ယစ်မူးသော အလှတရား

"အစ်မ ရွှေလျန် အစ်မတကယ်ပြန်မစဉ်းစားချင်တော့ဘူးလား" ရှီချွေ့သည် တတိယအကြိမ် အတည်ပြုခဲ့သည်။

"အင်း ဒီဖျာပြီးရင် အားယောင်အတွက် ပိုထူတဲ့ အတွင်းအဝတ် နှစ်ခု ထပ်လုပ်ရသေးတယ်..." စုရွှေလျန် အနည်းငယ်ပြုံးပြီး ရှီချွေ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းကို ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ရာသီဥတုအေးလာသော်လည်း လင်းစစ်ယောင်သည် အလွှာနှစ်ထပ်သာ ၀တ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် ချည်ပြည့်အင်္ကျီနှင့် ဆောင်းတွင်းအင်္ကျီကို ချုပ်ပြီးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း မအေးဘူးဟု ဆိုကာ အိမ်တွင် ဝတ်ခဲသည်။ သို့သော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်မှာ အကျီအထူကြီးဝတ်လာတာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ မနက်စောစောတွင် မြစ်ရေများပင် အေးခဲနေသည့် လက္ခဏာများ ရှိသည်။ မကြာမီ သုံးရက်မြောက်နေ့ဖြစ်တော့မည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ၎င်းကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက်တွင် သူ့ကို ပိုထူသော ဆောင်းတွင်းအင်္ကျီတစ်ထည် ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။

(ဆောင်းရာသီ ပြီးနောက် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ (၃ ရက်မြောက်နေ့)၊ တစ်နှစ်တာ၏ အအေးဆုံးနေ့များဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ထားသော)

သူမက အောက်ကိုငုံ့ကြည့်ပြီး ဆက်ချုပ်နေလိုက်သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ လင်းစစ်ယောင်က ဝက်ဝံအရေခွံကို ဆေးကြောပြီးလျှင် သူ့တွင် အနံ့ဆိုးများ မရှိတော့ပါ။

လက်ကျန်ပူနွေးသောရက်အနည်းငယ်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရေဆေးပြီးနောက် နေရောင်အောက်တွင် အရေပြားကို အနံ့လုံးဝပျောက်သည်အထိ ထပ်ခါထပ်ခါ လိမ်းပေးကြသည်။ ကောင်းသောဘီးဖြင့် အမွေးများအားလုံးကို ဖယ်လိုက်ပြီး အခွံသည် ပျော့ပျောင်း၊ ချောမွေ့ပြီး တောက်ပနေပါသည်။

ဆေးကြောပြီးနောက် သူမသည် ဝက်ဝံပုံသဏ္ဍာန်အခွံကို စတုဂံပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘာဘူအိပ်ရာကို ကိုးကားပြီး အမွေးထူသည့်မွေ့ရာအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤမွေ့ယာ အပေါ်ပိုင်းသည် ကုတင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးထားရန် ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်သော်လည်း ဆောင်းရာသီတွင် နူးညံ့သောအမွေးထူသည့် အပေါ်ပိုင်းတွင် တင်နိုင်သည်မှာ ဖြူစင်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြစ်သည်။

ဟား…. ၎င်းကိုစဉ်းစားရင်း စုရွှေလျန်က သူမနှုတ်ခမ်းထောင့်များကို မပင့်တင်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့ပေ။

“အစ်မ ရွှေလျန် ……” စုရွှေလျန်၏ လက်ရှိအမူအရာကိုကြည့်ရင်း ရှီချွေ့သည် သူမ နေ့ခင်းဘက် အိပ်မက်မက်နေမှန်း သိလိုက်သည်။

သူမသည် “ဒါက ငွေခြောက်ချောင်းရနိုင်တာပဲ…” ဟု ကူကယ်ရာမဲ့ ဤပန်းထိုးအလုပ်ကို လက်ခံရန် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေပါသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ယွဲ့ယန်ပန်းထိုးအိမ်၏အမျိုးသမီးသူဌေးသည် သူမအလုပ်မအပ်နှံမီတွင် ရှီချွေ့အား အပေါ်ထပ်တွင် သီးသန့်စကားပြောရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ လက်ခံရရှိသော ယခင်ပန်းထိုးသည် အလွန်ကျေနပ်အားရ၍ အခြားတစ်ဦးကို အပ်ချုပ်ရန်ခေါ်သော ထိုအပိုင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သူကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ငွေခြောက်ချောင်းသည် အခြေခံလုပ်အားခတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ပါက ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် အပိုဆုကြေးများ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအပိုင်းကို ဖန်းလော့၏မြို့တော်သခင်က တောင်းဆိုထားကြောင်း အမျိုးသမီး သူဌေးက သူ့အား ပြောပြခဲ့သည်။ ကျင်းတုမြို့မှ အစိုးရအရာရှိတစ်ဦးအား နှစ်သစ်ကူးလက်ဆောင်အဖြစ် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အချို့သော တွက်ချက်မှုများဖြင့် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ပါက ၎င်းတို့သည် ငွေရှစ်ချောင်း ဝင်ငွေရနိုင်သည်ဟု ရှီချွေ့က ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

ငွေရှစ်ချောင်း။ မွေးစကတည်းက ခန်းဝင်ပစ္စည်းအတွက် စုဆောင်းထားခဲ့သော သူမ၏မိခင်နှင့် ဖခင်သည် စုစုပေါင်း ငွေကျပ် နှစ်ဆယ်သာ ရှိတော့သည်။

ထို့ကြောင့် စုရွှေလျန်သည် ဤအလုပ်ကို လက်ခံမည်ဆိုပါက နှစ်လခန့်အတွင်း ခြွေတာသုံးစွဲမှုဆယ်စုနှစ်တစ်ခုဖြင့် သာမန်လယ်သမားတစ်ဦး၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဆယ်စုနှစ်ကို သူမရရှိမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမတွင် ထိုသို့သော အရည်အချင်းများ ရှိပါက အဆိုပါငွေရှစ်ချောင်းဖြင့် သူမ တောင့်တခဲ့သော ခန်းဝင်ပစ္စည်းအတွက် ဇိမ်ခံအသုံးအဆောင်များနှင့် အဝတ်အစားများကို ဝယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်းသည် သူမ၏ အိပ်မက်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ယခင်အပိုင်းက သူမကို စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးသော ပမာဏတစ်ခုကို ရရှိအောင် ခွင့်ပြုထားပြီးသားက သူမအတွက် ကံကောင်းခြင်းဖြစ်သည်။ စုရွှေလျန် ၏ အကူအညီဖြင့်သာဖြစ်သည်။ ဤသို့မှမဟုတ်လျှင် သူ့အရည်အချင်းနှင့် အချိန်မီလုပ်ခဲ့လျှင်ပင် ဤမျှပမာဏကို ရရှိမှာမဟုတ်ပါ။

ထို့ကြောင့် ရှီချွေ့သည် စုရွှေလျန်၏ ပန်းထိုးခြင်းစွမ်းရည်အပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိသည်။

ပြဿနာမှာ ရွှေလျန်မှာ ယခုထိ ဤအလုပ်ကို လက်မခံသေးပေ။ ရှီချွေ့ စိတ်ရှုပ်သွားပြီး စုရွှေလျန်က ဘာလို့ မလုပ်ချင်ရတာလဲ။

သူမနှင့် လင်းစစ်ယောင်သည် သုံးနှစ်ကြာ အေးအေးလူလူနေထိုင်ရန် လုံလောက်သော ငွေရှစ်ချောင်းဖြစ်သည်။

"ရှီချွေ့ ငါက လင်းစစ်ယောင်ကို ချည်ထိုးတဲ့ အလုပ်ကို လက်မခံဘူးလို့ ကတိပေးထားတယ်…” စုရွှေလျန်က ပြုံးပြီး ရှင်းပြသည်။

ဤအပိုင်းကို ဤနှစ်မကုန်ခင် အပြီးသတ်ရန် လိုတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါသည်။ ယခုအချိန်သည် စန္ဒြလ ၅ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။ အပိုင်းအစကို ချုပ်ပြီးနောက် ပန်းထိုးခင်းကိုလည်း ဆေးကြောရန်၊ ကစီဓာတ်ဖြင့် အခြောက်ခံကာ အထည်များကို ပျော့ပျောင်းစေရမည်။ တကယ်တော့ ပန်းထိုးသူသည် ပြီးရန် တစ်လသာ လိုပါတော့သည်။

သို့သော် ရှီချွေ့၏ဖော်ပြချက်အရ အကျယ်သည် ၅ မီတာနှင့် အရှည်မှာ ၂ မီတာဖြစ်ရမည်။ ထိုအရွယ်အစားဖြင့် ၎င်းကို ခေါက်နိုင်သော မျက်နှာပြင်တစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်မည်ဟု ယူဆရသည်။ သူမ၏ ချည်ထိုးမှု အရှိန်ကြောင့် အစားအသောက် ၃ နပ်စားတာအပြင် အထည်ချုပ်ရန် တစ်ခုတည်းကိုသာ အာရုံစိုက်ထားမည်ဆိုလျှင် ပြီးရန် တစ်လခန့် အချိန်ယူရပါမည်။

ထို့ကြောင့် သူမသာ ၎င်းကိုလက်ခံမည်ဆိုပါက သူမသည် ၎င်းကို တစ်လပြည့်အောင် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး လင်းစစ်ယောင်၏ ထင်မြင်ချက်ကို လုံးဝဂရုစိုက်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ငွေခြောက်ချောင်းသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပမာဏဖြစ်သော်လည်း အားယောင်ကို သူမ ကတိပေးခဲ့သောကြောင့် စုရွှေလျန်သည် အလွန်စိတ်ဖိစီးစေမည့် မည်သည့်အလုပ်ကိုမျှ လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ ပြောစရာမလိုအောင် လင်းစစ်ယောင်သည် သူ၏ အလယ်အလတ်အဝတ်အစား နှစ်စုံအပြင် ချည်ဘွတ်ဖိနပ်နှင့် မိုးလုံလေလုံ ဖိနပ်အသစ်များကို ၀တ်ဆင်ရမှာ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများက သူမကို ဆယ်ရက်ခန့် အလုပ်ရှုပ်နေစေလိမ့်မည်။ အခြားပန်းထိုးရန်အတွက် အချိန်မရှိနိုင်ပါ။

“ဒါပေမယ့်… ငွေရှစ်ချောင်းတောင်လေ…” စုရွှေလျန်သည် တောင်းဆိုချက်ကို ဆက်လက်ငြင်းဆိုနေသဖြင့် သူမပုခုံးများကို ဖက်ထားကာ ဖက်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ အမှန်မှာ ၎င်းသည် သူမနှင့်ဘာမှမဆိုင်ပေ။ စုရွှေလျန်က ၎င်းကို လက်ခံခဲ့လျှင်တောင် ဆုရလိမ့်မည်ဟု သူမ မပြောခဲ့ပါ။ ငွေရှစ်ချောင်းသာရနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို သူမ မဆုံးရှုံးချင်ခဲ့ရုံသာဖြစ်သည်။ ထိုငွေများက သူ့အိတ်ကပ်ထဲကို မဝင်ခဲ့ရင်တောင် စွန့်လွှတ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဟက်" စုရွှေလျန်မှာ သူမ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ သူမ ပြုံးမပြနိုင်ဘဲ "အို့ တောင်းပန်ပါတယ် ရှီချွေ့... မင်းရဲ့ လက်ရှိအမူအရာက တော်တော်ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ငါထင်တာပဲ" ရှီချွေ့သည် စိတ်မကောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်လာသောအခါ စုရွှေလျန်က အမြန်တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ချစ်စရာကောင်းတယ်လား ငိုနေတာနဲ့ ပိုတူတယ်…” ရှီချွေ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ထူးထူးခြားခြား အမျိုးသမီး ချယ်လှယ်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော စုရွှေလျန်မှလွဲ၍ အခြားသူ၏လက်ထဲသို့ ယခု ငွေရှစ်ချောင်းမှာ ရောက်သွားတော့မည်ဟု တွေးကာ သူမ ဝမ်းနည်းနေမိသည်။

"ရှီချွေ့၊ မင်းရဲ့ ချည်ထိုးမှုက တကယ်တော့ မဆိုးပါဘူး။ မင်းရဲ့ တောင့်တင်းမှုကို ဖယ်ရှားဖို့ဆိုရင် ဒီပြိုင်ပွဲကို မင်းလည်း လက်ခံနိုင်တာပဲ။" စုရွှေလျန်က သူ့ကို ဖြေသိမ့်ရန် ပြောရုံဖြင့် မပြီးခဲ့ပါ။ သူမ၏ မကြာသေးမီက ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကြောင့် စုရွှေလျန် သည် သူမ၏ စွမ်းရည်များကို ဖန်းလော့မြို့တွင်ပင် ထူးချွန်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ၏ ရှေးရိုးဆန်ပြီး တောင့်တင်းသည့်ပုံစံကို ဖယ်ပစ်ရန်ဆိုလျှင် တခြား ချို့ယွင်းချက်များကို ရွေးထုတ်စရာ မရှိပါ။

သို့ပေမယ့် နောက်တဖန် တဟွေ့တိုင်းပြည်၏ပုံစံသည် စုပန်းထိုးခြင်းနှင့်ဆင်တူသည်။ သေချာပါသည်၊ စုပန်းထိုးလက်ရာတွင် ထူးခြားသော ချုပ်ရိုးများဖြစ်သည့် ဖရိုဖရဲ ချုပ်ရိုး သို့မဟုတ် ရွှေကြိုးချည်ထိုးခြင်း ကဲ့သို့သော ချုပ်ရိုးအချို့ ရှိခဲ့သည်။ တဟွေ့တိုင်းပြည်တွင်လည်း ရေပေါ်တိမ်တိုက်ချုပ်ရိုး သို့မဟုတ် လှည့်ပတ်စီးဆင်းမှုပန်းထိုးခြင်းကဲ့သို့သော ကိုယ်ပိုင်အထူးပြုချက်ရှိပါသည်။ ပုံစံချင်းဆင်တူသော်လည်း ပုံစံများ အနည်းငယ်ကွဲပြားပါသည်။ စုရွှေလျန်သည် ချုပ်ရိုးပုံစံအသစ်များကို လေ့လာရန် တစ်လခန့် အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ၎င်းသည် ရှီချွေ့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းအတွက် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

" အစ်မရွှေလျန်၊ အစ်မ ကျွန်မကိုနှစ်သိမ့်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား။" ရှီချွေ့က ရှက်ရွံ့စွာဖြင့်ပြောသည်။ ထို့နောက် သူမက နှုတ်ခမ်းစူကာ “အဲဒီအမျိုးသမီး သူဌေးက ကျွန်မကို လက်ခံချင်လားလို့ မမေးဖူးဘူး၊ သူက အစ်မကို မေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်နေတာ” ထို့ကြောင့် သူမ၏ အရည်အချင်းများသည် စုရွှေလျန်ထက် နိမ့်ကျနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပါသည်။

"ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုပိုရှိစမ်းပါ ရှီချွေ့" စုရွှေလျန် ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီ ရှီချွေ့သည် ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာများနှင့် အမူအရာများစွာကို ပြုလုပ်ထားသည်ကို ကြည့်ရင်း စုရွှေလျန်သည် သူမအား ကလေးလေးအဖြစ်သာ မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် သူမသည် သူမ၏ အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဆင်ခြင်မိသည်။

ဆယ်စုနှစ် တစ်ဝက်ခန့်မှာ သူမ၏ လက်ရှိ အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို သူမ၏ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ဆယ်က သူ့ကိုယ်သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့သည်။

"ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး” ရှီချွေ့သည် တရုတ်ဆီးသီးပင်အောက်ရှိ ခုံတန်းလျားတွင် ထိုင်နေစဉ် စုရွှေလျန်ထံမှလည်း သင်ယူခဲ့သည်။ ခုံတန်းလျားပေါ် ပက်လက်လှဲအိပ်လိုက်ပြီး ဆောင်းတွင်းနေရောင်ကိုကြည့်ရင်း ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

လေမတိုက်ဘဲ အေးချမ်းသာယာသော နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ညောင်ပင်ပေါ်၌ ကပ်နေသော အရွက်အနည်းငယ်ကို ဖြတ်သွားသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမှုန်အမွှားရှိသော နေရောင်ခြည်သည် နွေးထွေးပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

စုရွှေလျန်သည် ကြိုးကို ထုံးပြီး ဆန့်လိုက်သည်။ သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ဝက်ဝံမွေ့ရာမှာ ပြီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ မွေ့ယာအပေါ်ထပ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခါကာ ကြိုးများကို ဖြည်ချလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်လှလိုက်လဲ" ရှီချွေ့က လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူမသည် လက်ရှိ မီးဖိုချောင်တွင် နေ့လည်စာ ချက်နေသည့် လင်းစစ်ယောင်ကို အလွန်ပင် မနာလို ဖြစ်နေသည်။

"အစ်မရွှေလျန်၊ အစ်ကိုအားယောင်က အစ်မကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတာပဲ..." သူမက မနာလိုစိတ်များ ရောထွေးနေသကဲ့သို့ မွေ့ယာပွတ်သပ်ရင်း "ဒီလိုခင်ပွန်းမျိုးကို လက်ထပ်နိုင်ရင် သူ့ကို သိပ်ဒုက္ခပေးမှာမဟုတ်ဘူး" လင်းစစ်ယောင်၏ မကျေနပ်ချက်များကို ကူညီနေသကဲ့သို့ လက်သီးဆုပ်များကို ဆုပ်ထားသည်။

"ရှီချွေ့" စုရွှေလျန် ရယ်ရမလား ငိုရမလားမသိတော့ပေ။

"ရှီချွေ့၊ ဇနီးနဲ့ ခင်ပွန်းကြားက ကိစ္စတွေက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး...။" စုရွှေလျန်က လေးနက်စွာ ရှင်းပြခဲ့သည်၊ “မျက်စိကန်းလျက် ပေးကမ်းခြင်းက အပြန်အလှန် အကျိုးပြုခြင်းကို မဖြစ်ပေါ်စေဘူး။ မင်းရဲ့အနာဂတ်ခင်ပွန်းက မင်းကို အမှန်တကယ်ချစ်တယ်ဆိုရင် သူ မင်းကို သနားပြီး ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်းကို သနားပြီး ကာကွယ်ပေးရင် မင်းကို နေ့စဉ် အိမ်မှုကိစ္စတွေနဲ့ ကျွန်ခံခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူလုပ်ရင် မင်းရဲ့ စေတနာနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး နားလည်လား" စုရွှေလျန်က လေးနက်စွာပြောသည်။

သူမသည် စူကျိုးသမ္မတနိုင်ငံရှိ သူ့အမေကို ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။ စုအိမ်၏ ချွေးမအဖြစ် သူမသည် အဆုံးမရှိသော အလုပ်များ လုပ်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ခင်ပွန်း (စုရွှေလျန် ၏ဖခင်) ဂုဏ်ယူခွင့်ပြုရန်နှင့် ဒုတိယဇနီးသည်ကဲ့သို့တူညီသောကြင်နာမှုပမာဏကိုရရှိရန် အလို့ငှာသူမ၏မိခင်သည်များစွာသော အနစ်နာခံခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် ရလဒ်အနေဖြင့် စုရွှေလျန်သည် သူ့အမေ နှလုံးသားမှ စစ်မှန်သော အပြုံးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ သူမသည် သားသမီးအရင်းများသာရှိသော အခန်းတစ်ခုတွင်ပင်လျှင် သူမသည် ဘယ်တော့မှ ပြုံးနေမည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဖခင်သည် သူမအား ဂရုမစိုက်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို မမြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“အစ်မ ရွှေလျန်…” ရှီချွေ့သည် ရွှေလျန်၏ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ် လေသံနှင့် အမူအရာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသဖြင့် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ လင်နဲ့မယားကြားထဲမှာ တခြားကိစ္စတွေလည်း ပါတယ်၊ ငါမင်းကို ပြောပြချင်တာက မင်းလက်​ထပ်​ပြီးရင်​ မင်းနှလုံးသားနဲ့စစ်​​ဆေး​ရင်​ မင်းရှာ​တွေ့လိမ့်မယ်..." စုရွှေလျန် ပြုံးပြီး ရှီချွေ့ ခေါင်းကို ပွတ်လိုက်သည်။

“အစ်မ ရွှေလျန် ကျွန်မက ကလေးမဟုတ်ဘူး…” ရှီချွေ့၏ပါးနှစ်ဖက်စလုံးသည် နီမြန်းလာပြီး စုရွှေလျန်သည် သူမကိုကလေးအဖြစ်ဆက်ဆံခြင်းကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏မိခင်ထံမှ စုရွှေလျန်သည် လက်ရှိတွင် အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူမသည် သူမထက်တစ်နှစ်သာငယ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ သူမက အိမ်ထောင်ပြုပြီး အရွယ်ရောက်စေခဲ့တာလား အိမ်ထောင်မပြုတဲ့သူက ကလေးဖြစ်မှာလား။ 

ယခင်က သူမအမေ၏ လွဲမှားသည့်အမူအရာများကြောင့် သူမကို 'အစ်မ ရွှေလျန် ' ဟုခေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမအသက်ကို သိလိုက်သောအခါ ရှီချွေ့သည် သေလောက်အောင် ရှက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လအတော်ကြာအောင် သူမကို ဤကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်၍ ပြောင်းလဲရန် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူမနောက်မှလိုက်၍ ပန်းထိုးခြင်းအကြောင်းကို ပိုလေ့လာနိုင်မှာဖြစ်ပြီး သူ့အမေက အစ်မရွှေလျန်ကို ရွှေလျန်ရှစ်ဖူဟု ခေါ်စေရန် အတင်းအကြပ်မလုပ်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် 'အစ်မ' သည် 'အစ်မ' အဖြစ် ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ ရှီချွေ့က သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"အိုး တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါမေ့သွားတယ်…” စုရွှေလျန်က ရယ်ပြီး ရှင်းပြသည်။ ရှီချွေ့၏ အသက်ကို မေ့သွားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်၏ အသက်ကို မေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

***