အခန်း (၆၉)

ကတ်သရင်း သည် ဒေမီယန် နှင့် ဇာရာ တို့နှင့် တွေ့ဆုံရန် ကြာမြင့်စွာ မစောင့်ခဲ့ရပေ။ အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းကို တွေ့ရှိပြီးနောက် သူမသည် သားရဲများကို လုံးဝ အမဲလိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ သူတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်ခဲ့သည်။ အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်း၏ ဆုလာဘ်များသည် ထိုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

ဒေမီယန် သည် လူသားအငွေ့အသက်တစ်ခု သူ၏ ထောက်လှမ်းမှုအကွာအဝေးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားရသောကြောင့် အလွန်အံ့အားသင့်ခဲ့ပြီး သူသည် ကတ်သရင်း ဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဤခံစားချက်သည် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောသော နယ်မြေ၌ သူတို့နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း အနီးအနားသို့ တယ်လီပို့ခေါ်ယူခံရရန် အခွင့်အရေး မည်မျှရှိသနည်း။

သို့သော် သူသည် ဤအချက်ကို အလွန်အမင်း စဉ်းစားမနေခဲ့ပေ။ သူမနှင့်အတူ ခရီးသွားရန် သူ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ ဇာရာ လည်း ထိုနည်းတူပင်၊ ဒေမီယန် ကို စွန့်ခွာကာ သူမ၏ သူငယ်ချင်းကို ခံစားမိသည်နှင့် ချက်ချင်း သူမဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူ ဘာမှ မပြောနိုင်ခင် ကတ်သရင်း က စကားစပြောခဲ့သည်။ "သွားရင်း စကားပြောကြမယ်။ အနီးအနားမှာ မင်းအကူအညီနဲ့ ရှင်းလင်းရမယ့် အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းတစ်ခု တွေ့ထားတယ်။"

အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းအကြောင်း ကြားသည်နှင့် ဒေမီယန် ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူသည် ဇာရာ ၏ ကျောပေါ် ခုန်တက်ကာ ကတ်သရင်း ကို သူ့ထံ လိုက်ပါရန် လက်ယပ်ခေါ်ခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့ သုံးယောက်ထဲမှာ ဇာရာ က အမြန်ဆုံး ပျံသန်းနိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီအတိုင်း သွားကြရအောင်။"

ခေါင်းညိတ်ကာ ကတ်သရင်း သည် ဇာရာ ၏ ကျောပေါ်တွင် သူ့ဘေးနား၌ လိုက်ပါခဲ့သည်။ ဇာရာအား သင်္ချိုင်းသို့ သွားရန် လမ်းညွှန်ပြီးနောက် သူမသည် ဒေမီယန် နှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်း အခု ဘယ်အဆင့်ရောက်နေပြီလဲ. ငါ အခု အဆင့် ၉၉ ရောက်နေပြီဆိုတာ သိထားပါ။"

ဒေမီယန် က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဪ၊ မင်း တတိယအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးလား။ ငါတို့ရဲ့ မင်းသမီးလေးက အဲဒီထက် ပိုမြန်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။"

အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကတ်သရင်း သည် သူ့လက်မောင်းကို ညင်ညင်သာသာ ထိုးလိုက်သည်။ "ဟွန်း၊ မင်းထက် ငါ ပိုကောင်းနေဦးမှာ သေချာတယ်။ အချိန်ဆွဲမနေနဲ့တော့ ပြောပြတော့။"

ခေါင်းကို ညင်ညင်သာသာ ခါယမ်းရင်း ဒေမီယန် က သူမလိုချင်တာကို ပေးလိုက်သည်။ "ငါ အခု အဆင့် ၉၈ ရောက်နေပြီး ဇာရာကတော့ ဗီဇပြောင်းဖို့ သားရဲအနည်းငယ်ပဲ လိုတော့တယ်။"

သူမသည် သူ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ကတ်သရင်း သည် သူမ၏ အနည်းငယ်သော ဟန်ဆောင်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းထားခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက တတိယအဆင့်ကို ပထမဆုံး ရောက်မှာဆိုတော့ အရေးမပါဘူး။"

သူမ မှားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဒေမီယန် သည် အဆင့် ၉၈ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူမသည် အဆင့်ပြောင်းရန် သားရဲနှစ်ကောင် သုံးကောင်သာ သတ်ရန် လိုအပ်နေချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် သူတို့သည် အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ရွေ့လျားခဲ့သည်။

"ဒါဆို အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းအကြောင်းက ဘာလဲ" ဒေမီယန် က မေးလိုက်သည်။

ကတ်သရင်း က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏ တွေ့ဆုံမှုကို ရှင်းပြရန် စတင်ခဲ့သည်။ သူမ တောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည့် အပိုင်းမှ သူမ၏ ဖခင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များအထိ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ပြားကို သူမ တိုက်မိခဲ့သည့်အထိ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကတ်သရင်း သည် သူမ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ရန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒေမီယန် ကို သူမ၏ အမည်ရင်းကို မပြောသေးသော်လည်း သူမသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သူခန့်မှန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမထင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖခင်အကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

"ကျောက်ပြား ဟုတ်လား။ ဒီအတွက် ငါတို့ကို ခေါ်ဖို့ မလိုဘူးမလား။ တခြားသူတွေကို ဦးစားပေးမယ့်အစား မင်းရဲ့ အင်အားကို မြှင့်တင်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်" ဒေမီယန် က ပြောလိုက်သည်။

ကတ်သရင်း သည် သူ၏ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုကြောင့် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "ဟုတ်ပါတယ် အဲ့လိုလုပ်မှာပါ၊ မိုက်မဲလိုက်တာ။ ဒါပေမယ့် သင်္ချိုင်းအနားရောက်တော့ အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမား ခံစားလိုက်ရတယ်။ ငါတို့ အတူတကွ ရှင်းလင်းတာ အကောင်းဆုံးလို့ ခံစားရတယ်။"

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို မင်းနဲ့အတူ ဆွဲချနေတာပေါ့" ဒေမီယန် က သူ့အသံတွင် မပျော်ရွှင်ဟန်ဆောင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါသေရင် မင်းလည်း ငါနဲ့အတူ လိုက်လာရမယ်"

ကတ်သရင်း က ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသား ရယ်မောကာ စကားပြောနေစဉ် အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်း၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဇာရာသည် ကျောက်ပြားရှေ့တွင် ဆင်းသက်ကာ ညင်ညင်သာသာ ဟိန်းဟောက်သံ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

"ဟင် ဘာဖြစ်တာလဲ" ဒေမီယန် က မေးလိုက်သည်။

ဇာရာ၏ အတွေးများအရ သူမကို ရှေ့သို့ မရွေ့လျားစေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခု ရှိပုံရသည်။ သူမသည် ဤအင်အားကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ ခုခံမှုသည် သူ၏ ငြင်းပယ်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေရန်သာ အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။

"တောင်ပေါ်က သားရဲတွေက အမွေအနှစ်ကို မရအောင် ထားဖို့ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ယန္တရားတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ လူသားတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြား ပြင်ပလူမျိုးတွေပဲ သင်္ချိုင်းကို ဝင်ရောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။"

ခဏတာ စဉ်းစားပြီး ဒေမီယန် က နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောခဲ့သည်။ "ကိစ္စမရှိဘူး ဇာရာ။ ငါတို့ သင်္ချိုင်းကို စူးစမ်းနေတုန်း မင်းကိုယ်မင်း ဦးစားပေးသင့်တယ်။"

ဇာရာသည် ညည်းညူကာ တိုင်ကြားသော်လည်း အနည်းငယ် ဆွဲဆောင်ပြီးနောက် သူမသည် လျှော့ပေးခဲ့သည်။

သူမကို ပြုံးပြရင်း ဒေမီယန် တွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဇာရာ၊ ငါတို့ ပြန်ထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ မင်း တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ မင်း အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ အတွေးတွေ ပို့လွှတ်မယ့်အစား တကယ့်စကားတွေ ပြောနိုင်တော့မယ်ဆိုတာ မင်း မေ့သွားပြီလား"

ဇာရာ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ အမှန်စင်စစ် သူမ၏ အတွေးများသည် မည်မျှပင် ရှင်းလင်းပြတ်သားစေကာမူ သူမ စကားပြောနိုင်သော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ ဒေမီယန် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရှေ့တွင် သူမ စကားပြောလိုသော သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ဦး ရှိပြီး သူမ မေးခွန်းများ မေးလိုသော သားရဲဘုရင်မလည်း ရှိသည်။

သူမ၏ ရည်မှန်းချက်အသစ်ကို စိတ်ထဲတွင် ထားကာ ဇာရာသည် နောက်ထပ် မညည်းညူတော့ဘဲ လေ့ကျင့်ရန် စတင်နိုင်ရန် ဒေမီယန် ကို ထွက်ခွာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ၊ အားလုံးပြီးတဲ့အခါ မင်းကို တွေ့မယ်" ဒေမီယန် က ကတ်သရင်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် တစ်ယောက်တစ်လက်စီ တင်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်စီကို ချိတ်ဆက်ထားလိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းသည် သူတို့အား ခွဲထုတ်မည်လား မသိသောကြောင့် အနည်းငယ် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ ပြုလုပ်လိုခဲ့ကြသည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင် နှစ်ဦးသားသည် ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဇာရာသည် စိုးရိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့ရပ်နေသော နေရာကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ဒေမီယန် ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ချိုးဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒေမီယန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ ထောင်နှင့်တူသော ကြီးမားသော လှိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲတွင် သူရောက်ရှိနေသော်လည်း ဤတစ်ခုသည် တည့်တိုးမဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား နံရံများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားပြီး လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လိမ်ကောက်နေသော လမ်းကြောင်းများစွာကို သူခံစားနိုင်သည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူသည် ကတ်သရင်း နှင့်အတူ ရှိနေသောကြောင့် ထိုအကြောင်းကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

"သတိထားပြီး ရှေ့ဆက်သွားကြရအောင်။ ဒီမှာ ဘာတွေ စောင့်နေမလဲ မသိဘူး" ဒေမီယန် က ပြောလိုက်သည်။

ကတ်သရင်း က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ငါ့အဖေက အဆင့်မြင့်တဲ့ သင်္ချိုင်းတချို့ကို စတုတ္ထအဆင့် သားရဲတွေက စောင့်ရှောက်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက သင်္ချိုင်းတစ်ခုကို မဝင်ခင် အဆင့်ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း မရှိဘူး။"

နှစ်ဦးသားသည် သူတို့အား ပေးထားသော လိမ်ကောက်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း သတိဝီရိယရှိစွာ လျှောက်သွားပြီး သူတို့၏ ပထမဆုံး လမ်းခွဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကတ်သရင်း ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမရှေ့တွင် လမ်းကြောင်း ၅ ခု ရှိသော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလို ခံစားခဲ့ရသည်။

"ဘယ်လမ်းကို သွားသင့်လဲ"

ဒေမီယန် က သူမကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်လမ်းကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဒီမှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာပဲ။"

"အဲ ဒါပေမယ့် ၅ ခုရှိတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ" ထိုအခါမှသာ ကတ်သရင်း သည် သူမ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ခံစားချက်၏ အရင်းအမြစ်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ "ဒါတွေက အထင်မှားမှုတွေပဲ။"

ဒေမီယန် သည် သူမ၏ စကားများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝအထင်မှားမှုများ သို့မဟုတ် အစီအစဉ်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော အထင်မှားမှုများကို ဘယ်သောအခါမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ၊ အစီအစဉ်ကိုယ်တိုင်ကိုသာ မြင်ခဲ့သည်။ သူမြင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အထင်မှားမှုမှာ ကတ်သရင်း ၏ အယောင်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် ဝိုးတဝါး အရိပ်အယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း မြင်နိုင်သည်။

'ဒါဆို တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ရိုက်ဖန်တီးနေတဲ့ အထင်မှားမှုဆိုရင်တောင် ငါ သူ့ရဲ့ အရိပ်ကို မြင်နိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် တခြားဘာမှ ငါ့အမြင်ထဲမှာ မပေါ်ဘူး' ဒေမီယန် သည် သူ၏ မျက်လုံးများ မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို တိတိကျကျ မသိသေးပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် သူတို့ကို စူးစမ်းလေ့လာရန် ဘယ်သောအခါမျှ မကြိုးစားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့တွင် ပါဝင်သော လုပ်ဆောင်ချက်အမျိုးမျိုးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖော်ထုတ်နေသည်။

"အထင်မှားမှုတွေဆိုရင် ငါ လမ်းပြပါရစေ။ မင်းရဲ့ ဆက်နွယ်မှုကို အသုံးချရင် အဲဒါတွေကို မြင်နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမယ့် အခု မာနာကို ချွေတာတာ အကောင်းဆုံးပဲ" သူက သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ကတ်သရင်း က ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အရာရာကို သူ့ကို လွှဲအပ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း၏ လိမ်ကောက်သော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း လျှောက်သွားနေစဉ် ကတ်သရင်း တွင် ခံစားချက်များ ရောထွေးနေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် သူမသည် ကာကွယ်ခံရသော ခံစားချက်နှင့် ဒေမီယန် ၏ အရပ်ရှည်သော ကျောပြင်ကို သူသည် သူမကို လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် မကြောက်မရွံ့ ဦးဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုရသည်ကို အလွန်နှစ်သက်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင် သူမသည် သူ့ကို မှီခိုနေရသော ခံစားချက်နှင့် သူတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အထောက်အကူ မပြုနိုင်သော ခံစားချက်ကို မုန်းတီးခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ဆွဲခေါ်ခဲ့သူဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို နောက်ဆုတ်စေလိုခြင်း မရှိပေ။

သူမ၏ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များကို ခံစားမိသကဲ့သို့ ဒေမီယန် က စကားပြောခဲ့သည်။ "အများကြီး မတွေးနဲ့။ မင်းမှာ ကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိသလို ငါ့မှာလည်း ရှိတယ်။ Monolith ဖမ်းဆီးပွဲမှာ ငါတို့ ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့ အဖွဲ့ဖြစ်ခဲ့လဲ မှတ်မိသေးလား"

ကတ်သရင်း က ခေါင်းညိတ်သည်။ 'ပထမနေရာမှာ ငါ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ သံသယမဝင်ခဲ့ဘူး။ ဒီအရာတွေကို ငါသိပြီးသားဆိုတော့ ဘာလို့ စိတ်ဖိစီးနေတာလဲ?'

သူမသည် ကြီးမားသော လှိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်အထိ အများကြီး တွေးတောရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ နှစ်ဦးသားသည် လက်နက်များကို ထုတ်ယူကာ သီးခြားစီ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။

သူတို့ရပ်နေသော နေရာတွင် ကြီးမားသော မီးတောက်တိုင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူမှ ကြီးမားသော သတ္တဝါတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။ သူကို သားရဲဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည် သင့်လျော်သော စကားလုံးမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် လူသားနှင့်တူသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရည်ပျော်နေသော ချော်ရည်များနှင့် ကျောက်တုံးများဖြင့် သက်သက်ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သူသည် တစ်မျိုးမျိုးသော ဂိုလမ်ဖြစ်ပုံရသည်။

ဂိုလမ်၏ တိုက်ခိုက်ပုံများသည် နှစ်ဦးသား ပထမဆုံး အတူတကွ ရင်ဆိုင်ခဲ့သော တတိယအဆင့် Adrian ဟုခေါ်သော လူနှင့် ထူးဆန်းစွာ တူညီသည်။ ချော်ရည်ကို ကိုင်တွယ်သောသူတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံကြောင့် သူကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ထိုအချိန်ကထက် များစွာ အင်အားကြီးမားလာခဲ့သည်။

လေသည် မီးကိုသာ အားပေးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကတ်သရင်း သည် သူကို အများကြီး အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ အထင်မှားမှုများဖြင့် ဂိုလမ်ကို ရှုပ်ထွေးစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဉာဏ်ရည်သည် လုံးဝမမြင့်မားသောကြောင့် ဤသည်မှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူမသည် ဂိုလမ်သည် အနိုင်ရသော အနေအထားတွင် ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်စေစဉ် သူတို့၏ တည်နေရာများကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ဒေမီယန် သည် တိုက်စစ်ကို ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် ချော်ရည်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဂိုလမ်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာ အလုပ်လုပ်သော ပလာစမာရောင်ခြည်များကို ပစ်ခတ်နေစဉ် သူ၏ ဓားအနုပညာကို အသုံးပြု၍ ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အဆက်မပြတ် ဓားသွားဆယ်ချောင်းသည် ပစ်ခတ်ထွက်လာပြီး ဂိုလမ်၏ လက်ခြေတစ်ဖက်စီကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်တောက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ပြုလုပ်ကာ ခေါင်းဖြတ်ခဲ့သည်။

ဂိုလမ်နှင့် တိုက်ပွဲသည် တကယ်ပင် ပြောစရာမရှိဘဲ နာရီဝက်မပြည့်မီ အဆုံးသတ်သွားပြီးနောက် နှစ်ဦးသားသည် နောက်တစ်ကြိမ် စုဝေးကာ သူတို့လက်ရှိရှိနေသော လှိုဏ်ဂူကို ကျော်၍ ဆက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဒေသသည် ကြီးမားသော ဗလာကျင်းသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယခင်မြင်ကွင်းသည် အများအားဖြင့် သဘာဝဖြစ်သော်လည်း ဤအခန်းသည် လူသားတို့၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာများကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် ပလ္လင်ခန်းနှင့်တူသော်လည်း ဤခန်းမ၏ ပိုင်ရှင်သည် မိမိကိုယ်ကို ဧကရာဇ်ဟု တကယ်တမ်း အမည်တပ်ရန် မတတ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သင့်သည်ထက် များစွာ သေးငယ်သည်။

နှစ်ဦးသား ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသောအခါ ထူးဆန်းသော အင်အားတစ်ခုသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်သွားကာ သူတို့အား သတိဝီရိယရှိစေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် မတွန်းလှန်နိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုသည် သူတို့အား လွှမ်းမိုးသွားကာ သူတို့အား ထူးဆန်းစွာ ငိုက်မြည်းစေခဲ့သည်။

နှစ်ဦးသားသည် တစ်နေရာသို့ တယ်လီပို့ခေါ်ယူခံရတော့မည်ဟု တွေးကာ အချင်းချင်း လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသော်လည်း အချိန်မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ လက်များ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ အရာအားလုံးက အမှောင်ထုသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။