ဒါက လူသတ်မေးခွန်းပဲ
Vol. 3 Ch. 31
လင်းယန်၏ ကျောရိုးတွင် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။ ဤသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသော နောက်ထပ်လူသတ်မေးခွန်းတစ်ခုပင်။
ပေယွီချန်သည် သူမအား ယခင်က အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးပေးမည်မဟုတ်ပေ။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် သူမ ဘယ်လိုဖြေရမလဲ။
သူမက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးသွားသည် သို့မဟုတ် ဝင်ပူးခံနေရမည်ဟု မည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။
ဤသည်က သူ့ကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်။
သူမက ကာမပိုင်ရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံသင့်သလား။
သို့သော် ပေယွီချန်က သူမအား ထောင်ထဲသို့ ပို့လိုက်နိုင်သည်။
ပေယွီချန်က အလျင်စလိုပုံမပေါ်ပေ။ သူသည် သူမ၏အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းရင်း တိတ်တဆိတ် သူမကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
လင်းယန်သည် သူမ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော ပုဆိန်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကျရောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံပင်...
အချိန်က ဆက်လက်ရွေ့လျားနေသည်။
လင်းယန်သည် မည်သို့သော အကြောင်းပြချက်ကိုပင် ပေးလာပါစေ သူမ သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီးနောက် အလျင်အမြန် စကားပြောလာသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌပေ ဒါက ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာပါ... ရှင်က ချောမောတယ်၊ ယဉ်ကျေးတယ်၊ အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်၊ အရည်အချင်းရှိတယ်၊ ထူးချွန်တယ်၊ ဉာဏ်ကောင်းတယ်၊ တော်တယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို TV မှာ ပထမဆုံးမြင်ကတည်းက ရှင့်ကို ချစ်မိသွားတာ။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့စိတ်ထဲကနေ ထုတ်ပစ်လို့ မရတော့ဘူး။ ရှင့်အကြောင်းကို နေ့ရောညပါ တွေးနေမိတာ။ ချိုမြိန်တဲ့နည်းလမ်း ၁၀၀ ရှိတယ်ဆိုတာ ရှင်သိလား။ သကြားလုံးစားတာ၊ ကိတ်မုန့်စားတာ၊ ပြီးတော့ ရှင့်အကြောင်းကို ၉၈ ကြိမ် တွေးတာ…
ကျွန်မ ရှင့်အပေါ် အခုလို မလေးမခန့်လုပ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မထိန်းနိုင်လို့ပါ။ ဥက္ကဋ္ဌပေ ရှင်ဘယ်လောက်တောင် ချောမောပြီး ပြည့်စုံတယ်ဆိုတာ ဘယ်စကားလုံးနဲ့မှ ဖော်ပြလို့ မရဘူး။ ရှင့်ရုပ်ရည်က ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သားတွေထက်တောင် သာလွန်နေတာ..”
လင်းယန်၏ စကားသည် နားမကြားသူကို နိုးကြားစေပြီး မျက်စိကန်းသူကို အလင်းပေးနိုင်သည်။ သူမ စကားပြောပြီးသောအခါ အခန်းက အနည်းဆုံး သုံးစက္ကန့်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။
“ဟား...”
ရုတ်တရက် နက်ရှိုင်းသော အသံနိမ့်နိမ့်တစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ပေယွီချန်၏ အပြုံးသည် စမ်းချောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော အရည်ပျော်နေသော ရေခဲတုံးကြီးနှင့် တူလှသည်။
ယခင်က ပေယွီချန်၏ အပြုံးသည် ပြုံးနေသော်လည်း နွေးထွေးမှု မရှိခဲ့ပေ။
ပေယွီချန်အနေဖြင့် သူမအပေါ် ထိုကဲ့သို့သော စစ်မှန်သော အပြုံးမျိုး ပေးသည်ကို သူမ ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းပင်... သူက အရမ်း ခန့်ညားလွန်းတယ်...
သူက တကယ်ကို တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးစေနိုင်တယ်...
သူမသည် အပြုံးတစ်ခုတည်းဖြင့် မြို့တစ်မြို့ကို မည်သို့ဖြိုခွင်းနိုင်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
လင်းယန်သည် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်းဖြင့် သူ့ကို ငေးကြည့်နေဆဲပင်။
ပထမတွင် သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော ရဲရဲတင်းတင်း ချီးမွမ်းခဲ့သောကြောင့် ရှက်ရွံ့ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ၏တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ပြီးနောက် သူမထံတွင် စကားပြောခွင့် ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ပေယွီချန်၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အငွေ့အသက်သည် သူ၏အပြုံးပေါ်လာသည်နှင့် လျော့ပါးသွားပုံရသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူမ၏စကားကို မှတ်ချက်ချရင်း “တော်တော်ကောင်းတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပေယွီချန်သည် ခဏရပ်ပြီးမှ “မင်း အခုမှ တွေးမိတာလား” ဟု မေးသည်။
သူဆိုလိုသည်မှာ သူမက ခဏအကြာကမှ တွေးမိခဲ့သလားဆိုတာပင်။
လင်းယန်က တံတွေးကို မြိုချကာ “မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားအနက်ရှိုင်းဆုံးက လာတာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ အဲဒီလောက် လှပစွာ ပြောနိုင်တာ” ဟု အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
ပေယွီချန်က “မင်းပြောတာကို ကြည့်ရတာ ငါ မင်းကို ခွင့်လွှတ်နိုင်ပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
လင်းယန်တွင် လိမ္မာပါးနပ်သော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ပေယွီချန်၏ လေသံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။
လင်းယန်၏ မျက်လုံးများသည် ကြယ်လေးများကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး သူမက လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် “ဟုတ်တယ် ဥက္ကဋ္ဌပေ။ ရှင်ကလေ ကောင်းကင်ဘုံက ဘုရားသခင်တစ်ပါးလိုပဲ။ ကျွန်မလို သာမန်လူသားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ရှင့်ကို တပ်မက်နိုင်မှာလဲနော့်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ”
လင်းယန်သည် သူမကိုယ်သူမ ကယ်တင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေစဉ် တံခါးသည် ရုတ်တရက် ကြမ်းတမ်းစွာ ပွင့်သွားပြီး သူမအား တော်တော်လေး ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
လင်းယန်သည် ရောင်စုံမုန်တိုင်းငယ်တစ်ခု အလျင်အမြန် ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်...
“အစ်ကိုကြီး နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပဲ”
ထိုကောင်လေးမှာ အသက် ၂၀ နီးပါးရှိပြီး ဆံပင်ရောင်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးပင်။ သူသည် အိပ်ရာပေါ်ရှိလူဆီ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်နှင့်အမျှ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးတော့သည်။
“အစ်ကိုကြီး ဒီတစ်ခါ နိုးလာနိုင်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ အစ်ကိုသာ သေသွားရင် ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ”