အားလုံးသုတ်သင်ပစ်ခြင်း
Vol. 18 Ch. 257
“ ဖုန်းယွီလုံကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၇,၈၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁,၈၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၅၀၊ နတ်ဘုရားအင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၁၀၀ ရရှိသည်။ ရရှိသည့်အရာ- ဖြူးယွမ်ဓားသိုင်းစွမ်းရည်၊ နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ခြေလှမ်း”
ဖုန်းယွီလုံကို ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ကန်သတ်လိုက်ခြင်းသည် လုံးဝအခက်အခဲမရှိပေ။ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် မူလကတည်းက အားနည်းနေပြီး၊ ကန်သတ်လိုက်ခြင်းသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းသတ်လိုက်ရသလိုပင် လွယ်ကူ၏။ ဤသည်မှာ အမြင့်ဆုံးပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။
“မင်း၊ မင်းက ဖုန်းအစ်ကိုကို သတ်လိုက်တယ်” လျယောဝင်သည်လည်း ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “မင်း၊ မင်းက ခုခံရဲသေးတယ်”
ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ရှေ့သို့ လျှပ်တစ်ပြက်ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ခြေထောက်နှင့် အားပြင်းစွာ ကန်လိုက်သည်။ လျယောဝင်သည်လည်း လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။
“လျယောဝင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၆,၅၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁,၅၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၂၀၊ နတ်ဘုရားအင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၁၀၀ ရရှိသည်…”
“သေဒဏ်”
ခြေထောက်အောက်တွင် သနားညှာတာမှုမရှိပေ။ သတ်သင့်သည့်သူကို သတ်ပြီး၊ လုံးဝရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမရှိပေ။
ဤအံ့သြဖွယ်အမြန်နှုန်းကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ၊ အကြီးအကဲများပင် မမြင်နိုင်ကြပေ။ ဤအမြန်နှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်လွန်းပြီး၊ ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲသည်။ ယန်ရှီရွှေသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏မျက်လုံးများ ထိန်လင်းလာသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်သည် အလွန်အားကောင်းကြောင်း သိထားပြီး၊ ယခင်က ပင်လယ်ဓားပြများကို လုံးဝဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။
“သေဒဏ်”
ယီထျန်းယွမ်သည် မရပ်တန့်ဘဲ၊ ဘေးသို့ ဆက်လက်ကန်ထုတ်သည်။ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်သည့် တပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လွင့်ထွက်သွားကြပြီး၊ ရလဒ်မှာ သေရုံသာဖြစ်သည်။ သူသည် လူကို အကြောင်းမဲ့ မသတ်ဖြတ်ပေ၊ သို့သော် တကယ်သတ်ဖြတ်ရမည်ဆိုပါက၊ ရပ်တန့်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။
“သေဒဏ်”
“သေဒဏ်”
“သေဒဏ်”
တစ်သံ တစ်ကန်ဖြင့်၊ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်သည့် တပည့်များစွာကို လွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ လုံးဝအခက်အခဲမရှိပေ။
“ရပ်လိုက်စမ်း” ရှောင်ကျယ်အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအား ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ဤတပည့်များကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် သူ၏မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည့်နှင့် တူသည်။ မည်သို့လျှင် လုံးဝ သည်းခံနိုင်မည်နည်း...”
သို့သော် သူ့ဆီသို့ ပြေးမလာရသေးခင်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ခြေထောက်ဖြင့် အားပြင်းစွာ ကန်လိုက်သည်။ “ဒုန်း” ဟူသော အသံဖြင့်၊ ရှောင်ကျယ်အကြီးအကဲသည်လည်း လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ အဆုတ်နှင့် အတွင်းကလီစာများ ပေါက်ကွဲသွားကာ၊ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသည့်အခါ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။
“အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ကို အနိုင်ကျင့်လာတယ်ဆိုရင်၊ ဒါလည်း သေဒဏ်ပဲ” ယီထျန်းယွမ်သည် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော လူအုပ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “မင်းတို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နာရီဝက်လောက် နားထောင်ပြီးပြီ။ အခုဆို ဂိုဏ်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး၊ အမှိုက်တချို့ကို ရှင်းပစ်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ကို အနိုင်ကျင့်လို့ ရတယ်လို့ တကယ်ထင်နေမှာလား...” ငါတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်သူမှ စော်ကားလို့ မရဘူး”
“ပြောတာ ကောင်းတယ် ငါတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်က နည်းနည်းညံ့ဖျင်းတာ မမှားပေမယ့်၊ ငါ ဒီဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်ရတာ ဂုဏ်ယူတယ်။ ဒီဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အသင့်ပဲ” ယန်ယူက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။ “အားလုံးပူးပေါင်းပြီး၊ သူတို့ကို အကုန်လုံး မောင်းထုတ်ကြစို့”
ယန်ယူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သွေးဆူလာသလို ခံစားရပြီး၊ ထိုဘက်သို့ တစ်ဖွဲ့လုံး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ၊ ၎င်းတို့နှင့် ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် မြင့်မားမနေသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဟု မဆိုလိုနိုင်ပေ။
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာသည်။ ဤသို့သော တပည့်များရှိမှသာ၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် ပြန်လည်ထွန်းကားရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသည်။ အကယ်၍ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ထွက်ခွာကြသည် သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဂိုဏ်းအပေါ် မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိပါက ထိုဂိုဏ်းသည် လုံးဝပျက်သုဉ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။
“ဒါဆို ကောင်းတယ်၊ အားလုံးအတူတကွ သူတို့ကို ဖယ်ရှားပစ်ကြစို့” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး၊ နောက်ထပ်အကြီးအကဲတစ်ဦးဆီသို့ တန်းပြေးသွားသည်။ ဤအကြီးအကဲသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါက၊ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့က နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်နဲ့ ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား၊ မင်းတို့၊ မင်းတို့က အသက်ရှင်နေရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား” ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲသည် ပြေးဝင်လာသော ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ၏အဖော်အကြီးအကဲသည် ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ကန်သတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူသည် ဤလူငယ်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်ထူးကဲကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ အခုက မင်းကသာ အသက်ရှင်နေရတာ ငြီးငွေ့နေတာ” ယီထျန်းယွမ်က ခြေထောက်တစ်ချက်ကန်လိုက်ပြီး၊ ဤအကြီးအကဲကို လွင့်ထွက်သွားစေကာ၊ သူလည်း သေဆုံးသွားသည်။
“နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်အကြီးအကဲကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံအမှတ် ၂၄၀,၀၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၃,၂၀၀၊ အပြစ်မှတ် ၅၀၊ နတ်ဘုရားအင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၅၀၀ ရရှိသည်…”
အကြီးအကဲအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်သည့်အခါ၊ ဆန်းကြယ်အတွေ့အကြုံစနစ်ကို ဖွင့်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအခွင့်အရေးကို လုံးဝမဖြုန်းတီးနိုင်ပေ။
အခြားသူများသည်လည်း နောက်မကျဘဲ၊ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်၏ တပည့်များကို ထိုးခုတ်သွားကြသည်။ လက်နက်များပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်ယူဖွယ် နတ်ဘုရားအင်းများကို ရေးထိုးထားပြီး၊ စွမ်းအားသည် ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်၏ တပည့်များသည်လည်း ညံ့ဖျင်းသည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ အကြီးအကဲများ အားလုံးသေဆုံးသွားပြီး၊ စိတ်ဓာတ်သည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် လှည့်ပြန်ပြေးကြပြီး၊ မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မပြုလုပ်ရဲကြတော့ပေ။
မူလက ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရထားပြီး လှုပ်ရှားမရဖြစ်နေသော လီဟွမ်သည် ယခုအခါ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်သွားသည်။ သူသည် မူလက ပွဲကြည့်ရန်အတွက် ထမ်းလာခံရသူဖြစ်ပြီး၊ ယခုမူ ထွက်ပြေးရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
“ဘယ်သူ၊ ဘယ်သူက ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးမှာလဲ…” လီဟွမ်သည် ခက်ခက်ခဲခဲ ထလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် လှုပ်ရှားမှုများသည် ချောမွေ့မနေပေ။
“ငါ မင်းကို ကူညီပေးရမလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာသည်မသိ၊ သူ၏ရှေ့တွင်ပေါ်လာပြီး၊ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“မင်း၊ မင်းက ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင်၊ အိမ်တော်သခင်က ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးမယ်… မင်းတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်ဟာ ပျက်သုဉ်းတော့မယ်။ ငါတို့ရဲ့ အိမ်တော်သခင်လေးကို သတ်လိုက်ရုံတင်မက၊ ငါတို့လူတွေကိုလည်း ဒီလောက်များများ သတ်လိုက်တယ်… ငါ့ရဲ့သေဆုံးမှုကို မင်းတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်နဲ့ အတူတူ သင်္ဂြိုဟ်မယ်” လီဟွမ်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီး၊ သူသည် လွတ်မြောက်ရန်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ မည်သို့ပင် အသနားခံစေကာမူ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့သဖြင့်၊ ရိုးရိုးသေရုံသာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်လား၊ ဒါပေမယ့် အရမ်းစိတ်မကောင်းစရာက၊ သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ လိုက်လာမှာ ငါတို့ အထွဋ်အထိပ်ကောင်းကင်အိမ်တော်မဟုတ်ဘူး၊ မင်းတို့ရဲ့ အိမ်တော်သခင်နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်ပဲ” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ရုပ်ပြောင်းမျက်နှာဖုံးကို ဖယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
လီဟွမ်သည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရပြီးနောက်၊ သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ကို တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ကာ ပြောသည်။ “ဘယ်လိုလုပ်၊ ဘယ်လိုလုပ် မင်းဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်နှာဖုံးကို ပြန်တပ်လိုက်ပြီး၊ ရယ်မောကာ ပြောသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ… စိတ်ချပါ၊ မင်းတို့ရဲ့ အိမ်တော်သခင်က သေသွားပြီ။ စိတ်အေးအေးထားပြီး ငရဲကို ဆင်းသွားလိုက်တော့”
စကားသံမဆုံးခင်၊ ယီထျန်းယွမ်သည် လှစ်ခနဲ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်လိုက်ပြီး၊ “ဖုန်း” ဟူသော အသံဖြင့်၊ လီဟွမ်သည် လွင့်ထွက်သွားသည်။
“ လီဟွမ်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ အတွေ့အကြုံအမှတ်…”
မကြာခင်တွင် ဤနေရာသည် လုံးဝရှင်းလင်းသွားပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ပေ။ ယီထျန်းယွမ် လက်ချည်းသာဖြစ်ပြီး အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ အခြားတပည့်များသည် ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ မျက်နှာများသည် သိပ်မကောင်းကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က လူသတ်ဖြတ်မှု မပြုလုပ်ဖူးသလောက်ဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် လူသတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤသို့မလုပ်ပါက၊ ရန်သူများက ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။
“ဒီနေရာကို မင်းတို့ ရှင်းလင်းလိုက်ကြတော့။ ငါ အခုလောလောဆယ် သွားစရာရှိတယ်” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။
“သခင်ကြီး၊ ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ...” ယန်ရှီရွှေက အလျင်အမြန် အော်ခေါ်သည်။
“တချို့ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ။ တချို့နေရာတွေကို မူလက အကြာကြီး တည်ရှိခွင့်ပေးဖို့ စဉ်းစားထားပေမယ့်၊ အခုကြည့်ရတာ အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်သွားရန် စဉ်းစားထားသော နေရာသည် ရိုးရှင်းသည်။ နတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်ပင်ဖြစ်သည်...”
မူလက အထက်တန်းလွှာ၏ ပြဿနာဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ အရိုးထဲအထိ ပုပ်သိုးနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနတ်ဘုရားအင်းအိမ်တော်သည် ဆက်လက်တည်ရှိရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သူသည် ၎င်းကို အမြစ်ပြတ်ဖယ်ရှားပြီး၊ လုံးဝသုတ်သင်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။
သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ယန်ယူက သူ၏အစ်မဖြစ်သူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောသည်။ “အစ်မ၊ သူထွက်သွားပြီးတာတောင် မင်းက ဘာတွေကြည့်နေသေးတာလဲ...” တခြားယောကျာ်းတွေကို မင်း မကြည့်တာက သူ့ကိုပဲ ကြည့်နေလို့မဟုတ်လား...” တကယ်တော့… ငါ့ထင်တာက သခင်ကြီးကလည်း မဆိုးဘူးလို့”
“ဟွန့်” ယန်ရှီရွှေက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ “မင်းက သခင်ကြီးကို မဆိုးဘူးလို့ ထင်တယ်ဆိုရင်၊ မင်းကိုယ်တိုင် သူနဲ့ယူလိုက်ပေါ့”
“ငါလည်း လိုချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါက မိန်းမမဟုတ်ဘူးလေ” ယန်ယူက အမှန်တကယ် ဝန်ခံလိုက်သည်။