အဟောင်းကိုစွန့်လို့ အသစ်ကိုကြိုဆိုမယ်

ထျန်းအိမ်တွင် ထမင်းစားပြီးသည့်နောက်မှာ နှစ်ယောက်သား နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ လက်တစ်ဖက်တွင် လင်းစစ်ယောင်သည် ရွာလမ်းဘေးတွင် လမ်းလျှောက်ရင်း အိမ်လုပ်ဆန်မှုန့်တစ်အိုးကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။

ပါးလွှာသော ရေခဲလွှာသည် လမ်းပေါ်တွင် အရည်ပျော်နေလေသည်။ ပတ်​ဝန်းကျင်​ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်​လိုက်မည်ဆိုလျှင် အနီးတစ်​ဝိုက်​ရှိ အိမ်​တိုင်း၏ ​ခေါင်​မိုးပေါ်နှင့် ကွင်းပြင်များတွင်​ နှင်းထူထူများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်ရေပေမည်​။ နေရောင်ခြည်၏ နွေးထွေးသော အလင်းရောင်အောက်တွင် နှင်းများသည် တလက်လက်တောက်ပလျက် တောက်ပနေသည်။ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

အေးချမ်းသော ဆောင်းနေ့လည်ခင်းနှင့်အတူ အရာအားလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် ငြိမ်သက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"ဒီ​နေ့​တော့ ​ပျော်​ရွှင်​စရာ​တွေပြည့်​​နေ​တော့တယ်​မလား" စုရွှေလျန်က သေချာနေသာလေသံဖြင့် မေးသည်။

“အင်း ” လင်းစစ်ယောင်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ရင်း လှပသော ရှုခင်းကို ချီးမွမ်းသည့် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

စုရွှေလျန်က ပြန်ပြုံးပြခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ဒုတိယမိခင်နှင့် သူမ၏ အဖေတူအမေကွဲညီမရွှေယန်ကို တကယ်ကျေးဇူးတင်ချင်ခဲ့သည်။ သူမကို ဤနေရာသို့လာစေ၍ မှန်းဆ၍မရသော၊ တိတ်ဆိတ်နေပုံရကာ အေးစက်သော၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော၊ ထောက်ထားစာနာတတ်သော ယောက်ျားကို ယခု သူမရှေ့တွင် တွေ့ဆုံခွင့်ရစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပြင်တွင် အေးဆေးသည်ဟုထင်ရသော်လည်း အတွင်းထဲတွင် အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသည့် မိသားစုထဲမှ သူမအတိတ်ဘဝကို ထားရစ်ခဲ့ပေပြီ။

…..

နှစ်သစ်ကူးအကြိုမတိုင်မီ ရက်သုံးဆယ်အတွင်း နောက်ဆုံးတွင် ဖန်းဟွာမြို့တွင် ကျယ်လောင်သော မီးရှူးမီးပန်းဖောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းစစ်ယောင်နှင့် စုရွှေလျန်သည် ပြောင်းဖူးယာဂုပူပူသောက်ပြီး မနက်စာအတွက် ကောက်နှံတစ်ခုလုံးကို စားပြီးနောက် စုရွှေလျန်သည် မီးဖိုချောင်မှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူမမှာ ရယ်ရမလား ငိုရမလားမသိတော့ကာ အခန်းသို့သာပြန်ပြီး အိပ်ယာခင်းများလဲ၍ အဝတ်များခေါက်နေလိုက်သည်။

လင်းစစ်ယောင်သည် မီးဖိုချောင်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးသည်နှင့် ရေအိုးတစ်လုံးကို ရေဖြည့်ကာ မီးဖိုခန်းမှ မထွက်မီ သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့သော အဝတ်တစ်ထည်ကို ယူလိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ သူက ပြတင်းပေါက်ဘောင်အားလုံးကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဝင်ပေါက်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်။ ထို့နောက် အိမ်၏ မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ပိုင်းတံခါးများကို ပင်မအခန်းနှင့် မီးဖိုချောင်သို့ အသီးသီးပို့ဆောင်ပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ပြတင်းပေါက်တိုင်းကို သေချာစွာ သန့်စင်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မလှည့်မီ အိမ်ထဲသို့ ပင်မဝင်ပေါက်ကို သန့်စင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် မနေ့က နေ့လည်တစ်ပိုင်းလုံး သိမ်းယူသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စုရွှေလျန်သည် အိမ်၏ပြတင်းပေါက်နှင့် တံခါးများအားလုံးတွင် “ပျော်ရွှင်ခြင်း*” ဆိုသောဆောင်ပုဒ်ကို ကပ်ထားရန် အချိန်ယူခဲ့သည်။

 အိမ်ရှိ မြောက်ပိုင်း၊ တောင်ပိုင်းနှင့် ပင်မဝင်ပေါက်များတွင် နွေဦး၏ အံ့သြဖွယ်အစကို ဖော်ပြသည့် အတွဲများမှလွဲ၍ စုရွှေလျန်သည် “အဟောင်းကိုဖယ်ရှား၍ အသစ်ကိုကြိုဆိုပါ” ကဲ့သို့သော ကောင်းသောစကားများစွာကို အမျိုးမျိုးသော ဝင်ပေါက်များတွင် ထည့်ထားသည်။

ရှောင်ချွမ်သည် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို တပ်ဆင်ရန် အာရုံစိုက်နေသော လင်းစစ်ယောင်၏ခြေရင်းတွင် လှည့်ပတ်လှည့်ပတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ‘ပျော်ရွှင်ခြင်း’ဆိုသည့်စာလုံးပါသည့် စက္ကူကိုကိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူနှင့် ရှောင်ရွှယ်၏အိမ်သို့ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြန်သွားခဲ့သည်။ ခွေးအိမ်အဝင်ဝတွင် နေ၏နွေးထွေးမှုအောက်တွင် ရှောင်ရွှယ်သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်ထားပြီး အိပ်ပျော်နေသည်။ ရှောင်ချွမ်က ရှောင်ရွှယ်ဆီကို လျှောက်လာပြီး "ဝူး" ဟု လှမ်းပြောလိုက်ပြီး 'ဒါက တော်တော်ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်။ ငါတို့ကိုစမ်းကြည့်ကြမလား...'

ဒါပေါ့ တုံ့ပြန်ချက်မှာတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့မကောင်းဘူးဆိုသည့် ‘ဟမ့်’တစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ စုရွှေလျန်က ရယ်မောပြီး ရှောင်ချွမ်၏ ပါးစပ်က စာရွက်ကိုယူလိုက်ပြီး ကောက်ညှင်းဆန် (ရှေးခေတ်ကော်) ဖြင့် စက္ကူနောက်ကျောကို သုတ်လိုက်ကာ ခွေးဂေဟာ၏တံခါးအထက်မှာ ကပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ရှောင်ချွမ် ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်- "ဘယ်လိုလဲ ငါတို့အိမ်နဲ့တူတယ်မလား"

“ဝူးဝူး” ရှောင်ချွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် ရှောင်ရွှယ်၏ နံဘေးသို့ တွားသွားကာ နေ၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားရင်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘယ်လိုပျော်ရွင်ရမလဲဆိုတာ တကယ်သိကြသည်။ စုရွှေလျန်သည် သူမရှေ့တွင် ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကြည်နူးမှုကို မခံစားဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးခဲ့သည်- ရှောင်ချွမ်နှင့် ရှောင်ရွှယ်တို့သည် လူစကားကိုနားလည်နိုင်သည်အထိ ပို၍ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းလာခဲ့ကြသည်။

၎င်းကို သူမ ခံစားရနိုင်ပြီး တစ်ခါတရံမှာတောင် သူတို့က ပြန်ဖြေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် တစ်ခုတည်းသောပြဿနာမှာ သူမကိုယ်တိုင်က သူတို့၏ဝံပုလွေဘာသာစကားကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဝံပုလွေများသည် လူသားများထက် အမှန်တကယ် ထက်မြက်သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် မှားမည်မဟုတ်ပေ။

စုရွှေလျန်က ခေါင်းယမ်းရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ရေအပြည့်ထည့်ထားသည့် ဇလုံတစ်ခုမဖြည့်ခင် နေရောင်အောက်တွင် အနားယူနေသော ဝံပုလွေနှစ်ကောင်ကို ခဏလောက်ကြာအောင် ကြည့်ပြီး ပင်မခန်းထဲကို ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။

မွန်းတည့်အချိန်၌ နေမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်အလယ်သို့ တက်လာပြီး စုရွှေလျန်သည် ရာသီဥတုကောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အတွင်းနှင့် အပြင်စောင်ကို အခြောက်လှန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စောင်များကို သန့်ရှင်းစေရုံသာမက နေ၏နွေးထွေးမှုကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ကာ ညဘက်တွင် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ အိပ်ပျော်စေပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းစစ်ယောင်သည် အမျိုးမျိုးသော စကားလုံးများကို တပ်ဆင်ပြီးသွားလေသည်။ နေ့လယ်စာပြင်ဆင်ရင်း ကျေနပ်စွာဖြင့် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားကို ကြိုဆိုပြီး ဘိုးဘေးဘီဘင်များကို ဂါရဝပြုခြင်းမပြုမီ နှစ်ကုန်စားပွဲကျင်းပရန်အတွက် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား ကြိုဆိုရန် လိုအပ်ပေသည်။ လင်းစစ်ယောင်သည် ညစာအတွက် ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော အရသာရှိသော ဟင်းလျာများကို အလဟသဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်၍ ရိုးရှင်းသော နေ့လည်စာကို ချက်ပြုတ်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

"ရွှေလျန် နေ့လည်စာအတွက် ခေါက်ဆွဲဆိုကောင်းလား" စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းစစ်ယောင်သည် စုရွှေလျန်အား အကြံပြုရန် တောင်ပိုင်းခြံ၏ ကမ်းနားသို့ သွားခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ။ မြစ်ကမ်းစပ်ခေါက်ဆွဲ စားချင်တယ်။” စုရွှေလျန်က သူမတောင်းဆိုသည့်အတိုင်း ချိုသာစွာပြုံးလိုက်သည်။ လင်းစစ်ယောင်မှ ပြုလုပ်သော မြစ်ကမ်းစပ်ခေါက်ဆွဲသည် စုမိသားစုတွင် အထူးခန့်အပ်ထားသော စားဖိုမှူးမှ ပြုလုပ်သော ခေါက်ဆွဲထက် ပိုကောင်းပါသည်။ ခေါက်ဆွဲက အလွန်အရသာရှိသောကြောင့် စားတာကိုမရပ်နိုင်ဘဲဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လင်းစစ်ယောင်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် ဤခေါက်ဆွဲများသည် ခေါက်ဆွဲမျှသာဖြစ်ပြီး မည်မျှကောင်းသည်ဖြစ်စေ တောတောင်နှင့်ပင်လယ်၏ စစ်မှန်သောအရသာကို မြည်းစမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ့ကိုယ်သူ တွေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုမျက်နှာကြောင့် လင်းစစ်ယောင်သည် သူ၏ မြစ်ကမ်းစပ်ခေါက်ဆွဲ၏ အရည်အသွေးကို လေးလေးနက်နက် မေးခွန်းထုတ်စေခဲ့သည် - သူ၏ အချက်အပြုတ်ကျွမ်းကျင်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီလား။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်စဉ်တွင် မြစ်ကမ်းစပ်ခေါက်ဆွဲလုပ်နည်းကို သူ သင်ယူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာ သူ့ဘဝ၏ ပန်းတိုင်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကျွေးမွေးရန် အလုံအလောက် ဝင်ငွေရရန်ဖြစ်သည်။ ယခင်သခင်က သူ့ကိုခေါ်သွားပြီး တောင်များပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွှတ်လိုက်ကာ ဖုန်းယောင်တရားရုံး၏ အကျော်ကြားဆုံး လူသတ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် အထွတ်အထိပ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အိပ်ချိန်အလုံအလောက်မရှိသောကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ရန်အချိန်လည်း ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မုန့်နှစ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ဆုပ်နယ်ပြီး ခေါက်ဆွဲကောင်းအဖြစ် လှီးဖြတ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဂေါ်ဖီချဉ်၊ ဝက်သား၊ မျှစ်ချဉ်နှင့် မုန်လာဥနီတို့ကို ရေဆေးပြီး လှီးဖြတ်ကာ ဤပန်းကန်တွင် ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို လှီးဖြတ်၍ ထုချေထားခဲ့သည်။

သူသည် ယခင်က မထင်မှတ်ထားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရေဆေးပြီး လှီးဖြတ်နိုင်သည့်အပြင် သူ့ချစ်သူအတွက် မြစ်ကမ်းနံဘေး ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကိုလည်း အေးအေးဆေးဆေး ချက်ပြုတ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ့အဖော်ဟောင်းများက ၎င်းကိုကြားလျှင် သူတို့သွားများကျွတ်ထွက်မတက် ရယ်ကုန်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိကာ ဆက်လက်နေထိုင်လိုသော ဘဝမျိုးဖြစ်သည်။

…..

နေ့လည်စာစားပြီးနောက် လင်းစစ်ယောင်သည် ဆိုဘာလက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အနွေးဖျာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ အနားယူခဲ့သည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင် နှစ်သစ်ကူးအကြို ရေချိုးရန် ပြင်ဆင်ရန် အိပ်ရာမှထခဲ့သည်။

လင်းစစ်ယောင်သည် ရေနွေးကြိုရန် မီးဖိုချောင်သို့သွားကာ စပျစ်သီးအရွက်များကို ပြင်ဆင်သည်။ စုရွှေလျန်သည် အဝတ်သန့်သန့် ၂စုံပြင်ဆင်ရန် သူတို့၏အိပ်ခန်းသို့သွားခဲ့သည်။

လောလောဆယ်တွင် အိမ်၏အနွေးထွေးဆုံးအပိုင်းမှာ ပင်မခန်းမဖြစ်သောကြောင့် အနွေးဖျာပေါ်တွသ် တစ်နေကုန်နေခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းစစ်ယောင်သည် တောင်ပိုင်းတံခါးပေါ်ရှိ ကျည်တုံးကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ရှောင်ချွမ်နှင့် ရှောင်ရွှယ် ဝင်လာကာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာမဖြစ်စေရန် တားဆီးလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် စုရွှေလျန်သည် ပင်မခန်းမတွင် ငြိမ်သက်စွာ သူမကိုယ်ကို ဆေးကြောနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကမူ လင်းစစ်ယောင်သည် မြောက်ဘက်အဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြည့်နေပြီး တစ်ခုခုဖြစ်သွားလျှင် အတွင်းမှထွက်လာသည့်အသံကို စေ့စေ့နားထောင်နေခဲ့သည်။ စုရွှေလျန် ရေချိုးပြီးသည့်တိုင်အောင် ပင်မခန်းမထဲသို့ သူဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ့အတွက်မူ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ရေးအေးဖြင့် ချိုးရလဲ အဆင်ပြေပေသည်။

နှစ်ယောက်စလုံး ရေချိုးပြီးသည်နှင့် အဝတ်အစားအသစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လန်းဆန်းသွားခဲ့ကြသည်။

စုရွှေလျန်သည် ဆောင်းဇီးသီးပုံ ရွှေငွေချည်ဖြင့် ထိုးထားသော အင်္ကျီနှစ်ထည်ကို ၀တ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ သူမဝတ်ခဲ့သည့် ချယ်ရီအနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

လင်းစစ်ယောင်သည် ခါးပတ်မြင့်မြင့်နှင့် အစိမ်းရင့်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို ၀တ်ထားသော်လည်း ခါးပတ်တွင် ဝါးရွက်များ ချယ်လှယ်ထားပြီး ၎င်း၏ ၀တ်လုံအောက်ခြေစွန်းတွင် ဝါးထိုးထားသည့် ဝါးကို ဖြည့်စွက်ထားသည်။

ရှည်သော ဆံပင်ရှည်များဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ဤအင်္ဂါရပ်များအားလုံးသည် သူ၏ မြင့်မြတ်သောဝိသေသလက္ခဏာများကို အလေးပေးဖော်ပြရန် အထောက်အကူဖြစ်စေပါသည်။ အနက်ရောင် ချယ်လှယ်ထားသော ဝတ်ရုံရှည်သည် မဝတ်ချင်တာကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် အေးသော ရာသီဥတုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ကြောင့်လား၊ အများအားဖြင့် လင်းစစ်ယောင်သည် ဝတ်ရုံရှည်ကို မဝတ်ခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ လေဘယ်လောက်အေးခဲနေပါစေ ဒါမှမဟုတ် မြောက်လေက ဘယ်လောက်ပြင်းထန်နေပါစေ သူ့အင်္ကျီမဝတ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမှာဖြစ်သည်။ စုရွှေလျန် အဆက်မပြတ် ငြီးတွားပြီးမှသာ သူသည် ဤနွေးထွေးသည့် ဆောင်းရာသည်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။

သူတို့ ၂ ယောက် အဝတ်အစားအသစ်ပြောင်းပြီးမှသာ ပူဇော်စရာပစ္စည်းများကို စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

ပထမအချက်မှာ မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား လူ့လောကသို့ ပြန်လည်ကြိုဆိုရန်ဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားကို ကြိုဆိုပြီး ပြန်လာပို့သည့် ပူဇော်သက္ကာပစ္စည်းများမှာ တကယ့်ကို အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ ဖယောင်းတိုင်တစ်အုပ်၊ အမွှေးတိုင် ၃ ချောင်း၊ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်၊ ဝိုင်တစ်ခွက်၊ သကြားတစ်ခွက်၊ ရေတစ်ခွက်၊ ၂ ခွက်၊ သစ်သီးဝလံ ပန်းကန်လုံး ၄ လုံး ၊ သက်သတ်လွတ်မဟုတ်သော ဟင်း ၆ လုံး ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ၉ လုံး ၊ ထမင်း ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံး … အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အိမ်တွင်ရှိသော အစားအသောက်ကောင်းများအားလုံးကို ယူဆောင်ပြီး ဟင်းအနည်းငယ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးရမှာ ဖြစ်ပါသည်။ 

အားလပ်ရက်များ (လပြက္ခဒိန် ၁၂လပိုင်း ၂၃ရက်နေ့)တွင် လူများသည် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား ကောင်းကင်ဘုံသို့ လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ဤအရသာရှိသော ဟင်းလျာများအားလုံးကို ခင်းကျင်းပြသထားရခြင်းမှာ အမြဲဆာလောင်မွတ်သိပ်နေမည့် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရား၏ နှုတ်ခမ်းကို တံဆိပ်ခတ်ရန်ထက် ဘာမှမပိုပါ။ ချိုမြိန်လတ်ဆတ်သောအစေားအသောက်များသည် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ထံ ကောင်းသောအရာများကိုသာ သတင်းပို့စေဖို့ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ လူတိုင်းသည် ရာသီဥတုကောင်းပြီး နောက်နှစ်တွင် ရိတ်သိမ်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားသလို မကောင်းတဲ့အရာများကိုတော့ ပြောလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။

ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်ထံ သတင်းပို့ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားသည် လဆန်းတစ်ရက်နေ့တွင် ပြန်လည်ကြွလာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြရန်အလို့ငှာ အလားတူ အရသာရှိသော ဟင်းလျာများစွာကို ပြင်ဆင်ထားမည်ဖြစ်ပါသည်။ မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားက ကောင်းတာတစ်ခုခုပြောခဲ့လျှင် တစ်မိသားစုလုံးက သူ့ကို ဆုလာဘ်မျိုးစုံနှင့် ချီးမြှောက်ပေမည်။ သူကောင်းတာ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ခမ်းနားထည်ဝါသည့် အနစ်နာခံမှုက နောက်နှစ်မှာ သူ့အပြုအမူကို ထပ်မလုပ်ရန် ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။

မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား ကြိုဆိုပြီးနောက် ဘိုးဘေးများအား အရိုအသေပြုခဲ့ကြသည်။

စုရွှေလျန်နှင့် လင်းစစ်ယောင်တို့သည် ၎င်းတို့၏ဘိုးဘေးများရှေ့တွင် တလေးတစား ဒူးထောက်ကာ 'အထက်ဘိုးဘေးများနှင့် သတ္တဝါများ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပြီး ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ' ဟု စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း လက်တွေ့တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ထင်ယောင်ထင်မှား ဘိုးဘေးများထံ ဆုတောင်းနေကြစဉ် အဘယ်ကြောင့် ဒူးထောက်နေရသည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ဖက်သားက ခပ်တည်တည်ဖြစ်နေသောကြောင့် နှစ်ယောက်စလုံး စကားပြောရန် ခက်သွားခဲ့သည်။

မီးဖိုချောင်နတ်ဘုရားအား ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ပြီး ဘိုးဘွားများအား ဂါရဝပြုပြီးနောက် အသားဟင်းခြောက်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ကိုးပန်းကန်ကို ယခုအခါ မိသားစုညစာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ အေးသည့်အစားအစာများကို ပြန်နွေးပြီး ဖက်ထုပ်ကြီးတစ်သုတ်ကိုလည်း ဤပွဲလမ်းသဘင် ညစာကြီးထဲတွင် ထည့်ထားသည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာများ အားလုံးကို အပြီးသတ်ပြီးနောက် စားပွဲဘေးတွင် ထိုင်နေသောနှစ်ယောက်နှင့် စားပွဲအောက်ရှိ ကျန်နှစ်ကောင်တို့သည် နှစ်သစ်ကူး ညစာအား မိသားစုတစ်စုလုံး ပျော်ရွှင်စွာ စားသုံးနိုင်ကြသည်။

လေအေးတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အိမ်အပြင်ဘက်တွင် ကျယ်လောင်သော မီးရှူးမီးပန်း ဖောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အိမ်အတွင်းတွင် နွေဦးနှင့်တူသော ပျော်ရွှင်ရယ်မောသံများနှင့် နွေးထွေးမှုများပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ပြန်ဆုံပွဲညစာဖြစ်ခဲ့သည်။ စတင်စားသောက်ချိန်မှ ကုန်ဆုံးချိန်အထိ နောက်ဆုံးတွင် အရက်ကို သည်းမခံနိုင်သော စုရွှေလျန်သည် မသောက်နိုင်တော့သည့်အချိန်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမ မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကိုမှိတ်ထားပြီး လင်းစစ်ယောင်၏ ရင်ဘတ်ကို မှီပြီး ငြိမ်သက်စွာ အိပ်နေလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ဆက်တိုက်ပစ်ဖောက်နေခဲ့သည်က သူမ နိုးလာသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုမှသာ သူမသည် နှစ်သစ်၏ ပထမဆုံးအခိုက်အတန့်ဖြစ်သည့် သန်းခေါင်ယံအချိန်ကို ကျော်ပြီး အိပ်ခဲ့ကြောင်း သူမသဘောပေါက်ခဲ့လေသည်။

လင်းစစ်ယောင်သည် စုရွှေလျန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ချစ်စဖွယ် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော အမူအရာအား သဘောကျရင်း ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလို့နေသည်။ "နိုးပြီလား အချိန်တန်ပြီ သွားအိပ်ကြရအောင်။” သူ့မျက်လုံးများက ရင်းနှီးပြီး ဂရုပြုသော အကြည့်များကို တောက်​ပနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမကို ချီကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ တံခါးတွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

"အားယောင် ကျွန်မတို့ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဖောက်ဖို့ မလိုဘူးလား" စုရွှေလျန် ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။

“အားလုံးလုပ်ပြီးပြီ။ “ဘေးကင်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် မီးရှူးမီးပန်းများအားလုံးကို သူမအိပ်နေသည့်အချိန်မှာ လုပ်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူမ ဘယ်လို နိုးလာမှာလဲ။ သူမ နားရွက်ဘေးမှာ တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်ပြီး သူမကို ကုတင်ကြီးပေါ်တင်ကာ မွှေးကြိုင်နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်သို့ ပို့လိုက်တော့သည်...။

ချမ်းအေးသောညသည် ငြီးငွေ့လာသည်နှင့်အမျှ ဖယောင်းတိုင်မှ အလင်းရောင်သည် လင်းလက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပြီး တိုတောင်းပါသည်။ နှစ်သစ်ရောက်ပေပြီ…။

***