အခန်း (၇၉)

ကြီးမားသော အခန်းသည် ပြန်လည်မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ အမည်းရောင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။ ဇာရာနှင့် ရို့စ်တို့သည် အားကုန်နေသော်လည်း ဒေမီယန်သည် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူသည် များစွာပါဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"ဒါဆို ဒါက နော့စ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

ဒေမီယန်က သူ့မျက်နှာတွင် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ တကယ်သန်မာတယ်၊ သူတို့ရဲ့ အရူးအမူးပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို မပြောနဲ့တော့။ ဇာရာက ရေခဲကို အမြန်မသုံးရင် အဲဒီတိုက်ပွဲက ပိုဆိုးလိမ့်မယ်" ရို့စ်က ဇာရာကို ပုတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"ဟီးဟီး"

ဇာရာသည် ချီးမွမ်းမှုကို ကြားရုံဖြင့် ရယ်မောခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲအကြောင်းကို များစွာ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ထူးခြားမှု ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး။ ငါတို့တွေ့ခဲ့တဲ့ အားနည်းချက်ကို အသုံးချလို့ရမလားဆိုတာ ဆက်ကြည့်ရဦးမယ်။"

ရို့စ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီတစ်ကောင်က မာနာကို အပြင်ဘက်မှာ လုံးဝမသုံးခဲ့ဘူး။ သူ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားပုံက ကျွမ်းကျင်မှု ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်တစ်ခုနဲ့ ပိုတူတယ်။"

ထိုအခါမှသာ ဒေမီယန် သတိပြုမိသည်။ သူတို့တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နော့စ်သည် အနည်းငယ်မျှပင် စွမ်းရည်များကို မသုံးခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ထူးဆန်းသည်။ သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အသုံးပြုသော လူမျိုးဖြစ်လျှင်ပင် သူတို့သည် စွမ်းရည်များကို တိုးတက်စေလိမ့်မည်။

နော့စ်၏လုပ်ဆောင်ပုံကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ဉာဏ်ရည်သည် အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်လာသော မှော်သားရဲများနှင့် ဆင်တူစွာ မမြင့်မားဟု ယူဆနိုင်သည်။ သို့သော် နော့စ်သည် သူတို့အား လမ်းလွဲစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထိုသို့ပြုမူနေပါက လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်။

"တိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းနဲ့ ဘာယူဆချက်မှ မလုပ်ကြရအောင်။ ဒီလို ကြီးမားတဲ့အင်အားကို သတိမထားမိရင် ဘယ်လိုလဲဆိုတာ နားမလည်ဘဲ အသက်ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်" ဒေမီယန်က တစ်ခုခုကို သတိရပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"နားမလည်တဲ့အကြောင်းပြောရရင် မင်းသုံးခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်က ဘာလဲ? အဲဒါက မိုက်တယ်ကွာ။"

ဒေမီယန်သည် တိုက်ခိုက်မှုအမည်များကို ခေါ်ဆိုခြင်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် မုန်းတီးသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း ရို့စ်သည် တိုက်ပွဲအတွင်း ထိုသို့ပြုလုပ်သောအခါ သူသည် အေးမြသည်ဟု သူဝန်ခံရသည်။

သူသည် သူ၏ပိုမိုတိကျသော အမည်ပေးထားသော စွမ်းရည်အချို့ကို အသုံးပြုသောအခါ ခေါ်ဆိုသင့်သလားဟု တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားနေသည်။

ရို့စ်သည် သူမ၏စွမ်းရည်များကို ဖော်ပြသောအခါ တောက်ပစွာ ပြုံးပြီး "အဲဒါက ငါ့အတန်းအစားပြောင်းလဲမှုကနေ ရခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်အသစ်ပဲ။ ငါသုံးခဲ့တာက သူ့ရဲ့စွမ်းအားအပြည့်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ငါလုပ်နိုင်တာ အဲဒါပဲရှိသေးတယ်။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုအရူးအမူးလုပ်နိုင်တာတွေ သင်ယူနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။"

ရို့စ်၏ အယောင်ပြပလ္လင်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အခြေခံကျလှသည်။ သူသည် နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူမသည် သူကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပါက နတ်ဘုရားနှင့်တူသော သတ္တဝါတစ်ဦး ဖြစ်တည်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူမထက် အားကောင်းသူများအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း သူမသည် သူကို အသုံးပြုနေပါက ဒုတိယအဆင့် ရာပေါင်းများစွာပင် သူမကို မထိနိုင်သင့်ပေ။

ဤအကြောင်းကြောင့် Grandmaster အဆင့်ထိန်းချုပ်မှုကို ရောက်ရှိသူများသည် အခြားသူများထက် ပို၍တန်ဖိုးထားခံရသည်။ နယ်မြေများသည် အမှန်တကယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြစ်သည်။ သို့သော် ခေါင်းဆောင်အမျိုးမျိုးအပြင် ဤထိန်းချုပ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ အရေအတွက်ကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရေတွက်နိုင်သည်။

ဇာရာနှင့် ရို့စ်တို့ အနားယူပြီး သူတို့၏မာနာကို ပြန်လည်ရရှိနေစဉ် ဒေမီယန်သည် အခန်းကို စူးစမ်းလေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အခန်းသည် ကျောက်တိုင်နှင့် နော့စ်မှလွဲ၍ လုံးဝဗလာကျင်းနေခြင်းသည် ထူးဆန်းသည်။

နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်များကို ဒေမီယန်သည် အေပီရွန်တွင်ပင် မမြင်ဖူးသော ပစ္စည်းအမျိုးအစားတစ်ခုဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ သူသည် စကျင်ကျောက်နှင့်တူသော်လည်း သူ၏ခိုင်ခံ့မှုသည် ထိုကဲ့သို့သော သာမန်သတ္တုဓာတ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံး၏ နောက်ဆက်တွဲတုန်ခါမှုများကို အနည်းငယ်မျှပင် ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

အခန်း၏ကျန်ရှိသော အပိုင်းအစများတွင် အထူးစိတ်ဝင်စားစရာ မတွေ့ရှိသောကြောင့် ဒေမီယန်သည် ကျောက်တိုင်ဆီသို့ ရွေ့လျားခဲ့သည်။ ဒေမီယန် မည်မျှပင် စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာပါစေ သူသည် ပုံမှန်အတိုင်းသာ မြင်ရသော်လည်း သူကောင်းစွာ နားမလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်ကို ပေးခဲ့သည်။

ကျောက်တိုင်ကို ပတ်ပတ်လည် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေစဉ် ဘေးဘက်တွင် စာများ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုစာများကို မိန်းကလေးများ ကြားနိုင်စေရန် ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

“ဤကမ္ဘာ၏ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သင်တို့အဖို့ ဤကျောက်တိုင်သည် ဆုလာဘ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ သူသည် ငါတို့ဖန်တီးထားသော အရာမဟုတ်၊ ငါတို့သည် ဤကမ္ဘာကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေအဖြစ် မပြောင်းလဲမီ ဤတောင်ထိပ်တွင် ရှိနှင့်ပြီးသား အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်းကောင်း၊ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကိုလည်းကောင်း ငါတို့မသိပါ။ ငါတို့သိသည်မှာ သူသည် ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆသူများအား ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤကျောက်တိုင်ကြောင့်သာ ငါသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အလွယ်တကူ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်”

"မင်းတို့ရဲ့ဆုလာဘ်တွေကို ကံကြမ္မာရဲ့လက်ထဲမှာ ထားခဲ့တယ်။ မင်းတို့ ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ကို အတည်ပြုခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ ကြီးမားတဲ့အရာတစ်ခုကို ရရှိအောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမသံသယဘူး။ ကျောက်တိုင်ပေးလိုတဲ့အရာကို ရရှိဖို့ မင်းတို့လုပ်ရမှာက သူရဲ့မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ မင်းတို့လက်ကို တင်လိုက်ရုံပဲ”

ဒေမီယန်သည် မိန်းကလေးများဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့တွေ အနားယူနေတုန်းဆိုတော့ ငါ အရင်သွားပြီး ဒီအရာ တကယ်အလုပ်လုပ်လား စမ်းကြည့်မယ်။"

သူသည် အနည်းငယ်သာ သတိဝီရိယရှိစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်စွမ်းအားမရှိသော ရပ်နေသည့်အရာတစ်ခုသည် သူ့ကို ဘာကြောင့် ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ဒေမီယန်သည် ဤကျောက်တိုင်၏ပြင်းထန်မှုကို သဘောမပေါက်ခဲ့ပေ။ သူ၏လက်ကို သူ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ထိလိုက်သောအခါ ဒေမီယန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မခံနိုင်သော အင်အားတစ်ခု ဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအင်အားသည် သူ၏အတွင်းခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ပတ်ကာ လှည့်ပတ်သွားပြီး သူ၏ Void နည်းစနစ်သည် သူကို အနည်းငယ်မျှပင် တားဆီးနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ထို့နောက် သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် တစ်ယောက်တည်း မသွားခဲ့ပေ။ အင်အားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဒေမီယန်သည် အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဇာရာသည် ပထမဆုံး သတိပြုမိသူဖြစ်သည်။ ဒေမီယန်နှင့် သူမ၏ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဒေမီယန်"

သူမအော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိခဲ့ပေ။

ရို့စ်သည် ပို၍ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဒေမီယန်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမမြင်ခဲ့သော်လည်း မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူမ မသိသေးပေ။ ဤရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူမ၏ယုတ္တိရှိသော စိတ်သည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဖယ်ထုတ်ခံခဲ့ရပြီး သူမ၏ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

အကျိုးဆက်များကိုပင် မစဉ်းစားဘဲ ရို့စ်သည် ကျောက်တိုင်ဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားပြီး သူမ၏လက်ကို သူ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တွန်းတင်ကာ ဒေမီယန်ပြုလုပ်ခဲ့သော နည်းလမ်းအတိုင်း သူ့ကိုရောက်ရှိရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမလည်း ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မည်သည့်စိုးရိမ်စရာမျှမရှိဘဲ ရို့စ်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဇာရာသည် သူတို့နောက်လိုက်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ ကျောက်တိုင်ကို မည်မျှပင် ဖိထားသည်ဖြစ်စေ၊ ခြစ်ရာများချသည်ဖြစ်စေ၊ လုံးဝဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ မည်သည့်အရာမျှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဇာရာသည် လုံးဝထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထောင်ထဲတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ သူတို့၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် သူ့ထံမှ ခွဲထွက်ရန် သူမအဆင်ပြေခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသောအကြောင်းပြချက်မှာ ဤစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူပြတ်တောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ဇာရာသည် တစ်ယောက်တည်းကျန်ရစ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် သူမ၏မိဘများနှင့်အတူ ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းဖွယ်အဖြစ်ဆိုးသည် ထပ်မံဖြစ်ပွားနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမသည် နောက်ထပ်မည်သူ့ကိုမျှ ဆုံးရှုံးလိုခြင်းမရှိသော်လည်း ကူညီရန် သူမ၌ စွမ်းအားမရှိခဲ့ပေ။

သူမ၏ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုအခြေအနေတွင် ဇာရာ၏မျိုးရိုးသည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏နာကျင်မှုကို စားသုံးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏အတွင်းခန္ဓာကိုယ်သည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်မျိုးရိုးကို တိုက်ခိုက်ရင်း ပျက်စီးရန် စတင်ခဲ့သည်။ ဇာရာသည် လူးလှိမ့်နေခဲ့သည်။ သူမသည် ဒေမီယန်ကို ဆုံးရှုံးရုံသာမက သူမသည် စိတ်ကိုထုံထိုင်းစေသော နာကျင်မှုတွင်ပင် ရောက်ရှိသွားသည်။

သူမသည် ထိုဖိစီးမှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သူမရပ်နေသည့်နေရာတွင် ချက်ချင်း သတိလစ်သွားကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ဒေမီယန် မျက်လုံးဖွင့်သောအခါ သူသည် အမည်းရောင်သက်သက်သာ မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူကို အမှောင်ဟုခေါ်ခြင်းသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာသည် မည်မျှဗလာကျင်းသည်ကို မျှတစေရန် မလုံလောက်ပေ။ တကယ်တော့ သူ၏စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသောအခါ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ "အာကာသ" ၏တည်ရှိမှုကိုပင် မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။

အာကာသ၏အယူအဆသည် မရှိရုံသာမက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏သတိသည် ဗလာကျင်းမှုထဲသို့ ဆွဲထုတ်ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။

စက္ကန့်ပိုင်း သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့နိုင်သော်လည်း ခဏအကြာတွင် ဒေမီယန်သည် အချိန်၏အယူအဆပင် ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဒေမီယန်၏သတိသည် ဦးတည်ချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာကာ သူနားမလည်သော အရာတစ်ခု၏ လှိုင်းများဖြင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူသည် သူ၏တည်ရှိမှုကိုပင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

'ငါ ဘယ်သူလဲ'

'ငါ ဘယ်မှာလဲ'

ဒေမီယန်သည် သူ၏အကြောင်းပြချက်များကို ဆုံးရှုံးရန် ကြာမြင့်စွာ မကြာခဲ့ပေ။ သူ၏ဆန္ဒမည်မျှပင် ခိုင်မာစေကာမူ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသည် သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို မဆုံးရှုံးခဲ့ပေ။ အစား သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသိကို အနည်းဆုံး ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် သူတို့အတွင်း၌ မိမိကိုယ်ကို ထောင်ချခဲ့သည်။

ထိုသို့ အချိန်ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ မီလီစက္ကန့် အနည်းငယ်သာ ကြာခဲ့သလား သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့သလား ဒေမီယန် မသိခဲ့ပေ။ ရေစီးကြောင်းက သူ့ကို သယ်ဆောင်သွားစဉ် ဗလာကျင်းမှုမှလွဲ၍ အခြားအရာတစ်ခုသည် သူ၏အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဒေမီယန်သည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။ သူ၏လက်ရှိပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမဆို သူကြိုဆိုမည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် အန္တရာယ်ကို ဂရုမစိုက်၊ သို့မဟုတ် အန္တရာယ်၏အယူအဆသည် သူနားမလည်တော့သောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူဘာလုပ်နေသည် သို့မဟုတ် မည်သို့လုပ်နေသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဒေမီယန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုအလင်းရောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမြင်ခဲ့သောအရာသည် သူအသက်ရှင်သမျှ မည်မျှကြာရှည်ပါစေ မမေ့နိုင်သောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော မြစ်ကြီးတစ်ခု။ ဂြိုဟ်များထက် ပိုကြီးပြီး ဂလက်ဆီများထက် ပိုကြီးသော ဤမြစ်သည် နှစ်ဘက်စလုံးတွင် ထာဝရရှည်လျားစွာ စီးဆင်းနေသည်။ ဤမြစ်၏အဆုံးကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားပါက သူတို့သည် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူတို့၏မာနကို စွန့်လွှတ်လိုက်ဖွယ်ရှိသည်။ မြစ်သည် ကြည်လင်သော အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး ရေ၏အရောင်မဟုတ်ဘဲ ကြယ်များ၏အရောင်ဖြစ်သည်။

သူသည် အလင်းဖြင့် လုံးဝဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် စွမ်းအင်ဖြစ်သလား? ဒေမီယန် မသိခဲ့ချေ။ သူသည် ဤမြစ်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေကာ သူ၏စီးဆင်းမှုကို စွဲမက်နေခဲ့သည်။

'ဒေမီယန် ဗွိုက်။ ငါဟာ ဒေမီယန် ဗွိုက်ပဲ။'

မြစ်အကြောင်း တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို စိတ်တည်ငြိမ်မှု ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေကို ငြိမ်သက်စေပြီး အသိဉာဏ်နှင့် ဆင်တူသောအရာတစ်ခုသို့ သူ့ကို ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သူစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အရိပ်အယောင်ဖြစ်သကဲ့သို့ မြစ်သည် လှည့်ပတ်သွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုံမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြင်ကွင်းများ စတင်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်သည် စစ်တပ်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရာပေါင်းများစွာသော တည်ရှိမှုများသည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေကာ သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ ထိုလူသည် လေထဲရှိ သူ၏နေရာမှ သူတို့ကို ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် သူတို့ကို ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ အထက်မှ ကြည့်ရှုနေသည်။ လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်ကာ ထိုလူသည် စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောခဲ့သည်။

"ပြိုကျ။"

ငရဲပြည်တစ်ခုလုံး ပွင့်ထွက်ခဲ့သည်။ စစ်တပ်အများစုသည် ထိုလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံခဲ့ရပြီး ကြွင်းကျန်သော တုန်ခါမှုများသည် ကျန်ရှိသူများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

နောက်မြင်ကွင်းတွင် ထိုလူသည် နောက်ထပ်ရွေ့လျားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ရန်သူများသည် သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း အရေအတွက်နည်းပါးသော်လည်း သူတို့၏အားသည် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ သို့သော် ထိုလူသည် သူတို့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

"သေ”

သူ၏ပါးစပ်မှ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုလူသည် အချို့သော ဦးတည်ချက်ကို ကြည့်ရှုပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုလူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် သူ၏ရုတ်တရက် အပြုအမူကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားကြသော်လည်း သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့ဘေးတွင် ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ဒေမီယန်သည် သူတို့၏မျက်နှာများကို မမြင်နိုင်သော်လည်း သူတို့၏ခံစားချက်များကို ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုလူကို အနည်းငယ်မျှပင် သံသယမဝင်ခဲ့ကြပေ။

ထိုလူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများသည် သူဘာကိုကြည့်နေသည်ကို မသိသော်လည်း ဒေမီယန်က သိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူသည် ဒေမီယန်ကို တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူဘယ်လိုသိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏တည်ရှိမှု၏အူတိုင်မှ ပေါ်ထွက်လာသော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။

ထိုလူ၏ပါးစပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဒေမီယန်သည် သူ၏အသံကို ကြားနိုင်သည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

"အာကာသ-အချိန်မြစ် ဟုတ်လား။ အတိတ်ရဲ့အမှတ်တရတွေကို ပြန်လည်သတိရစေတယ်။"

အရာအားလုံး မှိန်ဖျော့သွားခြင်းမပြုမီ ဒေမီယန် နောက်ဆုံးမြင်ခဲ့သောအရာဖြစ်သည်။ မြစ်တွင် သူ၏အချိန်ကုန်ဆုံးသွားကြောင်း သူသိသော်လည်း သူသည် အသည်းအသန်နေချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဒေမီယန်သည် ဗလာကျင်းမှုမှ အတင်းအကြပ် နှင်ထုတ်ခံရသောအခါ မြစ်၏မထင်မရှားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် ကျန်ရှိသူများထံမှ ခွဲထွက်ကာ ဒေမီယန်၏သတိထဲသို့ ပစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ပမာဏသည် အက်တမ်တစ်ခုထက်ပင် သေးငယ်သောကြောင့် ဒေမီယန်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် မသိခဲ့ပေ။

သူသည် မြစ်သို့ပြန်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေစဉ် ဒေမီယန်၏အမြင်အာရုံသည် တစ်ဖန် အမည်းရောင်အဖြစ်သို့ မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။