ဖန်းဟွာမြို့မှအသံများ

ဖေဖော်ဝါရီလကုန်တွင် လျန်အန်းဇိုင်သည် တော်ဝင်နန်းတော်တွင် အချုပ်အခြာအာဏာကို အမြန်ရင်ဆိုင်သင့်သည်ဟု လင်းစစ်ယောင်ထံ စာတစ်စောင်ပေးပို့ခဲ့သည်။

လျန်အန်းဇိုင်၏ အကြီးမားဆုံးကန့်သတ်ချက်ဖြစ်သည်။

နန်းတော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာ၏ အဓိပ္ပါယ်အရ လင်းစစ်ယောင်သည် ပထမလ၏အဆုံးတွင် တုနှိုင်းမရတဲ့ ကျေးဇူးတော်များကို လက်ခံသင့်သည်။

သို့သော်လည်း လျန်အန်းဇိုင်သည် ထိုအချိန်တွင် လင်းစစ်ယောင်က လန်ရှီမှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ရှည်လျားသော ကာလတစ်ခု ရှိသင့်သည်ကို သိထားခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ညီမဖြစ်သူ၏ဝမ်းထဲတွင် ရှားရှားပါးပါးအမွှာများကို ထားရှိခြင်းက ပိုကောင်းသည်၊ ထို့ကြောင့် သူ့အိမ်ထောင်ရေးအပေါ် ဖိအားများလည်း နည်းပါးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်လကို ရွှေ့ဆိုင်းခြင်းသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော သည်းခံမှုဖြစ်သည်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် နှောင့်နှေးခဲ့လျှင် နန်းတော်ရှိ အုပ်ထိန်းသူသည် ၎င်းကို လှည့်စားနေသည်ဟု သံသယရှိသင့်သည်။

ထို့ကြောင့် ဖေဖော်ဝါရီ ၂၆ ရက်အထိ ဖြည်းညှင်းစွာ အံ့အားသင့်သွားကာ "ကွမ်းချီမျှော်စင်" မှ တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်က လင်းစစ်ယောင်သို့ စာပေးပို့ခဲ့ပြီး မတ်လ ခြောက်ရက်မြောက် လပြက္ခဒိန်အရ အင်ပါယာမြို့တော်သို့ အပြေးအလွှား လာခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ထိုနေ့သည် ဘုရင်မင်းမြတ်၏ နှစ် ၅၀ ပြည့် မွေးနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။ အင်ပါယာမြို့တော်သည် အလွန်အသက်ဝင်နေပြီး လင်းဇနီးမောင်နှံကို တဟွေ့နိုင်ငံ၏မြို့တော်ဖြစ်သည့် ဖုန်းချန်မြို့၏ ပွဲတော်အငွေ့အသက်ကို ခံစားနိုင်စေရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ သူတို့ကို အင်ပါယာမြို့တော်တွင် အချိန်အကြာကြီးနေထိုင်ရန် စိတ်ကူးရှိ​စေခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

လပြက္ခဒိန်အရ မတ်လ ရှစ်ရက်သည် အချုပ်အခြာအာဏာကို ရင်ဆိုင်ရမည့် နေ့ဖြစ်သည်။ လျန်အန်းဇိုင်သည် စာ၏အဆုံးတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်- မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းစစ်ယောင်သည် ရောက်လာရမည်။ မဟုတ်ပါက ကျင်းစံအိမ်သာမက လျန်မိသားစုတစ်ခုလုံး မကြုံစဖူးသော ဘေးဥပါဒ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ လင်းစစ်ယောင်က ထိုသို့အဖြစ်ဆိုးမျိုး ကြုံလာမည်ကို ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

ရွှေလျန်သာ လျန်မိသားစုနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပါက သူ ထိုင်ကြည့်ရန် သေချာပေါက် ရွေးချယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

စာကိုဖတ်ပြီးနောက် လင်းစစ်ယောင်သည် ပြုံးပြီး စာကို လက်ဖဝါးထဲ ထိုးချေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အပိုင်းအစများအား အိမ်ရှေ့ရှိ ဇီးသီးပွင့်များထဲသို့ ဖိတ်ကျသွားစေခဲ့သည်။

 ……

လင်းစစ်ယောင်သည် လပြက္ခဒိန်အရ မတ်လ၏ ပထမဆုံးနေ့တွင် ထွက်ခွာမည့်ရက်ကို သတ်မှတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ လမ်းမပေါ်တွင် ငါးရက်ကြာအောင်နေ၍ မတော်တဆမှု မရှိပါက မတ်လခြောက်ရက်မတိုင်မီ အင်ပါယာမြို့တော်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လမ်းတွင် ငါးရက်ခန့်သွားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ရွှေလျန်သည် အပြင်မထွက်တာ ကြာပြီဖြစ်သည့်အတွက် ကလေးနှစ်ယောက်အတွက်လည်း စဉ်းစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ကလေးမွေးဖွားရန် ရောက်လာသော လုံရှီရွှယ် ကဲ့သို့ မြင်းလှည်းဖြင့် အဆက်မပြတ် အော့အန်နေ  လိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် ခြံကို ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်းအပြင် အခြားမည်သည့်အရာမှ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း မရှိပေ။ ဖုန်းချန်မြို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခရီးသွားရန် လမ်းတလျှောက်ရူခင်းများကို ခံစားရန် စောစောထွက်ခြင်းမှာ ပိုကောင်းပါသည်။

ထို့ကြောင့် လကုန်တွင် ကျန်နှစ်ရက်ကို လူတစ်စုက ပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။

စုရွှေလျန်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ စဉ်းစားခဲ့ပြီး ပိုင်ဟယ်နှင့် လျန်မော့မော့ နှင့်အတူ နို့တိုက်အမေ နှစ်ယောက်ကိုသာ ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ချွမ်းလန်နှင့် ရှောင်းဟန်တို့က ခြံကို ကြီးကြပ်ခဲ့ကြသည်။ ဖန်းဟွာမြို့တွင် အသေးအဖွဲအရာများကို ဆက်တိုက်ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး စုရွှေလျန် သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို သဘာဝအတိုင်း ထည့်မတွက်ခဲ့ပေ။

လင်းစစ်ယောင်ကတော့ စစ်ထူယွင်ကို ခေါ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရွှေလျန်နှင့် ကလေးများသည် နန်းတော်ထဲသို့ဝင်သောအခါတွင် လက်ထောက်ကောင်းလိုအပ်သည်။ ထို့နောက် လမ်းပေါ်တွင် အသုံးပြုရန် လူတစ်ဦးလည်း လိုအပ်သည်။

သတင်းကိုသိပြီးနောက် စစ်ထူယွင်သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ ဆရာဦးလေးစစ်လင နှင့် သူ၏ မမလှလှသည် သူ့မရှိဘဲမနေနိုင်ဘူးဟု ဆိုခဲ့သည်။

တကယ်ကို မရှိမဖြစ်ဖြစ်သည် ၊ လင်းစစ်ယောင်က သူ့ကို အရွယ်မရောက်သေးသူ သို့မဟုတ် အုပ်ထိန်းသူအဖြစ်သာ စာရင်းသွင်းလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

စတင်အရွေးခံရန် သတ်မှတ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် သယ်ဆောင်ရမည့်အရာများဖြစ်သည်။

လျန်မော့မော့နှင့် ပိုင်ဟယ်တို့သည် အဝတ်အစားလဲလှယ်ခြင်း၊ လမ်းတစ်လျှောက်အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော ရေချိုးခန်းသုံးပစ္စည်းများ၊ အဆင်သင့်မဖြစ်နိုင်လျှင် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သော အစားအစာခြောက်နှင့် အဆာပြေများအပါအဝင် တစ်နေ့တာတွင် ၎င်းတို့၏ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပေးခဲ့ကြသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်နှင့် စုရွှေလျန်တို့သည် အချိန်ကိုသတ်ရန် စစ်တုရင်နှင့် စာအုပ်များကဲ့သို့ အခြားအရာတစ်ခုခုနှင့် ကလေးနှစ်ဦးအတွက် ထျန်းတဖူ လုပ်ထားသည့် သစ်သားကစားစရာများ ရှိသေးသည်။

လင်းစစ်ယောင်သည် သူတို့၏ လမ်းသွားလမ်းလာများကို အဝေးကြီးကို ခေါ်ဆောင်သွားမည့် ထျန်းတဖူ၏ အသွင်ပြောင်း မြင်းလေးကောင်လှည်းနှစ်စင်းကို စီးသွားခဲ့သည်။

ရွှေလျန်နှင့် ကလေးနှစ်ယောက်မှာ အထူးသဖြင့် ထိုင်ချင်ခဲ့သည်။ မြင်းလှည်း၏ တုန်လှုပ်မှုကို သက်သာစေမည့် အခန်း၏အောက်ခြေနှင့် ထိုင်ခုံကို မြေခွေးသားရေကူရှင်တစ်ခု ထပ်ထည့်ထားခဲ့သည်။ ထျန်းတဖူသည် မြင်းလှည်းနောက်ခန်းကို ကျယ်စေပြီး ထိုင်ရုံသာမက ပင်ပန်းသည့်အခါတွင်လည်း လှဲလျောင်းကာ အနားယူနိုင်သည့် နောက်ခန်းကို အားဖြည့်ထားခဲ့သည်။

ဘယ်ညာတွင် ရှည်လျားသော သစ်သားခုံတန်းရှည် နှစ်တန်းရှိပြီး တစ်တန်းကို ဖျက်သိမ်းကာ လော့ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲထားခဲ့သည်။ အထဲမှာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အသုံးပြုနိုင်သောအသေးအဖွဲအရာများကို ထားနိုင်ပါသည်။

မြင်းလှည်းနှစ်စင်းစလုံးတွင် ဝိုင်ယာကြိုးဖြင့်သာ တပ်ဆင်ထားသည့် မီးဖိုငယ်များ တပ်ဆင်ထားသည်။ ငါးရက်ကြာအောင် လုံလောက်သော ကာဗွန်ပမာဏကို မြှုပ်နှံထားပါသည်။ ရေနွေးပူပူနှင့် လက်ဖက်ရည်ကို ပြုတ်ပြီး တောက်လျှောက်သုံးလို့ရကာ... တောထဲတွင်အိပ်ခဲ့လျှင် ထင်းရှာရတာ အဆင်မပြေဖြစ်မှာကို ရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကျင်းစံအိမ်၏ မြင်းလှည်းများသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ဤယာဉ်နှစ်စီးသည် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ မြင်းလှည်းတစ်စီးစီသည် လူဆယ့်နှစ်ယောက်ထိုင်နိုင်သည့် အရွယ်ဖြစ်သောကြောင့် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက်တွင်ပင် ၎င်းတို့ကို ထားရှိရန် လုံလောက်ပါသည်။ လုံခြုံရေး ကာကွယ်ရေးတာဝန်ကို ကျေပွန်စေရန်အတွက် လင်းစစ်ယောင် သည် ဇနီးနှင့် သားသမီးများနှင့်အတူ စီစဉ်ပေးကာ စစ်ထူယွင်၊ လျန်မော့မော့နှင့် အခြားလူများက အခြားမြင်းလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စစ်ထူယွင်သည် အမျိုးသမီးများ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသောကြောင့် စိတ်ထဲကနေ ညည်းညူပြီး မြင်းလှည်းထိန်းဘေးတွင် ထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် စုရွှေလျန်သည် ချွမ်းလန်ကိုတွေ့ကာ စကားပြောခဲ့သည်။။

"သခင်မလေး အိမ်ရဲ့ အသေးအဖွဲအကြောင်းတွေကိုမစဉ်စားဘဲ နှလုံးသားကို လွှတ်ပေးထားသင့်တယ်။ ကျန်တာ ကျွန်မဂရုစိုက်လိုက်ပါ့မယ်" ချွမ်းလန်သည် သူမကိုရှာသည့် ရွှေလျန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းကာ သူမအတွက် ညင်သာစွာ အခိုင်အမာ အာမခံခဲ့သည်။

"မင်းနဲ့ ခေါင်းဆောင်ရှောင်း နှစ်ယောက်လုံးက ပျင်းတဲ့သူတွေမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဆိုလိုတာက မြို့ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေပြီး အဲဒါကို ကိုင်တွယ်ရမှာ ခက်ခဲနေတယ်ဆိုရင် ရွာသူကြီးကိုသွားရှာနိုင်တယ်” စုရွှေလျန်က ပြုံးပြီး သူ့မပုခုံးပေါ်တင်ထားသော လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မနားလည်ပါပြီ" ချွမ်းလန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိုစကားကို လေးလေးနက်နက် ကြားလိုက်ရသည်။

“ဒါ့အပြင် ရှောင်ချွမ်က အိမ်ထဲမှာ မနေဖြစ်တာ ရက်အတော်ကြာပြီ။ တောင်တွေပေါ် ပြေးတက်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ သူက အရမ်းလူသားဆန်ပြီး ဒုက္ခမပေးဘူး။ မတော်တဆ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် စစ်ရှန်း ကို ရှာလို့ရတယ်။"

အားယောင်က သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန်းဟွာမြို့မှ လုံခြုံရေးနှင့် ပတ်သက်တာများ အားလုံးအတွကိ စစ်ရှန်းကို ရှာသင့်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဤကာလအတွင်း စစ်ရှန်းသည် စုန့်ယွမ်တွင် နေ့ရောညပါ တပ်စွဲထားမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စစ်လော့ကို ဂရုစိုက်ပြီး မြို့နှင့်အိမ်၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်​သားပဲ စီစဉ်​သူ​တွေအတွက်​ ကိစ္စရှိလား" စုရွှေလျန်သည် ဖန်းဟွာမြို့တွင် တပ်စွဲထားသော စီစဉ်သူငါးဦးကို သတိရမိသည်။ အားယောင် ပြန်ရောက်ကတည်းက သူမ အပြင်မထွက်တော့ပေ။ မြို့တွင်းစီမံကိန်းနှင့် ခြံ ဆောက်လုပ်မှု မည်မျှ တိုးတက်မှုရှိလာသည်ကို မသိရပေ။

“သူတို့နဲ့ ကျွန်မ နေ့တိုင်းတွေ့ခဲ့တယ်။ အများစုက ဆောက်လုပ်မှု အသေးစိတ်ကို မေးမြန်းကြတယ်။ ဒီမေးခွန်းတွေကို ကျွန်မ ဖြေနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ သခင်မလေးကို အနှောက်အယှက် မပေးသင့်တော့ဘူးလေ"

"အဲဒါဆိုကောင်းတယ်။ မင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အရာတွေရှိရင် စစ်ရှန်းဆီတိုင်ကြားနိုင်တယ်။ ငါနဲ့ အားယောင် ဒီမှာမရှိတာကြောင့် သူကမင်းတို့ရဲ့သခင်ပဲ"

စုရွှေလျန်သည် အိမ်ကြီးတွင်ရှိ၍ ချွမ်းလန် ကိုရိုက်ရန်အခွင့်အရေးယူချင်သော အစေခံများ၏စိတ်ကိုနားလည်ခဲ့သည်။ သခင်က အိမ်တွင်မရှိသောကြောင့် အစေခံများ ပျင်းရိပြီး ပျက်စီးသွားမှာကို သူမကြောက်နေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် စစ်ရှန်း က မကျေနပ်ပါက သူ့လက်ကိုမြှောက်၍ အသက်ကိုပင် သတ်ပစ်နိုင်သည်ကို သူတို့သိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"သခင်မလေး စိတ်ဖြောင့်ဖြောင့်နဲ့ထားခဲ့သင့်တယ်။ ဒါတွေအားလုံးကို ကျွန်မ လုပ်နိုင်ပေမယ့် အခု ဆောက်လုပ်ရေးမှာ ပါ၀င်နေတဲ့ လုပ်သားနဲ့ လက်မှုသမား အများစုက ဖန်းဟွာမြို့ မှာဖြစ်တာကြောင့် လလယ်လောက်မှာ အကြီးစား ဆောက်လုပ်ရေးကို စတင်မယ်လို့ စီစဉ်သူတွေက ပြောပါတယ်။ အဲဒါကို စဉ်းစားကြည့်တော့ အနီးနားက မြို့နှစ်မြို့က လူတချို့ကို စုဆောင်းထားသင့်လား”

"မင်းနဲ့ ခေါင်းဆောင်ရှောင်းက ဒီကိစ္စတွေကို အတူတူ ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်။ လိုအပ်ရင် ကူညီပေးဖို့ ရွာလူကြီးကို သွားရှာလို့ရတယ်။” စုရွှေလျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အခွင့်အာဏာကို ချထားပေးကတည်းက သတိပြုမိသော ချွမ်းလန်နှင့် တည်ငြိမ်သော ရှောင်းဟန်တို့က ဦးဆောင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အားယောင်သည်လည်း ရွာအကြီးအကဲဝမ်ကန်းဖာကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ဤအတောအတွင်း သူတို့သည် အဝေးကြီးကို ထွက်သွားကြပြီး ဖန်းဟွာမြို့နှင့် ခြံကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ဝမ်ကန်းဖာက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကတိပေးခဲ့သည်။

ကျင်းစံအိမ်က မြို့ကိုဝယ်လိုက်သည့်အတွက် မြို့ထဲတွင်နေရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော ရွာသူရွာသားများ ဘယ်သူမှ အပြုံးမပျက်ခဲ့ကြပေ။

ပထမဦးစွာ ၎င်းတို့သည် ယခုအချိန်တွင် အခွန်ပေးဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ ၎င်းတို့၏ နေထိုင်မှု ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျော့ကျစေခဲ့သည်။

ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ဖန်းဟွာမြို့ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးအကြိုအစီအစဉ်ကို စီမံကိန်းဆရာများတာဝန်ယူချိန်အစောပိုင်းတွင် ရွာလယ်ရှိ ဘိုးဘွားခန်းမအဝင်ဝတွင် တင်ပြထားခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် ၎င်းတို့သည် ပိုင်ဟွားယွမ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေထိုင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ကျယ်ဝန်းသော တရားဝင်လမ်းနှစ်ခုဖြစ်သော အရှေ့မှတစ်လမ်းနှင့် အနောက်ဘက်တစ်ခုတို့ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဖန်းလော့မြို့နှင့် အနီးနားရှိ မြို့များသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

တတိယအနေဖြင့် အိမ်နီးချင်းတောင်ကုန်းများကို ရှုခင်းတောင်များနှင့် အားလပ်ရက်တောင်တန်းများအဖြစ် ဖော်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

တောင်စောင်းများတွင် အဆောင်လေးများရှိပါသည်၊ အားလပ်ချိန်များတွင် တောင်တက်ရွာသားများ သုံး၍ရနိုင်ပါသည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏ စမ်းချောင်းတွင် ဖုံးအုပ်ထားသော ငါးဖမ်းစင်မြင့်နှင့် အသားကင်သည့်နေရာလည်းရှိသည်။ ငါးကို ကင်ပြီးလျှင် ချက်ချင်းစားလို့ရပါသည်။

အသေးစိတ်အချက်မှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် မြစ်ချောင်းများ နှင့် မြစ်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးတံတားများ ရှိပါသေးသည်။ နက်ရှိုင်းစွာ တူးဖော်ပြီးနောက် ကြည်လင်သော ရေကန်ကြီးများလည်းရှိသည်။ မြစ်ချောင်းအင်းအိုင်များတွင် ငါး၊ ပုစွန်များ၊ ကမ်းနားရှိ ကြာပင်နှင့် ကျူပင်များ၊ ကမ်းစပ်ရှိ မြက်ခင်းပြင်များ၊ ရွာသူရွာသားများအတွက် စကားစမြည်ပြောရန် အဆောင်များနှင့် ကျောက်တိုင်များလည်း ရှိပါသည်။

အများသူငှာ အဆောက်အဦးများတွင် အကြီးမားဆုံး ပြောင်းလဲမှုရှိပါက ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် ဇိမ်ခံဘိုးဘွားကန်တော့်ခန်းမများ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

ပွင့်လင်းသော ဝင်းထဲတွင် စိမ်းလန်းသော ဝါးစိမ်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် စစ်တုရင်ခုံတန်းလျားများ အများအပြားရှိသည်။ ဘိုးဘွားခန်းမတွင် အဓိကအခန်းငါးခန်းရှိသည်။ တစ်ခုမှာ သစ်သားစားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များ ပြည့်စုံသည့် ရွာသူကြီးရုံးအတွက်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ ရွာသားများအတွက် ဆွေးနွေးရန်ဖြစ်ပြီး စားပွဲဝိုင်းတွင် လူ ၂၀ သို့မဟုတ် ၃၀ လောက် စားပွဲဝိုင်းရှည်ကြီးဖြင့် အဓိကပွဲများကို ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ ကျန်နှစ်ခုတွင် အမြင့်စာအုပ်စင်နှစ်ခန်းကို တစ်တန်းစီ ပြသထားပြီး စာအုပ်စင်များကို စာအုပ်မျိုးစုံအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသည်။ တကယ်တော့ ဖန်းဟွာမြို့မှ ရွာသူရွာသားများအတွက် စာအုပ်များ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ငှားဖတ်နိုင်သော စာကြည့်တိုက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တမင်ပျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ရှည်ချေးငှားခြင်းဖြစ်ပါက ကျေးရွာအုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် ချေးယူပိုင်ခွင့်ကို ရုပ်သိမ်းပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ ဘာမှမလုပ်ရသေးဘဲ ရွာထဲမှ အများပြည်သူသုံးပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းရန် အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် မျိုးစေ့ချခြင်းနှင့် ရိတ်သိမ်းခြင်းအတွက် အလွန်အထောက်အကူဖြစ်စေသော အကြီးစားလယ်ယာသုံးကိရိယာများကို ယခင်က ရွာသားများအသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရွာသားများက လယ်ယာလုပ်ငန်းအတွက် အသုံးပြုရန်အတွက် ကျင်းစံအိမ်မှ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

စီမံကိန်းမြေပုံကို တင်ပြီးနောက် ဖန်းဟွာမြို့သည် ဤကောင်းသောအရာများကို ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

မြို့နှစ်မြို့မှ အိမ်နီးနားချင်းများဆီ လာကြသောရွာသားတချို့ သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများနှင့် တိုင်းတစ်ပါးမြို့သို့ သွားကြသည့် ရွာသူရွာသားများက မနာလိုတဲ့ အကြည့်ဖြင့် သူတို့လည်း ရွှေ့ပြောင်းလာနိုင်မလားဟု မေးကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဖန်းဟွာမြို့သည် ဖန်းလော့မြို့နှင့် ဟွမ်းရှမြို့နှင့် ထျန်းရွှေမြို့တို့ကိုပင် ဖုံးလွမ်းသွားပြီး သတင်းကြားသော လူအချို့သည် ထိုကောင်းမှု၏အမှန်တရားကို မေးမြန်းရန် မြို့ထဲသို့ ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။ အမှန်အတိုင်း သိလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်တွင် ဒေသခံ သူဌေးများ သို့မဟုတ် အိမ်ပိုင်ရှင်များပင် အားလပ်ရက်အတွက် ဖန်းဟွာမြို့တွင် ခြံတစ်ဝက်ခန့်ကို ဖွင့်လှစ်ရန် မမျှော်လင့်နိုင်ခဲ့ပေ။

၎င်းကိုကြားသောအခါ ရွာသူကြီး ဝမ်ကန်းဖာက တစေ့တစောင်းတွေးလိုက်သည်။ သူ့အတွေးများကို စုစည်းပြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူဦးဆောင်သည့် ဖန်းဟွာမြို့သည် တစ်နေ့တွင် မြို့ပြင်မှ ကမ္ဘာကို ရောက်သွားမည်ဆိုတာ သူသိခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်ပင် ဖန်းဟွာ မြို့သည် ကျင်းစံအိမ်၏ ခြံဝင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်းဟွာမြို့၏အရာများသည် အသေးအဖွဲ သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးနေပါစေ၊ သူသည် သူတို့ကို ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ကူညီချင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ဤအလုပ်ရှုပ်သောအရာများက မြို့အတွက် အကျိုးရှိသည့်အရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရွာသူကြီးနှင့် ရွာသားများ၏ အသံများဖြစ်သည်။

***