ရှောင်ရွှယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား

"ရှောင်ချွမ် ဘာဖြစ်တာလဲ" စုရွှေလျန်သည် ပန်းထိုးခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူမ၏အဝတ်များကို ဆွဲကာ ညည်းတွားနေသည့် ဝံပုလွေလေးကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမကို အပြင်ထွက်စေချင်ပုံရသည်။

စုရွှေလျန်သည် အလုပ်တွင် စွန်းထင်းနေမည်ကို ကြောက်ရွံ့သော်လည်း သာမာန်အားဖြင့် အလွန်တည်ငြိမ်သော ရှောင်ချွမ်အတွက် စိတ်ပူမိသည်။ အပြင်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားနိုင်မလား

ရှောင်ချွမ်က အပြင်ထွက်ပြီး ဝံပုလွေအိမ်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ သူမသည် မလှုပ်မရှားနိုင်ပုံပေါ်သော မနေ့ကကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲနေသော ရှောင်ရွှယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှောင်ရွှယ် မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား ဖျားနေလား" သူမ ခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။ ရှောင်ရွှယ်သည် အစ်ကိုဖြစ်သူကို ယခင်ကမြင်ဖူးသည့်အတိုင်း မျက်ခွံများကို ပင့်တင်လိုက်သည်။ သို့ပေမယ့် ရှောင်ရွှယ်အား ဂရုတစိုက်ကြည့်ရင်း တခြားရောဂါလက္ခဏာများအား မတွေ့ခဲ့ရပါ။ ရှောင်ရွှယ်သည် ထုံထိုင်းနေပြီး ပုံမှန်စွမ်းအင် နည်းပါးနေပါသည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်နေတာလဲ" စုရွှေလျန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှောင်ရွှယ်၏ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို လုံးလုံးလျားလျား မသိနားမလည်ခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း မကြာခင် မွန်းတည့်ချိန်ရောက်တော့မည်ဟု သူမပြောနိုင်သလို လင်းစစ်ယောင်လည်း မကြာခင် တပေါင် နှင့် ပြန်လာသင့်သည်။

စုရွှေလျန်က ထပြီး ရှောင်ရွှယ်ကို ရေအနည်းငယ်ပေးလိုက်သည်။ လူသားများကဲ့သို့ပင် ကြည်လင်သောရေကို သောက်ခြင်းသည် အန္တရာယ်မရှိဟု သူမ တွေးထင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် မီးဖိုချောင်သို့သွားကာ လင်းစစ်ယောင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခူးဆွတ်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ဆေးကြောခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မီးဖိုချောင်ထဲမှ နွေးထွေးသော ဆောင်းနေရောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ရှောင်ရွှယ် ၏ အခြေအနေကို ပြန်တွေးလိုက်မိသည်။

ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ညှစ်ပြီးသည်နှင့် လင်းစစ်ယောင်နှင့် ထျန်းတပေါင် ပြန်ရောက်လာပါသည်။

"ငါလုပ်မယ်ပြောပြီးပြီမဟုတ်လား မင်းလက်တွေဘယ်လိုနေသေးလဲ" လင်းစစ်ယောင်၏ မျက်ခုံးများက ဆေးကြောထားသော အစိမ်းရောင် တောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ အေးစက်နေသော လက်နှစ်ဖက်ကို သူ့လက်ထဲသို့ ယူလိုက်သည်။

"အားယောင်၊ ရှောင်ရွှယ် ဘာဖြစ်နေလဲမသိဘူး၊ အခု နှစ်ရက်ဆက်တိုက် အိပ်နေတယ်။ နေမကောင်းဖြစ်တယ်လို့ထင်လား" စုရွှေလျန်က သူ့ကို ဝံပုလွေတဲဆီ ခေါ်သွားရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ပုံမှန်ပဲ ရှောင်ရွှယ်က မိခင်ဖြစ်တော့မယ်။" လင်းစစ်ယောင် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤမနက် သူမသွေးခုန်နှုန်းကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် သူတကယ်သိလိုက်ရသည်။ ထိုအရာက သူ့ကို အာမခံစေခဲ့သည်။ သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေခဲ့သည်။

သူ ရှောင်ချွမ်ကို အိမ်တွင်ထားကာ ထွက်သွားရသည့် အကြောင်းအရင်း​ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ ရှောင်ရွှယ်သည် စုရွှေလျန်နှင့် သူတို့၏အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ရန် နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတကယ်မျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ သူ့မိန်းမငယ်လေးက သူ့ဘဝ၏ ဒုတိယအချစ်ဆုံးလူကို ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့ပေမယ့် ယခုအချိန်တွင် သူမကိုကြည့်ရင်း သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ချိန်ညှိရန် အချိန်လိုပါသေးသည်။ သို့ပေမယ့် သူတို့ တစ်သက်လုံး အတူရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“ရှောင်……ရှောင်ရွှယ် က…. အမေဖြစ်တော့မှာလား…" စုရွှေလျန်သည် သူမ အံသြသွားကာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ "ဒါပေမယ့်...သူမက နှစ်နှစ်လောက်ပဲ ရှိသင့်တယ်" သူမစိတ်မှ ဤသို့အချက်အလက်များကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါ။

"အတိအကျပြောရရင် ရှောင်ရွှယ်က အသက် တစ်နှစ်ခွဲပဲရှိသေးတာ။" လင်းစစ်ယောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝံပုလွေများ၏ မိတ်လိုက်ရာသီသည် နွေဦးပေါက်ရာသီဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သော ပေါင်းစည်းမှုဖြင့် သက်တမ်းဆက်တိုးခြင်းဖြင့် ရှောင်ရွှယ်သည် ပြီးခဲ့သည့်နွေရာသီတွင် မွေးဖွားသင့်သည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ခွဲလောက်ကဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းနှောင်းပိုင်းတွင် မိတ်လိုက်တဲ့ ဝံပုလွေများလည်း ရှိခဲ့သည်။ သက်ရှိစံနမူနာကောင်းသည် သူတို့ရှေ့တွင် မှန်ကန်သူဖြစ်လိမ့်မည်။

"အိုဘုရားရေ" စုရွှေလျန် ပါးစပ်ကို အုပ်ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ ငုံ့ပြီး ရှောင်ရွှယ်၏ ခေါင်းကို ခါလိုက်ပြီး "မင်းက အသက်တောင် မပြည့်သေးပေမယ့် အမေဖြစ်ချင်နေပြီ အရူး ရှောင်ရွှယ်"

“သူမမှာ ဘာမှ မမှားပါဘူး။ ဝံပုတွေရဲ့ကျန်းမာရေးနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံတွေက ခွေးတွေနဲ့အတူတူပဲဖြစ်ပြီး အသက်တစ်နှစ်ခွဲလောက်သာရှိသေးတဲ့ အသက်အရွယ်မှာတောင် စုံလင်စွာ ပေါင်းသင်းနိုင်တယ်။ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို မွေးမြူတာက အခြားကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပဲ ငါတို့က ဆောင်းရာသီအလယ်မှာ ရှိနေတာကြောင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ဂရုစိုက်မှုများစွာ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

လင်းစစ်ယောင်က သူမကို သဘောကျစွာ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ "အဖေဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။" သူ့စကားများသည် ရယ်စရာကောင်းသည့်အရိပ်အမြွက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။ "ရှင်သိတာလား" စုရွှေလျန်က သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ထင်ကြေးလောက်ပဲ" သူမကို မီးဖိုချောင်သို့ ခေါ်သွားကာ စားပွဲဘေးတွင် ထိုင်ကာ ညစာ ချက်ကျွေးတော့သည်။ "ငါတို့ တရှီတောင်ကို သွားတုန်းက နောက်ဆုံးအကြိမ် မှတ်မိသေးလား။" မီးဖိုဘေးနားတွင် မီးမွှေးနေခဲ့သည်။ ဆောင်းတွင်းသားကောင်ကို အမဲလိုက်ရန် တရှီတောင်ကို သွားစဉ် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လခွဲလောက်က ဖြစ်သည်။

"အော် အဲဒီတုန်းကလား"  

စုရွှေလျန်သည် ရှောင်ရွှယ် မိခင်ဖြစ်လာပုံအကြောင်းပြောရာတွင် အနည်းငယ်ရှက်သွားခဲ့သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီတုန်းက ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါမမှားရင် ဝံပုလွေဘုရင်ပဲ" သူပြောသည့်အတိုင်းပင် မီးသည် အတော်အတန် ကြီးမားလာသည်။ သူ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး မီးဖိုပတ်လည်ကို လျှောက်သွားပြီး ဟင်းချက်အိုးကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ငည်။ သူသည် ဟင်းရွက်ဆီ လက်ဖက်ရည်ဇွန်းတစ်ဇွန်းကို ဖြန့်ကာ ဂေါ်ဖီထုပ်နှင့် မှိုကြော်ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

"ဝံပုလွေဘုရင်" စုရွှေလျန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ တရှီတောင်တွင် ဤမျှကြီးမားသည့် ဝံပုလွေတစ်သိုက်ရှိနေတာလား။ "အားယောင် တောင်ထဲကို ထပ်မသွားနဲ့တော့" လင်းစစ်ယောင်နှင့် မတွေ့ဆုံခင် နှစ်လလောက် ငြိမ်းချမ်းစွာ တရှီတောင်တွင် နေထိုင်ရတာ ဘယ်လောက်ကံကောင်းလဲဆိုတာကို သူမ စိတ်ပူစွာတွေးပြီး တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့ကန့်သတ်ချက်တွေကို ငါသိပါတယ်" လင်းစစ်ယောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

တရှီတောင်ပေါ်တွင် ဝံပုလွေများ ရှိတယ်ဆိုတာ မပြောနှင့်။ ဝံပုလွေများသည် တိရစ္ဆာန်များဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်ရွှယ်၏မိသားစုသည် တစ်ဦးတည်းမဖြစ်နိုင်ပေ။ ဝံပုလွေများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် မကြာသေးမီကာလတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဝံပုလွေဘုရင် ဦးဆောင်သောအဖွဲ့သည် ရှောင်ချွမ်နှင့် ရှောင်ရွှယ်တို့ ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့အပေါ် ရန်လိုမှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးခရီးတွင် ရှောင်ရွှယ်သည် ဝံပုလွေဘုရင်ကို နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် ထိုမျှသာ တွေ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်တိုလေးအတွင်းတွင် သူ့သားလေးကို ကိုယ်ဝန်ရနိုင်ပါ့မလား။ လင်းစစ်ယောင်က ခေါင်းခါပြီး ရယ်မောကာ စုရွှေလျန်က ပြောစရာမရှိခဲ့ပေ။

ထိုသို့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိပေ။ တဟွေ့ကိုရောက်ကတည်းက သူမသည် ရှောင်ရွှယ် တဖြည်းဖြည်းကြီးပြင်းလာတာကို စောင့်ကြည့်နေသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သို့ပေမယ့် တစ်ညတည်းမှာပင် သူမသည် သားငယ်လေးမှ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်ဆီ ခုန်ကူးသွားခဲ့သည်။ သုံးလခန့်ကြာသောအခါတွင် သူမသည် ချစ်စရာဝံပုလွေခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စုရွှေလျန်သည် သူမ၏ 'ဝံပုလွေလေး' ဟု မခေါ်ဆိုနိုင်တော့ပေ။ ဤအမည်ပြောင်သည် တစ်နှစ်ခွဲခန့်သာ ကြာမြင့်ပါသည်။ "အားယောင် ရှောင်ရွှယ် ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ၊ ဆိတ်နို့တစ်ပန်းကန် ထပ်ပေးပါ..." စုရွှေလျန်သည် သူမ၏ခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာစုစည်းပြီး သူမ၏အခက်အခဲများကို တတ်နိုင်သမျှလျော့ပါးစေရန် ရှောင်ရွှယ်၏သားဖွားဆရာမအဖြစ် ဝင်ရောက်သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

မျိုးအောင်ရန် အဖော်နှင့် တွဲပြီးသောအခါ ရွာလူကြီးက လက်ဆောင်ပေးသော ဆိတ်မသည် နို့ထွက်သည့် ရာသီဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အကြီးအကဲ၏ အခြားဆိတ်မသည် လွန်ခဲ့သည့်ငါးရက်ကမှ မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် နို့အလုံအလောက်ထက် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ အကြီးအကဲသည် ဆိတ်ကလေးသုံးကောင်၏ဝေစုကို အိမ်တွင် မွေးမြူထားခဲ့သည်။

စုရွှေလျန်၏ဆိတ်ကလေးသည် သူ့အထဲတွင် နို့အတော်အတန်ရှိသည်။ ဆိတ်ကလေးတစ်ကောင်စာပြည့်သွားသည့်တိုင် ပန်းကန်လုံးနှစ်လုံးကို ညှစ်ထုတ်နိုင်သေးသည်။ ထျန်းတပေါင်သည် ဆိတ်နို့၏ ထူးဆန်းသောရနံ့မှ နှာခေါင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆွဲကာ ထွက်ပြေးသည့်အကျင့်ကို မွေးမြူလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ညီတူမျှတူခွဲလိုက်ကြပြီး စုရွှေလျန်နှင့် လင်းစစ်ယောင် တို့သည် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို မျှဝေကြပြီး ဝံပုလွေနှစ်ကောင်လည်း အတူတူလုပ်ခဲ့ကြသည်။

"ကောင်းပြီ…” လင်းစစ်ယောင်က ဘာကန့်ကွက်ချက်မှ မရှိခဲ့ပါ။ သာမာန်အားဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင်မွေးဖွားသော ဝံပုလွေကလေးသည် အသက်ရှင်ရန်အခွင့်အလမ်းအလွန်နည်းသော်လည်း ရှောင်ရွှယ်သည် တရှီတောင်အစား အိမ်၌သာနေခဲ့သည်။ တကယ်လိုလျှင် သူတို့အတွက် ယာယီအမိုးအကာတစ်ခု ထူထောင်နိုင်ပါသည်။ လတ်ဆတ်သော ဆိတ်နို့များ သိုလှောင်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့စားရန် လတ်ဆတ်သောငါးအချို့ကိုပင် ကင်နိုင်သည်။ သူတို့ ဘယ်တော့မှ ဗိုက်ဆာမှာ မဟုတ်ပါ ရှောင်ရွှယ်လည်း အချိန်မတန်ဘဲ မွေးဖွားသေးမှာ မဟုတ်ပေ…။ စုရွှေလျန်သည် ရှောင်ချွမ် နှင့် ရှောင်ရွှယ် ကို မိသားစုကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြောင်း လင်းစစ်ယောင် သိပါသည်။ သားရဲနှစ်ကောင်ကို ငြူစူပြီး ဟက်ဟက်ပက်ပက် မနာလိုမိသောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ သက်ပြင်းချမိသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းစစ်ယောင်သည် ဝံပုလွေအိပ်ရာကို အိပ်ခန်းထောင့်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ နေရောင်လုံလုံလောက်လောက်ရှိလျှင် လင်းစစ်ယောင်က ရှောင်ရွှယ်ကို အိမ်အပြင်ဘက်မှာ အိပ်ခိုင်းလိမ့်မည်။ ရှောင်ချွမ်၏နေ့စဉ်လေ့ကျင့်မှုကို ခေတ္တရပ်ထားခဲ့ပြီး အခြားနေရာသို့ မသွားစေရန် အိမ်ခန်းများကို စောင့်ကြပ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အိမ်တွင် “မိန်းမနှစ်ယောက်” နှင့် တယောက်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိသဖြင့် ရှောင်ချွမ်၏ တာဝန်မှာ အလွန်ကြီးမားသွားခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လုဝမ်အာသည် ထိုနေ့ပြီးနောက် ပြန်မလာတော့ပေ။ ဆိုးရွားလှသော ရာသီဥတုကြောင့် သူမ အနားယူခြင်း သို့မဟုတ် အနားယူခြင်း ရှိ၊ မရှိ မရှင်းလင်းပါ။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ စိတ်ပူပြီးနောက် စုရွှေလျန်သည် သူမကို အမြန်မေ့သွားခဲ့သည်။

သူသည် တစ်လခွဲတွင် ကုန်ဆုံးရမည့် ချည်ထိုးအပိုင်းအတွက် သူမ၏အချိန်ကို မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှီချွေ့သည် ယွဲ့ယန်ပန်းထိုးအိမ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်သွားရောက်ခဲ့သည်။ ကျန်းယင်းယွင်က သူမ အလျင်စလို လုပ်ရန်မလိုဘူးဆိုသည့် စကားလုံးကို ပေးပို့ခဲ့ပြီး နောက်ကျလည်းအဆင်ပြေကြောင်းပြောခဲ့သည်။ စုရွှေလျန်က ရယ်ရမလား ငိုရမလား မသိတော့ချေ။ ထိုအချိန်တွင် နှစ်သစ်မှာပြီးမည်ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ကတိပေးခဲ့တဲ့သူမှာ ဘယ်သူလဲ။ ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် စုရွှေလျန်သည် သူမအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ရက်စွဲသည် ဆယ်နှစ့်ကြိမ်မြောက်လ၏ ၂၀ ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်သည်။ ကျန်းယင်းယွင်က လေးရက်ခွင့်ပြုထားသောကြောင့် ၂၅ ရက်နေ့ တွင် သူမ ဝင်လာနိုင်သည်။ သူမသည် လုပ်ဆောင်ရန် ငါးရက်သာ လိုတော့သည်၊ ထို့ကြောင့် စုရွှေလျန် သည် သူ့ကိုယ်သူ တတ်နိုင်သမျှ အပြီးသတ်ရန် အတင်းအကြပ် မလုပ်ခဲ့ပေ။

လင်းစစ်ယောင် သည် သူ့တပည့်ကို လေ့ကျင့်ပေးပြီးနောက် လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ထျန်းတပေါင် နှင့် ခဏလောက် စကားစမြည်ပြောပြီး ရှောင်ရွှယ် ၏သားမွေးများကို ပွတ်တိုက်ကာ နေရောင်အောက်တွင် ရေချိုးကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ရှောင်ချွမ် နှင့် ပြေးလွှားကာ သူ့ကိုယ်သူ နွေးထွေးစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရိုးရှင်းသောနေ့ရက်များကို ပြဿနာအနည်းငယ်ဖြင့်သာ ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။ ညစာစားပြီးသောအခါ ရှောင်ချွမ်နှင့် ရှောင်ရွှယ် တို့ဖြင့်ကစားပြီး အိပ်ခန်းကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်ပြီး အိပ်ယာခင်းများကို ခေါက်ထားလိုက်သည်။ လင်းစစ်ယောင် သည် မီးဖိုခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့သည်။ သို့ပေမယ့် ခြံတံခါးကို သော့ခတ်ခါနီးမှာ တံခါးရှေ့တွင် ဝံပုလွေဖြူကြီးတစ်ကောင် စောင့်နေတာကို သူတွေ့လိုက်သည်။ တောက်ပနေသော အစိမ်းရောင်မျက်လုံးနှစ်လုံးက လင်းစစ်ယောင် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို လေ့လာနေခဲ့သည်။ ဝံပုလွေဘုရင်? လင်းစစ်ယောင်၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ်ခုန်သွားခဲ့သည်။

"ပြန်သွားစမ်း ဒီနေရာက မင်းရှိနေနိုင်တဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး...." လင်းစစ်ယောင်က တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် အသံဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ကင်းလှည့်နေသောရွာသားတစ်ဦးမှ သူ့ကိုရှာတွေ့ပါက ဝံပုလွေဘုရင်သည် အန္တရာယ်ရှိရုံသာမက သူ့အိမ်သူအိမ်သားများကိုလည်း သံသယရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ရှောင်ချွမ်နှင့် ရှောင်ရွှယ်တို့သည် ညအချိန်တွင် အပြင်ဘက်သို့ သွားလာခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် ညနေခင်းတွင် တံခါးများကို သော့ခတ်ထားရလေသည်။ သို့သော် တပေါင်သည် ညစာစားနေသောကြောင့် တံခါးများကို သော့ခတ်ရန် တစ်နာရီ နှောင့်နှေးခဲ့ရသည်။

“ဝူး….” ဝံပုလွေက ရှောင်ရွှယ်ကို တွေ့ခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသလို နှိမ့်ချစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပါသည်။

"ပြန်သွားတော့ သူမနေကောင်းပါတယ်။ ပြဿနာထပ်မလိုချင်ရင် တောင်ပေါ်ကနေ ဆင်းမလာနဲ့…” လင်းစစ်ယောင်သည် ဝံပုလွေဘုရင်ရှေ့တွင် သူ့မြေကိုရပ်ကာ လေးလေးနက်နက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဝံပုလွေဘုရင်ကို အိမ်ခန်းထဲ ဝင်ခွင့်ပြုတာထက် မိုက်မဲသည့်စကားများပြောတာက ပိုကောင်းပါသည်။ တစ်ကြိမ်သာ ဝင်ခွင့်ပြုလျှင် ဒုတိယတစ်ကြိမ်၊ တတိယအကြိမ် ရှိလာလိမ့်မည်...။ ထိုအခါကျလျှင် တစ်ယောက်ယောက်က သတိထားမိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

***