အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၏ အတွင်းပိုင်း သန့်စင်မှု။ မြင်းတစ်ကောင်လို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း။

"စစ်မှန်တဲ့ ဆရာသခင်တစ်ယောက်က အထီးကျန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမယ်!"

စူးချန်ခုန်းသည် ရေဇလုံထဲစိမ်လျက် တစ်နေ့တာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ပြေပျောက်စေလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သောနေ့စဉ်ဘဝသည် အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သံနက်အိမ်တော်မှ အခြားသူများနှင့် မတူကွဲပြားသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ သို့တိုင် သူ၏ စဉ်ဆက်မပြတ် ခွန်အားကြီးထွားလာမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်အားရမိသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဘဝသည် အေးချမ်းသာယာပြီး စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်အတိ။ မနက်နဲ့ ညနေမှာ ဝူချင်းရှီကို ကျင့်၍တစ်ဖုံ၊ နေ့ခင်းဘက်တွင် ပန်းပဲထု၍ တစ်လီ၊ ဓားအစား သံကို အသုံးပြု၍ သံဖြတ်ဓါးနည်းပညာကို လေ့ကျင့်၍ တစ်မျိုး —ကဏ္ဍမျိုးစုံအလီလီတွင် စုချန်ခုန်းသည် တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်နေ၏။

အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ အစာစားချင်စိတ်လည်း တိုးလာသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သံမဏိအဖြစ် အဆက်မပြတ်ထုလုပ်ရာမှ ပိုမိုသန့်စင်လာသော သံတုံးတစ်တုံးကြီးနှယ်။ သံနက်အိမ်တော်မှ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် ဖုံးကွယ်ထားပြီး အလွယ်တကူ မထုတ်ဖော်နိုင်သော စူးရှသည့် ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီ၏ ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လုံ့လစိုက်ထုတ်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေသော ဟင်းချိုကို နေ့စဉ် စားသုံးခြင်းနှင့်အတူ ဝူချင်းရှီတွင် သူ၏ တိုးတက်မှုသည် အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာကာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု ဆက်လက် အားကောင်းလာသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်း ပိုအံ့သြသွားတာက သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုသန်မာလာပြီး သူ့ရဲ့ ဝူချင်းရှီက အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ သူ့အတွင်းအင်္ဂါတွေက နွေးထွေးပြီး ပူနွေးတဲ့အရသာကို ခံစားရပြီး ပိုကြံ့ခိုင်လာတာပင်။ ယင်းက သူ၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်ကို တဟုန်ထိုး တက်လာစေခြင်း မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ခံနိုင်ရည်နှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ဆက်လက် တိုးတက်စေခဲ့သည်။

အဆုတ်စွမ်းရည် ပိုကောင်းပြီး နှလုံးသွေးများ အားကောင်းလာသဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း သို့မဟုတ် နှစ်ချောင်း ကြာချိန်အတွင်း တစ်စက္ကန့်လျှင် ဆယ်မီတာနီးပါး ပြေးနှုန်းကိုပင် ထိန်းထားနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်မှ ချင်းရွှေမြို့သို့ နာရီဝက်အတွင်း မိုင်ပေါင်းများစွာ အပြေးလေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ခံနိုင်ရည်သည် မြင်းနှင့်သမင်ကဲ့သို့သော သက်လုံကောင်းသည့် တိရစ္ဆာန်များဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဦးတည်လာခဲ့သည်။

"သိပ်မကြာခင်မှာ သံနက်အိမ်တော်နဲ့ ချင်းရွှေမြို့ကြားမှာ မရပ်မနားဘဲ တစ်နာရီ မိုင်ခြောက်ဆယ်ကနေ ခုနစ်ဆယ်အထိ ပြေးနိုင်ရမယ်!"

စူးချန်ခုန်း ရွှင်မြူနေ၏။ တစ်နာရီအတွင်း မိုင်ခြောက်ဆယ်မှ ခုနစ်ဆယ်အထိ ပြေးနိုင်ခြင်းသည် သာမန်လူတို့ မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းနှင့် သက်လုံတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ငြင်းဖွယ်ရာမရှိပေ။

သံဖြတ်ဓားနည်းပညာမှာတော့ သူသည် သတ်မှတ်ချက်ထက် ကျော်လွန်ကာ စတင်သူလမ်းကြောင်းသို့ လျှောက်လှမ်းနေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အထွတ်အထိပ်များဆီသို့ အဆက်မပြတ် တက်လှမ်းနေလေပြီ။

နွေဦးမှ ဆောင်းဦးသို့ ထိုမှ ဆောင်းရာသီသို့ တစ်ဖန်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ရာသီဥတုသည် အလွန်တရာ အေးစက်လာသည်။ နံနက်စောစောတွင် နှင်းခဲအလွှာလေးများက အရွက်ကလေးများကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး အေးစိမ့်သောလေကို ရှုရှိုက်မိပါက လည်ချောင်းနှင့် အဆုတ်တို့ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

သံနက်အိမ်တော်အပြင်ဘက်ရှိ တောအုပ်လေးထဲတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ဝူချင်းရှီကို လေ့ကျင့်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ နွေးထွေးမှုကို ဖြာထွက်စေသည်။ သူ ရှူထုတ်လိုက်သော လေသည် ကြမ်းကြုတ်သော ကျားတစ်ကောင်နှယ် အအေးကိုက်ဒဏ်ကို လွင့်ပြယ်စေကာ ပူလောင်ပြင်းပြသော အသက်ရှုသံကို သယ်ဆောင်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဝူချင်းရှီက ထပ်ပြီး အဆင့်တက်ပြန်ပြီ!"

စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုယ်တွင်းကလီစာတွေဆီကနေ ထွက်လာသော ပူလောင်သည့် ခံစားမှုကို ခံစားမိတော့ သူ မပြုံးသာဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။

စူးချန်ခုန်းတွင် စွမ်းရည်တန်ဖိုး ၇ မှတ် ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်အားဖြည့်စွပ်ပြုတ်ကို နေ့တိုင်းသောက်ကာ လုံ့လစိုက်ထုတ်သော်လည်း ဝူချင်းရှီအတွက် နောက်ထပ်အောင်မြင်မှုတစ်ခုရရှိရန် သူ့အတွက် တစ်နှစ်တင်းတင်း အချိန်ယူရသေးသည်။

အမည်- စူးချန်ခုန်း (အသက် ၁၅ နှစ်)

သက်တမ်း: နှစ် ၆၀

စွမ်းရည်ရမှတ်များ- ၈ မှတ်

ကျွမ်းကျင်သော ကိုယ်ခံပညာများ- ဝူချင်းရှီ (ပဉ္စမနယ်ပယ်တွင် ထူးချွန်အဆင့် ၁%)၊

သံဖြတ်ဓားနည်းပညာ (စတုတ္ထနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၇%)

ကျွမ်းကျင်သော အတတ်ပညာများ- ပန်းပဲပညာ (စတုတ္ထနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် ၁၆%)

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ရည်ညွှန်းချက်အကန့်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ သက်တမ်းသည် နောက်ထပ် ၅ နှစ် တိုးလာပြီး စွမ်းရည်ရမှတ်က ၁ မှတ် တိုးလာသည်။ သက်တမ်း နှင့် စွမ်းရည် တိုးတက်မှုသည် သိသိသာသာကြီး ခက်ခဲလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ဝူချင်းရှီကတော့ စတုတ္ထနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှ ပဉ္စမနယ်ပယ် ထူးချွန်အဆင့်သို့ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ သံဖြတ်ဓားနည်းပညာနှင့် ပန်းပဲပညာ နှစ်ခုစလုံးသည် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက သူ့ခြေချောင်းတွေကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစားရှိတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို လေထဲကို လွှင့်ကန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခါးမှာ ချိတ်ဆွဲထားတဲ့ ဓားကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်လေ၏။ အေးစက်နေသော ဓားအလင်းသည် အပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။

"ရွှီး"

ပြတ်သားစွာ ခွဲထုတ်လိုက်သော အသံနှင့်အတူ ကျောက်ခဲသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျပြီး နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားရာ ၎င်းက မှန်တစ်ချပ်နှယ် ချောမွေ့နေလေသည်။

သံဖြတ်ဓားနည်းပညာ၏ ကျွမ်းကျင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုသည် ယခုအခါ ထင်ရှားလာသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခွန်အားနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကို ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် တစ်ချက်ခုတ်လိုက်ရုံနှင့် ကျောက်တုံးအမာကို အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်နိုင်သည်။ ၎င်းက ရန်သူ၏လက်နက်ကိုပင် ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်လေသည်။

ဝူချင်းရှီ၏ ပဉ္စမနယ်ပယ် ထူးချွန်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းက စုချန်ခုန်းရဲ့ ကိုယ်ကာယကြံ့ခိုင်မှုကို ပိုမိုတိုးတက်စေရုံသာမက အရေးကြီးဆုံးကတော့ သူ့ရဲ့အတွင်းပိုင်းအင်္ဂါတွေဟာ တောင့်တင်းခိုင်မာမှု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ပိုကြံ့ခိုင်လာကာ ကိုယ်ခံအားနဲ့ ခံနိုင်ရည်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် ဆယ်မီတာ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးနိုင်ပြီး မိုင်တစ်ရာနီးပါး အကွာအဝေးကို ဆက်တိုက် ပြေးနိုင်သည်။ အတော်လေး အံ့ဩစရာပင်။

"ပြန်မယ်။"

အသက်တစ်ချက်ရှူသွင်း ရှူထုတ်ပြီး စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ဓားကို ဓားအိမ်ထဲထည့်ကာ သံနက်စံအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထုံးစံအတိုင်း မနက်စာစားပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ဓားနှင့်ဓားသွားများကို ထုလုပ်ရန် အလုပ်ရုံသို့ ဝင်သည်။

သူ၏ မြှင့်တင်ထားသော ကာယဗလနှင့် ပန်းပဲစွမ်းရည် တိုးတက်လာသောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် ယခု တစ်လလျှင် အရည်အချင်းပြည့်မီသော လက်နက် ၆ မှ ၇ ခုအထိ တီထွင်နိုင်ခဲ့ပြီး သံနက်အိမ်တော်ရှိ ပန်းပဲဆရာများ အားလုံးတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အလုပ်ရုံတွင် မီးတဟုန်းဟုန်းနှင့် သတ္တုရိုက်သံ သတ္တုသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလျက်။ စူးချန်ခုန်းက ဒီနေ့ဟာ တခြားနေ့တွေလိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းမယ်လို့ တွေးထားခဲ့ပေမယ့် ထိုသို့ ဖြစ်မလာခဲ့ပါ။

"ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်"

လူခေါ်ခေါင်းလောင်းသံများသည် သံနက်အိမ်တော်တစ်ခုလုံးတွင် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အဆုံးမရှိသော အသံအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲဟ။ သတိပေးချက်ပဲ!"

အလုပ်ရုံအတွင်းတွင် ပန်းပဲဆရာများအားလုံး အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ မျက်နှာများ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နံနက်ခင်းတွင်သာ အချိန်သတ်မှန်ရန် ခေါင်းလောင်း သုံးချက်ထိုးသည်။ ယခု မွန်းတည့်ခါနီးတွင် အဆက်မပြတ်ထိုးသော အရေးတကြီး ခေါင်းလောင်းသံများက သတိပေးချက်တစ်ခုပင်။ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်စီ ကိုယ်စီအလုပ်များကို ရပ်တန့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ နှင်းပွင့်လေးများ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံလာကာ အရိုးကို အေးစိမ့်စိမ့် ဖြစ်စေသည့် လေအေးများက တိုက်ခတ်လာလျက်။

"ဓားပြတွေ လာပြီ။ အားလုံး လက်နက်တွေကို ကိုင်ကြ။ လက်နက်တွေ ဆွဲကြ။"

နံရံမြင့်ကြီးပေါ်မှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သံနက်အိမ်တော်တံခါးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်ထားလိုက်ကြသည်။

"ဓားပြတွေ?" စူးချန်ခုန်းလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

သံနက်အိမ်တော်သည် လက်နက်ဖန်တီးမှုဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကာ လူတစ်ရာ သို့မဟုတ် သန်မာသော လူငယ်များစွာဖြင့် နေထိုင်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ သူတို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ခွန်အားတွေရှိပြီး သာမာန်ဓားပြတွေက ဒီကြမ်းတမ်းတဲ့ အရိုးကို ကိုက်ဖို့ မဝံ့ရဲကြပေ။

ယခုလည်း အေးစက်စက် ဆောင်းရာသီတွင် ဓားပြများ တိုက်ခိုက်လာလေပြီ။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ သံဖြတ်ဓားကို ယူရန် သူ့အခန်းသို့ ချက်ချင်းပြန်သွားခဲ့ပြီး ကျန်သော သံနက်အိမ်တော်အဖွဲ့ဝင်များသည် လက်ထဲတွင် ဓားရှည်နှင့် ဓားသွားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အချို့မှာ တူများကိုင်ဆောင်လျက် မျက်နှာအမူအရာ ခပ်တင်းတင်းနှင့်။

ဤခက်ခဲသော ကာလများအတွင်း သံနက်အိမ်တော်သည် သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းလုပ်ငန်းသာမက သူတို့၏ ဘေးကင်းရာနေရာလည်းဖြစ်သည်။ ပြင်ပရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူတို့အတူတကွ ရပ်တည်ရန် လိုအပ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အိမ်ကြီး၏ မြင့်မားသော နံရံများပေါ်သို့ တက်ကာ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

နှင်းမုန်တိုင်းကို ဖြတ်သန်းလျက် အရပ်ရှည်သော မြင်းစီးသူအများအပြားရှိကြပြီး တစ်ဦးစီသည် မတူညီသောဝတ်စားဆင်ယင်မှုများ၊ ကြမ်းကြုတ်သောမျက်နှာထားများ၊ ဓားနှင့် အခြားလက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားကာ အရေအတွက် များစွာရှိကြသည်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အခံရဆုံးအရာကတော့ သန်မာထွားကြိုင်းတဲ့လူတစ်ဦးက သူတို့ကို ဦးဆောင်နေတာပါပင်။

အနှီထွားကျိုင်းသောလူ၏ မေးရိုးတစ်ဝိုက်တွင် မုတ်ဆိတ်မွေးများရှိပြီး လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် တိရစ္ဆာန်အရေခွံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ပဝါတစ်ထည်နှင့် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော တောက်ပမှုကို ထုတ်လွှတ်သော ကြေးခေါင်းလောင်းကြီးကဲ့သို့ မျက်လုံးများရှိပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ သူသည် အရှည်တစ်မီတာကျော်ရှိ မျက်နှာလောက်ရှိသော တူလက်နက်ကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြင်းကောင်းတစ်ကောင်၏ နောက်ကျောတွင် စီးနင်းလိုက်ပါလာသည်။

သူတို့ရဲ့ ၀တ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ အရည်အသွေးအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ပြီး ဒီလူတွေဟာ သာမန်လူယုတ်မာတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာပါသည်။

"သံနက်အိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်အရှင်မော့ရေ.. ဘာလို့ ထွက်မလာတာလဲ။"

ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော မြင်းစီးသူများသည် သံနက်အိမ်တော်၏ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် လူထွားကြီးက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

မော့ထျဲသည် အိမ်တော်အရှင် ဖြစ်သည်ကို သိ၍ ဤဓားပြများသည် သံနက်အိမ်တော်တွင် သူတို့ သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးထားပြီးဖြစ်သည်။