တရားဝင် ပန်းပဲဆရာ ဖြစ်လာခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်စေသော ဟင်းရည် ချက်ခြင်း!

အမည်- စူးချန်ခုန်း (အသက် ၁၃ နှစ်)

သက်တမ်း- နှစ် (၅၀)

စွမ်းရည်ရမှတ်များ- ၆ မှတ်

ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်မှု- ဝူချင်းရှီ (တတိယနယ်ပယ် အပြီးအစီး နားလည်မှု ၁%)

ကျွမ်းကျင်သော အတတ်ပညာများ- ပန်းပဲပညာ (စတင်သူ လမ်းကြောင်း ၉၅%)

စူးချန်ခုန်းသည် အရည်အချင်းပြဘောင်ကွက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ သက်တမ်းသည် ၅ နှစ်တင်းတင်း တိုးလာသည်။

စွမ်းရည်ရမှတ်များသည်လည်း နှစ်ဆတိုးကာ ၆ မှတ်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှာ အသေချာပင်။

"ပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေက သာမန်လူတွေကြားထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်နီးပါးလောက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာတယ်။"

ဝူချင်းရှီကို နားလည်သဘောပေါက်မှုအပြည့်ဖြင့် ကျင့်ကြံပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အားကောင်းလာခဲ့သည်။

ဝှစ်!

စူးချန်ခုန်းသည် သာမန်မျက်လုံးဖြင့်မြင်ရန် ခက်ခဲသော အရှိန်ဖြင့် တိုးလေကို တွန်းထုတ်ကာ လက်သီးဖြင့်ထိုးရန် ကြိုးစားသည်။

ဟောဟဲ!

စူးချန်ခုန်း ဒူးအနည်းငယ်ကွေးပြီး သူရပ်နေသည့်နေရာမှ ထခုန်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး အောက်သို့ ပြန်မဆင်းမီ အမြင့် နှစ်မီတာနီးပါး ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

ပြေးနေရင်းနှင့် သူသည် ကျား သို့မဟုတ် ကျားသစ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး ဆယ်စက္ကန့်အတွင်း မီတာတစ်ရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဝူချင်းရှီသည် ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းသည့် လက်သီးပုံစံဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပါက နာမကျန်းမှုအမျိုးမျိုးကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေရာ တိုတောင်းသော တစ်နှစ်တာအတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီကို မှီခိုအားထားကာ လေ့ကျင့်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်သော အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာလေသည်။ ၎င်းသည် သာမာန်လူတစ်ယောက် စွမ်းရည်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါးပင်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ရှုထောင့်တိုင်းကို သူ့အရင်ဘဝက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အားကစားသမားတချို့နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည်။

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်လေ့ကျင့်နေမယ်ဆိုရင်... ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ရောက်နိုင်မလဲ။ တကယ့် သိုင်းပညာရှင်နဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။"

စူးချန်ခုန်းသည် ဤအရာကို သူ့စိတ်ထဲတွင် မတွေးဘဲမနေနိုင်ပေ။

မဟာမီးတောက်အင်ပါယာတွင် အဆက်မပြတ် မငြိမ်မသက်မှုများရှိနေပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများနှင့်လည်း ပဋိပက္ခများ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေသည်။ လျှို့ဝှက်စွာ ဒုက္ခရောက်စေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် နတ်ဆိုးများပင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သိုင်းပညာရှင်များ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတွင် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်အချို့သည် စွမ်းအားရှင် အစွမ်းသတ္တိတို့ကိုပြသပြီး ရန်သူအယောက်တစ်ရာကိုပင် တစ်ယောက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သိုင်းပညာကို တရားဝင် မလေ့ကျင့်ရသေးသော်လည်း ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် သူ့အတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး သူ့တွင် တရားဝင် သိုင်းပညာကို သင်ယူရန် ငွေရလာသည်နှင့် ၎င်းသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှု တစ်ဝက်ကို သက်သာစေမည်မှာ သေချာပါသည်။

"အလုပ်က စတော့မယ်။ စားဖို့အချိန်ရောက်ပြီ" စူးချန်ခုန်းသည် ရင်းနှီးသော ခေါင်းလောင်းမြည်သံကို ကြားရပြီး နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးဘဲ သူ၏နေ့သစ်ကို စတင်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ဝူချင်းရှီ... တိုးတက်မှုက နှေးကွေးသွားပြီ။"

စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည့်အရာမှာ ဝူချင်းရှီကို နားလည်မှုအပြည့်အ၀ရသည့် အဆင့်ကို ရောက်ပြီးနောက် တိုးတက်မှုအရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် နှေးကွေးသွားခြင်းပင်။

၎င်း၏ စွမ်းရည်ရမှတ်များသည် မူလထက် ခြောက်ဆကျော်အထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဝူချင်းရှီကို ကျင့်ကြံရာတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် တိုးတက်မှုတွင် ၁% တိုးရန် နှစ်ရက်မှ သုံးရက်ခန့်သာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ဆက်ပြီးကျင့်ကြံလေလေ ဆက်လက်၍ တိုးတက်ရန် ခက်ခဲလေလေဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် တွက်ချက်ပါက စူးချန်ခုန်း၏ ဝူချင်းရှီသည် နောက်ထပ် အောင်မြင်မှုများ ရရှိရန် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပါသည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိတ်ဆို့ကြန့်ကြာတဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ နည်းနည်းဆီ တိုးတက်ဖို့က တော်တော်ခက်တယ်။" စူးချန်ခုန်းသည် ဤအဖြစ်အပျက်၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်က ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုရောက်တဲ့အခါ ဆက်လက် တိုးတက်ဖို့နေနေသာသာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေကို နောက်ပြန်မဆုတ်ဘဲ ထိန်းသိမ်းထားတာက လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ယခုအခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

"ငါနောက်မှ ချင်းရွှေမြို့တော်ကို ခရီးထွက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်စေတဲ့ဆေးရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်လိုက်တော့မယ်။ အဆင်ပြေမယ်လို့ မျှော်လင့်တာပဲ..."

စူးချန်ခုန်းက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သမားတော်ဟွားရှန် မထွက်သွားမီ သူ့အား ပေးခဲ့သော ဆေးစာဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်စေတဲ့ဆေးက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေဖို့အတွက် ထူးထူးခြားခြား အာနိသင်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

သို့ပေမယ့် အကုန်အကျများသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ဆေးမှုန့်ပမာဏသည် ကြေးဒင်္ဂါးနှစ်ပြားမှ သုံးရာအထိ ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တစ်လအတွင်း စူးချန်ခုန်းဝင်ငွေဖြစ်သည်ကို သတိထားရမည်။

စူးချန်ခုန်းက အလျင်မလိုပေ။ သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ပန်းပဲထုမယ့်နေ့သစ်အတွက် ပန်းပဲဖိုဆီကို သွားလိုက်သည်။

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

မီးဖိုရှေ့တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းဗလာဖြင့် စည်းချက်ညီညီနှင့် သံတူအား လွှဲရမ်းရင်း သူ့ရှေ့မှ သံမဏိကို ထုရိုက်ကာ ထုနှက်ခြင်းနှင့် ခေါက်ခြင်းကြားတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်နေသည်။

အရင်တုန်းကတော့ စူးချန်ခုန်းဟာ ​​တစ်နေ့ကို ဆက်လုပ်ဖို့ ပင်ပန်းလွန်းသည်အထိ သူ့လက်တွေကို မမြှောက်နိုင်တော့သည်အထိ သံတူနဲ့ အကြိမ်တစ်ထောင်လောက်သာ ထုရိုက်နိုင်ပြီး ယခုအခါတွင် သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ထိပ်တန်း ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ဖြင့် သူသည် ဘာပြဿနာမရှိဘဲ တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်သုံးထောင်မှ လေးထောင်ထိ တူကို လွှဲရမ်းနိုင်သည်။

ဤအရာသည် ပန်းပဲထုလုပ်ခြင်း၏ ထိရောက်မှုကို သိသိသာသာ တိုးမြင့်လာစေသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပါ။ လေးလအတွင်း သူသည် လက်နက် ဆယ်ခုနီးပါး သွန်းလုပ်ခဲ့ပြီး ထိရောက်မှုမှာ အံ့မခန်းပင်။

ပန်းပဲပညာ၌ ကျွမ်းကျင်မှုသည် စတင်သူလမ်းကြောင်း နယ်ပယ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

...

"အိမ်တော်အရှင်၊ ဒီလက်နက်ကို သုံးသပ်ပေးပါ။"

သံနက်စံအိမ်ရှိ အခန်းတစ်ခုတွင် ယန်ချောင်သည် လက်ထဲတွင် တလက်လက်ထနေသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်းနှင့် ကြံ့ခိုင်သော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးအား ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

အနှီသက်လတ်ပိုင်း လူထွားကြီးမှာ သံနက်အိမ်တော်၏ သခင်မော့ထျဲ ဖြစ်သည်။

မော့ထျဲသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပလာလျက်။ "ဒါက ခေါက်ပြီး အကြိမ် ၂၀ ကျော် ထုလုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဖျားက ချွန်ထက်ပြီး မကြွပ်ဆတ်ဘူး။ မီးငြိမ်းတာ အနေတော်ပဲ။ အရည်အသွေးက မဆိုးဘူး။ ဒါကို ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ။"

မော့ထျဲ၏ ပိုင်းခြားသိမြင်သော မျက်လုံးများနှင့် သံနက်အိမ်တော်၏ တင်းကြပ်သော စံနှုန်းများဖြင့်ပင်လျှင် ဤဓား၏ အရည်အသွေးသည် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ပြောနိုင်သည်။

ယန်ချောင်က "စူးချန်ခုန်းပါ"

"စူးချန်ခုန်း? သူက လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်ကမှ ပန်းပဲပညာကို စတင်သင်ယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။" မော့ထျဲသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သာမာန်အားဖြင့် ကျွမ်းကျင်သော ပန်းပဲပညာရှင်သည် လက်ခံနိုင်သော အရည်အသွေးရှိသည့် လက်နက်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် နှစ်နှစ်မှ သုံးနှစ်ခန့် အချိန်ယူရသော်လည်း စူးချန်ခုန်းသည် မော့ထျဲပင် လက်ခံနိုင်သော အရည်အသွေးဟု ယူဆနိုင်သည့် လက်နက်ကို ဖန်တီးရန် လေးလသာ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လေ့လာဆန်းစစ်ရသလောက် လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လလောက်က စူးချန်ခုန်း သွန်းလုပ်ထားတဲ့ဓားတွေက ကျေနပ်စရာဖြစ်နေပါပြီ။ သူက ထက်မြက်တယ်။ သင်ယူလိုစိတ် ပြင်းပြတယ်။ ကျွမ်းကျင်တယ်။ တကယ်ကို အလားအလာရှိတဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုပဲ!" ယန်ချောင်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ ချီးမွမ်းစကားဆိုသည်။

သူ၏ကောင်းမွန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေ စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားမှုနှင့် သူ၏ စွမ်းရည်တန်ဖိုးများ တိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ စူးချန်ခုန်း၏သင်ယူမှုစွမ်းရည်သည် အလွန်အားကောင်းလာကာ သုံးလမှလေးလအတွင်း အရည်အသွေးကောင်းသောလက်နက်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

"ဟမ်...တကယ့်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ။ ဒါဆို သူ့ကို တရားဝင် ပန်းပဲဆရာဖြစ်စေ။ ရလာတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ခံစားစေလိုက်ပါ။" မော့ထျဲ ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ယန်ချောင်နဲ့ စကားပြောဖို့ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ စူးချန်ခုန်းကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ်!" ထိုစကားကိုကြားတော့ ယန်ချောင်က ပြုံးပြလိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် ယန်ချောင်ထံမှ သရုပ်ဖော်နည်းများကို သင်ယူပြီးသောအခါတွင် ဉာဏ်ထက်မြက်ပြီး အလုပ်ကြိုးစားသူတစ်ဦးကို လူတိုင်းနှစ်သက်ကြသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထုံးစံအတိုင်း ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သူ ယန်ချောင်ကို သိသိသာသာ အသိအမှတ်ပြုမှု ယူဆောင်လာနိုင်သည်။

"ကျွန်တော်... တရားဝင် ပန်းပဲဆရာ ဖြစ်သွားပြီလား"

ယန်ချောင်သည် စူးချန်ခုန်းအား သတင်းကောင်းကို ပြန်ပြောပြသောအခါတွင် နောက်ပိုင်း လန်းဆန်းတက်ကြွမှုများ ပြန်လည်ရရှိလာမည်မှာ သေချာပါသည်။

"ဟုတ်တယ်။ တရားဝင် ပန်းပဲဆရာအတွက် ပေးချေရမယ့်ငွေကို ပစ္စည်းတစ်ခုစီနဲ့ တွက်ချက်တယ်။ သွန်းလုပ်ထားတဲ့ လက်နက်တစ်ခုစီအတွက် အခကြေးငွေက ငွေစတစ်တုံး။ ဒါပေါ့ ပစ္စည်းကို စစ်ဆေးပြီးတာနဲ့ လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့ အရည်အသွေးတော့ ရှိရမှာပေါ့။"

ယန်ချောင်က အပြုံးလေးနှင့် ဆို၏။

ခက်ခဲသောကာလများတွင် ဓားကဲ့သို့သောလက်နက်များသည် အရောင်းရဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး ချင်းရွှေမြို့အနီးရှိ နာမည်ကြီး သံနက်အိမ်တော်မှ သွန်းလုပ်ထားသော လက်နက်များသည် အရည်အသွေးကောင်းမွန်ပြီး စျေးမပေါပေ။ ဝယ်လိုအား အလွန်များကာ ကျွမ်းကျင်သော ပန်းပဲဆရာများအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကြေးငွေများကို ပေးဆောင်ပါသည်။

သာမာန် ပန်းပဲဆရာသည် စံလက်နက်ကို တီထွင်ရန်အတွက် ငွေတစ်တုံး ဆုကြေးငွေကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

"ငါနည်းနည်းမြန်မြန်လုပ်ရင် တစ်လကို လက်နက်နှစ်ချောင်း သွန်းလုပ်နိုင်တယ်။ အဲဒါဆို ငွေနှစ်တုံးပဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။ ယခင်က အလုပ်သင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တစ်လလျှင် ကြေးဒင်္ဂါးပြားနှစ်ရာသာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ၏ ဝင်ငွေသည် ဆယ်ဆတိုးလာခဲ့ပြီး သာမန်လူများကြားတွင် မြင့်မားသော ဝင်ငွေဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်စံအိမ်တွင် တစ်နှစ်ကြာနေခဲ့ပြီး ချွေချွေတာတာနှင့် ငွေနှစ်တုံးသာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤပိုက်ဆံဖြင့် သူသည် ခန္ဓာကိုယ် သန်စွမ်းစေသော ဟင်းရည်ကို ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်သည်။

"မနက်ဖြန်က အားလပ်ရက်ဆိုတော့ ချင်းရွှေမြို့ထဲကို ခရီးထွက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေတဲ့ ဟင်းရည်ကို စမ်းသောက်ကြည့်ဖို့ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတချို့ ဝယ်မယ်!"

စူးချန်ထျန်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သံနက်အိမ်တော်တွင် အပတ်စဉ် တစ်ရက်အားလပ်ရက်ရှိပြီး အချိန်သည် နောက်တစ်နေ့ နံနက်သို့ ရောက်လာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ချင်းရွှေမြို့တော်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ချင်းရွှေမြို့သည် သံနက်စံအိမ်မှ မိုင်သုံးဆယ်မှ လေးဆယ်ခန့် ကွာဝေးသည်။ ထိုအကွာအဝေးကို လမ်းလျှောက်ပြီး အနားယူချိန်မပါဘဲ ဆယ်နာရီခန့် အသွားအပြန် အချိန်ယူရသည်။

ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ထားသည့် စူးချန်ခုန်းသည် ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းပြီး ချင်းရွှေမြို့သို့ သွက်သွက်လက်လက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

မဟာမီးတောက်အင်ပါယာ၏ တာ့ဖုန်းစီရင်စုနယ်အတွင်းရှိ မြို့ငယ်လေးဖြစ်သော ချင်းရွှေမြို့သည် အလွန်စည်ကားခဲ့ပြီး ခရီးသွားများနှင့် ကုန်သည်များစွာက ထိုနေရာတွင်နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် နံနက်ခင်းတွင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နေ့လည်ပိုင်းတွင် ချင်းရွှေမြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ချင်းရွှေမြို့သို့ရောက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် အရသာရှိသော အစားအစားဖြစ်သည့် ဓားခြစ်ခေါက်ဆွဲစားရန်အတွက် ကြေးနီဒင်္ဂါးသုံးပြားကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး ဟင်းချို၏နောက်ဆုံးတစ်စက်ကိုပင် ကုန်စင်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့တွင်းရှိ ဆေးဆိုင်များအကြောင်း မေးမြန်းပြီး သူ၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် ခရီးထွက်ခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေသော ဟင်းချိုအတွက် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများသည် အလွန်စျေးကြီးသော်လည်း ဟင်းချိုအတွက် လုံလောက်တဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ဖို့ ငွေတစ်တုံးကို သုံးစွဲပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းရဲ့ စုဆောင်းငွေဟာ တစ်ဝက်လောက် လျော့ကျသွားခဲ့ရာ သူ့အား နာကျင်စေခဲ့သည်။

"ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက်ရရင် ငါ ဒီလောက်ချွေတာနေစရာ မလိုဘူး" စူးချန်ခုန်းသူ့ကိုယ်သူ တွေးနေမိသည်။

ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူပြီးနောက် စုချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။ ချင်းရွှေမြို့ရှိ တည်းခိုခန်းများသည် ဈေးကြီးပြီး စုချန်ခုန်းသည် ပိုက်ဆံကို သုံးစွဲရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ထို့အပြင် ညဘက်တွင် အန္တရာယ်များ များလှသဖြင့် အမှောင်မဝင်မီ သံနက်အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားရန် အချိန်ကောင်းလိုအပ်သည်။

လမ်းမှာ ဘာမှမဖြစ်ပွားခဲ့။ ညနေစောင်းမှာတော့ စူးချန်ခုန်းဟာ ​​သံနက်အိမ်တော်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ငွေသီးမြက်ပင် တစ်ကျပ်သား၊ ရွက်နီပန်းပွင့် နှစ်ကျပ်သားကို အမှုန့်ဖြစ်အောင်ကြိတ်၍ တစ်နာရီခန့် နှပ်ထားပါ"

စူးချန်ခုန်းသည် ချိန်ခွင်အသေးလေးကိုယူ၍ ဆေးညွှန်းအတိုင်း အမျိုးမျိုးသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို အချိုးကျကျ ချိန်ဆကာ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ထောင်းပြီး ဆူအောင်တည်ထားသော ဒယ်စောက်လေးထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

တစ်နာရီလောက်ကြာတော့ အိုးထဲကအရည်တွေ ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး ခါးသက်သော ဆေးရနံ့ သင်းလာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အဖုံးဖွင့်ကာ ဒယ်စောက်အိုးလေးထဲက အနက်ရောင်အရည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အနံ့က စူးပြီး တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးများကဲ့သို့ပင်။ ဤသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေသော ဟင်းချိုဖြစ်လေသည်။