သူ ပျော်ရွှင်နေသမျှ
Vol. 3 Ch. 39
ငွေရောင်ကားမှ ပထမဆုံးဆင်းလာသူသည် ချမ်းသာသော လူငယ်သခင်လေးတစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူ့ဘေးတွင် လှပပြီး အရပ်ရှည်သော အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။
ထိုချမ်းသာသော လူငယ်သခင်လေးသည် စိန်ခေါ်သည့်အနေဖြင့် မာနကြီးစွာဖြင့် လေချွန်လိုက်သည်။
“ဝိုး ဒါက လေရဲ့သား မလား F1 ကွင်းရဲ့ နောင်လာမယ့် ဂုဏ်ယူစရာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ ချစ်သူနဲ့ လျှောက်လည်နေတာလား။ ငါ အနှောင့်အယှက်ပေးမိသွားတာလား”
သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော သဲရောင်ဆံပင်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ဘာ လေရဲ့သားလဲ။ အစ်ကိုနန် မင်းက သူ့ကို အမြဲတမ်း အနိုင်ယူနေတာပဲ။ သူ တစ်ခါမှ မနိုင်ဖူးဘူး”
နောက်ထပ်လူတစ်ဦးက သူ့ကို အသံကျယ်လောင်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ ကားအဖွဲ့အစည်းက မကြာခင်မှာ ဖျက်သိမ်းတော့မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”
……
ဤမှတ်ချက်က ပေယွီထန်ကို ဒေါသထွက်စေရန် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ချက်ချင်း ဒေါသဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့သည်။
“ဆုန်ယောင်နန် မင်း လဲကျပြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရင်တောင် ငါ့ရဲ့ အဖွဲ့အစည်းက ဖျက်သိမ်းမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဆုန်ယောင်နန်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် “ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ အဖွဲ့အစည်းကို မဖျက်သိမ်းသင့်ဘူး။ မင်း ဖျက်သိမ်းလိုက်ရင် နောက်ဆုံးနေရာကို ဘယ်သူ ယူမလဲ”
“ဟား ဟား ဟား”
သူတို့အားလုံး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ပေယွီထန်က ကျိန်ဆဲကာ အော်ဟစ်လိုက်သည် “ဆုန်ယောင်နန် မင်း ဒီလောက် မောက်မာမနေနဲ့။ နောက်တစ်ခါ ပြိုင်ကွင်းမှာ မင်းကို တွေ့မယ်။ မင်းကို ကွင်းထဲကနေ လွှင့်ပစ်ပြမယ်”
ကျန်သည့် ဆုန်ယောင်နန်၏ သူငယ်ချင်းများက မဲ့ပြုံးပြုံးနေကြသည်။
“မင်းရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ကြွားဝါတာကို ရပ်လိုက်တော့။ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် နောက်ပြိုင်ပွဲအထိ မစောင့်နဲ့။ အခု ပြိုင်ပွဲ မလုပ်ကြဘူးလား”
“သေချာပေါက်ပဲ အခု ပြိုင်ပွဲ စလိုက်ကြ”
ကျန်သည့်သူမျေားကလည်း ဆူညံသံများနှင့်အတူ ဝင်ပြောကြသည်။
ငယ်ရွယ်ပြီး ရမ်းကားသော ပေယွီထန်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ငါ လက်ခံတယ!”
ကျန်သည့်သူများက ပေယွီထန် သဘောတူတာကို စောင့်နေပုံရသည်။ သူတို့သည် မလိုမုန်းထားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များအား အချင်းချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။
ဆုန်ယောင်နန်က သူ့ကို မဲ့ပြုံးပြုံးပြလိုက်သည်။
“ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတည်း လုပ်တာက ငြီးငွေ့စရာကောင်းတယ်။ လောင်းကြေးထပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ”
ပေယွီထန်က “ဘာကို လောင်းကြေးထပ်ချင်တာလဲ” ဟု ပြန်ပြောသည်။
ဆုန်ယောင်နန်က “ဟား ဟား... ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ ရှုံးရင် မင်း ငါ့ကို ဘာမဆို ခိုင်းလို့ရတယ်။ မင်း ရှုံးရင် ငါ့ကို သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်ပြီး ငါ့ကို မင်းရဲ့ အဖေလို့ ခေါ်ရမယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
“ကောင်းတယ်။ ဒါ ကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတဲ့ လောင်းကြေးပဲ အစ်ကို နန်”
“ဟား ဟား ဟား...”
ပေယွီထန်၏ မျက်နှာက ညိုမှောင်သွားသည်။
“မင်း...”
ဆုန်ယောင်နန်က အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
“ဘာလဲ။ မင်းမှာ ရဲရင့်မှု မရှိဘူးလား။ ဒါဆိုရင် မေ့လိုက်တော့။ မင်းကို ငါ အတင်းအကျပ် မခိုင်းဘူး”
ပေယွီထန်က “ကောင်းပြီ လောင်းကြေးက စပြီ” ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
ဤအခြေအနေတစ်ခုလုံးကို စောင့်ကြည့်နေသော လင်းယန်သည် ထိုကောင်စူုတ်လေး သူတို့ချထားသော ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။
ပေယွီချန်နှင့် ပေနန်ရှု့တို့တွင် ထိုကဲ့သို့သော အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရိုးရှင်းသော ညီအစ်ကိုတစ်ဦး ရှိနေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
အခြားသူများက သူ့ကို တွန်းအားပေးပြီး လှုံ့ဆော်နေသည်ကို သူ မသိခဲ့ဘူးလား။ သူတို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားစေရန်အတွက်လား။
သူ ပြိုင်ပွဲကို အနိုင်ရနိုင်မည်မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
သူ၏ မောင်းနှင်မှုစွမ်းရည်နှင့် ကား၏အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူထံတွင် အနိုင်ရရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။
ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းသည် ငွေကြေးများစွာ လိုအပ်သော အလုပ်အကိုင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပေယွီထန်သည် သူ၏ကားအတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့သည်ကို သူမသိနိုင်သော်လည်း သူသည် လုံလောက်မှုမရှိပေ။
ပေယွီထန်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ကြွယ်ဝမှုကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့် ဤငွေပမာဏက သေချာပေါက် အရေးမပါပေ။
သို့သော် ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ ယခင် စကားပြောဆိုမှုအပေါ် အခြေခံ၍ လင်းယန်သည် ဤလူက အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။
ဤလူများပင် ပေယွီထန်၏ အစစ်အမှန်ကို သိရှိပုံမရပေ။
နောက်ထပ် မထိန်းနိုင်တော့သော လင်းယန်က သူ့ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ “တတိယမြောက် သခင်ငယ်လေး မင်းရဲ့ကားက သူတို့ရဲ့ကားတွေနဲ့ အဆင့်မတူဘူး... မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး...”
ပေယွီထန်က သူမကို ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆူပူလိုက်သည်။
“မင်း ဘာသိလို့လဲ။ ဒီကားကို ပြုပြင်ဖို့ ငါ ငွေအများကြီး သုံးခဲ့တာ။ ဒါ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပဲ။ ဒီကောင်တွေ အားလုံးကို သေချာပေါက် ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မယ်”
လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...
ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ... သူမ ဘာမှ မသိဘူး။
သူ ပျော်ရွှင်နေသမျှပေါ့...