မင်းအတွက်ဆို ကမ္ဘာကြီးကိုတောင် သိမ်းပိုက်ပေးဖို့ ဝန်မလေးဘူး...
Vol. 18 Ch. 269
ယီထျန်းယွမ်က သူမရဲ့ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ အားပေးစကားဆိုသည်။ “ဘယ်လိုလုပ် အကူအညီမပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောတာလဲ...” အခု ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းက စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ အဆင်ပြေနေတာမဟုတ်လား...” စကားတစ်ခွန်းရှိတယ်၊ ယောကျ်ားက အပြင်မှာ အလုပ်လုပ်ပြီး၊ မိန်းမက အိမ်ထဲမှာ စီမံတယ်ဆိုတာ။ ဒီလိုဆိုရင် အဆင်ပြေမှာပေါ့။ ငါက အပြင်မှာ ပင်ပန်းပြီး အလုပ်လုပ်နေရတယ်၊ မင်းက ဒီနေရာမှာ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို ကောင်းကောင်း စီမံပေးရုံပဲ...”
“မင်းက အရင်တုန်းကလိုပဲ၊ ဒီလိုစကားမျိုးတွေနဲ့ ငါ့ကို အမြဲစပြီး စနောက်တတ်တာပဲ...” ရှီရွှေယွမ်က သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို နူးညံ့စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောသည်။ “ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်ပင်ပန်းခံ မနေနဲ့နော်၊ နားလည်ပြီလား...”
“အင်း၊ ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်...” ယီထျန်းယွမ်က သူ သူမရဲ့ လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးရင်း ပြောသည်။ “အဒေါ်ကို ပြန်တွေ့ဖို့အတွက်၊ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မသေပါဘူး...”
“မိုက်မဲတဲ့ကောင်၊ သေတာဘာတာနဲ့...” ရှီရွှေယွမ်က ရယ်မောရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “တစ်ခါတလေတော့ ငါတွေးမိတယ်၊ အတူတူ အပြင်ထွက်ပြီး ဆော့ကစားရတာလည်း အတော်လေး ကောင်းမှာပဲ...”
“အခွင့်အရေးရှိမှာပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ “ဟုတ်သေးတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော် အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ပြန်ယူလာခဲ့တယ်။ ဒါတွေနဲ့ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို သေချာပေါက် သိသိသာသာ အားဖြည့်ပေးနိုင်မှာပဲ...”
ဒီလိုပြောရင်း၊ သူက ရှီရွှေယွမ်ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်သွားလိုက်ပြီး၊ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို ထုတ်ယူကာ သူမထံ တစ်ခုစီ ပေးလိုက်သည်။ ဒါတွေဟာ ချန်းဖုန်းတို့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေဖြစ်ပြီး၊ အထဲမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက အချို့ပစ္စည်းတွေကို ဖယ်ရှားပြီး ရှင်းထုတ်ထားပြီးပေမယ့်၊ အများစုကိုတော့ အထဲမှာပဲ ထားထားသည်။
ရှီရွှေယွမ်က လက်စွပ်တွေကို လှမ်းယူပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းများထဲမှာ အံ့အားသင့်မှုတွေ ထင်ဟပ်လာသည်။ အထဲမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေဟာ တကယ်ကို အရမ်းကောင်းမွန်ပြီး၊ ပမာဏကလည်း ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဖြစ်သည်။ အလယ်တန်းစိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ၊ အလယ်တန်းမြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာတွေဟာ ဒီမှာ ဘာမှမဟုတ်သလို ဖြစ်နေပြီး၊ အားလုံးဟာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ ပုံထပ်နေသည်...”
“ဒါ… ဒီလောက်များတဲ့ ပစ္စည်းတွေ၊ မင်း ဘယ်အင်အားစုကြီးကို သွားဖျက်ဆီးလာတာလဲ...”
“ဟီးဟီး၊ အဒေါ်က တကယ်ခန့်မှန်းတော်တာပဲ။ ကျွန်တော်ကို ရန်စတဲ့ အင်အားစုတချို့ရှိတယ်။ သူတို့ကို ကြည့်မရလို့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပါ...” ယီထျန်းယွမ်က အပေါ့စားလေသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ သူဟာ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး ပြန်လာသလိုမျိုး ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်တာဖြစ်ပြီး၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိသလိုပင်။
“ဟင်း.. ဒီပစ္စည်းတွေက မင်း အသက်နဲ့ရင်းပြီး ယူလာခဲ့တာတွေဆိုတော့၊ ငါဒါတွေကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင်သုံးသင့်တယ်၊ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အားဖြည့်ဖို့ပေါ့။ ဒါမှ မင်း ပိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်မှာ...” ရှီရွှေယွမ်က လက်စွပ်တွေကို ပြန်တွန်းပေးရင်း၊ ဒီပစ္စည်းတွေကို လက်မခံချင်ပေ။ အမှန်တိုင်းဆိုရပါမူ အရာအားလုံးထက် ယီထျန်းယွမ်၏ တည်ရှိမှုကိုသာ ပို၍ တန်ဖိုးထားရပေမည်။
“အဒေါ်၊ ကျွန်တော်မှာ ဒါတွေ ရှိပြီးသားပါ။ ဒါတွေကို ဂိုဏ်းထဲမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ...” ယီထျန်းယွမ်က ပြန်တွန်းပေးရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဘာအတွက်မှ လုပ်တာမဟုတ်ဘူး၊ အဒေါ့်ကို အနည်းငယ်တော့ ကူညီပေးချင်တာပါ...”
“ထျန်းယွမ်…” ရှီရွှေယွမ်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ မျက်လုံးတွေကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ၊ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို လက်ခံလိုက်ပြီး ပြုံးရင်း ပြောသည်။
“ဒါဆို ဒီအရင်းအမြစ်တွေကို ငါ ကောင်းကောင်း အသုံးချမယ်။ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို အားကောင်းလာအောင် လုပ်ပြီး၊ ပိုမိုသန်မာလာအောင် ဖန်တီးပေးမယ်။ မင်း လောကကြီးနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေချင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ မင်းရဲ့ အကာအကွယ်အဖြစ် တောထဲမှာ အတူတူ ပုန်းအောင်းနေမယ်။ ဒါမှမဟုတ် မင်း လောကကြီးနဲ့ ရန်ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ မင်းအတွက် ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်...”
သူမရဲ့ အသံဟာ အားမာန်အပြည့်နဲ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရင်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နွေးထွေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သူမကို ဆွဲယူကာ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က မင်းရဲ့ အပြုံးကို ကြည့်ရတာနဲ့တင် လုံလောက်ပြီးသားပါ...” ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖက်ထားရင်း၊ သူမရဲ့ မွှေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်နေပြီး၊ စိတ်ထဲမှာ ဘာအကြံအစည်မှ မရှိပေ။
“ငါလည်း ဒီလိုပါပဲ…” ရှီရွှေယွမ်က သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ပြီးရည်တစ်စက်ဟာ သူမရဲ့ မျက်လုံးထောင့်ကနေ စီးကျလာသည်…