မမျှော်လင့်ထားသောဧည့်သည်

စုရွှေလျန်သည် ပန်းထိုးခြင်းတွင် နှစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ပင် ချစ်သော အဒေါ်လောင်နှင့် အဒေါ်ထျန်း၏ အတင်းအဖျင်းစကားများသည် သူတို့အိမ်တွင် သတင်းအချို့နှင့်အတူ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သတင်းကြီးမဟုတ်သေးသော်လည်း၊ သတင်းအသစ်မဟုတ်သော်လည်း အတင်းအဖျင်းစကားများဖြစ်သည်- မြို့တွင်းအချမ်းသာဆုံးသူနှင့်လက်ထပ်ခဲ့သည့် ဟွာအိမ်၏သမီးသည် ၎င်းတို့၏မိခင်ယောက္ခမဖြစ်သူထံ အလည်အပတ်ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဆရာ ကျွန်တော်အမှန်တိုင်းပြောနေတာ။ လာလည်တဲ့ ဟွာအိမ်ရဲ့ သမီးချောက ဆရာအကြောင်း ကျွန်တော့်ကိုမေးတယ်။" ထျန်းတပေါင်သည် မြစ်ကမ်းနားရှိ တောရိုင်းမှိုများကို ခူးနေစဉ် ခုန်ချကာ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် လိမ်ညာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း လင်းစစ်ယောင်အား အဆက်မပြတ် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

"ငါ့ကို ဘာမေးစရာရှိလို့လဲ" လင်းစစ်ယောင်က မကျေနပ်သောလေသံဖြင့် ပြောသည်။

တပေါင်သည် အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်းကို အလေးအနက်မထားခဲ့ပါက သူသည် ဖုန်းယောင် တရားရုံးမှ ပေးပို့သော သူလျှိုတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သံသယရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍များ ဟား… ဖုန်းချင်းယာက စနစ်မပြောင်းဘူးဆိုလျှင် လူ ၅၀၀ လောက်တွင် သူ့အသိအမြင်အရ ဖုန်းယောင် တရားရုံး၌ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်မျှ မရှိပါ။

"အဲဒါတော့ မသိဘူးလေ။ အယ် ဆရာ သူက ဆရာ့ကို သဘောကျပြီး ပြောင်းပြန်တံခါး အဖြစ်နဲ့ လက်ထပ်ယူချင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဟားး... ဆရာ ကျွန်တော် မပြောရဲတော့ပါဘူး..."

(ပြောင်းပြန်တံခါး – သတို့သမီးမိသားစုနှင့် လက်ထပ်ပြီးအတူနေရန်။)

ညံ့ဖျင်းသော တပေါင်သည် သူ၏ချောမောပြီး မာကြောသော ဆရာထံ အတင်းအဖျင်းပြောသောမိန်းမများထံမှ သူကြားခဲ့ရသောအရာများကို ထပ်ပြောရန် သတ္တိရှိလာသောအခါတွင် သူသည် ဆရာ၏ရွှမ်ဖုန်းလက်ဖဝါးကို ထိမှန်ပြီး သူအမုန်းဆုံးသော မုန်လာဥနီအစုအဝေးပေါ်သို့ တွန်းချခံလိုက်ရသည်။

အစုအပုံများပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ်ရပ်နေသော ထျန်းတပေါင်သည် မှိုလှန်နေသော ရှစ်ဖူကို လျှို့ဝှက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါက ဟာသတစ်ခုပါပဲ၊ ဆရာ့မှာ ရှစ်နျန် ရှိနေပြီဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်... ဒါပေမယ့် အဲဒီအမျိုးသမီးက လှတယ်၊ ရှစ်နျန် လောက်တော့မဟုတ်ဘူးပေါ့….”

"အာရုံစူးစိုက်စမ်း တစ်နေ့ခင်းလုံး မတ်တပ်မရပ်ချင်လျှင်" လင်းစစ်ယောင်က သူ့ရေရွတ်သံကို ကြားပြီး အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"နားလည်ပါပြီ ဆရာ.." တပေါင်က ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ရှို့ဖုန်းသို့သွားခြင်းသည် သိုင်းလေ့ကျင့်ရေးတိုင်များတွင်လေ့ကျင့်ခြင်းထက်ပိုမိုပျော်စရာကောင်းသည်။ ထျန်းတပေါင်သည် ချက်ချင်းပင် သူ့စိတ်နှင့် ချီကို အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ 

…..

 ဒေါက် ဒေါက်

လေပြင်းတိုက်သည့် နေ့လည်ခင်းတွင် ဧည့်သည်များလာရန် ရှားပါးသောကြောင့် စုရွှေလျန်သည် သူမ၏ တံခါးနားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သေချာမသိခင် အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းစစ်ယောင်သည် ထျန်းတပေါင်နှင့်အတူ ဓားသွားလေ့ကျင့်နေသည်။ အဒေါ်လောင်နှင့် အဒေါ်ထျန်းတို့က အတင်းအဖျင်းပြောရတာကို နှစ်သက်ကြသော်လည်း သူမသည် ကြီးမားသော အလုပ်တစ်ခုကို လက်ခံပြီး လိုအပ်သည့်အချိန်မှသာ ရောက်လာတာကို သူတို့သိပါသည်။ သူတို့သာဖြစ်လျှင် ခေါက်သံမှာ ပိုကျယ်လာပြီး သူမနာမည်ကိုအော်ခေါ်လိမ့်မည်… ဒါဆို ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။

"မိန်းကလေး" စုရွှေလျန်က တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး နှုတ်ဆက်လိုက်ငည်။ သူ့ရှေ့တွင် လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်နေရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိသည်။ စုရွှေလျန်သည် ဤမိန်းကလေးကို မှတ်မိသည်၊ သူမသည် လုဝမ်အာနှင့် သုံးကြိမ်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။ နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အံ့သြသွားခဲ့ကြသည်။

"အယ် လင်းစစ်ယောင်လည်းမဟုတ်ဘူး ဒီအိမ်က လင်းသခင်လေးရဲ့အိမ်မဟုတ်ဘူးလား" လုဝမ်အာသည် သူမ၏ အလိုရှိသော ယောက်ျားအနားတွင် ရှိနေသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါတွင် သူမ၏ နှလုံးသားများ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမ ဆက်မေးနေသေးသည်။

ထိုလူယုတ်မာနှစ်ယောက်မှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမပြောဘဲ သူမပိုက်ဆံကို ယူခဲ့သည်။ သူမလည်း သူ့လိပ်စာကို ရှာရန် စိတ်အားထက်သန်လွန်းပြီး ဤအမျိုးသမီး၏ အထောက်အထားကို မမေးဘဲ အမြန်ပြေးလာခဲ့တယ်။ သူမသည် လင်းစစ်ယောင်၏ဇနီး သို့မဟုတ် အခြားတစ်ယောက်ယောက်လား။

"ဒီကအမျိုးသမီးက အားယောင်ကိုရှာနေတာလား" စုရွှေလျန်ကမေးလိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားသည် အဓိပ္ပါယ်ဖော်လို့မရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်ခံစားချက်တစ်ခုဖြင့် ရုတ်တရက် ခုန်ပေါက်သွားခဲ့သည်။ လုဝမ်အာက အားယောင်ကို တကယ်ပဲသဘောကျခဲ့ပြီး သူတို့အိမ်ဆီတောင်လိုက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူအိမ်ထောက်ကျသွားပြီဆိုတာ သူမမသိခဲ့ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် သူမ ဂရုမစိုက်တာများလား။

စုရွှေလျန်က သူမအမေကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။ သူ့အဖေက သူ့အမေကို ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မ၀င်စားခဲ့ပေ…။ သူမကိုယ်တိုင်က သူ့အမေလိုမျိုး ခက်ထန်သည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ရှိတော့မှာလား။ လင်းစစ်ယောင်က သူ့အဖေနဲ့တူမှာလား။ အဓိက ဇနီးထက် အိပ်ရာထဲမှာ စောင့်နေနိုင်သည့် အမျိုးသမီးကို ရွေးမလား။

သူမအမေတွင် ကြီးမားသည့်မိသားစု ကျောထောက်နောက်ခံရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အဖေက လိုချင်ရင်တောင် ကွာရှင်းလို့မရပါ။ သို့သော် သူမသည် ဤကမ္ဘာတွင် ခိုကိုးရာမဲ့ မိန်းကလေးဖြစ်ခဲ့သည်။ ကြီးမားပြီး ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးကို သူမ မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။ အိုက် သူမ ဘယ်လိုတွေ တွေးနေတာလဲ၊ အားယောင် က ဘယ်တော့မှ ဒီလိုလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ စုရွှေလျန် သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူမစိတ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော နားမလည်နိုင်သော ထင်ကြေးများကို ရှင်းပစ်လိုက်သည်။

သူမအမေ၏ အတွေ့အကြုံက သူမအပေါ် လွှမ်းမိုးမှု ကြီးကြီးမားမား ထားခဲ့ပုံရသည်။ အားယောင်က သူ့ကို မရိုးသားသည့်ဖခင်နှင့် ခိုင်းနှိုင်းထားတာကို သိလိုက်ရရင် ၎င်းကို 'အပြစ်ပေး' ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအနေနှင့် သုံးမှာ သေချာပါသည်။

လင်းစစ်ယောင်၏ပြစ်ဒဏ်ကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် စုရွှေလျန်၏ နားများနီရဲလာခဲ့သည်။

သူမ အတွေးများမှ ပြန်ထလာပြီး အဝတ်အစားများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်လုပ်ကာ လုဝမ်အာကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ပြုံးလျက် စုရွှေလျန်က "မိန်းကလေးလု၊ လေက ပြင်းတယ်၊ ရှင် စိတ်မရှိရင် အိမ်ထဲဝင်ပြီး စကားပြောလို့ရပါတယ်"

"အဟွက် အဟွက်..နင်.... ငါ့ကို သိတာလား?" လုဝမ်အာသည် ကြောင်တက်တက်ဖြင့် လည်ချောင်းကို ရှင်းထုတ်ပြီး မှင်တက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ၊ ကျွန်မတို့အရင်က အကြိမ်အနည်းငယ်တွေ့ဖူးတယ်မဟုတ်လား" စုရွှေလျန်က သူမကိုကြည့်ရင်း ရယ်မောနေတာကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမှတ်မိခဲ့သည်။ လုဝမ်အာသည် လင်းစစ်ယောင်ကို ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်ဖူးသည့် အချိန်တွင် သူမ၏ နာမည်အပြည့်အစုံကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါသည်။

တဟွေ့တိုင်းပြည်၏ ဓလေ့က ထူးဆန်းပါသည်။ တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ တွင်လည်း ရှေးရိုးစွဲ ထုံးတမ်းစဉ်လာများ အတိုင်းပင် ရဲရင့်သော လုပ်ရပ်အချို့ကိုလည်း လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အမျိုးသမီးများသည် ကဗျာအသင်းသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရှိသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမနှစ်သက်သော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရပါက သူမသည် ၎င်းတို့အား တရားစွဲရန် အစပြုနိုင်သည်။ သေချာပါသည်၊ လိုအပ်ချက်များလည်း ရှိခဲ့ပါသည်။ ထိုအမျိုးသမီးများသည် ချမ်းသာပြီး သြဇာရှိသောမိသားစုများမှ မိန်းကလေးများဖြစ်ကြသည်။

သာမာန်မိသားစုမှ သမီးများအနေဖြင့် မိသားစုကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ခန်းဝင်စာများ လုံလောက်စွာ ဖြုန်းတီးမှုဖြင့် အလုပ်များနေပါသည်။ ကဗျာအသင်းများသို့ ပန်းချီဆွဲရန် သို့မဟုတ် လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် အချိန်မရှိပေ။ မိသားစုနောက်ခံကို မသိဘဲ တစ်ကြိမ်သာတွေ့ဖူးသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တစ်ဖက်သတ်လိုက်ရန် ယုံကြည်မှု သို့မဟုတ် အချိန်မရှိပေ။

"အိုး..ကျွန်မက လုအိမ်က လုဝမ်အာ ပါ။ မင်းက... " စုရွှေလျန်က သူနှင့်အသက်အရွယ်တူသော်လည်း သူမမှာ အိမ်ထောင်ပြုပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် လုဝမ်အာသည် ဘယ်လိုဆက်လုပ်ရမှန်းမသိချေ။

"ကျွန်မက အားယောင်ရဲ့ ဇနီး စုရွှေလျန် ပါ။"

စုရွှေလျန်သည် သူမ၏ စီရင်ချက်ကို အပြီးသတ်ရန် အစပြုခဲ့သည်။ လုဝမ်အာ၏ စေ့ဆော်မှုကို ချေမှုန်းရန်အတွက် သူမသည် အပိုအချက်အလက်များကို တမင်ထည့်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။

"ဝင်လာပြီး နွေးနွေးထွေးထွေးနေပါ။ စုရွှေလျန်သည် သူမ၏ တစ်လွှာချင်း ခရမ်းရောင် ၀တ်စုံဖြင့် တုန်လှုပ်နေသော လုဝမ်အာကို ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်လည်း အေးစက်နေသောလေထဲတွင် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသဖြင့် စုရွှေလျန်က သူမကို စကားပြောရန်သာ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည်။ အလုပ်ကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ သူမသည် ခဏလောက် နှောင့်နှေးနေပုံရသည်။

လုဝမ်အာ ပင်မခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ သူမ မအံ့သြဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့်သပ်ရပ်သည်ဟုထင်ရသော်လည်း အတွင်းခန်းမှာ... အိုး... အလွန်ခမ်းနားပါသည်။

အိမ်သည် သေးငယ်သော်လည်း အရည်အသွေးမြင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသည်။ လုဝမ်အာ ထင်မြင်ချက်အရ ဤအိမ်ရှိ သစ်သားပရိဘောဂများသည် သူမ၏အိမ်ရှိ မဟော်ဂနီပရိဘောဂများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

အိပ်ယာနှင့် ကုလားထိုင်များပေါ်တွင် ချည်ထိုးထားသောအပိုင်းများသည် အရည်အသွေးကောင်းမွန်ပါသည်။ တောက်ပသောရောင်စုံချည်ထိုးများအပြင် အိပ်ခန်းတံခါးထိပ်ရှိ 'ပျော်ရွှင်မှု'* ဟူသော စာလုံးကြီးသည် တောက်ပနေပါသည်။ လုဝမ်အာ အသက်ရှူမဝအောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အလှတရားနှင့် လုအိမ်၏ဂုဏ်ဒြပ်များနှင့်အတူ လင်းစစ်ယောင်ကို အိမ်ခေါ်လာမည်ဟု သူမ ဘယ်လိုသေချာခဲ့တာလဲ။

"တောင်းပန်ပါတယ် မိန်းကလေးလု၊ ရှင့်ကို  ဧည့်ခံဖို့ အိမ်လုပ် တောပန်းလက်ဖက်ရည် နည်းနည်းပဲ ရှိတယ်။" စုရွှေလျန် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ အိမ်လုပ်ဖြစ်သော်လည်း မွှေးပျံ့သည့်ရနံ့ကြောင့် လက်ဖက်ရည်မှာ မြို့၏လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွေမှာ တည်ခင်းသည့်လက်ဖက်ရည်ဖြင့်နှိုင်းယှဥ်နိုင်ပါသည်။

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်တယ်" လုဝမ်အာသည် ကျိုချက်အနည်းငယ်ကို ယူလိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်မှာ တကယ်ကောင်းမွန်ပါသည်။ ရွာလေးတစ်ရွာမှ ဤမျှသာယာပြီး သန့်ရှင်းသောလက်ဖက်ရည်ကို ရနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

ထို့နောက် သူမသည် စုရွှေလျန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် နွေးထွေးလှသည်။ သူမ၏ အမူအရာတိုင်းသည် မွန်မြတ်ပြေပြစ်သည်။

"မိန်းကလေးစုက ဘယ်အိမ်ကလာလဲ မေးကြည့်လို့ရမလား" လုဝမ်အာသည် ရုတ်တရက် ရယ်စရာကောင်းသော လှည့်ဖြားမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ စုရွှေလျန်သည် မြင့်မြတ်သောမိသားစုမှ ငယ်ရွယ်သောမိန်းကလေးမဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့ပေမယ့် ချက်ချင်းပင် ပါးလွှာသည့် နှုတ်ခမ်းများနှင့် လုဝမ်အာက မဖြစ်နိုင်သော ဖြစ်နိုင်ချေကို ပယ်ချလိုက်သည်။

စုရွှေလျန်သည် သူမ၏မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ လုဝမ်အာက သူမ၏နောက်ခံကို တောင်းဆိုတာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူမကို 'မိန်းကလေး' ဟု ခေါ်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုခေါင်းစဉ်ကို လက်မထပ်ရသေးသော အမျိုးသမီးများအတွက် အသုံးပြုသည်... သူမ သည် အားယောင်၏ဇနီးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုခြင်းမရှိသလော။ ဒါမှမဟုတ် လုဝမ်အာက လင်းစစ်ယောင်၏ မျက်နှာသာကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သေချာသလား။

အိုက် စုရွှေလျန်က သူ့ကိုယ်သူ ပြစ်တင်ဝေဖန်လိုက်ပြီး လင်းစစ်ယောင်ကို သူမ ဘယ်လို ထပ်ပြီး သံသယရှိနိုင်မှာလဲ။

စုရွှေလျန်က သူ့မေးခွန်းကို ဘယ်လိုဖြေရမလဲ စဉ်းစားနေချိန်တွင် ရှောင်ချွမ်၏ဟောင်သံမှာ အပြင်မှ အသံထွက်လာခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လင်းစစ်ယောင်နှင့် တပေါင်တို့လည်း ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

စုရွှေလျန်က လုဝမ်အာကို ပြုံးပြီး "ကျွန်မခင်ပွန်း ပြန်လာပြီလို့ ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ လုဝမ်အာကို လင်းစစ်ယောင်သည် သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သည်ကို တစ်ဖန် သိမ်မွေ့စွာ သတိပေးခဲ့သည်။

လုဝမ်အာသည် အရိပ်အမြွက်ကို မယူခဲ့ပေ။ 'သူပြန်လာပြီ' တစ်ခုတည်းသောကြောင့် သူမ၏စိတ်နှင့် နှလုံးသားသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ ဆောင်းရာသီအဝတ်အစားကို ငုံ့ကြည့်ကာ လေတိုက်၍ ခပ်ရှုပ်ပွဖြစ်နေသော ဆံပင်များကို သပ်ရပ်အောင် ကြိုးစားသည်။ သူမသည် အခြားယောက်ျားများကို အထင်ကြီးစေမည့် စွဲမက်ဖွယ်အပြုံးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် ခြောက်လကြာတောင့်တခဲ့သော ယောက်ျားနှင့်တွေ့ဆုံရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လုဝမ်အာ တံခါးဖွင့်ရန် ပြေးထွက်သွားခြင်းကို စုရွှေလျန်က အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဆိတ်မြက်ကိုချ၍ မြစ်ရေဆေးချနေသော လင်းစစ်ယောင် ကို “ အကိုကြီးလင်း” ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။

အလွန်ကောင်းပါသည်။ ယခင်က သူ့ကို လင်းသခင်လေးဟု ခေါ်ပြီး ယခုတွင် အစ်ကိုကြီးလင်းဟု ခေါ်ငည်၊ မကြာခင်မှာ အစားထိုးပြီး သူ့ကို ခင်ပွန်းလို့ခေါ်မှာလား။ စုရွှေလျန်သည် သူမ၏နားထင်ကို နှိပ်နယ်နေစဉ် တွေးလိုက်မိသည်။ လုဝမ်အာ ​နောက်​မှ ပင်​မအိမ်​က​နေ ထွက်​လာခဲ့သည်​။

သူမသည် အတွင်းစိတ်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တွေးလိုက်သည်။ သူမသည် ယနေ့အချိန်များစွာကို ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် မနက်ဖြန်တွင် သူမ၏အလုပ်များကို အမီလိုက်နိုင်ရန် များစွာလုပ်ဆောင်ရပေတော့မည်။

***