ဒေါသ
Vol. 18 Ch. 264
“ကောင်းကင်ဒေါသ...”
မီးလျှံဘိုးဘေးရဲ့ ဒေါသအပြည့်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ၊ ယီထျန်းယွမ်က စကားနဲ့မဖြေဘဲ၊ သူ့ရဲ့ အင်အားအပြည့်နဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို အောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုတ်လိုက်တယ်။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ လက်ရှိအပြင်းထန်ဆုံး အင်အားဖြစ်ပြီး၊ ပြန်လည်သုံးနိုင်ဖို့ အေးသွားတဲ့ အချိန်ကလည်း အတိအကျပဲ။
ကောင်းကင်ဓားကြီးတစ်ချောင်းက အောက်ကို ထိုးဆင်းလာပြီး မီးလျှံဘိုးဘေးဆီကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်တယ်။ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
“ဘုန်း...”
ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ခုက ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ဖိချလိုက်တယ်။ နားထဲမှာ ပေါက်ကွဲသံကြီးတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ကြီးကို နှစ်ပိုင်းဖြတ်မလို ဖြစ်သွားသလိုပဲ။
ဒီအချိန်မှာ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ပေါ်က အလင်းရောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ဒီအကာအရံရဲ့ ကာကွယ်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုက ခဏလေးသာ ထိန်းထားနိုင်ပြီး အချိန်ကြာကြာ မခံနိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် အဆင့်ရှိ သန်မာတဲ့ သူရဲ့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်တာကတော့ အံ့သြစရာပဲ။
ပေါက်ကွဲသံကြီးပြီးသွားတဲ့အခါ၊ အလင်းရောင်ထဲကနေ လျှပ်စီးတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုမြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ထိုးဖောက်လာတယ်။ အရမ်းမြန်လွန်းလို့ ယီထျန်းယွမ်တောင် ရှောင်လို့မရတဲ့ အခြေအနေဖြစ်သွားတယ်။
“သေလိုက်စမ်းပါ...”
မီးလျှံဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲက မြူခိုးလှံက အလင်းရောင်တွေ တောက်ပလာတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို ဒီတစ်ချက်ထဲမှာ စုစည်းထားတယ်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲက အန္တရာယ်ခံစားမှုတစ်ခုက ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူးထူးခြားခြား ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ဒါကတော့ သူ့မှာ ရွှမ်ထျန်နတ်ဘုရားကျမ်းတွေ ရှိနေရင်တောင်၊ ဒီလှံတစ်ချက်ကို ထိမိရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ခံရမှာပဲ။
ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေ ကျုံ့သွားတယ်။ နောက်တစ်ကြိမ်မှာ သူ ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး နေရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ မီးလျှံဘိုးဘေးရဲ့ ဒီအရူးအမူး တိုက်ခိုက်မှုက ဘာမှမထိဘဲ လွတ်သွားတယ်။ လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးချလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ မြေပြင်ပေါ်မှာ အနက်ရှိုင်းမသိတဲ့ တွင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတယ်။
ဒီလိုထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းက လူတွေကို အံ့သြစေတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘေးမှာရှိတဲ့ တွင်းကြီးက ပိုအံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ကောင်းကင်ဒေါသရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တွင်းကြီးပဲ။ မီးလျှံဘိုးဘေးကို သိပ်မထိခိုက်စေပေမယ့်၊ ဒဏ်ရာတွေလည်း နည်းနည်းမဟုတ်ဘူး။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဒဏ်ရာတွေ ပိုများလာပြီး သွေးတွေလည်း မရပ်မနား ထွက်နေတယ်။
ဘယ်သွေးတွေက မီးလျှံဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ထုတ်လွှတ်လိုက်တာလဲ၊ ဘယ်ဟာတွေက ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်လဲ မသဲကွဲဘူး။
အရေးကြီးဆုံးက ယီထျန်းယွမ်ဘယ်ကို ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာလဲ။ မီးလျှံဘိုးဘေးရဲ့ ဒေါသအပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲလိုက်နိုင်တာလဲ။ သူ အံ့သြထိတ်လန့်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ နောက်ကျောကနေ အေးစက်တဲ့ အလင်းတစ်ခုက လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး သေမင်းရဲ့ အန္တရာယ်ခံစားမှုက သူ့နှလုံးသားထဲက ထွက်ပေါ်လာတယ်။ သူ ဗီဇအလျောက် ဘေးကို အလျင်အမြန် ရှောင်လိုက်ပေမယ့်၊ ဒါက နည်းနည်းနောက်ကျသွားပြီ။ ပြင်းထန်တဲ့ ဓားတစ်ချက်က အောက်ကို ခုတ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်တယ်။ လက်တစ်ဖက်က လေထဲမှာ အကြိမ်ရေများစွာ လည်ပတ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာတယ်။ ဒီမြင်ကွင်းက သွေးထွက်သံယိုနဲ့ ထိတ်လန့်စရာပဲ။
ဖြတ်ထားတဲ့ လက်မောင်းကနေ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာပေမယ့်၊ မီးလျှံဘိုးဘေးက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအင်အားနဲ့ အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်လိုက်လို့ သွေးထွက်တာကို ရပ်တန့်လိုက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် လက်တစ်ဖက်ပျောက်သွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးလည်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီမြင်ကွင်းက အလွန်ထိတ်လန့်စရာပဲ။
သူ နည်းနည်းမြန်မြန် ရှောင်လိုက်နိုင်လို့ ကံကောင်းသွားတယ်၊ မဟုတ်ရင် တကယ်ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ အနားယူဖို့ အချိန်မရခင်မှာပဲ၊ အေးခဲတဲ့ မြားတစ်ချောင်းက ထိုးဖောက်လာပြီး အေးစက်တဲ့ လေထုတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံလိုက်တယ်။
“သောက်ကျိုးနည်း...”
မီးလျှံဘိုးဘေးရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ့လက်ထဲက မြူခိုးလှံကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကာကွယ်လိုက်တယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ဖြတ်ခံလိုက်ရတာက သူ လက်နက်ကိုင်ထားတဲ့ လက်မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူ လက်ဗလာနဲ့ ခုခံရမှာ။
“ဘုန်း...”
အေးခဲမြားကို သူ့လှံနဲ့ ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး၊ နှစ်ခုကြားမှာ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီအေးခဲဓားသွားက အေးစက်တဲ့ လေထုတွေကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး၊ တစ်မိုင်အတွင်း အားလုံးကို နှင်းထုပြီး ရေခဲမြေပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။ မီးလျှံဘိုးဘေးလည်း ဒီအေးခဲစွမ်းအားရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါဟာ အရူးအမှတ် ၅,၀၀၀ သုံးစွဲထားတဲ့ အေးခဲဒေါသဖြစ်ပြီး၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘယ်လိုလုပ် အားနည်းနိုင်မှာလဲ။ သူ အေးသွားတဲ့ အချိန်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း သုံးလိုက်တာ၊ တစ်စက္ကန့်မှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး။
အရင်ကဆိုရင် ဒါက ပြဿနာမရှိပေမယ့်၊ အခု ဒဏ်ရာရထားတဲ့ အခြေအနေမှာ မတူတော့ဘူး။
ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ မျက်နှာက အေးစက်နေပြီး၊ သူ့လက်ထဲမှာ အေးခဲနတ်ဘုရားမြားကို ကိုင်ထားတယ်။ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်မှုတွေက လုံးဝမရပ်တန့်ဘူး။ သူ့မှာ ခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်မရှိရင်၊ ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဆက်လက်ပြီး အေးခဲမြားတွေကို ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။ တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း ဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်ပြီး သူ့ကို ဒီလိုနဲ့ အောင်နိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။
အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ မီးလျှံဘိုးဘေးကို မယှဉ်နိုင်ပေမယ့်၊ ဒီအကွာအဝေးက တိုက်ခိုက်မှုကတော့ သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အောင်နိုင်စေနိုင်တယ်။ မီးလျှံဘိုးဘေးက ဒဏ်ရာရထားပေမယ့်၊ သူ သတိထားဆဲဖြစ်ပြီး အနီးကပ်မတိုက်ဘဲ ဆက်လုပ်လိုက်တယ်။
“ဘုန်းဘုန်းဘုန်း...”
အေးခဲမြားသုံးချောင်းကို လှံသုံးချက်နဲ့ ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး၊ ပေါက်ကွဲထွက်လာတဲ့ အေးစက်တဲ့ လေထုတွေက သူ့ကို တစ်လွှာချင်း အေးခဲစေတယ်။ ပစ်လွှတ်ပြီးပြီးချင်းမှာပဲ၊ မီးလျှံဘိုးဘေးကို အနားယူချိန်မပေးဘဲ၊ ယီထျန်းယွမ်က မြားကြိုးကို ထပ်ဆွဲပြီး၊ နောက်ထပ် မြားသုံးချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။
သုံးချောင်းဆက်တိုက်၊ အဆက်မပြတ် အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ မီးလျှံဘိုးဘေးကို ရပ်တန့်ဖို့ အခွင့်အရေးမပေးဘူး။ သူ့ကို ဒီလိုနဲ့ အကြမ်းဖျင်း ဖျက်ဆီးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။
“သတ္တိရှိရင် ငါနဲ့ ထပ်ယှဉ်ကြည့်စမ်း...”
မီးလျှံဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး၊ ပစ်လာတဲ့ အေးခဲမြားတွေကို ထပ်မံဖောက်ခွဲလိုက်တယ်။ ဒဏ်ရာရထားပေမယ့်၊ သူ ဆက်လက်ခုခံနိုင်နေသေးတယ်။
“အခု ငါ မင်းနဲ့ ယှဉ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား...”
ယီထျန်းယွမ်က မြားကြိုးကို ထပ်ဆွဲပြီး၊ အရူးအမူး ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။
“သောက်ကျိုးနည်း၊ နီးနီးလေးလာပြီး ငါနဲ့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်စမ်းပါ။ ဒီလောက်ဝေးဝေးက တိုက်တာက ဘာသတ္တိလဲ...”
မီးလျှံဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တယ်။
“ကိုယ့်မှာ သတ္တိမရှိတော့ တစ်ဖက်ကို သတ္တိမရှိဘူးလို့ အပြစ်တင်တယ်။ အရှက်မရှိတဲ့ ဘိုးဘေးကြီး...”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးပြီး၊ မြားကြိုးကို ထပ်ဆွဲပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။
ဒီအရူးအမူး တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့အတူ၊ မီးလျှံဘိုးဘေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးခဲတဲ့ နေရာတွေ ပိုများလာပြီး၊ ပျံသန်းဖို့တောင် မလွယ်တော့ဘူး။ ဒီလိုဆက်သွားရင် သူ သေမှာသေချာတယ်။
“ဘိုးဘေးကြီး မခံနိုင်တော့ဘူး။ ဒီကောင်လေးက အရမ်းယုတ်မာတယ်။ ဒီလောက်ဝေးကွာပြီး တိုက်ခိုက်နေတာ၊ ဒါက ဘာသတ္တိလဲ...”
“ဟုတ်တယ်၊ သောက်ကျိုးနည်း၊ သတ္တိရှိရင် နီးနီးလေးလာပြီး တိုက်ကြည့်စမ်း...”
အောက်က လူတွေက အော်ဟစ်ပြီး၊ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြတယ်။
“ရှူးရှူးရှူး...”
မြားသုံးချောင်းက ထိုးဖောက်လာပြီး၊ သူတို့မှာ တုံ့ပြန်ချိန်မရှိခင်မှာပဲ၊ ဒီမြားသုံးချောင်းက သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ ရေခဲရုပ်ထုတွေအဖြစ် အေးခဲသွားတယ်။
“သတ္တိမရှိဘဲ စကားကြီးစကားကျယ်တွေ ပြောနေတယ်။ မင်းတို့က ဘာလို့ ဘိုးဘေးကြီးကို ငယ်ရွယ်အောင်ပြန်လုပ်ပြီး ငါနဲ့ယှဉ်ဖို့ မပြောကြတာလဲ၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို လျှော့ချပြီး ငါနဲ့ယှဉ်ဖို့ပြောပါလား...” အမှိုက်တွေ...”
ယီထျန်းယွမ်က အောက်က အုပ်ထိန်းသူတွေကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင်၊ သူတို့က ထိတ်လန့်ပြီး ဘေးကို အလျင်အမြန် ရှောင်သွားကြတယ်။ သူနဲ့ ထပ်ပြီး ရင်မဆိုင်ရဲကြတော့ဘူး။
ဒီမှာ ဘယ်လိုမျှတမှုမှ မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် အဆင့်တစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။ တစ်ဖက်က စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိပြီး၊ သူ့ကို သတ္တိအကြောင်းပြောနေသေးတယ်...” သတ္တိရှိရင် တူညီတဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ယှဉ်ကြည့်ပါလား။ ဒါဆိုရင် မီးလျှံဘိုးဘေးကို သူ တစ်ဝက်သေအောင် ဘာလို့ မဖြတ်နိုင်မှာလဲ...”
မီးလျှံဘိုးဘေးက အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ့မျက်နှာက ပိုပြီး ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်လာတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီထက်ပိုတဲ့ ခံစားချက်က အရှက်တရားပဲ။
“အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်...”
မီးလျှံဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး အော်လိုက်တယ်။ “ဒီနေ့ ငါသေရမယ်ဆိုရင်တောင်၊ မင်းကို အတူဆွဲခေါ်သွားမယ်...”
ပြောပြီးတာနဲ့ သူ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နတ်ဘုရားအင်းတွေကို လုံးဝဖောက်ခွဲလိုက်တယ်။ အင်းတစ်ခုချင်းစီက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ဒီမြင်ကွင်းက နာကျင်စရာပဲ။ ဒါပေမယ့် အင်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲလာတာနဲ့အမျှ၊ သူ့ရဲ့ အင်အားက အားနည်းသွားမယ့်အစား၊ ပိုပြီး အားကောင်းလာတယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ သွေးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အသားတွေလည်း ရဲရဲနီကုန်တယ်။
တိုက်ခိုက်မှုအင်အားက အရူးအမူး မြင့်တက်လာပြီး၊ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် အနည်းငယ်ကျဆင်းသွားခဲ့တဲ့ အင်အားက၊ အခု ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှုအင်အား ၂၂ သန်းအထိ ရောက်ရှိသွားတယ်။ ဒါဟာ အသစ်အဆန်းတစ်ခုရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ပဲ...”