ပုန်းခိုခြင်း

“ယူရှီချန် အစ်မ၊ ဒေါသမထွက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် ခဏလောက်နေပြီး ထွက်သွားမယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ယူရှီချန်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ခါးသက်သော အပြုံးအနည်းငယ်ပြလိုက်သည်။ ဤအခန်းသည် ယူရှီချန်၏အခန်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူထင်ထားမည်နည်း။ မကြာသေးမီက ဤအခန်းထဲတွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ရှာဖွေနေသူများသည် အဆင်မြင့်ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ခေါင်မိုးထက်တွင် ပုန်းနေခြင်းသည် အလုပ်မဖြစ်ဘဲ၊ အခန်းထဲသို့ ဝင်ပုန်းမှသာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။

အကယ်၍ သူသည် ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဖဝါးကို မထိခံခဲ့ရပါက၊ သူသည် ပုန်းရှောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ဖုံးကွယ်ခြင်းစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မည်သူမျှ သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ ပျံသန်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်လျှင်မူ ပို၍ခက်ခဲသည်။ ပျံသန်းမှုအမြန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်နိုင်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆူပူမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုအဆင့် သန်မာသူများ ရှိနေနိုင်သည်ကို ကြိုတင်တွက်ဆမိသည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို သတိထားဖြင့် ဆောင်ရွက်ရသည်။

“ခဏနေပြီး ထွက်သွားမယ်ဆိုပေမယ့်၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ” ယူရှီချန်သည် အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့်၊ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ရှည်လျားသောဓားကို သူ့ဆီသို့ ညွှန်ထားရင်း၊ အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့လျော့မှုမပြပေ။

သန်းခေါင်ယံအချိန်၊ အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသောပတ်ဝန်းကျင်အောက်တွင် ပုန်းရှောင်ရန် ဝင်လာသူသည် သေချာပေါက် လူကောင်းမဖြစ်နိုင်ပေ။ ယူရှီချန်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အနည်းငယ်မျှ ပေါ့လျော့ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဓားကို ဆက်လက်ကိုင်ထားရင်း သူ့ကို ညွှန်ထားသည်။

“ကျွန်တော်လား……” ယီထျန်းယွမ်သည် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖျတ်ကနဲဖြတ်သွားပြီး၊ ယူရှီချန်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် သူမ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို သူမ၏နောက်ကျောတွင် ကပ်ထားလိုက်သည်။ “ယူရှီချန် အစ်မ၊ မလှုပ်နဲ့”

ယူရှီချန်သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ခင်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ သူမကို လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူမသည် မည်သို့ပင် ရုန်းကန်နေပါစေ၊ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ဖဝါးမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် သော့ခတ်ခံထားရသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဖဝါးကို ထိခံခဲ့ရသော်လည်း၊ အခြေအနေသည် သင့်တင့်နေသေးသည်။ လမ်းလျှောက်မရလောက်အောင် မဆိုးရွားပေ။ သို့သော် ဖုံးကွယ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန်မူ မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ၊ အလွယ်တကူ ပြန့်ကျဲသွားနိုင်သည်။ ဖုံးကွယ်ခြင်းစွမ်းရည်သည် စွမ်းအားအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လိုအပ်ပြီး၊ ဤသို့မှသာ ဖုံးကွယ်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။

ယုံမင်နတ်ဘုရားလက်ဖဝါး၏ အာနိသင်များသည် သူ့ထံတွင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုံးကွယ်နိုင်မည်လား။ ဤအာနိသင်များ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ၊ သူသည် ထပ်မံဖုံးကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“မင်း၊ မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ” ယူရှီချန်သည် နောက်ကျောမှ ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ယောက်ျားတစ်ဦး၏ အနံ့သည် သူမ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဤသည်မှာ သူမကို ရှက်ရွံ့ပြီး ဒေါသထွက်စေသည်။ သို့သော် ရုန်းကန်လိုသည့်အခါ၊ ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ၊ ရန်သူသည် သူမကို လုံးဝထိန်းချုပ်ထားသည်။

အဆိုးဆုံးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သူမထံသို့ ကပ်လာပြီး၊ သူမကို လှုပ်ရှားမရအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယူရှီချန်သည် ဆင်ခြင်တုံတရားဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဤနည်းကို ရွေးချယ်လိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ဤမျှအနီးကပ် မကပ်လျှင်၊ ယူရှီချန်သည် ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကျောက်လာနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ယူရှီချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သိပ်မြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှုအဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကန်ကျောက်လာလျှင် ထိမှန်သွားပါက၊ ၎င်းသည် ပျော်စရာမဟုတ်ပေ။

“ယူရှီချန် အစ်မ၊ ကျွန်တော်က ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောပြီးသားပဲ။ ဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး မလှုပ်ဘဲ နေပေးရင်ပဲ ရပြီ။ ကျွန်တော်က ဒီမှာ ခဏပုန်းခိုချင်တာပါ” ယီထျန်းယွမ်သည် အခြားအတွေးများ မရှိပေ။ ယခု ဤမျှအနီးကပ် ကပ်နေရသော်လည်း မည်သည့်အတွေးမျှ မရှိပေ။ သူသည် တကယ်ပင် ဤနေရာတွင် ပုန်းရှောင်ရန်သာ လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မတော်မတရား ပြုကျင့်ရန် လာခြင်းမဟုတ်ပေ။

“ဒါဆို၊ ဒါဆို မင်း မဖယ်သေးဘူးလား” ယူရှီချန်သည် မျက်နှာများ ရဲရဲနီလာပြီး၊ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသထွက်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။ သူမသည် မည်သည့်အခါမျှ ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် ဤမျှအနီးကပ် မနေခဲ့ဖူးပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ အနေအထားသည် ဖက်ထားသည့်အလားပင် ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က မြင်သွားပါက၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအမှုကို ရှင်းမပြနိုင်တော့ပေ။

“ဒါဆို လူမခေါ်နဲ့၊ လက်ကိုလည်း မဖြတ်နဲ့” ယီထျန်းယွမ်က ပြောသည်။

“အင်း...” ယူရှီချန်သည် ဒေါသတကြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဖဝါးကို လျင်မြန်စွာ လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားသည်။ သို့သော် ရှောင်ထွက်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို၊ ယူရှီချန်သည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးလာပြီး ဒေါသတကြီး အော်သည်။

“မင်းက လူယုတ်မာပဲ”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ ဤရှည်လျားသောဓားကို ညှပ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး သူမထက် တစ်ဆင့်မျှသာ သာလွန်သည်မဟုတ်ဘဲ၊ ကြီးမားသော အဆင့်တစ်ခုကို ကျော်လွန်ထားသည်။ ဤမျှအဆင့်များစွာ သာလွန်နေသဖြင့်၊ သူသည် တမင်သက်သက် အသတ်ခံရန် မလုပ်သရွေ့၊ သို့မဟုတ် ကာကွယ်မှုမရှိသရွေ့၊ သူ့ကို သတ်နိုင်ရန် တကယ်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ယူရှီချန် အစ်မ၊ မလှုပ်ဖို့ ပြောပြီးသားပဲ၊ အခု ထပ်လာပြန်ပြီ” ယီထျန်းယွမ်သည် မတတ်နိုင်သည့်ပုံဖြင့် ပြောသည်။ “ခဏလေးပဲ နေလိုက်ရင်ရပြီ။ ကျွန်တော်က မင်းကို လုံးဝ မထိဘူး”

ယူရှီချန်သည် အေးစက်စွာ ဟွန့်ခနဲ အသံထုတ်လိုက်ပြီး၊ ရှည်လျားသောဓားကို ကိုင်ထားသည့်လက်ကို လွှတ်လိုက်ကာ၊ ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားသည်။ သူမ၏လှပသော မျက်ဝန်းများသည် သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ယခင်က သူမကို ပြစ်မှားခဲ့သည့်အတွက်၊ သူမ၏ ဒေါသမီးတောက်များသည် အလွယ်တကူ ငြှိမ်းသတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သိပ်မသန်မာနေခဲ့လျှင်၊ သူမသည် တကယ်ပင် လက်ငင်းရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်လိမ့်မည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ အပြင်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ” ယူရှီချန်သည် ခဏတွေးပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းသိစရာမလိုဘူး။ မနက်ဖြန်ဆိုရင် မင်းသိလာလိမ့်မယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့” ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် မျက်နှာကို မဖွင့်ဟပေ။ သူနှင့် ယူရှီချန်သည် ရင်းနှီးခြင်းမရှိသဖြင့်၊ သူမ၏ရှေ့တွင် မျက်နှာဖွင့်ဟရန် မလိုအပ်ပေ။

ပြဿနာတစ်ခုကို လျှော့ချနိုင်လျှင် လျှော့ချထားရန်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မျက်နှာဖွင့်ဟမည်မဟုတ်ပေ။

“ဒုန်း...” ဒုန်း...” ဒုန်း……” ဤအချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ “အထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိလား။ အခန်းစစ်ဆေးဖို့ လာတယ်”

အစောင့်တစ်ဦး၏ အသံသည် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခန်းတစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း စစ်ဆေးရန် စီစဉ်ထားပုံရသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးနေပါက၊ ပြဿနာကြီးမားလာနိုင်သည်။

ယူရှီချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ တံခါးဖွင့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ယူရှီချန်သည် ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက်၊ ထရပ်လိုက်ပြီး တံခါးဖွင့်ရန် သွားသည်။ တံခါးမဖွင့်ပေးဘဲ စစ်ဆေးမှုမခံလျှင်၊ အပြင်ဘက်မှလူများသည် လက်လျှော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူမသည် တံခါးရှေ့သို့ရောက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အစောင့်တစ်ဦးသည် ယူရှီချန်ကို မြင်သောအခါ၊ တည်ကြည်စွာပြောသည်။ “အခုအချိန်မှာ ပြဿနာအနည်းငယ်ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အခန်းစစ်ဆေးမှုမှာ ပူးပေါင်းပေးပါ။ အခန်းထဲကို ဝင်ပြီး ရှာဖွေခွင့်ပြုပါ”

“သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ ဘာလို့ အခန်းစစ်ဆေးဖို့ လာတာလဲ” ယူရှီချန်သည် မျက်ခုံးများကို တွန့်လိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်သည် အထဲတွင်ရှိနေသည်ဟု တိုက်ရိုက်မပြောပေ။

တကယ်တော့ သူမသည် ယုံမင်အင်ပါယာကို သိပ်သဘောမကျပေ။ ထို့အပြင် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ရုတ်တရက် အခန်းစစ်ဆေးရန် လာခြင်းသည် ၎င်းတို့ကို မည်သည့်အရာအဖြစ် သဘောထားနေသနည်း။

“ဒါက မင်းစီမံစရာမလိုဘူး။ အခန်းစစ်ဆေးခွင့်မပြုရင်၊ ငါတို့က ဧည့်ဝတ်မကျေပွန်တော့ဘူး” ဤအစောင့်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် နိမ့်ကျခြင်းမရှိပေ။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နိမ့်ကျသည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤမျှအာဏာသြဇာရှိစွာ ပြုမူနိုင်သည်။

ယုံမင်အင်ပါယာ၏ နာမည်တစ်ခုတည်းသည် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ရှာဖွေမှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် ယုံမင်အင်ပါယာကို ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။

“မရဘူး။ ငါ့အခန်းကို မင်းတို့ ဘာကြောင့် စစ်ဆေးရမှာလဲ……” ယူရှီချန်သည် အနည်းငယ် ခုခံမှုပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ဝင်သွား” အစောင့်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဝင်ရောက်လာပြီး၊ တံခါးမကြီးကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ယူရှီချန်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ ဆောင်ရွက်သည်။

“မင်းတို့……”

ယူရှီချန်သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး၊ ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ကျောဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ကျောတွင် တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဤသို့ သက်ပြင်းချရသည့် အကြောင်းကို နားမလည်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် သူမသည် ဆွေမျိုးရင်းနှီးသူများ မဟုတ်သည့်တိုင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အစောင့်များသည် အခန်းထဲတွင် အကြာကြီး ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း၊ တစ်ယောက်မျှ ရှာမတွေ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် အေးစက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြပြီး၊ စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောရန်ပင် ပျင်းရိနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အာဏာသြဇာကြီးမားမှုကို ဤအပြုအမူမှ သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တည်းမှာပင်၊ အကြီးအကဲဘက်တွင်လည်း အလားတူ စစ်ဆေးမှုကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ တံခါးကို အကြိမ်ကြိမ် ခေါက်ရင်း အော်ပြောသည်။

“အမြန်တံခါးဖွင့်စမ်း၊ အခန်းစစ်ဆေးမယ်”

“အဘိုး၊ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့က ရုတ်တရက် အခန်းစစ်ဆေးဖို့ လာနေကြပြီ။ အကယ်၍ အိမ်တော်သခင်ယီ မရှိတာကို သိသွားရင်၊ ပြဿနာကြီးလာလိမ့်မယ်” မူရှီယန်အာသည် စိုးရိမ်တကြီး ပြောသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အပြင်ထွက်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ပြန်မရောက်သေးပေ။

“အခုတော့ နည်းနည်းဆွဲထားရမှာပဲ။ အိမ်တော်သခင် ဘယ်အချိန်ပြန်လာမလဲ မသိဘူး……” ၎င်းတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အခန်းစစ်ဆေးနေသည်ကို မသိသော်လည်း သေချာပေါက် ကောင်းသောအရာမဟုတ်ပေ။

“ဗုန်း”

၎င်းတို့ များများ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပင်၊ တံခါးမကြီးသည် ရိုက်ဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ ဆောင်ရွက်ခံရသည်။ အစောင့်များသည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာအောင် တံခါးမဖွင့်တာလဲ…… မင်းတို့ရဲ့ အိမ်တော်သခင်ရော ဘယ်မှာလဲ”

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်တော်သခင်က……” အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး၊ မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“ဘာကိစ္စရှိလဲ။ အိပ်ချင်နေတာတောင် အိပ်လို့မရဘူး။ ပြဿနာတွေ အများကြီးပဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အချိန်က နောက်ကွယ်မှ ထွက်လာသည်မသိ၊ ပါးစပ်ကို ဟပြီး သမ်းရင်း၊ မတတ်နိုင်သည့်ပုံဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကြည့်နေသည်။

အစောင့်များသည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ၊ အေးစက်စွာ ဟွန့်ခနဲ အသံထုတ်လိုက်သည်။ “အားလုံးရှိရင် ပြီးတာပဲ။ တစ်ယောက်ယောက် မရှိရင်တော့ မင်းတို့တွေ ပြဿနာကြီးမှာနော်”

ပြောပြီးသည့်နောက် အစောင့်များသည် လှည့်ထွက်သွားကြပြီး၊ အချိန်အကြာကြီး ရပ်တန့်မနေကြပေ။ လူများအားလုံး ရှိနေသရွေ့၊ ၎င်းတို့၏ အခန်းစစ်ဆေးရေးအလုပ်သည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့ခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အကွာအဝေးသည် သိပ်မဝေးသဖြင့်၊ အလွယ်တကူ ပြောင်းရွှေ့ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယူရှီချန်၏ အခန်းထဲတွင် ပုန်းနေခဲ့ခြင်းသည်၊ ချက်ချင်းပြောင်းရွှေ့ခြင်းစွမ်းရည်၏ ပြန်လည်အားပြည့်ချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် အကြောင်းအများဆုံးဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် တိုက်ရိုက်ပြောင်းရွှေ့ပြန်လာနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဖုံးကွယ်ခြင်းထက် များစွာပို၍ လုံခြုံသည်။