သေဒဏ်
Vol. 18 Ch. 256
“သခင်ကြီး” ဤအချိန်တွင် ဘေးတွင်ရှိသော ယန်ရှီရွှေ သည် ယီထျန်းယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏မျက်နှာတွင် ဝတ်ထားသော ရုပ်ပြောင်းမျက်နှာဖုံးသည် ယခင်က ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
“ဘာလဲ၊ သူက အစ်မကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သခင်ကြီးလား...” ယန်ယူက သူ့ကို အပေါ်အောက် စစ်ဆေးကြည့်ပြီး၊ ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြောသည်။ “အစ်မကို ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မက ခဏခဏ စိတ်လွတ်နေတာ အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူး။ ဒီမိတ်ဆွေက ဒီလောက်ငယ်ပြီး အရည်အချင်းရှိတယ်၊ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အစ်မရဲ့ယောကျာ်းဖြစ်လို့ ရမယ့်သူလို့ ပြောလို့ရတယ်”
“ယန်ယူ” ယန်ရှီရွှေက သူ့ကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်ရန် အမိန့်ပေးသည်။
“အစ်မ၊ မင်းက အရင်တုန်းက ပြတင်းပေါက်ကို ကြည့်ရင်း ငေးမောနေတာမဟုတ်ဘူးလား၊ တစ်ခုခုကို တွေးနေတယ်လို့ ထင်ရတယ်…”
“မင်းက ထပ်ပြောနေသေးတယ်” ယန်ရှီရွှေက သူ့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သည်။ သူမ၏မျက်နှာသည် ရဲရဲနီလာသည်။ ယခင်က သူမ၏နှလုံးသားသည် ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် အမှန်တကယ် ကျရောက်ခဲ့သည်။ ဤမျှ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်အခြေအနေတွင်၊ ငယ်ရွယ်ပြီး ခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို စိတ်မယိမ်းယိုင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း...”
“တော်ပြီ” ဤအချိန်တွင် ဘေးတွင်ရှိသော ဖုန်းယွီလုံက ၎င်းတို့ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်သည်။ ဆေးပြားများကြောင့် ပြန်လည်နာလန်ထူမှုအောက်တွင်၊ သူသည် လွယ်ကူစွာ လမ်းလျှောက်နိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏မျက်နှာသည် ယခုလောလောဆယ် ဖောင်းအစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က ခန့်ညားသောပုံစံသည် ယာယီပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“မင်းက ငါတို့ ဖုန်းမိသားစုရဲ့ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်ပြီး၊ အခုတော့ တခြားယောကျာ်းနဲ့ ဖောက်ပြန်နေတယ် ရှီရွှေ၊ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အခွင့်အရေးပေးမယ်။ ငါ့ဘက်မှာ ရပ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်၊ မဟုတ်ရင် နောက်မှ ဘာဖြစ်လာမလဲ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့”
“မင်းနဲ့ လိုက်သွားရမယ်ပေါ့...” ယန်ရှီရွှေက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါက မင်းလိုမျိုး ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်တယ်ပေါ့...” ဖုန်းယွီလုံက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “ငါက မဖြစ်မနေ ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ ဒီလိုမျိုး ယိုယွင်းနေတဲ့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်မှာ ဆက်နေနေရတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလဲ...” နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်ကသာ ငါတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ”
“အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က ယိုယွင်းနေတယ်ဆိုတာ ငါလက်ခံတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုဆိုပြီး ဂိုဏ်းကို အလွယ်တကူ သစ္စာဖောက်လို့ရတယ်လား...” ဒီကနေ ထွက်သွားချင်ရင်၊ စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်ရမယ်။ မင်းတို့က ဂိုဏ်းကနေ သစ္စာဖောက်ပြီး ထွက်သွားမယ်ဆိုတာ လုံးဝ အကျင့်ပျက်မှုပဲ” ယန်ရှီရွှေက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
“ပုံမှန်စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်မယ်ပေါ့...” ဖုန်းယွီလုံက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အနည်းငယ် ကုန်ကျစရိတ်ပေးဆောင်ရုံပဲလေ။ ဒါပေမယ့် သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က ငါတို့ကို ဘာပေးခဲ့လဲ...” အဆင်မပြေတဲ့ ဆေးပြားတွေ၊ သာမန်ကျင့်စဉ်နေရာတွေ၊ ဒါတွေကို လုံးဝသည်းမခံနိုင်ဘူး”
သူသည် ဒေါသထွက်ကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလိုပါက၊ အရင်းအမြစ်တစ်ခုခုကို ပေးဆောင်ရမည်။ ဥပမာ၊ သုံးလေးဆင့်ဆေးပြားများ ဘယ်နှစ်လုံးပေးရမည်ဆိုသည့်အရာမျိုးဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် ဤမျှကာလပတ်လုံး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ပြီး၊ အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲခဲ့ပြီးနောက်၊ ရိုးရိုးထွက်သွားလို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဤအကြောင်းအရာကို ပြောရာတွင်၊ ဖုန်းယွီလုံသည် လုံးဝပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်တွင် နေရသည်မှာ ခွေးအိမ်တွင် နေရသလိုပင်ဟု ခံစားရသည်။
ရန်သူကြီးများ ရှေ့တွင်ရှိနေချိန်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုအကြောင်းများကို ဆက်ပြောနေကြသည်။ ၎င်းက ၎င်းတို့ကို ဒေါသမထွက်စေနိုင်မည်လား...” တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ နေရာတွင်ရှိသော အပြင်းထန်ဆုံးကျင့်စဉ်သမားများမှာ အကြီးအကဲနှစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်ရှိ အစွမ်းထက်သူများဖြစ်ကာ နောက်တွင်ရပ်နေသည်။ ထို့ပြင် အုပ်ထိန်းသူများစွာလည်း ဘေးတွင်ရှိပြီး၊ ဤဘက်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။
၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းလက်မထိရန် မလျင်မြန်ကြပေ။ ဤလူငယ်များကို ကောင်းကောင်းရန်ဖြစ်စေပြီး၊ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို နင်းချရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ၎င်းတို့၏အိမ်တော်သခင်သည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ မသိခဲ့ပေ။ သတင်းသည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ပြန်မရောက်ခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ဤမျှ မာနကြီးနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်များကို ဖြေရှင်းရန် ပြန်သွားရလိမ့်မည်။
“အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အနည်းငယ်ညံ့ဖျင်းတယ်ဆိုတာ မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က မင်းတို့ကို အကောင်းဆုံးပေးခဲ့ပြီး၊ တတ်နိုင်သလောက် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ် အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ကို ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်ဆိုရင်၊ အစကတည်းက ဘာလို့ ပါဝင်ခဲ့တာလဲ” ယီထျန်းယွမ်က ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုမရှိခဲ့ရင်၊ မင်းတို့ဟာ နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်ရဲ့ တံခါးဝတောင် ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏မိသားစုများသည် သေးငယ်သည်မဟုတ်သော်လည်း၊ အချို့သော အရင်းအမြစ်များမရှိပေ။ ဥပမာ၊ နတ်ဘုရားအင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများသည် သေးငယ်သော မိသားစုတစ်ခုမှ ပေးစွမ်းနိုင်မည့်အရာမဟုတ်ပေ။ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က ၎င်းတို့၏အလားအလာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းမရှိခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် တံခါးဝတွင်ပင် ဝင်ရောက်ခွင့်မရခဲ့ပေ။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် အမြဲတစေ ညည်းညူနေကြပြီး၊ အရင်းအမြစ်အများစုကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။ ဤအရာက သူ့ကို အလွန်ဒေါသထွက်စေသည် သူအလွန်မုန်းတီးသည်မှာ သစ္စာဖောက်မှုဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဤသို့သော ဂိုဏ်းမှ သစ္စာဖောက်ထွက်ခွာမှုဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးကို တတ်နိုင်သလောက် ပေးအပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မကျေနပ်ကြဘဲ၊ လောဘကြီးလွန်းပြီး၊ ကြယ်တာရာစံအိမ်တော်ကို အဓိကရုဏ်းဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သည်။
“ဒီကောင်လေး၊ ဘာတွေပြောနေတာလဲ” ဖုန်းယွီလုံက ဒေါသထွက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ညွှန်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “မင်းကသာ တံခါးဝတောင် ဝင်လို့မရဘူးပြောနေတာ ငါတို့က ဟိုမှာ အားလုံးအဆင်ပြေတယ်ကွ၊ ငါကြည့်ရတာ လူတွေကို လှည့်စားနေတဲ့သူပဲ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် အခွင့်အရေးပေးမယ်။ ငါနဲ့လိုက်မလား မလိုက်ရင်၊ နောက်မှ မင်း နောင်တမရစေနဲ့”
“ဖုန်းယွီလုံ၊ ငါပြောပြီးသားပဲ။ ငါ မင်းနဲ့ ဘယ်တော့မှ မလိုက်ဘူး” ယန်ရှီရွှေက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “သစ္စာဖောက်”
“ဖျောင်း...” ဖျောင်း...” ဖျောင်း...”
“ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်” ဖုန်းယွီလုံက လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးရင်း လူအားလုံးကို အေးစက်စွာ မျက်လုံးဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ပြီး၊ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “အရမ်းကောင်းတယ် မင်းတို့ကို တစ်ခုပြောပြမယ်။ အရင်တုန်းက မာနကြီးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က အိမ်တော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းကို သတ်လိုက်ပြီး၊ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်လာတယ်။ ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ဟာ ပြီးဆုံးတော့မယ်”
“ဘာလဲ၊ နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းကို သတ်လိုက်တယ်ပေါ့...”
၎င်းတို့အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ ယခုမူ ပြဿနာသည် အလွန်ဆိုးရွားလာပြီဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေရော ဘယ်မှာလဲ” ရှောင်ကျယ်အကြီးအကဲက ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ၊ ယီထျန်းယွမ်နှင့် အုပ်ထိန်းသူတစ်ဦးသာ ထွက်လာပြီး၊ အခြားသူများ မလိုက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
“ဒီကိစ္စတွေကို ငါက တာဝန်ယူမယ်။ မင်းတို့မှာ ဘာကိစ္စရှိလဲ...” ယီထျန်းယွမ်က ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ပြောသည်။
“မင်းက တာဝန်ယူနိုင်တယ်ပေါ့...” ရှောင်ကျယ်အကြီးအကဲက သူ့ကို မယုံမကြည်နှင့် အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
“ဒါဆို ရတယ်။ ငါတို့ အိမ်တော်သခင်ရဲ့ တပည့်ရင်းကို သတ်လိုက်တယ်။ အခု အဲဒီလူသတ်သမားကို ငါတို့ အိမ်တော်သခင်က ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပြီ။ ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စဟာ ဒီလိုရိုးရှင်းစွာ ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့က ငါတို့ကို ဆေးပြားတစ်သုတ်နဲ့ လက်နက်တွေ လျော်ကြေးပေးရမယ်။ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေးမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ကိုယ်တိုင် ဝင်ပြီး ယူရမှာလား...”
ဤစကားများကို ပြောပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် ဤဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးလာသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်သြဇာကြီးမားသည်။ အပေါ်ယံအားဖြင့် ယဉ်ကျေးသောပုံပေါ်သော်လည်း၊ ဤအရာသည် သြဇာအာဏာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤဘက်မှ မျက်နှာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤကိစ္စသည် အလွန်ဆိုးရွားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး၊ လူများစွာ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ရှေ့တွင် စုရုံးနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။
“လျော်ကြေးတောင်းတယ်ပေါ့” ယန်ယူက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။ “မင်းတို့လူတွေက ငါတို့ရဲ့သခင်ကြီးကို ရန်စခဲ့တာမလား၊ မဟုတ်ရင် သခင်ကြီးက ဘာလို့ လက်နဲ့ထိမှာလဲ လျော်ကြေးပေးရမယ်ဆိုရင်၊ မင်းတို့က ငါတို့ကို လျော်ကြေးပေးရမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး၊ ကိုယ့်ကျင့်စဉ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဖယ်ရှားခံရမှာ”
“ရှောင်အကြီးအကဲ၊ သူတို့က ခေါင်းမာနေသေးတယ်လို့ ထင်ရတယ်…” ဖုန်းယွီလုံက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။ “ငါတို့ တစ်လမ်းလုံး ဝင်သတ်ပြီး၊ သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ အကြံပြုတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်ကို အနိုင်ကျင့်လို့ရတယ်လို့ အားလုံးက ထင်ကုန်မယ်...” ငါတို့ရဲ့ အိမ်တော်သခင်လေးကို သတ်လိုက်ပြီး၊ အခုလည်း ခုခံနေသေးတယ်၊ ဒါက ဘယ်လိုအပြစ်လဲ”
ဖုန်းယွီလုံသည် အတွင်းစိတ်တွင် ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ ယန်ယူတို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ရိုက်နှက်ရန်သာ စဉ်းစားနေသည်။ ထိုသို့လုပ်မှသာ သူ၏ဒေါသကို ဖြေဖျောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ရှောင်အကြီးအကဲက လူအားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး၊ အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ပြောသည်။ “သူတို့က ငါတို့ကို ကိုယ်တိုင်ဝင်ယူ စေချင်တယ် ထင်တယ်။ ဒါဆို ရတယ်၊ အားလုံး ဝင်သွားပြီး၊ ဒီနေရာက ပစ္စည်းတွေကို အကုန်လုံး သိမ်းယူလိုက်ကြ ဘယ်သူက ပိုစုဆောင်းနိုင်လဲ၊ သူ့ရဲ့ထူးချွန်မှုက ပိုများလိမ့်မယ် နန်အိမ်တော်သခင် ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ၊ ငါ တစ်ယောက်ချင်း အစီရင်ခံမယ်”
“ကောင်းတယ်” တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ ကြီးမားသောဆုလာဘ်များကို မြင်နေရသလိုပင်။
ထို့နောက်၊ ၎င်းတို့သည် ရှေ့သို့ တစ်ဖွဲ့လုံး ထိုးဖောက်သွားကြသည်။ ဖုန်းယွီလုံကမူ ဦးဆောင်ကာ ဤဘက်သို့ အပြေးဝင်လာသည်။ ယန်ယူတို့သည်လည်း ခုခံရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်ကိုယ်လုံးသည် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး၊ ဦးဆောင်ပြေးလာနေသော ဖုန်းယွီလုံကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီလုံသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သွေးတစ်ပွက်အန်ကာ၊ မြေပေါ်တွင် အကြိမ်များစွာ ဒလိမ့်ခေါက်ကွေး ကျသွားပြီးနောက်၊ အသက်ရှူသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ရင် ကျင့်စဉ်ကို ဖျက်ဆီးရမယ်။ ဒါပေမယ့် လူတွေခေါ်လာပြီး ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက သေဒဏ်ပဲ” ယီထျန်းယွမ်က ဖုန်းယွီလုံအား သေဒဏ်ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်လိုက်သည်။ သူသည် မည်သူဖြစ်စေကာမူ၊ ဤအချက်များကို ချိုးဖောက်ခဲ့လျှင်၊ သေဒဏ်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ဆင်ခြင်စရာမှ မရှိပေ...”။