ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပေးပါ

အဟွတ်…အဟွတ်…

သူမကို အဖေလို့ ခေါ်သောအခါ လင်းယန်သည် သူမ၏တံတွေးကိုပင် ပြန်မြိုချလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ”

ပေယွီထန်က “အဖေ၊ မင်း တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သင်ပေးပါ” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းယန် ဆွံအသွားတော့သည်...

ကောင်စုတ်လေး မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။

သူသည် အစောပိုင်းက သူမကို လှည့်စားတတ်သော မိန်းမနှင့် အားနည်းသော ယုန်လေးဟု တံဆိပ်ကပ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမက သူ၏အဖေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူသည် မည်သူ့ကိုမဆို ထိုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ အဖေဟု ခေါ်လိမ့်မည်ဟု သူမ သိခဲ့လျှင် သူ့ကို ကူညီရန် ဤမျှ ဒုက္ခခံခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများစွာ မလိုအပ်သော လွယ်ကူသော ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက သူမ၏ ဒဏ်ရာရသော ခြေထောက်သည် ထိုဖိအားကို ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လင်းယန်သည် တောက်ပနေသော လူငယ်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ယခု သူ၏မျက်လုံးများတွင် နေကိုးစင်းရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူမသည် ဤမျက်လုံးတစ်စုံကို ကြည့်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ပေယွီထန်သည် တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ “အဖေ မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်း ဆုန်ယောင်နန်ကို နိုင်သွားတာ။ ပြီးတော့ မင်းက သူ့နောက်မှ တစ်ပတ် စခဲ့တာ”

လင်းယန် စကားမပြောနိုင်တော့...

သူမသည် အပျော်တမ်းသမားတစ်ဦးကိုသာ နိုင်ခဲ့သည်။ သူမသည် တကယ်ပင် ထိုလောက် အံ့သဩဖွယ်ကောင်းခဲ့သလား။

ပေယွီထန်က “မင်း ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကျွမ်းကျင်သူ အဆင့်မှာ ရှိနေတာ။ မင်း ကားအဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်လား” ဟု ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လင်းယန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ခဏလေး... တတိယသခင် တခြားအကြောင်းအရာတစ်ခုကို အရင်ဆွေးနွေးလို့ရမလား။ မင်း ငါ့ကို မင်းရဲ့အဖေလို့ ခေါ်တာကို ရပ်လိုက်လို့ရမလား”

ပေယွီချန်နှင့် ပေနန်ရှု့တို့ကို တွေးလိုက်သောအခါ သူမက တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသည်။

ပေယွီထန်က “ဒါဆို မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ” ဟု မေးသည်။

လင်းယန်က “အဖေကလွဲရင် ဘာမဆိုရတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

“ပထမမြောက် အစ်မဖြစ်သူ” ပေယွီထန်က အကြံပြုလိုက်သည်။

လင်းယန်က “တိတ်စမ်း...” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

“ဒုတိယမြောက် အစ်မဖြစ်သူ” ပေယွီထန်က မေးသည်။

လင်းယန်က လုံးဝ စိတ်ပျက်သွားသည်။ သေစမ်း…

သူမသည် အသက်ကို ဝဝရှူပြီး “လင်းယန်ဆိုရင် ရပြီ” ဟု ပြောသည်။

ပေယွီထန်သည် နာခံစွာ သဘောတူလိုက်သည်။ “အိုကေ အစ်မယန်။ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ အစ်မယန် မင်း ငါ့ရဲ့ မေးခွန်းကို မဖြေသေးဘူး။”

“မင်းက ချဲ့ကားပြောနေတာ။ ငါ့လို ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ကို မင်း တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူးလား။ ငါက သူ့ထက် နည်းနည်းလေးပဲ ပိုမြန်အောင် မောင်းခဲ့တာ” ဟု လင်းယန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

ပေယွီထန်၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေသည်။

“နည်းနည်းလေး ပိုမြန်တာလား။ အစ်မယန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ ဘာမှားယွင်းတဲ့ အယူအဆတွေ ရှိနေတာလား။ ပြိုင်ကားသမားတစ်ယောက်အတွက် အရှိန်က အရာအားလုံးပဲ”

“ငါ သိပ်နားမလည်ဘူး။ ခဏလောက်ပဲ ပါဝင်ခဲ့တာ။”

လင်းယန်သည် သူမ၏အတိတ်အကြောင်း ပြောချင်စိတ်မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏နာမည်သည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းနယ်ပယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပေယွီထန်က အံ့သြစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

“အစ်မ မင်းလို မိန်းကလေးက ဘာလို့ ပြိုင်ကားသမား ဖြစ်လာတာလဲ။ ဒါက သင်ယူဖို့ အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ အရာပဲ။”

လင်းယန်သည် နှာခေါင်းကို ပွတ်ကာ ဤမေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုရန် ကြိုးစားသည်။ “အဲဒါ... ရှည်လျားတဲ့ ပုံပြင်ပဲ...”

ပေယွီထန်က “ရပါတယ်။ မင်း အချိန်ယူပြီး ပြောနိုင်ပါတယ်!” ဟု ပြောသည်။

ပေယွီထန်က သူမပြောမည့် စကားလုံးတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုပုံရသည်။

လင်းယန်သည် သူ၏မေးခွန်းကို မည်သို့ဖြေရမည်ကို အသည်းအသန် စဉ်းစားရတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမသည် စကားစပြောသည်။ “တကယ်တော့ ပုံပြင်က ဒီလိုပဲ... ငါက မတော်တဆ တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုကြောင့် ပြိုင်ကားမောင်းနှင်နည်းကို သင်ယူခဲ့တာ... အဲဒီအချိန်တုန်းက... ငါက ပြိုင်ကားသမားတစ်ယောက်ကို ကြိုက်ခဲ့တာ... ဒါကြောင့် သူ့ကြောင့်... ငါ ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းနဲ့ စတင်ထိတွေ့ခဲ့တာ...”

ပေယွီထန်က ခဏတာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ “မင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်ကြောင့် ပြိုင်ကားမောင်းနှင်နည်းကို သင်ယူခဲ့တာ...”

လင်းယန်က “ဒါဆို” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ပေယွီထန်က အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ။ မင်း သူ့နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လား။ သူ မင်းရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်လာခဲ့လား”

လင်းယန်သည် သူမ၏အတိတ်ကို ပြန်လည်သတိရရင်း တမ်းတသော မျက်လုံးများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ ကြည့်နေသည်။

“အဲဒီနောက် ငါ ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းအကြောင်း ပိုပြီး လေ့လာသင်ယူခဲ့တယ်။ ငါတဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ပိုမြန်လာခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ငါ သိလိုက်တာက... ပြိုင်ကားမောင်းနှင်ခြင်းက တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းတယ်။ ငါ ဘာလို့ ချစ်သူတစ်ယောက် လိုအပ်နေသေးတာလဲ။ ချစ်သူတစ်ယောက်က ဘာလုပ်လို့ရမှာလ”

ပေယွီထန်က “အော်...” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူသည် ဇာတ်လမ်းကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ မထင်မှတ်သော အဆုံးသတ်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပေ။