ရာထူးမှ ချက်ခြင်းထုတ်ပယ်ခြင်း

“ဘာလို့လဲ။ ငါက သူ့နေရာမှာ သရုပ်ဆောင်ဖို့ လိုလို့လား”

ကျိုးဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မကြာမီတွင် လင်းယန်၏ အေးစက်ပြီး ခပ်ထန်ထန် မျက်လုံးများက ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ပြီးနောက် သူမက “မင်းက မင်းရဲ့ အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ပြီး လာဘ်စားခဲ့တယ်... မင်းကို Summit Entertainment ကနေ ချက်ချင်း ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား။ မင်း အခုပဲ ပြန်ပြီး မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယန်စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် အခန်းတစ်ခုလုံး ရယ်မောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

“မစ္စလင်း မင်းက မင်းရဲ့ ဇာတ်ရုပ်ထဲကို အရမ်းနစ်မြုပ်နေပုံရတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ မင်းက အာဏာရှင်ဆန်တဲ့ ဥက္ကဋ္ဌလို့ ထင်နေတာလား”

“သူမက ဇာတ်ရုပ်တစ်ခုထဲမှာ ဒီလောက် နစ်မြုပ်နေတာ တော်တော် ရယ်စရာကောင်းတယ်။ ကျွန်တော် ဒီလိုမျိုး ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ သူမ ရူးသွားတာလား”

မင်းသမီးအားလုံး ရယ်မောနေကြသည်။

ကျိုးဖုန်းသည် လင်းယန်ကို မိုက်မဲသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြည့်နေရင်း ပြုံးစိစိဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။

“မင်း ဖျားနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းဦးနှောက်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာလား။ ဆေးရုံမှာ သွားစစ်ဆေးကြည့်ချင်လား”

လင်းယန်က လုံးဝပြန်မဖြေပေ။ သူမသည် သူမ၏ ဖုန်းကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် စာရိုက်နေခဲ့သည်။

“မင်းနဲ့ စကားပြောနေတာ။ နားမကြားဘူးလား။ ငါ မင်းကို လိုက်ပို့ပေးရမလား”

ကျိုးဖုန်းသည် သူမ ဖုန်းသုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းယန်ကို ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းဖုန်းကို ဖြေလိုက်”

လင်းယန်က ခေါင်းမော့ကာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာ”

ကျိုးဖုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူ ပြန်ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် သူ့ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။

ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်းခေါ်သူ၏ အမှတ်အသားကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် “ဥက္ကဌကောင်း ပြောပါ။ ပြောပါ” ဟု ဖြေလိုက်သည်။

မည်သူမျှ စကားပြောနေသည်ကို မကြားနိုင်ပေ။ သို့သော် သူ၏ မျက်ဆံများက ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး “ဘာ... ကျွန်တော် ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံရပြီ... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ပစ္စည်းတွေ ထုပ်ပိုးပြီး အခုချက်ချင်း ကုမ္ပဏီက ထွက်သွားခိုင်းနေတာလား။ ဘာလို့လဲ။ ဥက္ကဌကောင်း ဥက္ကဌကောင်း” ဟု ထစ်ငေါ့စွာ ပြောသည်။

ဖုန်းချပြီးသောအခါ သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ ထိုအဖြစ်အပျက်ကြောင့် အလားတူပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကျိုးဖုန်း... တကယ်ပဲ ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရတာလား။

ဝမ်ချောင်ဟွေနှင့် ဟဲရွှေရွှေတို့၏ မာနကြီးသော မျက်နှာအမူအရာများမှာ တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ယခု သူတို့သည် အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းသော ပုံစံဖြစ်နေသည်။

“မင်း... မင်း... မင်း...”

ကျိုးဖုန်း၏ မျက်နှာနီရဲသွားပြီး လင်းယန်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ဒီမိန်းမက သူ့ကို ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံရမယ်လို့ အခုလေးတင် ပြောခဲ့တာ။ ခဏအကြာမှာ သူ တကယ် အလုပ်ပြုတ်သွားတယ်။

ဒါ ဘယ်လို အင်အားမျိုးလဲ။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ အခြေအနေကို ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်ပြီး ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ နားလည်ရမယ်။

ဒေါသတကြီးဖြင့် သူက တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ပိတ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ကျန်းရိမင်နှင့် ဖုန်းအန်ဟွာတို့သည် အံ့အားသင့်ပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

လင်းယန် ပြောခဲ့တာ အမှန်ဖြစ်လာတယ်…

ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းတာလဲ…

ခဏလေး... ဘာလို့ ကျိုးဖုန်း ရာထူးကနေ ရုတ်တရက် ထုတ်ပယ်ခံရတာလဲ။

ဖုန်းအန်ဟွာက တံတွေး မြိုချလိုက်သည်။

“အိုကျန်း၊ ငါတို့ အစကတည်းက မှားခဲ့တာ။ ဟဲရွှေရွှေနဲ့ ဥက္ကဌပေနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး”

ကျန်းရိမင်လည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူမသာ ဥက္ကဌပေကို မသိလျှင် ကျိုးဖုန်း အလုပ်ပြုတ်စရာအကြောင်း မရှိပေ။

သူတို့ အထင်လွဲခဲ့ကြခြင်းပင်။ ဥက္ကဌပေ အခု ဒေါသထွက်နေလောက်ပြီ။ ထို့ကြောင့် ကျိုးဖုန်းကို သူကိုယ်တိုင် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခဲ့ခြင်းပင်။