အမှန်တရား

ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ အတွေးတွေကို ယီထျန်းယွမ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နားမလည်နိုင်မှာလဲ...” ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို အားကောင်းလာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတာဟာ၊ သူ့အတွက် အပြင်းထန်ဆုံး နောက်ခံအားတစ်ခု ဖြစ်လာစေဖို့ပဲ၊ သူရဲ့အရာအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ။ ဒီအင်အားနဲ့ဆိုရင် အရာအားလုံးကို ခုခံနိုင်ဖို့ မလုံလောက်နိုင်ပေမယ့်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူမရဲ့ ရည်မှန်းချက်ဟာ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲရှိနေခဲ့သည်။

သူမဟာ ဘာမှ ပြန်လည်တောင်းဆိုမှုမရှိဘဲ၊ တိတ်တဆိတ် ပေးဆပ်နေခဲ့သည်။ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးအတွက်လည်း ဖြစ်သလို၊ သူ့အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခဏလောက် နွေးထွေးစွာ အတူရှိနေပြီးနောက်၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြုံးကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှက်ရွံ့မှု ဒါမှမဟုတ် အဆင်မပြေမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ၊ ရိုးရှင်းစွာ နွေးထွေးမှုတစ်ခုကိုသာ ခံစားရသည်။

“အဒေါ်၊ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်မှာ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ပြောဖို့ရှိတယ်။ တော်သေးတယ် မေ့သွားတော့မလို့။ တိတိကျကျ ပြောရမယ်ဆိုရင် အတည်ပြုဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စပါ...” ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်နှာဟာ ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားသည်။

“ပြောလေ...” ရှီရွှေယွမ်ကတော့ ထမလာဘဲ၊ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ ပေါ့ပါးစွာ မှီထားရင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်က ဝင်လာပြီး ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရရင်၊ သေချာပေါက် အံ့အားသင့်ပြီး မျက်လုံးပြူးသွားမှာ အမှန်ပင်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ သွေးသားတော်စပ်မှု မရှိသလို အသက်အရွယ်ကလည်း အနည်းငယ်သာ ကွာခြားတဲ့အတွက် ဒီမြင်ကွင်းဟာ အနည်းငယ် လွန်ကဲလွန်းသလို ခံစားရသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်က အကုန်လုံးကို ပြောပြလိုက်သည်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းအိမ်တော်ရဲ့ အခြေအနေတွေ၊ ရွှမ်ထျန်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ ကိစ္စတွေ၊ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးတည်ထောင်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပြဿနာတွေကို အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။

အကုန်လုံး ပြောပြပြီးနောက်၊ ရှီရွှေယွမ်က ထိုင်ရာက ထလိုက်ပြီး၊ မျက်ခုံးတွန့်ကာ ပြောသည်။ “ဒီကိစ္စတွေကို ငါ သိပ်မသိဘူး။ ဒါတွေကို ဘိုးဘေးတွေကို သွားမေးရမယ်...”

သူမက ထရပ်လိုက်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဘိုးဘေးတွေဆီ သွားရှာသည်။ ဒီကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမဟာ သိပ်မသိခဲ့ပေ။ ဘိုးဘေးတွေက ဘယ်သူဖြစ်တယ်ဆိုတာ သူမနဲ့ သိပ်မဆိုင်ဘူးလေ။ သူမဟာ လက်ရှိအခြေအနေကို ကောင်းကောင်း စီမံခန့်ခွဲရုံပဲ လုပ်ခဲ့တာဖြစ်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ဟာ ဘိုးဘေးတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမတို့ဟာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရရှိပြီးနောက်၊ ကျင့်စဉ်ကို အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နေကြပြီး၊ သူမတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေလည်း သိသာစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း ရှိသေးသည်။ အသက်အရွယ်ကြီးလာလေလေ၊ သွေးစွမ်းအင်က နည်းပါးလာလေလေဖြစ်ပြီး၊ ဒါဟာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ အရင်အခြေအနေနဲ့ ဆင်တူသည်။ သွေးစွမ်းအင် သိပ်ညံ့ဖျင်းနေရင်၊ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို၊ အဆင့်တက်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဘိုးဘေးတို့၊ ကျွန်မတို့ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးရဲ့ နာမည်အမှန်က ဘာလဲဟင်...” ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ မေးခွန်းဟာ ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားသည်။

ဤဘိုးဘေးတွေဟာ ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ၊ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ကြပြီး၊ သူ့အပေါ် သဘောထားဟာ လုံးဝကွဲပြားသွားသည်။ ဘယ်လိုလုပ် အနည်းငယ်မျှ မလေးမစားလုပ်ရဲမှာလဲ... ယီထျန်းယွမ်မရှိခဲ့ရင်၊ သူမတို့လို အဘိုးအဘွားတွေဟာ သေလျှင်တောင် သေပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဘယ်သူက မာန်တက်ပြီး မြင့်မြတ်သလို နေနိုင်အုံးမှာလဲ...။

အကယ်၍ သူမတို့က မာန်တက်ပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ဟန် ဆောင်နေမယ်ဆိုရင်၊ ယီထျန်းယွမ်က သူမတို့ကို ကန်ထုတ်ပြီး၊ အပြင်မှာ အိပ်ပြီး ဆင်ခြင်ဖို့ လုပ်မှာ သေချာသည်။ ဒါပေမယ့် ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ ဒီအဘိုးအဘွားတွေဟာ အခြေအနေကို သိတတ်ကြပြီး၊ သိပ်လွန်ကဲတဲ့ အပြုအမူတွေ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ တချို့သော မျိုးဆက်ကြီးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ အခွင့်အရေးကို တစ်ခါတောင်မပြတ်အောင် ယူဆပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့်သာ ယီထျန်းယွမ်ဟာ ဒီလို အောင်မြင်လာတယ်လို့ ထင်မှတ်တတ်ကြသည်။

တကယ်လို့ ဒီလိုတွေးမိရင်၊ ယီထျန်းယွမ်က သူမတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ အမြင်ကွယ်ရာကို ထွက်သွားဖို့ ပြောမှာ သေချာသည်။ သူဟာ ရှီရွှေယွမ်ရဲ့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကိုသာ ခံခဲ့ရတာဖြစ်ပြီး သူတို့လို အဘိုးအဘွားတွေရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို မခံခဲ့ရပေ။

“တည်ထောင်သူရဲ့ နာမည်အမှန်ဆိုလိုတာလား…” ဘိုးဘေးတွေက မျက်ခုံးတွန့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် ခေါင်းခါကာ ပြောသည်။ “ဒါကိုတော့ ငါတို့လည်း သိပ်မသိဘူး။ မှတ်တမ်းတွေအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ထားပြီး၊ တည်ထောင်သူရဲ့ အချက်အလက်ဆိုလို့ ဘာမှမရှိဘူး။ အများဆုံးသိထားတာက ယောကျ်ားဖြစ်တယ်ဆိုတာပဲ၊ ကျန်တာတွေကို မသိဘူး...”

“ဒါဆိုရင် တခြား အချက်အလက်တွေ မရှိတော့ဘူးလား...” ယီထျန်းယွမ်ဟာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူဟာ ဒီကိစ္စကို အတည်ပြုဖို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမယ့်၊ ဒီအချက်အလက်ဟာ သိပ်ကို နည်းပါးလွန်းသည်။

“တခြား အချက်အလက်ဆိုရင်တော့…” ဘိုးဘေးတချို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ မျက်လုံးထဲမှာ ရှက်ရွံ့မှုတချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ ပြောလိုက်ကြသည်။ “အများဆုံးသိထားတာကတော့ တပည့်မတစ်ယောက်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့တဲ့ နန်းတော်သခင်တစ်ဦးရှိတယ်ဆိုတာပဲ… ထို့နောက် ဒီတပည့်မဟာ နောက်ထပ် နန်းတော်သခင်ဖြစ်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ ယောကျ်ားတပည့်တွေအားလုံးကို မောင်းထုတ်လိုက်တယ်။ မိန်းကလေးတပည့်တွေကိုပဲ ထားခဲ့တယ်...”

ဒါဟာ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းရဲ့ အမည်းစက်ထင်တဲ့ သမိုင်းဖြစ်ပြီး၊ သူမတို့အနေနဲ့ ဒါကို ပြောပြဖို့ မလိုလားကြပေ။ ဒါပေမယ့် ဒီအချက်ဟာ အတော်လေး မှန်ကန်ပြီး၊ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းမှာ မိန်းကလေးတပည့်တွေပဲ ရှိရတဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ နှလုံးသားမဲ့တဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ကြောင့်၊ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ တပည့်တွေအားလုံးဟာ မိန်းကလေးတွေသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ယောကျ်ားတပည့်တွေ မရှိခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းမှာ အနည်းငယ် ဖွင့်လှစ်လာခဲ့ပြီး၊ အပြင်ပိုင်းတပည့်တွေကို လက်ခံခဲ့ပေမယ့်၊ ဒါဟာ တခြားဂိုဏ်းတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကြောင့်သာ လက်ခံခဲ့ရတာဖြစ်သည်။

ဒီအချက်အလက်ကို ယီထျန်းယွမ်က အရင်ကတည်းက ကြားဖူးပြီးသားဖြစ်ပြီး၊ ဒါဟာ လျှို့ဝှက်ကိစ္စတစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။ ဒါပေမယ့် အခုလို ထပ်ပြောလိုက်တဲ့အခါ၊ အနည်းငယ်တော့ ရှက်ရွံ့စရာဖြစ်နေဆဲပင်။

“ဒါဆို နာမည်တောင် မသိဘူးပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ မျိုးရိုးအမည်လောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် သိမှာပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်ဟာ မလွှဲမရှောင်သာ စိတ်ပျက်သွားသည်။

“မျိုးရိုးအမည်ဆိုရင်တော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် နာမည်ကိုတော့ အနည်းငယ် သိထားတယ်...” ဘိုးဘေးတစ်ဦးက ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်နာမည်လဲ...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ထျန်ရွှမ်၊ ဒါက ပထမဆုံး နန်းတော်သခင်ရဲ့ နာမည်ပဲ၊ မျိုးရိုးအမည်ကိုတော့ သိပ်မသိဘူး...” ဘိုးဘေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အင်း၊ မဆိုးဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒါဆို လုံလောက်ပြီးသားပဲ။ အရင်က ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းရဲ့ ပထမဆုံး နန်းတော်သခင်ဟာ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲ...” သူဟာ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားပြီးနောက်၊ သိပ်ဝေးဝေးကို မသွားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာပဲ ရှေးဟောင်းကောင်းကင်တာအို အမွေအနှစ်နယ်မြေကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ ဒါက တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ...”

“ဒီလိုကိစ္စလည်း ရှိသေးတယ်ပေါ့...” သူမတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူမတို့ဟာ ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်ကြာနေထိုင်ခဲ့ပေမယ့်၊ ဒီနေရာရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိခဲ့ကြပေ။ အများဆုံးသိထားတာက ရွှမ်ထျန်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်လို့ ခေါ်တယ်ဆိုတာပဲ၊ နာမည်အမှန်ကို လုံးဝမသိခဲ့ကြပေ။

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။ “ရွှမ်ဘိုးဘေး၊ ရွှမ်ဘိုးဘေး...”

မကြာခင်မှာပဲ ရွှမ်ဘိုးဘေးဟာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ ရိုသေစွာ ပြောသည်။ “သခင်၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ...”

“မင်းရဲ့ အရင်သခင်ရဲ့ နာမည်အမှန်က ဘာလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်ရဲ့ အရင်သခင်ရဲ့ နာမည်က ဟယ်ထျန်ရွှမ်ပါ...” ရွှမ်ဘိုးဘေးက အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို အဲဒီဆရာကြီးက ဘယ်ဂိုဏ်းတစ်ခုခုကို တည်ထောင်ခဲ့ဖူးလား...” ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မေးသည်။

“ဒါကိုတော့ သိပ်မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်သိတာက အရင်သခင်ဟာ ပုံတူပုံတစ်ပုံကို အမြဲစိုက်ကြည့်နေပြီး၊ တစ်ခါတလေ တစ်စုံတစ်ရာကို ရေရွတ်နေတတ်တယ်ဆိုတာပဲ...” ရွှမ်ဘိုးဘေးက ပြောသည်။

“ပုံတူပုံ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “အဲဒီပုံတူပုံက ရှိသေးလား...”

“မရှိတော့ပါဘူး။ အရင်သခင်က သူသေပြီးရင် ဒီပုံကို မီးရှို့ပေးဖို့ မှာထားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း မီးရှို့ပစ်လိုက်ပြီးပါပြီ...” ရွှမ်ဘိုးဘေးက ပြောပြပြီး၊ ချက်ချင်း ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။ “ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မှာ အဲဒီပုံကို ပုံဖော်ပြီး သခင်ကို ပြပေးနိုင်တယ်...”

“ဒါဆို မြန်မြန်လုပ်ပြစမ်းပါ...” ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ချက်ချင်း စတင်လုပ်ဆောင်ဖို့ အချက်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှမ်ဘိုးဘေးက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ သူတို့ရှေ့မှာ မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ မကြာခင်မှာပဲ ပုံတူပုံတစ်ပုံ ပေါ်လာသည်။ ရွှမ်ဘိုးဘေးဟာ စိတ်ကူးယဉ်မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ဒီနေရာမှာ ပုံတူပုံတစ်ပုံကို ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပေ။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ဒီပုံထဲက ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ဘိုးဘေးတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။ “ဒါ… ဒါက ငါတို့ရဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”

တခြားဘိုးဘေးတွေလည်း အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဘိုးဘေးတည်ထောင်သူရဲ့ ပုံတူပုံဟာ ထားရှိထားဆဲဖြစ်ပြီး၊ ပိုတိကျစွာ ပြောရရင် မျိုးဆက်အလိုက် နန်းတော်သခင်တွေရဲ့ ပုံတူပုံတွေ အားလုံးရှိသည်။ ရွှမ်ထျန်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်ရဲ့ ပုံတူပုံသာ မပါဝင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ရွှမ်ထျန်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က သိပ်ကို ဂရုစိုက်နေတာပဲ…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ... ရွှမ်ဘိုးဘေး၊ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းဘာတွေ သိထားလဲ...”

“ဒါကိုတော့ သိပ်မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်ကြားဖူးတာက အရင်သခင်က အမြဲတမ်း တောင်းပန်စကားတွေ ရေရွတ်နေပြီး၊ သူမကို သစ္စာဖောက်မိခဲ့တယ်ဆိုတာမျိုးတွေ ပြောနေတာပဲ... ကျန်တာတွေကို သိပ်မသိပါဘူး...” ရွှမ်ဘိုးဘေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ဒီကိစ္စကို ထပ်မံစုံစမ်းဖို့ မဆက်လုပ်တော့ပေ။ အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို သူ့ဘာသာသူ ထားလိုက်ပြီး၊ အမှန်တရားကို သိထားရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းဟာ တကယ်ပဲ ရွှမ်ထျန်စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်က တည်ထောင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းအိမ်တော်နဲ့ တူညီတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ရှိနေခဲ့တာပဲ...”

အခန်း ၂၇၀ ပြီးပါပြီ။

စာစဉ် ၁၈ ပြီးပါပြီ။

ဒီစာစဉ်ကို မူပိုင်ဖြန့်ချိသူရဲ့ Kpay/Wavepay နံပါတ်က

09796680308

Thant Zin Tun

ဖြစ်ပါတယ်။ တခြားနံပါတ်များစီကနေ ဝယ်ယူထားမိပါက သူခိုးအားပေးမှုသာ ဖြစ်ပါကြောင်း။

မူရင်း ဘာသာပြန်သူထံမှ တိုက်ရိုက် အားပေးမှုအတွက် အထူးကျေးဇူးတင်ပါသည်။