သူ့အစ်ကိုကြီးက ဒီလောက် စျေးပေါခဲ့တာလား
Vol. 3 Ch. 38
သူမသာ သာမန်မိန်းကလေးဖြစ်ခဲ့လျှင် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သူသည် အင်ဂျင်ကို စတင်ပြီး စက်နှိုးလိုက်သောအခါ လင်းယန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူမက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
ဒီအရှိန်က တကယ်ကို အံ့သဩစရာပဲ။
သူသည် ကားကို ပြုပြင်ရန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တစ်ဦးကို ငှားရမ်းထားပုံရသည်။
ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပြိုင်ကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း အပျော်တမ်းသမားများအတွက်တော့ ကောင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ပေယွီထန် ဘာလုပ်နေသည်ကို လင်းယန် ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။ သူမသည် သူမမျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနားယူနေလိုက်သည်။
ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းကို ပိတ်ပင်ခံရပြီးနောက် သူမသည် ကားကို နောက်ဆုံးထိတွေ့ခဲ့သည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခု သူမ၏နားထဲတွင် ထိုရင်းနှီးပြီး သာယာသော အသံများ မြည်လာသောအခါ တစ်သက်တာလုံး ကြာမြင့်ခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။
သူမ၏ ပြိုင်ကားပြိုင်ပွဲများနှင့် ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်း ပိတ်ပင်ခံရသည့် ဖြစ်ရပ်များ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ထိုအမှတ်တရများကို မေ့ပစ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယခု အရာအားလုံး ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သည့်ရက်ကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။
လင်းယန်က သူမ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်ကို ပေယွီထန် သတိပြုမိသည်။ သူမ တကယ်ပင် နေမကောင်းဖြစ်နေပုံရသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် မဲ့ပြုံးပြုံးကာ “ကားမူးနေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
လင်းယန်က ထိုကောင်စုတ်လေး၏ စိတ်ထားကို စတင်နားလည်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက မဖြေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုအစား သူမက တိတ်ဆိတ်စွာ နေခြင်းဖြင့် သဘောတူညီကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
ပေယွီထန်သည် တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။
မကြာမီ ပေယွီထန်သည် ကျယ်ဝန်းပြီး လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ဆက်တိုက် ကွေ့ကောက်သော လမ်းအချို့ရှိပြီး သူသည် သူ၏ယာဉ်မောင်းကျွမ်းကျင်မှု နည်းစနစ်ကို ပြသလိုက်သည်။
ပေယွီထန်သည် လင်းယန်၏ မျက်နှာ ပို၍ ဖြူဖျော့လာသည်ကို မြင်ပြီး သူမက ကားအရှိန်ကို ကြောက်လန့်နေသည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။ သူသည် သူမကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ “အန်တော့မလို့လို့တော့ မပြောနဲ့နော်။ ငါ့အစ်ကိုက မင်းလို အားနည်းပြီး ကြောက်တတ်တဲ့ မိန်းမဆီကနေ ဘာလို့ ဆွဲဆောင်ခံရတာလဲ။ ငါ တကယ်ကို ကားမူးလွယ်တဲ့ မင်းလို အားနည်းတဲ့ မိန်းမတွေကို မုန်းတယ်...”
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
သူ၏မှတ်ချက်များကို ကြားသောအခါ သူမက ဤကလေးသည် တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်းနေသွားနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်သွားသည်။
ပေယွီထန်က “ငါ့ကို နားထောင်၊ မင်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ငါ့ရဲ့ အစ်မဖြစ်သူ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်း ဒီအတွေးကို စွန့်လွှတ်သင့်တယ်” ဟု ပြန်ပြောသည်။
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
သူမသည် တကယ်တမ်း ထိုအတွေးကို မထားရှိခဲ့ပေ...
ပေယွီထန်က မာနကြီးစွာဖြင့် သူ့နှုတ်ခမ်းကို ထော်ပြကာ သူ့ရှေ့သွားများကို ပြသလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ် နောက် မိနစ် ၃၀ လောက် ကျွန်တော့်ကားထဲမှာ ထိုင်နိုင်ရင် ပြန်စဉ်းစားပေးမယ်”
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
သူက ဤအခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ပြန်စဉ်းစားမည်တဲ့လား။ သူ့အစ်ကိုကြီးက ဒီလောက် စျေးပေါခဲ့တာလား။
လင်းယန်က ညင်သာစွာ ချောင်းဆိုးပြီး “မင်း ပြန်စဉ်းစားစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်မ ဆင်းချင်တယ်... ကျွန်မ ကားမူးနေပြီ... ကျွန်မ အန်ချင်တယ်...” ဟု ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
“ငါ ပျော်ရွှင်လို့ မပြီးသေးဘူး။ မင်းရဲ့ အန်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထား”
ပေယွီထန်က အပြင်းအထန် မောင်းနှင်ရင်း အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ငွေရောင် GTR ကားတစ်စီး ကွေ့ဝင်လာပြီး သူ၏ဘေးတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာသည်။ သူသည် တဖြည်းဖြည်း သူ့ကို ကျော်တက်သွားပြီး သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
မကြာမီ အခြားပြိုင်ကားလေးစီး ရောက်ရှိလာပြီး ပေယွီထန်က အလယ်တွင် ပိတ်မိသွားသည်။
ပေယွီထန်သည် ထိုကားများကို လေ့လာပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာက ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။
“ဖက်စ်… သူတို့ ဘာလို့ ဒီမှာ လည်နေကြတာလဲ။ အဲဒီ ငတုံးတွေ ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီ”
လင်းယန်သည် သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာပြီး ပေယွီထန်က ထိုကားများဖြင့် ဝိုင်းရံခံထားရသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။
ပေယွီထန်၏ကားသည် ကျန်ကားများနှင့် အဆက်မပြတ် ပွတ်တိုက်မိပြီး မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်...
မိနစ်အတော်ကြာပြီးနောက် ပေယွီထန်သည် တောင်ခြေတွင် ကားရပ်တန့်ရန် အတင်းအကျပ် ခံခဲ့ရသည်။
ပေယွီထန်သည် စိတ်မရှည်စွာ တံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သောအခါ အတော်လေး ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။
မကြာမီ ယာဉ်မောင်းများက သူတို့၏ကားများထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူ့ဘေးနားတွင် စုဝေးလိုက်ကြသည်။