကျန်းရိမင်နှင့် ဖုန်းအန်ဟွာတို့ ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါရိုက်တာကျန်း ဒါကို ရှင်တို့က... တရားမျှတမှုလို့ ခေါ်တာလား”

ထိုမိန်းကလေး၏ လေသံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူတို့သည် သားရဲတစ်ကောင်၏ စောင့်ကြည့်ခံနေရသော သားကောင်များကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်လာပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။

မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ကျန်းရိမင်က ချက်ချင်း အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး “မင်း... မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဘာကိုမှ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါရိုက်တာကျန်းနဲ့ ထုတ်လုပ်သူဖုန်းတို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင် ဒါကို သေချာ စဉ်းစားပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

သူမသည် သရုပ်ဆောင်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ပြီး အားနည်းသော မင်းသမီးတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သို့သော် ခဏအတွင်း သူမသည် အရှိန်အဝါကြီးမားသော အခြားသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်ပုံပင်။

ကျန်းရိမင်နှင့် ဖုန်းအန်ဟွာတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခုသာ ရှိနေကြသည်။

ဘာ... ဒီမိန်းကလေး ဘယ်လိုလုပ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အခြားသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။

မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အမူအရာကြောင့် သူတို့ ဘာလို့ ထိတ်လန့်နေရတာလဲ။

အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ထိုမိန်းကလေး၏ အမူအရာသည် ဥက္ကဌပေ၏ အမူအရာနှင့် ဆင်တူနေခြင်းပင်။

အစောပိုင်းက သူတို့သည် ဥက္ကဌပေ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ အခုခံစားနေရခြင်းပင်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့သည် သေးထွက်ကျလုနီးပါးပင်။

ဤတင်းမာပြီး အသက်ရှူမဝသော လေထုကြောင့် ကျန်းရိမင်၊ ဖုန်းအန်ဟွာနှင့် မင်းသမီးများသည် မသိစိတ်ဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ကြပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းအန်ဟွာသည် သူ၏ ခြောက်သွေ့ပြီး အနေရခက်သော ရယ်သံဖြင့် တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။

“ဟားဟား... ကောင်းတယ်။ ဒါ အလွန်ကောင်းမွန်တယ်။ မင်းဆီက ဒါကို မျှော်လင့်မထားဘူး။ နံပါတ် ၃၃ က အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို ပြသခဲ့တယ်။ မစ္စလင်းက အာဏာရှင်ဆန်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ပုံတူပဲ”

ကျန်းရိမင်သည် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုမှ လန့်နိုးသွားသည်။ ယခု သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်မှုများ ရှိနေသည်။

“မဆိုးဘူး။ ဒါ ငါ ရှာနေတာပဲ။ လုံးဝပြီးပြည့်စုံတယ်”

ဒါဆို သူမက အစကတည်းက သရုပ်ဆောင်နေခဲ့တာပဲ... သူသည် ဒါရိုက်တာဖြစ်​သော်လည်း သူဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ သရုပ်ဖော်မှုနဲ့ ပေါက်ကွဲအားက အံ့မခန်းပဲ…

ဝမ်ချောင်ဟွေသည် လင်းယန်၏ စကားများ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ကြားပြီး သူမကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမလိုက်သည်။

“လင်းယန် နင်က ကျေးဇူးကန်းပြီး လူမဆန်တဲ့ မိန်းမ။ ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ရွှေရွှေ သရုပ်မဆောင်တတ်ဘူးလို့ နင် ဆိုလိုနေတာလား။ နင်က တက္ကသိုလ်တောင် မတက်ခဲ့ဘူး။ ရွှေရွှေက မြို့တော်ပြဇာတ်နဲ့ ရုပ်ရှင်ရုံကျောင်းရဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသူလေ။ နင်က သူ့နဲ့ ယှဉ်ဖို့ တော်ရဲ့လား။ နင်က အရှက်မရှိတဲ့ မိန်းမ”

သူမက လင်းယန်ကို နှိမ်ချလိုက်သည်။ သူမသည် ဒါရိုက်တာကို မတရားဘူးဟု စွပ်စွဲရန် ရွှေရွှေ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် တမင်တကာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းပင်။

လင်းယန်သည် ဘာမှမကြားသကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် အရေးမပါသည့်အရာတစ်ခုကို လျစ်လျူရှုနေသကဲ့သို့ မိခင်နှင့်သမီးနှစ်ဦးကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းအန်ဟွာက ညင်ညင်သာသာ ချောင်းဟန့်ကာ ကျန်းရိမင်ကို သတိပေးလိုက်သည်။

“အိုကျန်း အရင် စိတ်အေးအေးထား။ ဟဲရွှေရွှေကို ဥက္ကဌပေက ရွေးချယ်ပြီးသားဆိုတာ မမေ့နဲ့...”

ကျန်းရိမင်၏ မျက်နှာမှာ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ပင်။ “ဒီလို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူကို ငါ လက်လွှတ်လိုက်ရမယ်လို့ မင်း ပြောချင်တာလား”

ကျန်းရိမင်က အရည်အချင်းကို မြတ်နိုးသည်ကို ဖုန်းအန်ဟွာ သိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက “လင်းယန်ကို ဒီမှာထားပြီး တခြား ဇာတ်ရုပ်တစ်ခု ပေးလို့ရတယ်” ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

ကျန်းရိမင်၏ မျက်နှာက အခြေအနေ အနည်းငယ် ပိုကောင်းလာသည်။

အမှန်စင်စစ် ကျန်းရိမင်၏ အမြင်တွင် ဤမိန်းကလေးသည် အာဏာရှင်ဆန်သော အမျိုးသမီးဥက္ကဋ္ဌနေရာအတွက် အသင့်တော်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဟဲရွှေရွှေတွင် အဆက်အသွယ်များ ရှိနေသည်...

ဖုန်းအန်ဟွာသည် ကျန်းရိမင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ညင်ညင်သာသာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက “မစ္စလင်း ကျွန်တော်တို့မှာ ဇာတ်ဝင်ခန်းများစွာပါတဲ့ နောက်ထပ် ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်တစ်ခု ရှိတယ်။ မင်း ဒီမှာ နေလို့ရတယ်” ဟု ကြေညာသည်။

“ဘာ။ ဒီလိုလူကို ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ပါဝင်ခွင့်ပေးနေတာလား”

ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့က လင်းယန်ကို လိုချင်သည်ဟု ကြားသောအခါ ဝမ်ချောင်ဟွေ၏ အသံက ကျယ်လောင်သွားသည်။

ဟဲရွှေရွှေပင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အစ်မရွှေယာက သူမအား လင်းယန်ကို အမြဲ ဂရုစိုက်ဖို့ မှာထားတယ်။ ဘယ်ရိုက်ကူးရေးကုမ္ပဏီက သူမကို သုံးချင်ရင် သူမကို အသိပေးရမယ်…

လင်းရွှေယာသည် လင်းယန်ကို ဖျော်ဖြေရေးလောကမှ ထွက်သွားစေချင်သည်ကို ဟဲရွှေရွှေ သိသည်။ သူမသည် သေးငယ်သော ဇာတ်ရုပ်တစ်ခုပင် မပေးဘဲ သူမကို အခွင့်အရေးပင် မပေးချင်ပေ။