တပ်သားများအဖြစ် သံကိုပုံသွင်းခြင်း။ စွမ်းရည်တိုးတက်မှု!

"ငါ့အသက်က ပိုရှည်လေ နတ်ဆိုးတွေက ပိုကြောက်စရာကောင်းလေလေပဲ... ဒီလိုမျိုး ဆက်သွားနေရင် အနာဂတ်မှာ ငါ ဘယ်အဆင့်ထိ ရောက်နိုင်မလဲ"

စူးချန်းခုန်းသည် စိတ်အားထက်သန်မှုအပြည့်နှင့် ဒါက ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း နားလည်သည်။ သူ၏ သက်တမ်းကို ဆက်လက် တိုးနေသရွေ့ သူသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အထူးခြားဆုံးသော တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ငါ့ သက်တမ်းတိုးအောင်လို့ ဝူချင်းရှီကို ဆက်ပြီးလေ့ကျင့်ဖို့ လိုတယ်။"

စူးချန်ခုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး စိတ်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အလွန်အားနည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုစည်းကာ အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အထူးစွမ်းရည်ကို သိရှိပြီး ဝူချင်းရှီကို စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ပို၍ပင် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ဝူချင်းရှီအား ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်မှုသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တိုးလာ၏။

ဝူချင်းရှီ စတင်သူလမ်းကြောင်း အဆင့်သို့ရောက်သောအခါ လေ့ကျင့်ရေးတွင် တိုးတက်မှုတိုင်းသည် ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။ သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ စွမ်းရည်တန်ဖိုးသည် ၃ မှတ်အထိ တိုးလာရာ ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ရာ၌ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အရင်ကထက် သုံးဆ ပိုမြန်လာပြီး ဝူချင်းရှီမှာ ထပ်ပြီး အဆင့်တက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အခြေခံအဆင့်ကနေ စတင်သူလမ်းကြောင်းကို တက်လှမ်းဖို့ထက် အချိန်နည်းနည်းပဲ ယူရမှာပင်။

အချိန်တွေကုန်သွားပြီး သူမသိလိုက်ခင်မှာပဲ နှစ်လကျော်ကြာသွားလေပြီ။

နံနက်စောစောတွင် သံနက်အိမ်တော်ဝင်းအတွင်း၌ စုချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ရန် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

ကျားခုန်တက်ခြင်း၊ လက်နှစ်ဘက်မျောက်ဝံ၊ သစ်ပင်ယမ်းဝက်ဝံ၊ သမင်ဆုတ်ခွါြခင်း၊ ပျံသန်းဆင့်ကြိုးကြာ...

စူးချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီ၏ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်နှင့် ကွဲပြားမှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချောချောမွေ့မွေ့နှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ သူ၏ ဝူချင်းရှီသည် လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် အလှတရားကို ပေးစွမ်းနေပြီး သူသည် အမျိုးမျိုးသောသားရဲများနှင့် ငှက်များအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားသည့်နှယ် ၎င်းတို့၏အနှစ်သာရကို အပြည့်အ၀ ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သည်။

"ဖောက် ဖောက် ဖောက်"

သူ့လေ့ကျင့်မှု၏ အနက်တစ်နေရာကို ရောက်သည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရွေ့လျားနေသည့် ချီစီးဆင်းမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သွားကာ အရိုးများနှင့် ချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းများမှ တိုးညှင်းသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို သက်တောင့်သက်သာရှိမှု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝူချင်းရှီ အဆင့်တက်သွားပြီ!"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့လာပြီး သူ၏ စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာကာ ယခုတစ်ကြိမ် အဆင့်တက်ခြင်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ နှစ်လကျော်နှင့် သုံးလအောက် ကာလအတွင်း ဝူချင်းရှီတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အခြားအဆင့်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

အမည်- စူးချန်ခုန်း (အသက် ၁၂ နှစ်)

သက်တမ်း: ၄၅ နှစ်

စွမ်းရည်ရမှတ်များ- ၄

ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာ- ဝူချင်းရှီ (ဒုတိယအဆင့်၊ ဝင်ခွင့်အဆင့် ကျွမ်းကျင်မှု ၁%)

အရည်အချင်းပြဘောင်ကွက်ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အမှန်တကယ်ပင် ဝူချင်းရှီသည် စတင်သူလမ်းကြောင်းမှ ဝင်ခွင့်အဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုအထိ တက်သွားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ သက်တမ်းသည်လည်း ၃ နှစ် တိုးလာသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ သက်တမ်းတိုးတာက ပိုများပေမယ့် ရလာတဲ့ စွမ်းရည်က နည်းတယ်။ တစ်မှတ်ပဲ တိုးလာတာ..." စူးချန်ခုန်း သူ့ဘာသာသူ တွေးပြီး သူ့စွမ်းရည်တိုးတက်မှုက အရင်ကထက် ပိုနည်းသွားတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ၏ စွမ်းရည်သည် သူ့သက်တမ်းနှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းရည်တစ်မှတ်စီကို တိုးမြှင့်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာသည်။

စွမ်းရည်အမှတ် ၄ မှတ်သည် ကနဦးပမာဏထက် လေးဆဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ချဲ့ထွင်ထားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ထပ်ပြောရရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အရည်အသွေးလည်း အရမ်းတိုးတက်လာတယ်။" ဝူချင်းရှီ၏ ဝင်ခွင့်အဆင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရောက်ရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် တဖန်ဆန်းသစ်လာခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းသည် ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်လာသည်။

သူ့အာရုံတွေက ပိုထက်မြက်လာသည်။ သူ့စွမ်းအားကလည်း ပိုမိုပေါကြွယ်လာလေ၏။

ဤကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းသည့် လက်သီးအစုံသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

သံနက်စံအိမ်တွင် ခေါင်းလောင်းသံ တဒေါင်ဒေါင် နေ့သစ် အလုပ်စတင်ချိန်ကို အချက်ပြနေလေပြီ။ စူးချန်ခုန်းသည် စည်းဝေးပွဲအတွက် လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"စူးချန်ခုန်း၊ ခဏစောင့်နေဦး။" နာမည်ခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါတွင် စာသင်သားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သံနက်အိမ်တော်၏အဖွဲ့ဝင်များကို စီမံခန့်ခွဲသည့် ညွှန်ကြားရေးမှူးလျှိုက စူးချန်ခုန်းအား လှမ်းခေါ်လိုက်လေ၏။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလျှို၊ တစ်ခုခု လိုအပ်တာများရှိလို့လား။” စုချန်ခုန်းက ဇဝေဇဝါနှင့် မေးလိုက်သည်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးလျှိုက ပြုံးလျက်ဆို၏။ "မင်းက ငါတို့ သံနက်အိမ်တော်မှာ တစ်နှစ်ခွဲကျော်နေခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း လုံ့လဝီရိယနဲ့ သင်ယူလိုစိတ်ပြင်းပြတယ်။ အိမ်တော်သခင်က မင်းကို ဒီနေ့ကစပြီး အလုပ်သင်အဖြစ် ဆရာယန်ချောင်ကို စပြီးကူညီဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်။ လက်နက်နဲ့ ကိရိယာတွေ သွန်းလုပ်နည်းကို သူ သင်ပေးလိမ့်မယ်။"

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ မျက်နှာက ဝင်းပပ။ ဆိုလိုတာက သံနက်အိမ်တော်မှာ ပန်းပဲပညာကို တရားဝင် စတင်သင်ကြားခွင့်ရတာကို ဆိုလိုတာပင်။

သံနက်အိမ်တော်တွင် ကျွမ်းကျင်မှုမြင့်မားသော ပန်းပဲဆရာများမှ အမြင့်ဆုံးအဆင့်အတန်းကို ရရှိထားပြီး ဆုကြေးမှာ အခြားသူများနှင့် အဆင့်မတူပေ။

အတတ်ပညာတစ်ခုကို သင်ယူခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အစားအတွက် ဘယ်တော့မှ စိတ်ပူစရာမလိုပါ။

စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်တွင် တစ်နှစ်ခွဲကျော်ကြာအောင် ကြိုးစား အားထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ငယ်ရွယ်မှုနှင့် နာခံမှုတို့ကြောင့် အိမ်တော်အရှင်မော့ထျဲသည် အတွေ့အကြုံရှိသော ဆရာကြီးယန်ချောင်ထံမှ ပန်းပဲအတတ်ပညာများကို သင်ယူခိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် သံနက်အိမ်တော်၏ အလုပ်ရုံတွင် စူးချန်ခုန်းသည် အရပ်သိပ်မရှည်သော်လည်း အလွန်တောင့်တင်းပြီး အသက်သုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိသော အမျိုးသားယန်ချောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်းကိုတွေ့တာနဲ့ ယန်ချောင်က "အိမ်တော်အရှင်က ငါ့ကိုအကြောင်းကြားထားပြီးသားပါ။ မင်းကို ငါလမ်းညွှန်မှုအပြည့်ပေးမယ်။ မင်းဘယ်လောက် သင်ယူတတ်မြောက်နိုင်မလဲဆိုတာ မင်းရဲ့အရည်အချင်းပေါ် မူတည်တယ်နော်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးယန်!" စူးချန်ခုန်းက သူ့အား ကျေးဇူးတင်စကား ဆို၏။

မီးဖိုဘေးနားတွင် ယန်ချောင်သည် မီးရဲရဲတောက်နေသော သံတုံးပူပူကို သူ၏တူဖြင့် လွှဲရိုက်နေရင်း "ဓားတွေကို ထုလုပ်ရာမှာ အဓိက လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အများကြီး ပါဝင်တယ်။ သွန်းလုပ်ခြင်း၊ ပုံသွင်းခြင်း၊ မီးငြိမ်းသတ်ခြင်းနဲ့ အရောင်တင်ခြင်း" ဟု ရှင်းပြနေသည်။

"အဲ့ဒီ လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အထဲမှာမှ သွန်းလုပ်ခြင်းက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ သံမဏိတစ်ချောင်းကို အကြိမ်ပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ထုရိုက်ပြီး ခေါက်လိုက် ပုံသွင်းလိုက်နဲ့ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီလုပ်ပြီး ဓားသွန်းလုပ်တဲ့ ပစ္စည်းမဖြစ်လာခင်မှာ အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ရင် ကြွပ်ဆတ်ဆတ် သံတုံးသံစပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

ယန်ချောင်၏ အားကောင်းမောင်းသန်သော လက်မောင်းများက သံတူအား လွှဲရမ်းကာ ရဲရဲတောက်ပူနေသော သံကို ထပ်ခါတလဲလဲ ထုရိုက်ရင်း တချွင်ချွင်အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလျက်။

စူးချန်ခုန်းက ဘေးကနေ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သံနက်စံအိမ်တွင် တောက်တိုမယ်ရ တစ်နှစ်ခွဲကျော်ကြာ လုပ်လာသောကြောင့် ဓားသွန်းလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံဗဟုသုတအချို့ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။

"ပြောနေတာက အထောက်အကူမဖြစ်ဘူး။ မင်းကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်ရမယ်။"

ယန်ချောင်က စူးချန်ခုန်းကို စမ်းကြည့်ဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။" စူးချန်ခုန်းက သဘောတူပြီး သံတုံးကို ကိုင်ကာ ယန်ချောင်၏ နည်းစနစ်ကို အတုယူကာ သံတုံးကို စတင်ထုလုပ်လေတော့သည်။

"ထုလုပ်တာက ညီညွတ်မျှတပြီး စည်းချက်ညီရမယ်။ အားကို အလွန်အကျွံမသုံးနဲ့။"

ယန်ချောင်က ဘေးကနေ လမ်းညွှန်ပေးနေ၏။

"ခွမ်း ခွမ်း ခွမ်း"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ရှေ့က ရဲရဲတောက်သံတုံးကို လေးလေးနက်နက် စူးစိုက်စိုက်စိုက် ကြည့်ပြီး ဆက်ကာဆက်ကာ လွှဲရိုက်နေ၏။

"ဒီကောင်လေးမှာ... အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကြံ့ခိုင်မှုရှိတာပဲ" ယန်ချောင်က အံ့အားသင့်စွာ ဆိုသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် အထူးတလည် သန်မာထွားကြိုင်းပုံမပေါ်ဘဲ အလွန်ငယ်ရွယ်သော်လည်း သူ၏ခံနိုင်ရည်မှာ အထူးကောင်းမွန်သည်။ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု လက္ခဏာမပြဘဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထုရိုက်နိုင်သည်။

ပန်းပဲထုလုပ်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ အားကောင်းသော ကာယခွန်အား လိုအပ်သည်။ မဟုတ်ပါက ထုရိုက်ခြင်းကိုပင် မပြီးမြောက်နိုင်ပါ။ စူးချန်ခုန်းသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဤအတောအတွင်း ဝူချင်းရှီတွင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုသည် အလွန်အသုံးဝင်ကြောင်း သက်သေပြနေပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်အား သိသိသာသာ တိုးလာစေခဲ့သည်။

"တော်တယ်။ အခု သံမဏိကို အလျားလိုက် ဓားနဲ့ ခေါက်၊ ဆက်ပြီး အရည်ကျိုပြီး ထုရိုက်လိုက်။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ထပ်ခါထပ်ခါလုပ်။ ပြီးရင် ဖြေးဖြေးချင်း ပုံသွင်း။"

ယန်ချောင်က ဘေးနားကနေ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဒါဇင်များစွာသော ခေါက်ရိုက်ခြင်း၊ ထုရိုက်ခြင်း၊ စုစုပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော လွဲရိုက်မှုများ- ဤသည်မှာ "အကြိမ်တစ်ရာကျော်ပြန်ကျော့ခြင်း" ဟု ဆိုလိုပါသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှသည်။ လူအများစုသည် ၎င်းကို ပြီးမြောက်ရန် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လ အချိန်ယူကြရသည်။

"နာလိုက်တာ...နာလိုက်တာ..."

တစ်ရက်အကြာတွင် စူးချန်ခုန်း မနေနိုင်တော့ဘဲ နာကျင်စွာ ရှုံ့မဲ့မိသည်။ တလျှောက်လုံး အနားယူနေခဲ့ပေမယ့် သူ့လက်တွေက ရောင်ရမ်းပြီး ထုံကျင်နေဆဲပင်။ လက်ဖဝါးတွေက ပွန်းရာ ရှရာ သွေးသံရဲရဲနှင့်။

တစ်နေ့တည်းတွင် တူချက်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် လွှဲရမ်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့လက်များကို ပြုတ်ထွက်တော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီဝေဒနာကို မခံနိုင်ရင် စွမ်းအားကြီးတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ပြောထွက်တော့မှာလဲ။" သို့သော် စုချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်သည် ပို၍ မြင့်မားလာသည်။ သူ့အတွက် ပန်းပဲထုလုပ်ခြင်းသည် လေ့ကျင့်မှုပုံစံ တစ်မျိုးလည်းဖြစ်သည်။

ညနေခင်းတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ညအချိန်၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒရွတ်တိုက်ဆွဲကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ရန် စောစောထကာ မနက်စာစားပြီး အားမာန်အပြည့်ဖြင့် အလုပ်ရုံသို့သွားကာ မပြီးပြတ်သေးသော အလုပ်ကို ဆက်လုပ်ရန် စတီးသတ္တုများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဆက်၍ထုနေလေသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဝူချင်းရှီတွင် အခြေခံရှိပြီး သန်မာသော ပြန်လည်ထူထောင်ရေးစွမ်းရည်ကြောင့်သာ သူသည် နောက်နေ့မနက်တွင် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ပြန်မနိုင်ခဲ့တာဖြစ်သည်။

စောဒကမတက်ဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမပြသော စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မြင်တော့ ယန်ချောင်က တော်တော်လေးကို သဘောကျသွားသည်။

"ငါ့ရဲအာသီသတွေ တိုးလာတယ်..."

စူးချန်ခုန်းသည် ကိုယ်ကာယအားစိုက်ထုတ်မှုသည် သူ့အာသီသကို သိသိသာသာ တိုးလာစေပြီး ခွန်အားလည်း တိုးလာသည်ကို သတိပြုမိသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုမရှိသော လက်မောင်းများသည် ကြွက်သားများ ကြီးထွားလာပြီး သန်မာလာသည်။ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးကြီးထွားလာသည်။

ဝူချင်းရှီနဲ့ ပတ်သက်ရင် သူသည် လျင်မြန်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့လေပြီ။

ဒီထပ်တလဲလဲ နေ့စဉ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက သံသယဝင်စရာကောင်းပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်စေပေမယ့် စူးချန်ခုန်းကတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင်တိုးတက်မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အပြည့်အဝ အားရနေလေ၏။

တစ်လနီးပါးကြာလာသောအခါ အချက်ရေနှစ်သောင်းမှ သုံးသောင်းအထိ သံတူဖြင့်ရိုက်ပြီး ဆယ့်ငါးကြိမ်လောက် ခေါက်ကာ ပုံသွင်းပြီးနောက် သံမဏိသတ္တု၏ မျက်နှာပြင်သည် ထုံးစံအတိုင်း ပုံစံများပေါ်လာသည်။

"အဆင်သင့်ဖြစ်တော့မှာပဲ။ ပုံမှန်ဓားသွားတွေက အရည်အချင်းပြည့်မှီဖို့ ဆယ့်ငါးခေါက်ကျော် လိုအပ်တယ်။ သံနက်အိမ်တော်က အရည်အသွေး စိတ်ချရတဲ့အတွက် စံချိန်စံညွှန်းတွေကို မြင့်မြင့်ပဲ သတ်မှတ်ထားတယ်။ ပြီးရင်တော့ သံမဏိလောင်းမယ်။ ကာဗွန်ရောမယ်။ ပုံသွင်းမယ်။ အချောသပ်မယ်။"

ယန်ချောင်က စူးချန်ခုန်းရဲ့ နောက်ထပ်အဆင့်တွေကို သင်ပေးသည်။

သံမဏိသွန်းလောင်းခြင်းတွင် ခေါက်ပြီးထုရိုက်ထားသော သံမဏိနှစ်ပိုင်းကြားတွင် ပျော့ပျောင်းသော သံမဏိပစ္စည်းကို ပြုတ်တူဖြင့်ညှပ်ပြီး ရစ်ပတ်ကာ အပူချိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် အရည်ဖျော်ပြီး ဂဟေဆော်ခြင်းဖြင့် ခိုင်ခံ့ပြီး အနည်းငယ်ကွေးညွှတ်နိုင်ကာ ကွဲထွက်နိုင်ခြေနည်းပါးသော လက်နက်ကို သွန်းလုပ်ရန်တို့ ပါဝင်သည်။

ကာဗွန်ရောြခင်းဆိုသည်မှာ သံမဏိကို ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးသည့် အရာတစ်ခုဖြင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သံမဏိကို တိုးချဲ့ကာ ဓားသွား သို့မဟုတ် ဓားပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပုံဖော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထပ်ခါထပ်ခါ ပွတ်တိုက်ခြင်း၊ မီးငြိမ်းသတ်ခြင်း နှင့် အရောင်တင်ခြင်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော လက်နက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

လက်ခံနိုင်သော အရည်အသွေးရှိသည် မရှိသည်က အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများနှင့် သွန်းလုပ်သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ်မူတည်သည်။

"ပြီးပြီ..." တစ်လလောက် အားထုတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ရှေ့မှ စိမ်းပြာရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ ဖြာထွက်နေသော ဓားရှည်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ဖြူစင်ရိုးသားသော သူ့အပြုံးလေးက သူ့မျက်နှာကို ကျက်သရေရှိစေသည့်နှယ် အောင်မြင်မှုအရသာကို ခံစားနေလေ၏။

"အင်... စံသတ်မှတ်ချက်တော့ မမှီသေးဘူး။ မီးငြိမ်းသတ်တဲ့နေရာမှာ အပူချိန်ကို ကောင်းကောင်းမထိန်းထားဘူး။ ပြီးတော့ အဖျားက တော်တော်လေး ကြွပ်ဆတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် တိုးတက်ဖို့တော့ အလားလာ ကောင်းကောင်းကြီး ရှိပါတယ်။ လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ အရည်အသွေးရှိတဲ့ လက်နက်ကို မင်း ဖန်တီးပြီးတာနဲ့ မင်းရဲ့ လစာနဲ့ အလုပ်အခြေအနေတွေက တိုးတက်လာမှာပါ" ဟူ၍ ယန်ချောင်က ဓားရှည်ကိုကိုင်ပြီး ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရင်း အဆုံးမှာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ပန်းပဲထုလုပ်ရန် ပထမဆုံးကြိုးစားမှုအတွက် စူးချန်ခုန်း၏ ရလဒ်သည် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။ သူ လုပ်ဖို့လိုအပ်တာက ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်ကာ သူ့စွမ်းရည်တွေကို ပြီးပြည့်စုံစေပါက အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို သူ တီထွင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဇွဲလုံ့လနှင့် တစ်နေ့တာဘဝကို စတင်ကာ မနက်ခင်းနှင့် ညနေပိုင်းတွင် ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ပြီး နေ့ခင်းဘက်တွင် ပန်းပဲထုလုပ်လျက် သူ၏ အတတ်ပညာများဖြင့် ဘဝကို ပြည့်စုံကြွယ်ဝလာစေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ လေးလကျော်သွားပြီး စူးချန်ခုန်းဟာ ​​အခုဆိုရင် အသက် ဆယ့်သုံးနှစ် ရှိနေပါပြီ။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လက်ရှိ စူးချန်ခုန်းသည် ကြီးမားသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် မြီးကောင်ပေါက်လာခဲ့လေပြီ။ ဒေါင်နဲ့ အရပ်အမောင်းမှာတောင် သူက အရွယ်ရောက်ပြီးသူထက် မနိမ့်ကျပါ။ သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော လေ့ကျင့်မှုနှင့် ကာယလေ့ကျင့်မှုတို့ကြောင့် သန့်စင်သောကြွက်သားများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖွံ့ဖြိုးလာကာ ယောက်ျားပီသသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေလျက်။

ယခုအချိန်သည် ဆောင်းရာသီဖြစ်၍ နံနက်စောစောတွင် နှင်းပွင့်လေးများက ကောင်းကင်မှ တဖျတ်ဖျတ်နှင့် ကြွေကျမြေခလာသည်။ ခြံဝင်းထဲမှာတော့ စုချန်ခုန်းဟာ စောစောထပြီး မိုးရွာရွာ နေပူပူ ဝူချင်းရှီကို ကျင့်လေသည်။ အစပိုင်းမှာတော့ အေးတယ်လို့ခံစားရပေမယ့် ဈာန်ဝင်သွားတာနဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ ​​သူ့အထဲမှာ ပူနွေးတဲ့စီးကြောင်းတွေ မြင့်တက်လာရာ နှင်းတွေ လေတွေတိုက်တဲ့ ကြားထဲမှာတောင် နည်းနည်းလေးမှ အေးတယ်လို့ မခံစားရတော့။

သူ ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်နေစဉ် စူးချန်ခုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ကျား၊ သမင်၊ ဝက်ဝံ၊ မျောက်ဝံနှင့် ငှက်တို့၏ ပုံစံများဖြင့် ပြတ်သားထင်ထင် အသက်ဝင်လာသည်။

"ဖောက်၊ ဂျွတ်!"

ချီစွမ်းအင်၏ နွေးထွေးသော ခံစားမှုသည် အတွင်း၌ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများ အားလုံး တညီတညွတ်တည်း တုန်ခါသွားကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော သက်တောင့်သက်သာရှိခြင်းနှင့် အဆင့်တက်ခြင်းတို့က လွှမ်းခြုံသွားလေ၏။

"ငါ အဆင့်တက်သွားပြီ..."

စူးချန်ခုန်း စိတ်ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူနောက်ဆုံးတစ်ခေါက် အဆင့်တက်ပြီးကတည်းကနေ လေးလကြာသွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းရည်၄ မှတ်တန်ဖိုးနှင့်အတူ သူ၏ ဝူချင်းရှီသည် နောက်ဆုံးတွင် နောက်ထပ်အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့လေပြီ။