← Chapters

အခန်း (၇၆)

Vol. 6 Ch. 76

အခန်း (၇၆)

Vol. 6 Ch. 76

အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်သော ဘုရားကျောင်း၏ အရှိန်အဝါကို လွှမ်းမိုးသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါက အတွင်းပိုင်းသည် သွေးဆာသောနှင့် ငြိမ်သက်သော ခံစားချက်များ၏ ရှုပ်ထွေးသော ရောနှောမှုဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် လူသားတစ်ဦးသည် ထိုကဲ့သို့သော ဆန့်ကျင်ဘက်ခံစားချက်များကို လုံးဝမျှတအောင် မည်သို့လုပ်နိုင်မည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ၊ ဘုရားကျောင်းကဲ့သို့သော တည်ဆောက်မှုတစ်ခုကို ထားလိုက်တော့။

သူတို့ဝင်ရောက်သည်နှင့် ပထမဆုံးမြင်တွေ့ရသည်မှာ ထာဝရတည်ရှိနေပုံရသော ကျယ်ပြန့်သောခန်းမတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤခန်းမ၏နံရံများကို ကြီးမားသောတိုက်ပွဲတစ်ခု၏ ပုံကြီးကားချပ်များဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

သူတို့ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်နှင့် ပုံကြီးကားချပ်များသည် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်။ အစပိုင်းတွင် ပဋိပက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ အင်ပါယာများသည် နယ်မြေအတွက် တိုက်ခိုက်ကြမည်၊ လူများသည် အနည်းငယ်မျှသော မကျေနပ်မှုဖြင့်ပင် ထိပ်တိုက်တွေ့ကြမည်၊ ဥပဒေနှင့်အမိန့်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အထက်တန်းလွှာတွင်သာ ရှိနေသည်။

ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်နေသောလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို ဦးဆောင်နေပုံရသော ပန်းချီကားများကို သူတို့မြင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ခုပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကြယ်မဲ့ကောင်းကင်ထက် ပိုမည်းသော ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများသည် ကမ္ဘာအတွင်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် တစ်ကောင်တည်းသာဖြစ်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ပေါက်ဖွားပြီး ပွားများလာခဲ့သည်။

သတ္တဝါများ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာသောအခါ ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်အမျိုးမျိုးသည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သားရဲမျိုးစိတ်အသစ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ တွေ့သမျှကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသတ္တဝါများ၏ အားနည်းချက်ကို သတိပြုမိသောအခါ အမျိုးမျိုးသော လူမျိုးများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့အား အာရုံစိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။

သားရဲမျိုးနွယ်ဝင်များသည်ပင် သူတို့ကို ရှောင်ရှားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏မျိုးနွယ်ဝင်များအဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သားရဲမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်အကြား ထင်ရှားသော ခွဲခြားဆက်ဆံမှုနှင့် ကြီးမားသော အမုန်းတရားတို့ကြောင့် ဤအဆိုပြုချက်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ ဤပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများသည် အမျိုးမျိုးသော လူမျိုးများမှ အမျိုးသမီးများကို ပြန်ပေးဆွဲကာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မျိုးဆက်ပွားခြင်းဖြင့် ဆက်လက်ပျံ့နှံ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မှောင်မိုက်ထဲတွင် သူတို့၏တိုက်ခိုက်ရန် အချိန်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏မျိုးဆက်များ ကြီးပြင်းလာသောအခါ ဤသတ္တဝါများသည် သူတို့ကို သစ္စာရှိသော ယုံကြည်သူများဖြစ်လာစေရန် စိတ်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့ကြသည်။

မျိုးဆက်များသည် လူသားနှင့်တူသော အသွင်အပြင်ရှိသောကြောင့် သူတို့ကို မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ဤကလေးများသည် တိုက်ကြီးတစ်ဝှမ်း ပျံ့နှံ့ကာ သူတို့၏ယုံကြည်ချက်များကို ဟောပြောကာ လူမျိုးပေါင်းစုံမှ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏စိတ်ကို ကူးစက်စေခဲ့သည်။ ဤလူများကို ထပ်မံစိတ်ကို လွှမ်းမိုးပြီးနောက် သူတို့နေထိုင်သောနိုင်ငံများအား ဆန့်ကျင်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အစပြုခဲ့ပုံဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုသုံးဦးသည် ခန်းမ၏တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ အဝေးတွင် တံခါးတစ်ခုကို သူတို့မြင်နိုင်သော်လည်း ပန်းချီကားများအပေါ် အာရုံစူးစိုက်လွန်းသောကြောင့် ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ အလွန်ထင်ရှားသော အပြစ်ကင်းစင်မှုရှိသော ဇာရာပင်လျှင် သူမရှေ့တွင် ဖော်ပြထားသော မြင်ကွင်းများအပေါ် အာရုံစူးစိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများသည် ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်းများကို ပြုလုပ်ကာ လူဦးရေအများအပြားကို ဖျက်ဆီးပစ်ရင်း သူတို့ကို လိုက်နာသူများအား သဘာဝမကျသော အားကို ပေးခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် နိုင်ငံများ၏ အထက်တန်းလွှာများသည် သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။

သူတို့သည် ပျံ့နှံ့မှုကို စတင်ခဲ့သော ယုံကြည်မှုအသစ်တစ်ခုအဖြစ် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဤလူများသည် မှားယွင်းသော နတ်ဘုရားများကို ဆုတောင်းပြီး သူတို့၏အသက်ကို ပေးလှူခြင်းအတွက် သူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများသည် လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အဆုံးမရှိသော စကြဝဠာအတွင်းရှိ မှောင်မိုက်သောကြယ်တစ်လုံးအဖြစ် ပုံဖော်ထားသော သူတို့၏ဇာတိမြေသို့ သတင်းစကားပေးပို့ခဲ့သည်။ သူတို့၏မျိုးနွယ်မှ အခြားသူများ ရောက်ရှိရန် ၁၀ နှစ်ကြာခဲ့ပြီး ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်သူများ၏ တိုးတက်မှုကို မြင်သောအခါ ကမ္ဘာ့နေရာအမျိုးမျိုးတွင် စက်ဝိုင်းပုံကိရိယာများကို တပ်ဆင်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် နှစ် ၂၀ တိုင်တိုင် ပုန်းအောင်းပြီးနောက် သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုစက်ဝိုင်းပုံကိရိယာများသည် ကြီးမားသော အနက်ရောင်တွင်းနက်များအဖြစ် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ထိုတွင်းနက်များမှ ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယခုမှသာ နိုင်ငံများ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ပြန်လည်ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် အစွမ်းထက်ပြီး ဒေမီယန် ယခင်က မခံစားဖူးသော အရာများထက် ပို၍အစွမ်းထက်သည်။ ဤသတ္တဝါများ၏ ကြွင်းကျန်သော အရှိန်အဝါသည် သူတို့၏ပန်းချီကားတစ်ခုသာဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် ယိုစိမ့်ရန် လုံလောက်သည်။

'ဒီလိုအရာကို ဘယ်လိုဆွဲရတာလဲ'

ဒေမီယန်သည် ပန်းချီကားများအပေါ် ပြန်လည်အာရုံစိုက်ခြင်းမပြုမီ ခဏတာသာ စဉ်းစားခဲ့သည်။

ပုံဖော်ချက်သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ ကမ္ဘာ့နေထိုင်သူများသည် ဝက်များကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး သူတို့သည် စစ်သည်များဖြစ်စေ၊ အပြစ်မဲ့သူများဖြစ်စေ အရေးမပါပေ။ ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ဒေမီယန်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအဆင့်သတ္တဝါများဟုသာ ယူဆနိုင်သောအရာများ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားတစ်ဝက်နှင့် စတုတ္ထအဆင့်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိပုံရသောကြောင့် အရေအတွက်များပြားမှုကြောင့် သူအံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤသတ္တဝါများသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ တွေ့သမျှသော ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများကို အကုန်သတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုများတွင် နောက်ကျလွန်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏အာဏာတည်နေရာများတွင် မာနကြီးလွန်းခဲ့ကြသည်။

ပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများ၏ သွေးဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသူများသည် သူတို့ရရှိခဲ့သော သဘာဝမကျသော စွမ်းအားဖြင့် မြို့များ၏လမ်းမများပေါ်တွင် တွားသွားကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများကို ကျူးလွန်ကာ ထိုသို့ပြုလုပ်စဉ် ရယ်မောခဲ့ကြသည်။ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သော်လည်း ဆုံးရှုံးမှုများသည် အောင်ပွဲဟုပင် မယူဆနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားခဲ့သည်။

ဤတိုတောင်းသော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်နီးပါးသည် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။

သူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုကြာမြင့်စွာ စတင်ခဲ့ပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤသတ္တဝါများသည် သူတို့၏အရူးအမူးပြုမှုကို သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စုစည်းကာ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး၊ သူတို့၏လူများကို စုစည်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုနှင့် ကမ္ဘာကို စည်းလုံးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏နည်းလမ်းကအောင်မြင်ခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကမ္ဘာ့နေထိုင်သူများသည် ထိုပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများအပေါ် အမုန်းတရားဖြင့် စုစည်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏အသွင်အပြင်များသည် သူတို့၏မျိုးဆက်များတွင်ပင် ထင်ရှားပြီး ထိုအသွင်အပြင်များကို ပိုင်ဆိုင်သူတိုင်းသည် သူတို့၏အပြစ်မဲ့မှုကို မခွဲခြားဘဲ လမ်းမများပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ကမ္ဘာသည် ငြိမ်းချမ်းရေး၏ အရိပ်အယောင်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများသည် ထိုသို့ဖြစ်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် တူညီသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကမ္ဘာသို့ တစ်ဖန်ပြန်လာခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ပိုမိုအားကောင်းသော အင်အားများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ရန်သူဘက်တွင်လည်း ဒေမီယန်သည် နတ်ဘုရားတစ်ဝက်ဟု သူယူဆသော အရှိန်အဝါများကို ခံစားခဲ့ရသည်။

နံရံ၏အရှည်ကို ခြေရာခံရင်း ဒေမီယန်သည် ပုံဖော်ချက်သည် အဆုံးသတ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှမကြာမီ အဆုံးသတ်ရန် ဇာတ်လမ်းများလွန်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ မည်သည့်ကောက်ချက်ကိုမဆို မရောက်ရှိမီ ဆက်လက်လေ့လာရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူကြည့်နေစဉ် နောက်ထပ်ကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားသည်ကို သူမြင်ခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကမ္ဘာ့နေထိုင်သူများသည် ပို၍ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ ပုံပျက်ပန်းပျက်မျိုးနွယ်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပွားများနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်များ ဆင်းသက်လာခြင်းကြောင့် ဤအရာကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ပုံဖော်ချက်တစ်ခုလုံးသည် ကောင်လေးတစ်ယောက်အပေါ် အာရုံစူးစိုက်လာခဲ့သည်။ ကောင်လေးသည် ကမ္ဘာကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ပထမဆုံးကပ်ဘေးတွင် မိသားစုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သော်လည်း သူသည် ကြီးပြင်းလာပြီး သူ၏စွမ်းအားများကို အသုံးပြုရန် သင်ယူခဲ့သည်၊ ထိုသတ္တဝါများ ပြန်လာသောအခါ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး သူပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ကောင်လေးမှ လူငယ်တစ်ဦး၊ လူငယ်တစ်ဦးမှ အဘိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။

စစ်ပွဲ၏အထွတ်အထိပ်တွင်ပင် ကမ္ဘာ့နေထိုင်သူများသည် ရှုံးနိမ့်နေခဲ့သည်။ အခက်အခဲတွေ့နေသော အခြေအနေတွင် ကမ္ဘာ့ခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့၏အမှားများကို ဝန်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ပုံပျက်ပန်းပျက်မျိုးနွယ်၏ ခေါင်းဆောင်များကို သူတို့၏အကွက်များဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်ကာ သူတို့၏မာနာကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြု၍ ပေါက်ကွဲစေခဲ့သည်။ ပန်းချီကားများသည် ကြီးမားသောပေါက်ကွဲမှုကို ပုံဖော်ကာ လုံးဝအဖြူရောင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုစစ်ပွဲနှစ်များအတွင်း ကောင်လေးမှ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော လူသားသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ထိုပုံပျက်ပန်းပျက်သတ္တဝါများစွာ ရပ်နေပြီး သူတို့၏နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၃ ဦးပင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံးခြေထောက်တွင် ရှိနေသည်။

သူ့ရှေ့က လူများကဲ့သို့ပင် ထိုလူသည် မိမိကိုယ်ကို စတေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုသည် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုထက် များစွာကြီးမားခဲ့သည်။ သူပေါက်ကွဲသောအခါ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသသည် ကွဲအက်သွားပြီး ကြီးမားသော အနက်ရောင်တွင်းနက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ဥက္ကာပျံများ ရွာသွန်းခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ဝက် ၂ ဦးနှင့် အမြောက်အမြားသော လက်နက်မဲ့တပ်သားများသည် ဤကမ္ဘာပျက်သုဉ်းခြင်းပေါက်ကွဲမှုတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

ခန်းမ၏နောက်ဆုံးပုံတွင် ထိုလူ၏အလောင်းတွင် အပြုံးတစ်ခုရှိနေပြီး ရန်သူဘက်မှ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော နတ်ဘုရားတစ်ဝက်သည် ထွက်ပြေးရန် အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ထိုသုံးဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာနေခဲ့ကြသည်။ မည်သူမျှ စကားပြောရန် စိတ်မပါခဲ့ကြပေ။

ပုံဖော်ချက်သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကပ်ဘေးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူရဲကောင်းများစွာ၏ ဇာတ်လမ်းလည်းဖြစ်သည်။

သူသည် ကြီးထွားမှုနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်း၏ ဇာတ်လမ်းလည်းဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားပုံရပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခန်းထဲတွင်ရှိသော သုံးဦးထဲမှ မည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။

ခန်းမများတစ်လျှောက် အိုမင်းသော အသံတစ်ခုဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြနိုင်မယ့်သူ ရောက်လာပြီပဲ။"

All Chapters