အရှေ့ဘက်ကျောရိုး ကျောက်မိသားစု။ လေလံဆွဲခြင်း။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သံထည်သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းမှာ သံလက်သီး၊ သံခြေ၊ သံတန်ဆာ စသဖြင့် အလွန်လက်တွေ့ကျတဲ့ ကိုယ်ခံပညာတွေကို သင်ကြားပေးပါတယ်။ လုံ့လဝီရိယနှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ခွန်အားသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းရန် နှစ်အနည်းငယ်ကနေ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာထိသာ အချိန်ယူရပါတယ်။ လက်ဗလာနှင့် လူသန်ကြီးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုတာ မင်းအတွက် မခက်ခဲတော့ပါဘူး။ တပ်မတော်ထဲ ဝင်ဖို့ဆိုရင်လည်း ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချင်းရွှေမြို့ ချင်းရွှေအစောင့်တပ်ရဲ့ လက်ထောက်တပ်မှူးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သံထည်သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းမှာ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ဖူးတယ်လေ။"

မိုင့်မင်ကျယ်သည် သံထည်သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်း၏ သိုင်းပညာနှင့် အမွေအနှစ်များကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းက ချောင်းဟန့်ပြီး ဆို၏။ "ဒုကျောင်းအုပ် မိုင့်၊ တကယ်တော့... ကျွန်တော်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခက်ခဲမှုတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ တကယ် မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က အတွင်းအားကို သင်ယူချင်တာပါ။"

သံထည်သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းသည် 'အပြင်ပိုင်း' ခက်ခဲသော နည်းစနစ်အမျိုးမျိုးတွင် ထူးချွန်သည်။ ဤနည်းပညာများကို အချို့သောဆေးဝါးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါတွင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်မှုနှင့် လက်တွေ့အသုံးချနိုင်စေပါသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဒဏ်ရာ သို့မဟုတ် ဝေဒနာများကို ဖြစ်စေနိုင်သည့်တိုင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ပိလာနိုင်သည်။

ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ထိုငုပ်လျှိုးနေသောဒဏ်ရာများသည် တောက်လောင်လာကာ သက်တမ်းတိုစေပြီး မကြာခဏ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုနှင့် ဖျားနာမှုများအထိ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်းလာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတွင်းအားကို လေ့လာရန်ဖြစ်သည်။

"အတွင်းအားလား" မိုင့်မင်ကျယ်သည် ထိုစကားကိုကြားသော် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း၊ ချီစွမ်းအင် ခြယ်လှယ်ခြင်းနဲ့ အတွင်းအားကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပါတယ်။ အောင်မြင်မှုရရှိဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စဉ်ဆက်မပြတ် ကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်တယ်။ အဲ့တာက ပြင်ပခွန်အားရဲ့ လျင်မြန်တဲ့တိုးတက်မှုနဲ့ မတူဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သံထည်သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းက ပြင်ပအားနှင့် မာကျောတဲ့ နည်းစနစ်များကို အထူးပြုတာပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က အတွင်းအားကို သိပ်ပြီး မလေ့လာပါဘူး။”

မိုင့်မင်ကျယ်သည် သူ၏ရှင်းပြချက်တွင် ရိုးရိုးသားသားပင်။

ပြင်ပအားဆိုသည်မှာ ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် လများအတွင်း သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် သန့်စင်မှုစွမ်းရည်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အတွင်းအားသည် ပျော့ပြောင်းသော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ ချီနှင့် သွေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအားကို ထုတ်ယူခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် အစပိုင်းတွင် အောင်မြင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာတတ်သည်။

အမှန်တော့ စစ်မှန်သော ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် အတွင်းအား အပြင်အားကို ကျင့်ကြံကြသော်လည်း သာမန်လူများသည် စွမ်းအင်၊ အခြေအနေများနှင့် အရင်းအမြစ်များ ချို့တဲ့ကြသည်။

"ကျွန်တော် သိပါပြီ..." စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ချင်းရွှေမြို့တော်တွင် သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းတစ်ခုထက်မကရှိသည်။ သံထည်သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းတွင် အတွင်းအားအတွက် မှန်ကန်သော နည်းစနစ်များ မရှိပါက သူသည် အခြားသော သင်တန်းကျောင်းများကို လိုက်ကြည့်နိုင်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိပုံရပြီး မိုင့်မင်ကျယ်က ပြောပြလိုက်သည်။ "အတွင်းအား နည်းပညာတွေက အဖိုးတန်တယ်။ အများစုက သိုင်းပညာရှင် ဂိုဏ်းတွေ၊ သိုင်းပညာ မိသားစုတွေနဲ့ သက်ဆိုင်ကြတယ်။ ပုံမှန် သိုင်းပညာကျောင်းမှာတွင် အတွင်းအားနည်းစနစ်တွေရှိပေမယ့် သင်ယူဖို့ မလွယ်ဘူး။ မင်း မသင်ကြားခင်မှာ အဓိက အသင်းဝင်ဖြစ်ရန် လိုအပ်တယ်။"

မိုင့်မင်ကျယ်၏ စကားကြောင့် စုချန်ခုန်းသည် သူ့အတွေးထဲတွင် အနည်းငယ် နုံအနေမှန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းအားနည်းပညာများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အဖိုးတန်၏။ ချင်းရွှေမြို့ကဲ့သို့ သေးငယ်သောနေရာတစ်ခုတွင် သိုင်းပညာသင်တန်းကျောင်းများက ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် လျှို့ဝှက်ချက်များကို အနီးကပ်စောင့်ကြပ်ထားကြသည်။ သင်တန်းကျောင်းတစ်ခုတက်ပြီး ငွေအနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် ဆယ်ချောင်းလောက်နဲ့ သင်ယူရဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ ဒါက အရူးတစ်ယောက်ရဲ့ အိပ်မက်ပဲ!

ရုတ်တရက်တော့ မိုင့်မင်ကျယ်က ပြုံးကာ "ဒါပေမယ့် မင်းမှာသာ ပိုက်ဆံရှိရင် အတွင်းအား နည်းပညာတွေ ရနိုင်တဲ့နေရာကို ငါသိတယ်။" ဟုဆိုလေ၏။

အနှီစကားကိုကြားတော့ စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပေမယ့် သူက ထုတ်တော့မပြလိုက်ပေ။ လက်သီးနှင့် လက်ဖဝါးထိပြီး ဦးညွှတ်ကာ " ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ညွှန်းပေးပါ ဒုကျောင်းအုပ်မိုင့်။"

မိုင့်မင်ကျယ်က မတိမ်ချန်ထားဘဲ ဆို၏။" တုန်းလင်မြို့က ကျောက်မိသားစုအကြောင်း ကြားဖူးတယ်မဟုတ်လား"

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ ချင်းရွှေမြို့အနီးရှိ တုန်းလင်မြို့ကို ကြားဖူးသော်လည်း တုန်းလင်မြို့မှ ကျောက်မိသားစုအကြောင်း မကြားခဲ့ဖူးပါ။

မိုင့်မင်ကျယ်က ဆက်ပြောသည်။" ကျောက်မိသားစုက တုန်းလင်မြို့ ဒေသတွင်းမှာ အတော်လေး ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ မိသားစု ဖြစ်ပြီး သူတို့အမျိုးထဲက ဘိုးဘေးတစ်ယောက်က ပေါ့သေးသေး သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ ကျောက်မိသားစုက ပိုကြီးတဲ့ မြို့ကြီးတစ်ခုမှာ ပြောင်းရွှေ့ တည်ဆောက်ဖို့ စီစဉ်နေပြီး လမ်းခရီး ချောမွေ့စေဖို့ ငွေအမြောက်အမြား လိုအပ်နေတာလေ။ အဲ့တာကြောင့် သူတို့က အဖိုးတန် ရတနာတွေ အပါအဝင် အချို့ရတနာတွေကို လေလံတင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ မိသားစုပိုင် အတွင်းအားလက်စွဲစာအုပ်တွေရော အပါအဝင်ပေါ့။"

တုန်းလင်မြို့မှ ကျောက်မိသားစုသည် ဒေသတွင်းတွင် တော်တော်လေး အမြစ်တွယ်ခဲ့ပြီး အတွင်းအားလမ်းညွှန်စာအုပ်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ တုန်းလင်မြို့ကနေ ထွက်ခွါရန် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုအချို့ကို ငွေနှင့် ငွေစက္ကူအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပဖို့ စီစဉ်နေသည်။

ဤလေလံပွဲတွင် အတွင်းအားလက်စွဲစာအုပ်များ ရောင်းချခြင်းလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။

"အကယ်လို့ မင်းက အတွင်းအားလက်စွဲစာအုပ်ကို လိုချင်ရင် တုန်းလင်မြို့မှာ မင်းကံစမ်းနိုင်ပေမယ့် အဲ့တာတွေက ဈေးပေါမှာ မဟုတ်တာကိုတော့ စိုးရိမ်မိသား။"

မိုင့်မင်ကျယ်က တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်ပြီး သူကြားသမျှသတင်းတွေကို သူ့အတွက် အရှုံးမရှိဘဲ မျှဝေလိုက်ရုံသာ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒုကျောင်းအုပ် မိုင့်!" စူးချန်ခုန်းက ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ငါ့မှာ စုစုပေါင်း ငွေ ၁၅၀ ပဲရှိတယ်... အတွင်းအားအတွက် လက်စွဲစာအုပ်ကို ဝယ်ဖို့ လုံလောက်ပါ့မလား"

စူးချန်ခုန်းသည် မသေချာမရေရာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ဓားပြများစွာနှင့် ကံမကောင်းသောအဖော်ထံမှ ငွေအချောင်းတစ်ရာကျော် ရရှိခဲ့သည်။ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းမှ လစဉ် ငွေခြောက်စ ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာစေသော ဟင်းရည်အတွက် အသုံးစရိတ်များကို နုတ်ယူပြီးနောက် တစ်နှစ်ကျော်တွင် သူစုဆောင်းထားသော ငွေကြေးမှာ ငွေငါးဆယ်ကျော်ဖြစ်ရာ ဆယ့်တစ်ရာ့ငါးဆယ်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။

ဤငွေပမာဏသည် သာမန်မိသားစုအတွက် ငွေကြေးအမြောက်အမြားဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း အဖိုးတန် အတွင်းအားလက်စွဲစာအုပ်ကို ဝယ်ယူရန် လုံလောက်မှုရှိမရှိသည်မှာ အခြားကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တုန်းလင်မြို့မှာရှိတဲ့ ကျောက်မိသားစုက ကျင်းပတဲ့ လေလံပွဲမှာ အခြေအနေကို သွားကြည့်တာ ကောင်းပါသည်။

ချင်းရွှေမြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် တုန်းလင်မြို့သို့ ပထမဆုံး ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ တုန်းလင်မြို့ တွင် စေ့စေ့စပ်စပ် မေးမြန်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မိုင့်မင်ကျယ် သူ့ကို အမှန်တကယ် မလှည့်စားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး ကျောက်မိသားစုမှ လေလံပွဲသည် သုံးရက်အတွင်း ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။ ဒေသတွင်း ချမ်းသာသော မိသားစုများ အားလုံးနီးပါး တက်ရောက်ကြမှာဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သော ပြင်ပလူအချို့လည်း တက်ရောက်ကြမှာပင်။

လေလံပွဲနေ့သည် အားလပ်ရက်နေ့မဟုတ်သောကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် သံနက်အိမ်တော်၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးလျှို အား တစ်ရက်ခွင့်ယူပြီး သူ နေမကောင်းဖြစ်နေကြောင်းပြောခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်းပင် ညွှန်ကြားရေးမှူးလျှိုက သံသယမဝင်ခဲ့။

နံနက်ခင်းတွင် စူးချန်ခုန်းသည် တုန်းလင်မြို့သို့ စောစောရောက်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအချို့ ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ့ခါးမှာ ဓားတစ်ချောင်းကို ချိတ်ဆွဲသယ်ဆောင်ထားပြီး ဆံပင်တွေကို တမင်တကာ ဖွကာ လမ်းဘေးဆိုင်က ဝယ်လာတဲ့ လူဝံမျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားသည်။

“ကိုယ့်စည်းစိမ်ကို မဖော်ပြနှင့်။ တစ်ယောက်ယောက် သတိထားမိရင် အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်တယ်။” ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။ ငွေစက္ကူတစ်ရာပါသော အမည်မသိလူသည် ဓားပြများလက်ထဲ၌ ကိစ္စတုံးသွားသည့် ဖြစ်ရပ်လိုပင်။ ဘေးကင်းစေရန်အတွက်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ လေလံပွဲတက်သည့်အခါ သတိထားတာ ပိုကောင်းပါသည်။

ကျောက်မိသားစု အိမ်အပြင်ဘက်မှ နေရာတွင် ကြိတ်ကြိတ်တိုးစည်ကားနေ၏။ ရထားအမြောက်အမြား ရပ်ထားရပြီး ဒေသခံ အစိုးရရုံးမှ စစ်သည်များကိုပင် အစောင့်အကြပ် ချထားသည်။

တုန်းလင်မြို့၏ ချမ်းသာသောမိသားစုအနေဖြင့် ကျောက်မိသားစုသည် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ခြင်းမပြုမီ ၎င်းတို့၏မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများကို လေလံပွဲအတွက် လုံခြုံရေး ထူထပ်စွာ ချထားသည်။

သူ့ခါးမှာ ဓားကိုထိုးလျက် မျောက်ဝံမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားပြီး ကျောက်မိသားစုခြံကို ချဉ်းကပ်လာသော စူးချန်ခုန်းက လူအများ၏ အကြည့်များစွာကို စွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ ကျောက်မိသားစုရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ရောက်လာပြီး "လူကြီးမင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျောက်မိသားစုလေလံပွဲကို တက်ချင်လို့လား ခင်ဗျ။"

"ဟုတ်ပါတယ်။" စူးချန်ခုန်းက နှိမ့်ချသော အသံဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ့အဖြေက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ကြေးငွေငါးတုံးကို ပေးဆောင်ရပါမယ်။ လေလံပွဲပြီးရင် ဝင်ကြေးကို အပြည့်အဝ ပြန်အမ်းပေးမှာဖြစ်ပါတယ်" ဟု ကျောက်မိသားစုမှ တပည့်ဖြစ်သူက ဆိုသည်။

ကျောက်မိသားစု၏လေလံပွဲကို မည်သူအတွက်မဆိုဖွင့်ထားသော်လည်း လူအုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဖြစ်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ရှာဖွေသူများမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဝင်ကြေးပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ဤနေရာသို့ လာငမ်းရုံလောက်သာ လာကြမည့်သူများကို စစ်ထုတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။

"အင်" စူးချန်ခုန်းက ကျောက်မိသားစုရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လေးစားလိုက်နာပြီး အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲက ငွေငါးတုံးကို ထုတ်ပြီး ကျောက်မိသားစုက တပည့်ဆီ ပေးအပ်လိုက်သည်။ နောက်မှ ပြန်ပေးမှာကို သူ သိသောကြောင့်ပင်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။"

ဝင်ကြေးပေးဆောင်ပြီးနောက် ကျောက်မိသားစုမှ တပည့်တစ်ဦးသည် စူးချန်ခုန်းကို ကျောက်မိသားစု ခြံဝင်းနှင့် လေလံပွဲ၏ ယာယီနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ပွဲကျင်းပရာနေရာသည် နံပါတ်တန်း ထိုင်ခုံများနှင့် ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမတစ်ခုဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ခန်းမထဲတွင် လူနှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်ခန့် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်ကို သတိပြုမိသည်။ အများစုမှာ အလွန်အကျွံ ၀တ်ဆင်ထားပြီး လူတော်တော်များများက တုန်းလင်မြို့အနီးမှ ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် သူကဲ့သို့ အနက်ရောင် ၀တ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူအနည်းငယ်ကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် မည်သူ့မည်ဝါဖြစ်သည်ကို ထုတ်ဖော်လိုခြင်း မရှိသည်မှ သိသာပါသည်။