အခန်း (၇၇)

"ထွက်လာခဲ့"

ထိုသုံးဦး၏ သတိဝီရိယသည် တစ်ဖန် မြင့်တက်လာသော်လည်း အိုမင်းသော အသံက သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို သူတို့အား အာမခံခဲ့သည်။

"ကလေးတို့၊ မကြောက်ကြနဲ့။ ငါဟာ ဒီဘုရားကျောင်းထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးတစ်ခုပဲ၊ ဒီအမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိမယ့်သူကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်နေတာ။"

ဤသို့ဆိုသော်လည်း ထိုသုံးဦးသည် သူတို့၏အကာအကွယ်ကို မလျှော့ခဲ့ကြပေ။ သို့တိုင် သူတို့သည် အသံကို ဆက်လက်ပြောဆိုခွင့်ပေးခဲ့ကြသည်။ နံရံများတစ်လျှောက်ရှိ ပုံဖော်ချက်များသည် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုကြီးမားသောကြောင့် ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

အိုမင်းသောလူကြီးတစ်ဦး၏ အယောင်ပြပုံရိပ်သည် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏တည်ရှိမှုသည် မခိုင်မာဘဲ ပျက်စီးနေသည်။ ဒေမီယန်သည် ထိုအဘိုးအို၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်ကို ကြည့်သောအခါ သူသည် ပန်းချီကားသို့ ချက်ချင်းပြန်လှည့်သွားသည်။

"ခင်ဗျားက..."

အဘိုးအိုက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက အဲဒီပန်းချီကားရဲ့အဆုံးမှာရှိတဲ့ ငါပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံး အဲဒါက ငါ့ရဲ့အစစ်အမှန်ပဲ။ ငါ့နာမည်က ကာ့တ်ဂယ်လိုဝေး၊ ငါဟာ တစ်ချိန်က လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။"

ဒေမီယန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကာ့တ်ဂယ်လိုဝေးသည် သူနီးပါးမေ့သွားသော်လည်း သူ၏မှတ်ဉာဏ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် အမြဲရှိနေခဲ့သော အမည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသာမရှိခဲ့ပါက ဒေမီယန်သည် ထောင်ထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ သေဆုံးနေလိမ့်မည်။

အဘိုးအို၏စကားများ၏ အမှန်တရားကို သူသေချာမပြောနိုင်သော်လည်း ဒေမီယန်သည် အနည်းငယ်ပို၍ လေးစားမှုရှိလာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ ဘာကြောင့် ပေါ်လာတာလဲ ပြောပြနိုင်မလား"

ကာ့တ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ဒီပုံဖော်ချက်တွေအကြောင်း နည်းနည်းပိုပြောပြချင်ပြီး အဲဒီတံခါးကနေ ဝင်တဲ့အခါ မင်းရင်ဆိုင်ရမယ့်အရာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သေးငယ်တဲ့ သတိပေးချက်လေးတစ်ခု ပေးချင်တာပါ။ အခု ငါ့ကိုပြောပါ၊ ပန်းချီကားတွေမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု သတိထားမိခဲ့လား"

ဒေမီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပန်းချီကားတွေထဲက သတ္တဝါတွေ၊ ကျွန်တော် နော့စ်လို့ ယူဆထားတဲ့ သတ္တဝါတွေက ပုံပျက်ပန်းပျက်နဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာကို ကျွန်တော် သတိထားမိတယ်။ အဲဒီပုံစံက တိုက်ပွဲမှာ ထိရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါတင်မကဘူး၊ ဒီဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေသလို ခံစားရတယ်၊ သူတို့ မဖြစ်သင့်တဲ့နည်းနဲ့ ရောထွေးထားသလိုမျိုးပဲ။"

ကာ့တ်၏အပြုံးက ပို၍ကျယ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီပန်းချီကားတွေထဲက နော့စ်ရဲ့ပုံဖော်ချက်က ပုဂ္ဂလဒိဋ္ဌိဖြစ်ပေမဲ့ ကမ္ဘာ့လူဦးရေရဲ့ တစ်ဝက်ကို တစ်ကြိမ်တည်းမဟုတ်ဘဲ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သုတ်သင်ခဲ့တဲ့ လူမျိုးတစ်မျိုးကို ဆွဲတဲ့အခါ အနုပညာရှင်ဟာ ဘက်လိုက်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။"

"မင်းရဲ့ ဒုတိယယူဆချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ငါ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့အရာနဲ့ ပြန်ဆက်စပ်နေတယ်။ ဒီဂြိုဟ်ပေါ်က နော့စ်ရဲ့ကျူးကျော်မှုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၁၀၀၀ ကမှ စတင်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီအချိန်ကမှ အဆုံးသတ်ခဲ့တာ။ နော့စ်ရဲ့ ပထမဆုံးကျူးကျော်မှုဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၁၀၀၀၀ နီးပါးက ဖြစ်ခဲ့တာ။"

ဤအချက်အလက်သည် ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်အား သူတို့၏နှလုံးသားအထိ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ အနှစ် ၁၀၀၀၀ ဆိုတာ ဘယ်လိုအချိန်ကာလမျိုးလဲ။ သူတို့သည် ထိုမျှကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နေနိုင်မည်ဟုပင် မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ကြပေ။

“မင်းတို့ရဲ့သံသယကို ငါနားလည်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နတ်ဘုရားတစ်ဝက်ရဲ့သက်တမ်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲရှိသေးတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၁၀၀၀ အထိ ခေတ်တိုင်းကို ရှင်သန်ခဲ့တဲ့သူတွေက သူတို့ပဲ”

"မင်းတို့ ပထမဆုံးမြင်ခဲ့တဲ့ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ကမ္ဘာ့မြင်ကွင်းတွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၁၀၀၀၀ က လူ့အဖွဲ့အစည်းပဲ။ ပထမဆုံးစစ်ပွဲအဆုံးသတ်တဲ့အထိ နောက်ပိုင်းမြင်ကွင်းတွေက ဖြစ်ပျက်ဖို့ အနှစ် ၂၀၀၀ ကြာခဲ့တယ်။ ငါဟာ အဲဒီနောက် အနှစ် ၃၀၀၀ အကြာမှာ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ငါမွေးပြီး အနှစ် ၂၀၀၀ အကြာမှာ စစ်ပွဲ ပြန်စခဲ့တယ်။ ငါ့မိဘတွေက မြင့်မြတ်တဲ့မျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာတာကြောင့် စတုတ္ထအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ရောက်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီ အနှစ် ၂၀၀၀ အတွင်းမှာ ငါ ပုံမှန်အတိုင်း အားကောင်းလာခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နော့စ်တွေ တစ်ဖန်ပြန်ဆင်းလာတဲ့အခါ ငါ့ဆီက ငါချစ်တဲ့အရာအားလုံးကို ယူသွားခဲ့တယ်။"

ကာ့တ်၏မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် ရွဲ့စောင်းသွားသည်။

"ငါ့မိသားစု၊ ငါ့ဇနီး၊ ငါ့ရဲ့မွေးကင်းစကလေးတောင် မလွတ်မြောက်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီနောက် ငါဟာ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အထိ နော့စ်တွေကို အဆက်မပြတ် လက်စားချေခဲ့တယ်။

"အဲဒါအားလုံး မင်းမြင်ခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းမှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာ့နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တွေက သူတို့ရဲ့အကွက်တွေကို ဖန်တီးပြီး မိမိကိုယ်ကို စတေးမခံခင်မှာ သူတို့ရဲ့စွမ်းအားတွေကို စုစည်းပြီး သေးငယ်တဲ့ဂြိုဟ်တစ်ခုကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြပြီး ငါ့ရဲ့အာကာသစွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီနယ်မြေကို တိုက်ကြီးပေါ်ကို ပို့ဆောင်ခဲ့တယ်။"

ထိုသုံးဦးသည် တစ်ဖန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုနယ်မြေတွင် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မျိုးစိတ်များ တည်ရှိခြင်းသည် အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ၊ သူသည် တစ်ချိန်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်စစ်မှန်သော ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ငါတို့ သေတော့မယ်ဆိုတာ သိတဲ့အတွက် နောက်မျိုးဆက်အတွက် ငါတို့ရဲ့အမွေအနှစ်တွေကို ဒီကမ္ဘာထဲကို ထည့်ထားခဲ့တယ်။ အများပြည်သူ သံသယမဖြစ်ရအောင် အဲဒီ စတုတ္ထအဆင့်တွေကိုလည်း အဲဒီလိုလုပ်ခွင့်ပေးခဲ့တယ်။

"ပြီးတော့ အဲဒါအားလုံး အဆုံးသတ်သွားတယ်။ ငါ့ကိုယ်ငါ စတေးလိုက်တဲ့အခါ ငါ့ဝိညာဉ်ရဲ့ ဒီအပိုင်းကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ နေထိုင်ဖို့ ခွဲထုတ်ခဲ့ပြီး မျိုးဆက်သစ်တွေ ဝင်လာမှ နိုးထလာတယ်။ နော့စ်တွေကို နတ်ဘုရားတစ်ဝက်တစ်ကောင်တည်းနဲ့ ချန်ထားခဲ့နိုင်လို့ သူတို့ဟာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူတို့ရဲ့အင်အားတွေကို ပြန်လည်ရရှိတဲ့အထိ ပြန်မလာခဲ့ဘူး။

ကမ္ဘာထဲမှာ နတ်ဘုရားတွေ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ သူတို့ကို ယူဆစေတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့အစီအစဉ်တစ်ခုပဲ။ အဲဒီလိုနဲ့ အနှစ် ၁၀၀၀ ကြာခဲ့ပြီ။"

ကာ့တ်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အကျဉ်းချုပ်ပြောပြခဲ့သော်လည်း သူ၏အသံတွင် နာကျင်မှုသည် အလွန်ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် သူ၏မလိုလားမှုကို ခံစားနိုင်သော်လည်း နော့စ်များ ဆုတ်ခွာသွားသောအခါ သူခံစားခဲ့ရသော သက်သာရာရမှုကိုလည်း ခံစားနိုင်သည်။ သို့သော် ကာ့တ်သည် မပြီးသေးပေ။

"ငါ့ရဲ့အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ် သေဆုံးပြီးမှ ဒီအကြောင်းကို သိခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ နော့စ်တွေဟာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ စကြဝဠာတစ်ခွင်မှာ ပွားများနေခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က မသိရဘူး၊ သူတို့ ဂြိုဟ်အသစ်တစ်ခုပေါ် ရောက်တဲ့အခါ လုပ်တာက သူရဲ့နေထိုင်သူတွေကို မျိုးတုံးစေတာပဲ။

ဒီဘုရားကျောင်းကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာတဲ့ မင်းတို့သုံးယောက်အတွက် ငါ့ရဲ့တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ကတော့ အေပီရွန်ဟာ အဲဒီသတ္တဝါတွေလက်ထဲ မကျရောက်ဖို့ပဲ။ နော့စ်တွေကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့ မင်းတို့ကို တောင်းဆိုတာဟာ မင်းတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံး ဒီအနည်းငယ်လောက်တော့ လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။"

ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး ဇာရာသည် သူတို့၏အတည်ပြုချက်ကို မြင်ပြီးနောက် လိုက်ပါခဲ့သည်။ ဒေမီယန်အတွက် သူသည် ကာ့တ်၏အသက်ကို ကြွေးတင်နေသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ကာကွယ်ခြင်းသည် မေးရန် အလွန်အကျွံမဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် သူသေတော့မည်ဆိုလျှင် ထွက်ပြေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရို့စ်သည် ကွဲပြားခြားနားသည်။ ဤကမ္ဘာသည် သူမ၏အိမ်ဖြစ်သောကြောင့် သူကိုကာကွယ်ခြင်းသည် သဘာဝကျသည်ဟု သူမခံစားခဲ့သည်။ သူမဂရုစိုက်သောအရာအားလုံးသည် ဤကမ္ဘာတွင်ရှိသည်။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုမေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့် ငါ့ကိုလဲ"

ကာ့တ်သည် သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းကြည့်ရှုခဲ့သော်လည်း သူသည် မရေမရာသောမေးခွန်းကြောင့် မတုန်လှုပ်ခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏အရင်ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၏ အပိုင်းအစတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း ဒေမီယန်ဘာမေးနေသည်ကို နားလည်ရန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် လုံလောက်သောဆက်သွယ်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"မင်းသိတဲ့အတိုင်း ငါ့ရဲ့အစစ်အမှန်ကမ္ဘာထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေအားလုံးဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတယ်"

ကာ့တ်က ပြောလိုက်ပြီး လေထဲမှာ ရုတ်တရက် လက်စွပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ဤလက်စွပ်ပေါ်လာခြင်းနဲ့အတူ ဒေမီယန်သည် သူ၏စာရင်းထဲတွင် တစ်ခုခု တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အလားတူပုံစံရှိသော အော့ဘစီဒင်အနက်ရောင်လက်စွပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်သည် ထိုလက်စွပ်ကို ထောင်ထဲရှိ အာကာသအတွင်းမှ ရတနာဟုယူဆကာ ယူခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏တည်ရှိမှုကို မေ့သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်ပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ဆက်ခံသူလို့ သတ်မှတ်နိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ အာကာသစွမ်းရည်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ အမြဲထူးခြားချက်တစ်ခုရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့စွမ်းရည်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ လမ်းကြောင်းတွေကို အဲဒီကလေးတွေကို ခေါ်ယူပြီး သင်ပေးဖို့ ငါ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းမဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်သင့်လဲ။ ငါမြင်တဲ့အတိုင်း မင်းဟာ အေပီရွန်နဲ့နီးစပ်တဲ့ကမ္ဘာတစ်ခုကနေ လာခဲ့တာ၊ အလိုမရှိဘဲနဲ့ လာခဲ့တာ။ နော့စ်ဟာ ငါတို့အားလုံးအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းကို အဲဒီအကြောင်း သတိပေးတာ သဘာဝကျတယ်။"

ဒေမီယန် နားလည်သွားသည်။ ကာ့တ်ထံမှ သူရရှိမည့် အကူအညီအားလုံးအတွက် သူသည် ဤကမ္ဘာကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လဲလှယ်မှုတစ်ခုနှင့်တူသည်။ အတ္တဆန်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဒေမီယန်က ဂရုမစိုက်ပေ။ ကာ့တ်သည် လုံးဝရက်ရောသူဖြစ်ပါက ပို၍ထူးဆန်းလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်တွင် ရို့စ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ 'အခြားကမ္ဘာတစ်ခုလား။ ထောင်လား။ သူ အလိုမရှိဘဲ လာခဲ့တာလား'

သူမသည် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်သည် သူကိုသတိပြုမိသောကြောင့် သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ဒါပြီးတာနဲ့ အားလုံးရှင်းပြမယ်။"

ရို့စ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် သူမလုပ်နိုင်သောအရာ မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကာ့တ်၏ပုံရိပ်သည် ယိမ်းယိုင်လာသည်။ "ငါ့အချိန်ကုန်တော့မယ့်ပုံပဲ။ ကလေးတို့၊ အဲဒီတံခါးကနေ နော့စ်ရဲ့ တတိယအဆင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ရှိတယ်။

"ငါ အစွမ်းကုန်ရှိတုန်းက သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး ဒီကို တစ်ယောက်ယောက်ရောက်လာတဲ့အထိ အေးခဲထားခဲ့တယ်။ မင်းတို့ သူ့ကို သတ်ပြီးမှပဲ မင်းတို့ရဲ့ဆုလာဘ်တွေကို ရိတ်သိမ်းနိုင်မှာပါ။ မင်းတို့ရဲ့ကတိတွေကို သစ္စာရှိရှိ စောင့်ထိန်းနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။"

သူတို့အား နောက်ထပ် အကြံပြုချက်အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် ကာ့တ်၏အရိပ်သည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ သူတို့အား ဗလာကျင်းသော ခန်းမတစ်ခုတွင် တစ်ဦးတည်းထားခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏အတွေးများကို စုစည်းရန် မစွမ်းဆောင်မီ ရို့စ်သည် သူ၏ကော်လာကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"မင်း ရှင်းပြစရာတွေ ရှိတယ်၊ မိုက်မဲတဲ့ကောင်"

ဒေမီယန်က ပြုံးရယ်လိုက်သည်။ ရို့စ်သည် သူမထံမှ သူ၏ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ ဇာရာပင်လျှင် စိတ်ဝင်စားနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် ထောင်ထဲတွင် သူ့ကိုတွေ့ခဲ့ပြီး ထိုမတိုင်မီ သူဘယ်သူဖြစ်သည်ကို မသိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ဒေမီယန်သည် ခန်းမ၏ထောင့်တစ်နေရာသို့ သွားထိုင်ကာ သူ့ဘေးတွင် မြေပြင်ကို ပုတ်ပြပြီး ရို့စ်ကို သူ့ဘေးတွင် ထိုင်ရန် ညွှန်ပြသည်။ သို့သော် သူမသည် မထိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့ဘေးတွင် နေရာတွင် လုံးထွေးထိုင်နေသူမှာ ဇာရာဖြစ်သည်။

ရို့စ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး နောက်ထပ်စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဟန်ချက်ညီစေရန် သူမ၏လက်များကို သူ၏လည်ပင်းကို ပတ်ထားကာ သူမ၏အရှိန်အဝါအားလုံး "ဆက်ပြော၊ ရှင်းပြ!" ဟု အော်ဟစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒေမီယန်၏ ပြုံးရယ်မှုသည် ပို၍ကျယ်လာသည်။ အချိန်မဖြုန်းဘဲ သူသည် သူ၏ဇာတ်လမ်းကို ပြန်ပြောပြသည်။ သူ၏ဖခင်ပျောက်ဆုံးသွားသော ကလေးဘဝမှ အထက်တန်းကျောင်းတွင် အယ်လီနာနှင့်တွေ့ဆုံခြင်း၊ မိခင်နေမကောင်းဖြစ်သောအခါ ကမ္ဘာနိုးထလာခြင်း၊ သေရန်အတွက် ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံရသည့်အချိန်အထိ။

ထိုမှစ၍ သူသည် သူ၏ဇာတ်လမ်း၏အရှိန်ကို မြှင့်တင်ကာ ထောင်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ခဏတာ အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ဇာရာနှင့်တွေ့ဆုံသည့်အမှတ်သို့ ရောက်သောအခါ သူမဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး အမှန်အတိုင်း အားလုံးပြောပြခဲ့သည်။

ဝိုင်ဗာမှ ပြေးခြင်း၊ အာကာသအတွင်း လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ဒေမီယန်သည် ဝိုင်ဗာနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို မီးလောင်ကျွမ်းခံကာ မတွန့်ဆုတ်ခြင်းနှင့် အခြားအရာများအကြောင်း။

ဇာရာသည် ဒေမီယန်၏ နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်အားသည် အေးမြပြီး သူရဲကောင်းဆန်သည်ဟု ထင်သောကြောင့် အသေးစိတ်ပြောပြခဲ့သော်လည်း ဤအရာသည် ရို့စ်အား ဒေမီယန်သည် ဇာရာနှင့်မတွေ့ဆုံမီ ဖြစ်ရပ်များကို မည်မျှလျှော့တွက်ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။

သူ မည်သို့သော အရာများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်ကို သိချင်သော်လည်း သူမသည် သူ့အား အတင်းအကြပ် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ သူ့၏ ခံနိုင်ရည်အားသည် အရေးမပါသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဆိုပါက သူ မည်မျှ နာကျင်ခဲ့မည်ကို သူမ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ဇာရာသည် သူ၏လက်တစ်ဖက် ပျောက်ဆုံးနေပုံနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ကြီးထွားလာပုံ၊ သူတို့သည် မျက်နှာပြင်သို့ မည်သို့လွတ်မြောက်ခဲ့ပုံနှင့် အခြားအရာများအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဇာတ်လမ်းသည် သူတို့ ရို့စ်နှင့်တွေ့ဆုံသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ရို့စ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး သူမ၏အတွေးများကို စုစည်းရန် အချိန်ယူနေသည်။ သူမထံမှ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် သူမအနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက် ထိုခံစားချက်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် ဒေမီယန်သည် ရို့စ်စကားပြောရန် ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တိုးလာခဲ့သည်။ အကြောင်းပြချက်မရှိသော်လည်း သူ၏ဇာစ်မြစ်ကြောင့် သူမသည် သူ့ကို စွန့်ပစ်သွားမည်ဟု စဉ်းစားမိသောအခါ သူသည် အလွန်အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒေမီယန်အတွက် ရက်ပေါင်းများစွာကြာမြင့်သွားပုံရသော မိနစ်များစွာကြာပြီးနောက် ရို့စ်သည် သူ့မျက်လုံးထဲသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု၏ အရိပ်အယောင်ကို သူမမြင်နိုင်ပြီး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

'ငါတို့ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံကတည်းက သူ့ကို စိုးရိမ်နေတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး၊ ဒါက သူ့ကို အဲဒီလိုဖြစ်စေတာလား?'

ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းပြီး ရို့စ်သည် ရှေ့သို့တိုးလာကာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို သူ့နှုတ်ခမ်းများနှင့် တစ်ဖန်ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်ကွာခြားချက်မှာ သူသည် ရင်းနှီးမှု သို့မဟုတ် မှီခိုမှုအတွက် တောင်းပန်သော အနမ်းတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ခံစားချက်များ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိကြောင်း ဒေမီယန်အား အာမခံရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်သည် သူမ၏အနမ်းမှ ထိုခံစားချက်များကို ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ သူမဘာကို ဖော်ပြလိုသည်ကို သူနားလည်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ အခြားလုပ်ဆောင်ရန် လမ်းကြောင်းရှိသေးသလား။ မရှိသေးပေ။

အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဒေမီယန်က သူမကို ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။