ငါ့ဘာသာ မာနကြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ
Vol. 17 Ch. 249
စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာသည် အလွန်ရက်စက်သော သိုင်းပညာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်များကို အတင်းအဓမ္မ ရှာဖွေယူရာတွင် အသုံးပြုသည်။ သို့သော် မည်မျှရှာဖွေနိုင်မည်ကို မသိရသော်လည်း၊ တစ်ခုသေချာသည်မှာ၊ ဤသိုင်းပညာကို ခံရသူများသည် အများအားဖြင့် အသိဉာဏ်မဲ့သူဖြစ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ အသိဉာဏ်မဲ့သူမဖြစ်သွားခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဒဏ်ရာရရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းကျင့်ကြံမှုအပေါ် သိသာစွာ သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။
စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပြည့်စုံမှုမရှိတော့ပါက၊ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းသည် သိသာစွာ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုအပိုင်းတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆိုးညစ်ဆုံး သိုင်းပညာများထဲမှ တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို တတ်မြောက်သူမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ ယုံမင်အင်ပါယာအဖြစ် ဤစိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေသိုင်းပညာကို သိရှိထားခြင်းသည် အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ဤသိုင်းပညာကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲကြီးတို့၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ရန်သူဘက်က သင်သိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေမှုကို ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်နှာထားမှာ မပြောင်းလဲပေ။ ၎င်းတို့သည် ဤလှည့်စားရက်စက်သော နည်းလမ်းများကို တတ်မြောက်ထားသည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မတတ်မြောက်ထားလျှင်မှ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
“ဒါကြောင့်ပဲ၊ ငါ လက်နက်ချလိုက်မယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများသည် လူအားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်။ အကြီးအကဲများအပါအဝင်၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် လက်နက်ချရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။
“ဟားဟား…… မင်းက မာနကြီးတဲ့သူမဟုတ်ဘူးလား။ အရင်က ယုံမင်အင်ပါယာထဲ ဝင်မယ့်ကိစ္စကို ငြင်းခဲ့တယ်။ အခုမှ အသက်ချမ်းသာဖို့ တောင်းပန်ချင်နေပြီလား” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် အော်ရယ်လိုက်ပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကဲ့ရဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ အခုလက်နက်ချတာတောင် နောက်ကျသွားပြီ” အခြားအိမ်တော်သခင်များလည်း ရယ်မောလိုက်ကြပြီး၊ မျက်ရည်များပင် ထွက်လာသလိုဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် မိုက်မဲသူများကို တွေ့ဖူးခဲ့သော်လည်း၊ ဤမျှမိုက်မဲသူကိုမူ မတွေ့ဖူးပေ။ အရင်က လူအများရှေ့တွင် မာနကြီးပြခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ အားနည်းသွားပြီဖြစ်သည်။ လူငယ်တစ်ဦးကို အိမ်တော်သခင်အဖြစ် ခန့်ထားခြင်းသည် မယုံကြည်ရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ စကားတစ်ခွန်းပြောပြီး၊ နောက်ကွယ်တွင် တစ်မျိုးလုပ်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အချိန်ကိုက်သိမြင်သူဟာ ထူးချွန်သူဖြစ်တယ်လို့ ဆိုတာပဲ။ မင်း လက်နက်ချဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်၊ ငါက မင်းရဲ့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ကို လွှတ်ပေးမယ်” လင်ဟော့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရစေမည့် ကိစ္စတစ်ခုရှိလာသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ စကားနှင့်စိတ်ထဲက မကိုက်ညီပုံရသည်။
“ဒါက ရွှမ်ထျန်နတ်ဘုရားကျမ်းပဲ၊ မင်းတို့ကို ပေးလိုက်မယ်” ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအချိန်တွင် သိုင်းကျမ်းတစ်အုပ်ကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် လင်ဟော့၏ လက်ထဲသို့ မကျရောက်ဘဲ၊ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ “အားနာပါတယ်၊ ရောက်အောင် မပစ်မိလိုက်ဘူး”
“သွားကောက်လိုက်စမ်း” လင်ဟော့သည် လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ဘေးနားရှိ အစောင့်တပ်သားကို ကောက်ယူရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
“လင်ဝန်ကြီး၊ ကျွန်တော်ကူညီပေးပါမယ်” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ထိုသိုင်းကျမ်းကို ကောက်ယူရန် လျှောက်သွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လျှောက်လာပြီး ထိုသိုင်းကျမ်းကို လင်ဟော့ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
လင်ဟော့သည် ထိုသိုင်းကျမ်းကို လက်ခံလိုက်ပြီးချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်စမ်း၊ တစ်ယောက်မှ မကျန်စေနဲ့” သူသည် ထိုကျမ်း၏ အကြောင်းအရာကို တစ်ချက်မျှ မကြည့်ဘဲ၊ မျက်နှာထားမှာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းနေပြီး၊ ယခင်ကတိပြုထားချက်ကို လုံးဝဖောက်ဖျက်လိုက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“မင်း၊ မင်း ငါတို့ရဲ့ ရွှမ်ထျန်နတ်ဘုရားကျမ်းကို ရသွားပြီပဲ၊ ဘာလို့ ဆက်ပြီး လုပ်ကြံသေးတာလဲ” အကြီးအကဲကြီးသည် ယီထျန်းယွမ်သည် အဆုံးတွင် လက်နက်ချရန် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို မသိရသော်လည်း၊ သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ၎င်းတို့သည် ဆက်လက်သတ်ဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်၊ မည်သို့လက်ခံနိုင်မည်နည်း။
“ငါက အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ပဲ ပြောခဲ့တယ်၊ မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူး၊ ဟား...” ဟား...” ဟား...” လင်ဟော့သည် အော်ရယ်လိုက်ပြီး၊ အရိပ်အစောင့်များကို တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
အရိပ်အစောင့်သုံးဦးသည် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထိုးဝင်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး၊ နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသယောင်ပင်။
“ဖုန်း၊ ဖုန်း၊ ဖုန်း”
သို့သော် ၎င်းတို့ ပြေးထိုးဝင်လာစဉ်တွင်၊ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့အား ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
အရိပ်အစောင့်သုံးဦးသည် ကန်ချခံရပြီး လွင့်ထွက်သွားကာ၊ ဘေးနားရှိ နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်မိပြီး၊ မြေပေါ်တွင် အရုပ်ကြိုးပြတ် လဲကျကုန်၏။
“အရိပ်အစောင့်တစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၂၆၀,၀၀၀၊ ရူးသွပ်တန်ဖိုး ၃,၂၀၀၊ အပြစ်တန်ဖိုး ၅၀ ရရှိသည်။ အမှောင်ရိပ်ခြေလှမ်း၊ အမှောင်ဓားသွားရရှိသည်”
“ အရိပ်အစောင့်တစ်ဦးကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၂၈၀,၀၀၀၊ ရူးသွပ်တန်ဖိုး ၃,၃၀၀၊ အပြစ်တန်ဖိုး ၆၀ ရရှိသည်။ အမှောင်ရိပ်ခြေလှမ်း၊ အမှောင်ဓားသွား၊ ဖုံးကွယ်ဝတ်စုံရရှိသည်”
“ အောင်မြင်စွာ……”
အရိပ်အစောင့်သုံးဦးသည် ကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားပြီး၊ သန့်ရှင်းလွယ်ကူစွာ ဖိအားတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ဖြစ်သည်။ ဤအရိပ်အစောင့်များတွင် အသက်ရှုသံတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ၊ အိမ်တော်သခင်များစွာ၏ မျက်နှာထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသူများသည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသည်။ ကန်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရသည်တဲ့လား။
ဤသည်မှာ ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်အိမ်တော်သခင်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ ထို့ပြင် နောက်ပိုင်းအဆင့်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။
“ငါသိတယ်၊ မင်းတို့က လိမ်ညာစကားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ သူတပါးအပေါ် အမြဲလှည့်ပတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လည်တာ တစ်ပတ်မပြည့်ပါဘူး။ ဟ.. ဟ...” မင်းလက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတာကို ကြည့်လိုက်ဦး” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာပင် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ လင်ဟော့သည် သူ၏လက်ထဲရှိ အရာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဒေါသတကြီး ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ ထိုသိုင်းကျမ်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲကာ မြေပေါ်သို့ ဖြန့်ကျဲပစ်လိုက်သည်။ ဝိုးတိုးဝါးတားအကြည့်ဖြင့် ၎င်းပေါ်တွင် “အခြေခံလက်သီးသိုင်းပညာ” ဟူသော စာလုံးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ အသုံးမကျဆုံး၊ အဆင့်နိမ့်ဆုံး သိုင်းပညာဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို သူ၏ ပစ္စည်းစာရင်းထဲတွင် မူလက မပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ဘဲ၊ စျေးဆိုင်မှ အထူးဝယ်ယူခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရူးသွပ်တန်ဖိုး ၁၀၀ အပြည့်အဝ ကုန်ကျခဲ့သည်။
“မင်း ငါ့ကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့” လင်ဟော့သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရွှမ်ထျန်နတ်ဘုရားကျမ်းကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ လှည့်စားခံလိုက်ရသည်။ ယခုတော့ သူသည် အားလုံးရှေ့တွင် ဤသို့သော လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ လှည့်စားမှုကို ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ကိုယ့်မျက်နှာကို ဘယ်နေရာသွားထားရမှန်း မသိလောက်အောင် အရှက်ကွဲသွားတော့သည်။ ရှက်စိတ်ကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး အိုးဖင်ကဲ့သို့ ပိန်းနေအောင် မဲမှောင်သွားတော့၏။
အကြီးအကဲကြီးတို့သည် ဤအတုအယောင်ပစ္စည်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ၊ မချုပ်တည်းနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အိမ်တော်သခင်ယီသည် အမြဲတမ်း ထိုအိမ်တော်သခင်ယီပင်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူ့ထံမျှ ဦးညွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။
“ငါ မင်းကို မလှည့်စားရင်၊ မင်းက ငါ့ကို လှည့်စားနေလားဆိုတာ ဘယ်လိုသိမှာလဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါက ရွှမ်ထျန်နတ်ဘုရားကျမ်းဟုတ်မဟုတ် တစ်ချက်မျှမကြည့်ဘဲ၊ ငါတို့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ ခင်ဗျာ…… ဒါက တော်တော်လှည့်ကွက်ကောင်းတယ်နော်”
“ရဲတင်းလွန်းတယ်” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “အနည်းငယ်အစွမ်းအစရှိရုံနဲ့ ဒီမှာ အင်အားအကြီးဆုံးလို့ ထင်နေတာလား။ လင်ဝန်ကြီး၊ ကျွန်တော်ကူညီပြီး သူ့ကို ဖယ်ရှားပေးပါမယ်”
“ဝန်ကြီးမင်း၊ ကျွန်တော်လည်း ပါမယ်”
“လင်ဝန်ကြီး၊ ကျွန်တော်ရောပဲ”
အိမ်တော်သခင်တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ယုံမင်အင်ပါယာထဲ လတ်တလော ဝင်ရောက်လာသူများအနေဖြင့်၊ အကူအညီမပေးဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းတို့၏ ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်သော အကြည့်များထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ထို့ထက်ပို၍ ထူးချွန်မှုရယူလိုသော ဆန္ဒများလည်း ရှိနေသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ရှိ အရိပ်အစောင့်များကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်မြင့်မားကြောင်း သက်သေပြသည်။ ထို့ကြောင့် သာမန်စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ရှိ သန်မာသူများကို ထပ်မံစေလွှတ်ခြင်းသည် မိုက်မဲရာကျမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖမ်းဆီးရန် ကိုယ်တိုင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ကောင်းတယ်၊ သူ့ကို ဖမ်းပေးစမ်း။ ဒီကောင်လေးကို အသက်ရှင်ရက်နဲ့ မခံစားနိုင်အောင် လုပ်မယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကိုလည်း အကုန်သတ်ပစ်စမ်း” လင်ဟော့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ကူညီရန် လာပေးနေသည်ဖြစ်ရာ၊ နန်ယွမ်ဖုန်းကို လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။
နန်ယွမ်ဖုန်းသည် လျှောက်လှမ်းလာပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်သုံး၏ စွမ်းအားတို့သည် ချက်ချင်းပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးလာသည်။ သူ့အပြင်၊ အခြားအိမ်တော်သခင်များလည်း လိုက်ပါလာကြပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ရှိ စွမ်းအားများကို အသီးသီး ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့အနက် အားအနည်းဆုံးသည်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်ရှစ်နှင့်ကိုးရှိပြီး၊ တစ်ချက်တည်းနှင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
“ကောင်လေး၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းသေမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။ ငါ့ရဲ့ တပည့်ရင်းကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတော့၊ မင်းရဲ့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို ငါသတ်မယ်” နန်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “အရင်က ငါ့အပေါ် မာနကြီးပြခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ အခု မင်းဘယ်လိုမာနကြီးနိုင်မလဲ ပြစမ်းပါဦး”
“ဖုန်း”
ရုတ်တရက် ယီထျန်းယွမ်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာသည်။ နန်ယွမ်ဖုန်းသည် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိခင်မှာပင်၊ ယီထျန်းယွမ်၏ ကန်ချက်တစ်ချက်ကို ခံလိုက်ရသည်။
“ဖုန်း” ဟူသည့် အသံနှင့်အတူ၊ နန်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘောလုံးတစ်လုံးအလား၊ တစ်ချက်ကန်ချခံရပြီး လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်မိသွားသည်။
“ဖုန်း” ဟူသည့် အသံနှင့်အတူ၊ ထိမှန်ခဲ့သော နံရံသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ် အားပြင်းထိုးနှက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ၊ နံရံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ငါ့ဘာသာ မာနကြီးတော့ ဘာဖြစ်လဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် ခြေထောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။