အခန်း (၈၀)

ရို့စ် မျက်လုံးဖွင့်သောအခါ သူမသည် အဖြူရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားဘာမျှ မရှိပေ။

သို့သော် သူမသည် ဤအရာကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၌ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုသာ ရှိခဲ့ပြီး သူမှာ ဒေမီယန်ကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

"ဒေမီယန်"

သူမသည် တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိရန် ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေမီယန်သည် သူမနှင့် တူညီသော နေရာတွင်ပင် မရှိခဲ့ပေ။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့် ရို့စ်သည် ထိုနေရာကို ဖြတ်သန်းပြီး ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ သူမသည် သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများကို သတိရှိရှိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်နေရာတည်းတွင် တည်ရှိနေပြီး သူမနားမလည်နိုင်သော အင်အားတစ်ခုဖြင့် အတင်းအကြပ် ထိန်းသိမ်းထားပုံရသည်။

ရုတ်တရက် အဖြူရောင်ကျယ်ပြန့်သော နေရာသည် သေတ္တာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်ချည်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး သူမ၏အပေါ်ရှိ နေရာ၊ ထို့နောက် သုံးဖက်ရှိ နေရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သေတ္တာ၏ပေါ်လာခြင်းသည် ရို့စ်ကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် သူမ၏မျက်စိမြင်နိုင်သမျှ ကျယ်ပြန့်လာပုံရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမမှ ကီလိုမီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် နံရံများရှိသည်။

ထိုနံရံများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ရို့စ်သည် ပြင်ပမြင်ကွင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်သည် သက်တံရောင်များဖြင့် ရောင်စုံခြယ်သထားသည်။ သူမသည် သူကို အခြားနည်းဖြင့် မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော အရောင်အများစုကို လက်ရှိအရောင်ရောင်စဉ်တွင် မထားနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သေတ္တာ၏နံရံများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံပျက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် ပေါင်းစည်းသွားပြီး ဦးတည်ရာမဲ့ လွင့်မျောနေသော တိမ်များဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် သူမကို စွဲမက်စေရန် လုံလောက်ခဲ့ပြီး သူမ၏မူလရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် မေ့သွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်းများကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း နစ်မြောနေခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ ကြမ်းပြင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ မသိစိတ်ဖြင့် ရို့စ်သည် ပျံသန်းရန် သူမ၏မာနာကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသော်လည်း မလုပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မသိနားမလည်သော အရာထဲသို့ ပြုတ်ကျမည်ဟူသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် သူမ၏စိတ်၏နောက်ကွယ်တွင် နာကျင်စေသော်လည်း သူမ၏အိပ်မက်မှ လုံးဝနိုးထစေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် စက္ကူတစ်ရွက်ကို ခေါက်ပြီးခေါက်သကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို ခေါက်နေသော ကြမ်းပြင်ကို သူမကြည့်ရှုစေခဲ့သည်။ စက္ကူနှင့်မတူဘဲ ကြမ်းပြင်သည် အဆုံးမရှိခေါက်နေပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်မျောကာ တိမ်များထဲသို့ ရောနှောသွားသော ဖုန်မှုန့်လေးတစ်ခုဖြစ်လာသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ရို့စ်၏အမြင်အာရုံတစ်ခုလုံးသည် သူမ၏အောက်တွင်ရှိသောအရာကို အာရုံစိုက်မည့်အစား ဤအမှုန်အမွှားလေးအပေါ်တွင်သာ အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူမသည် စုစည်းသောအတွေးတစ်ခုကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပေ။

နံရံများ တိမ်များဖြစ်လာခြင်း၊ အဆုံးမရှိသော ကျယ်ပြန့်သော နေရာသည် သေတ္တာတစ်ခုဖြစ်လာခြင်း၊ ကြမ်းပြင်သည် ဖုန်မှုန့်လေးတစ်ခုဖြစ်လာခြင်းနှင့် နားမလည်နိုင်သော ကောင်းကင်များသည် သူမ၏စိတ်ထဲသို့ အတွေးအမြင်များ ဝင်ရောက်လာစေခဲ့သည်။

သူမ၏လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဤအရာသည် သူမကို ပို၍ရှုပ်ထွေးစေရန်သာ အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရို့စ်သည် သူမ၏အောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဘုန်း…

သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နက်နဲသော ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုအဖြစ် သူမ၏အောက်ရှိ နေရာသည် နိမ့်ဆင်းသွားသောအခါ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးများသည် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် ထိုအရာကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ အစား သူမ၏အာရုံသည် လဟာပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ ကခုန်နေသော ကြီးမားသော ရွှေရောင်မြစ်များပေါ်တွင်သာ ရှိခဲ့သည်။

ဤလူးလွန့်နေသော ရွှေရောင်မြစ်များသည် အလယ်တွင် အားလုံးဆက်သွယ်ကာ ထာဝရစီးဆင်းနေသော ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ရေတံခွန်များသည် နေရာတိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး သူတို့၏အရောင်ဖြင့် လေထုကို ဆေးခြယ်ထားသည်။

ရို့စ်၏မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ကိုက်ခဲလာခဲ့သည်။ သူမ၏နောက်တွင် စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်ခုကို မြင်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကြမ္မာ၏ကြိုးမျှင်ကဲ့သို့ သူမ၏မျက်လုံးများနှင့် ဆက်သွယ်နေသော်လည်း သူသည် ထိုအရာမဟုတ်ပေ။ သူမသည် အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။

သူမ၏မျက်လုံးများသည် ဆက်လက်နာကျင်နေခဲ့သည်။ ရွှေရောင်ပင်လယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရို့စ်၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် မြင်ကွင်းအမျိုးမျိုး လျှပ်စီးလက်သွားခဲ့သည်။ မွေးဖွားလာသော ကလေးသည် သေဆုံးနေသည်ကိုသာ တွေ့ရသော မိခင်တစ်ဦး၊ လမ်းဘေးတွင် တောင်းရမ်းနေသော အိမ်ခြေမဲ့တစ်ဦးသည် ဖြတ်သွားသော လမ်းသွားလမ်းလာများစွာ၏ လျစ်လျူရှုခြင်းခံရခြင်းနှင့် အခြားများစွာသော မြင်ကွင်းများ။

အရာအားလုံးသည် သူမအတွက် ကျပန်းဖြစ်ပုံရသည်။ သူမ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသော မြင်ကွင်းများအကြား ဆက်သွယ်မှု သို့မဟုတ် ဆင်တူမှုတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံး အစပိုင်းတွင် သူမ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် သေချာစွာ ရို့စ်သည် ပုံရိပ်များကို စုစည်းရန် စတင်ခဲ့သည်။

ထိုကလေး၏မိခင်သည် သူ၏ငွေများကို ခိုးယူရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အပြစ်မဲ့သူတစ်ဦးကို ထောင်ချောက်ဆင်ကာ သူမ၏ခံစားချက်များကို ရင်ဆိုင်ရန် မူးယစ်ဆေးဝါးကို မှီဝဲခြင်း၊ ထိုအိမ်ခြေမဲ့သည် သူ၏အပြစ်များကို ကျေနပ်စေရန်နှင့် သူ၏အပြစ်များမှ ထွက်ပြေးရန် ကောင်းသောမိတ်ဆွေတစ်ဦးကို သစ္စာဖောက်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း။

ရို့စ်သည် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကို ပြုလုပ်နေသော လူများ၏မြင်ကွင်းများ၊ မသဲကွဲသော နယ်ပယ်အတွင်း ကျရောက်သော လုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်နေသော လူများ၏မြင်ကွင်းများနှင့် အခြားများစွာသော မြင်ကွင်းများကို စတင်မြင်တွေ့လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့အားလုံးသည် ကံကြမ္မာကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။ ဤလူများ၏လုပ်ရပ်တစ်ခုစီသည် သူတို့၏ဘဝတွင် နောက်ပိုင်းတွင် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူမသည် လိုချင်ပါက ဤလူများပြုလုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သူတို့၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၏လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲစေသော လိပ်ပြာသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများတွင် တုန်ခါမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ကို ပိတ်ရန် အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။ သူတို့ တောက်ပြောင်နေသော ရွှေရောင်သည် သူတို့၏ အနှစ်သာရထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ သူမကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

သူမ၏ပတ္တမြားမျက်လုံးများသည် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အရောင်အများစုသည် အတူတူကျန်နေသော်လည်း သူမ၏အသွင်အပြင်သည် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်လာကာ သူမ၏အစစ်အမှန်မျက်လုံးများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခင်က သူမသည် နှစ်ခုကြားတွင် လိုသလို ပြောင်းနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ ထိုသို့လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပုံရသည်။

ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူမပင် နားမလည်မီ ရို့စ်သည် သူမလက်ရှိရှိနေသော အတိုင်းအတာမှ သူမကို ငြင်းပယ်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ထိုနယ်မြေ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် မှတ်သားရန် ကြိုးစားနေစဉ် ရို့စ်၏အမြင်အာရုံသည် အမည်းရောင်သို့ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နောက်ဆုံးလသည် ကုန်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး ပါဝင်သူများသည် တိုက်ကြီးသို့ ပြန်လာရန် တစ်ရက်သာ ကျန်တော့သည်။ ဤအချက်ကို သိသောကြောင့် လူတိုင်းသည် သူတို့၏အမြတ်အစွန်းကို အမြင့်ဆုံးရရှိရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေကြသည်။

pᴀ ɴda nᴏv el ထိုထူးဆန်းသောသစ်တောအတွင်း တိုက်ပွဲ၏မှောင်မိုက်သောမြင်းသည် အရိုးမြင်းတစ်ကောင်ကို စီးကာ သူတည်ဆောက်ခဲ့သော မသေနိုင်သောတပ်ဖွဲ့သစ်ကို ကျေနပ်စွာ ပြုံးလျက် ကြည့်ရှုနေသည်။

အခြားဒေသတစ်ခုတွင် အီသန်သည် ဒဏ်ရာများနှင့် ဆေးမင်ကြောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ပေ ၈ ပေမြင့်သော အမျိုးသားအုပ်စုတစ်ခုအလယ်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် သူတို့၏အမျိုးအနွယ်တစ်ဦးရှိသော်လည်း ထိုအမျိုးသားများထဲမှ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ အစား သူတို့သည် သူတို့ရှေ့ရှိ စစ်သည်ကို ဂုဏ်ပြုရင်း ရယ်မောသံနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ဂေါ့ဒ်စပတ်တောင်တွင် ဇာရာသည် တောင်ထိပ်အလွှာကို ဖျက်ဆီးနေသည်။ သူမသည် သတိလစ်သွားပြီးနောက် တစ်လခွဲအကြာတွင် နိုးထလာသော်လည်း ဝမ်းနည်းမှုတွင် နစ်မြောနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏အနှစ်သာရတိုင်းသည် ဒေမီယန်အား မကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လက်မခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သူတို့တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ယုံကြည်မှုဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်သော ပြဿနာတစ်ခုနှင့် သူတွေ့ဆုံခဲ့သည့် အချိန်တစ်ခဏမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဤယူဆချက်ကို အခြေခံ၍ ဇာရာသည် အားကို ဦးစားပေးခဲ့သည်။ သူမ၏အတွေးများသည် အများအားဖြင့် အပြစ်ကင်းစင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏အချို့သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ အတင်းအကြပ် တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည်။

'ဒီလိုမျိုး နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်ခွင့်မပြုဘူး။' ဒါက သူမရဲ့ခေါင်းထဲက အတွေးပဲ။ သူမ၏မိဘများ သေဆုံးသောအခါ သူမသည် အားနည်းခဲ့ပြီး ယခု ဒေမီယန်အား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သောအခါ သူမသည် အားနည်းခဲ့သည်။

မည်မျှကြာကြာကြာသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူကိုပြီးမြောက်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ သူမဂရုမစိုက်ပါ၊ သူမအလိုရှိသည်မှာ အားသာချက်သာဖြစ်သည်။ သူမ၏မျိုးရိုးသည် ဤခံစားချက်ကို နှစ်သက်သည်။ သူသည် သူမ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပို၍ပင် လှုံ့ဆော်ပေးပြီး သူမ၏အခြေခံအကျဆုံးသော တိရစ္ဆာန်ဗီဇသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ သတ်ရန်၊ စားရန်နှင့် တိုးတက်ရန်။

ဤသည်ကား ဇာရာ မည်သို့ ပြုမူခဲ့သည်ကို ဖော်ပြခြင်းပင်။ သူမသည် ဘယ်သောအခါမျှ အသုံးမဝင်တော့မည်ကို စိုးရွံ့သောကြောင့် အစိမ်းသက်သက်နည်းဖြင့် အားကောင်းလာစေရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်လလုံး စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဇာရာ၏ မျှော်လင့်ချက်တို့သည် အောင်မြင်ခဲ့လေသည်။ သူမ၏ အမဲလိုက်နေစဉ်၌ပင် ဒေမီယန်နှင့် သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုသည် ဘာမျှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသော်လည်း သူသည် လုံးဝ အဆင်ပြေကြောင်း သူမ သိရှိနိုင်ခဲ့သည်။

အခြားအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ ဇာရာသည် သူ့ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် တောင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားလိုက်သည်။

ဒေမီယန် နိုးလာသောအခါ သူဘယ်ရောက်နေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူ၏စိတ်သည် ရှုပ်ထွေးနေသော မှတ်ဉာဏ်များဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူသည် သူ၏အခြေအနေကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးကြီးနှင့် တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဝေးဝေးနေခဲ့သည်။

ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူကောင်းကောင်းမမှတ်မိသော်လည်း သူမှတ်မိသော မြင်ကွင်းများသည် သူ့ကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသကဲ့သို့ ဗလာကျင်းမှုထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်ကို သူပြန်အမှတ်ရခဲ့သည်၊ သူ၏မာနကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ရသော ရုန်းကန်မှုကို သူမှတ်မိသည်၊ သို့သော် အခြားအရာအားလုံးသည် ဝေဝါးနေသည်။

သူမြင်ခဲ့သော ခမ်းနားသောမြစ်၏ မှိန်ဖျော့သော အမှတ်တရများရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို သူမည်သို့မေ့နိုင်မည်နည်း။ သူ၏မှုန်ဝါးသော အမှတ်ရမှုဖြင့်ပင် သူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့ဩနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမှတ်မိသော နောက်ဆုံးအရာသည် လျှပ်တစ်ပြက်သာဖြစ်သော်လည်း သူသည် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ခံစားရခြင်းကို သူ မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် လူတစ်ဦး၏ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။ ထိုလူ၏အသွင်အပြင်ကို သူ မဖော်ထုတ်နိုင်သော်လည်း သူပြောသော စကားများကို ကြားခဲ့သည်။ 'အာကာသ-အချိန်မြစ်။'

ဒေမီယန်ဘေးတွင် ရို့စ်သည် အလားတူအခြေအနေကို ဖြတ်သန်းနေသည်။ သူမသည် သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နားမလည်နိုင်သော မြင်ကွင်းများကို မှတ်မိပြီး ရွှေရောင်ပင်လယ်များကို မှတ်မိသော်လည်း ထိုပင်လယ်အတွင်း သူမမြင်ခဲ့သော ရူပါရုံများသည် ဝေဝါးပြီး အများအားဖြင့် သူမကို ရှောင်ဖယ်ခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတိပြုမိသောအခါ ချက်ချင်း ပွေ့ဖက်လိုက်ကြသည်။ ရို့စ်သည် ဒေမီယန်ကို နောက်နေ့တွင် သေတော့မည့်သူကဲ့သို့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားပြီး ဒေမီယန်လည်း ပိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့၏အတွေ့အကြုံများသည် သိသိသာသာ ကွဲပြားသော်လည်း သူတို့အတွက် တူညီစွာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် တစ်ဦး၏လက်မောင်းများတွင် နှစ်သိမ့်မှုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့အပေါ် ကြီးမားသော အမည်းရောင်အရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့အား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျစေခဲ့သည်။ ဇာရာသည် ဒေမီယန်ကို မည်မျှတင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိထားသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် လည်ပင်းညှစ်သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာကို အဆက်မပြတ် လျှာဖြင့်လျက်နေခဲ့သည်။ အနီးကပ်ကြည့်ရှုပါက သူ၏အမွေးများတွင် စွန်းထင်းနေသော မျက်ရည်များကို မြင်နိုင်သည်။

ထိုသုံးဦးသည် နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရခြင်းကို ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ရောက်ရှိကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အလှည့်အပြောင်းများအားလုံးပြီးနောက် သူတို့သည် အနားယူရန် အလွန်အမင်းလိုအပ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် သူတို့၏အတွေ့အကြုံများမှ မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် သူတို့၏အခြေအနေများကို စစ်ဆေးခြင်းမပြုခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ကြိုတင်သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာသည် ရှုပ်ထွေးပြီး အနည်းငယ် စိတ်ထိခိုက်စရာဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အလွန်အမင်း အတွေးအမြင်များနှင့် နားလည်မှုများ ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့စူးစမ်းလေ့လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့သိခဲ့ကြသည်။

သူတို့အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏အခြေအနေကို စစ်ဆေးခြင်းသည် အကျိုးမရှိပေ။ ထိုနေရာတွင် ပြောင်းလဲမှုများ သို့မဟုတ် ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုများကို မြင်ခြင်းသည် သူတို့၏လေ့ကျင့်လိုသောဆန္ဒကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း နောက်ဆုံးရက်များသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ထိုသုံးဦးသည် အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို သူတို့အား ပိုမိုအကျိုးကျေးဇူးများ ပေးခဲ့သော ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ရပ်တည်နေကြသည်။

သူသည် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းတို့၏ ရောနှောမှုဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် လေးစားမှုပြသရန် ဦးညွှတ်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ဝင်ရောက်ခွင့်မရမီ ပေးအပ်ခဲ့သော တံဆိပ်များသည် အာကာသလှုပ်ရှားမှု၏အလင်းရောင်သည် သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းကာ သူတို့လာခဲ့သော တိုက်ကြီးသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးသောအခါ တုန်ခါလာခဲ့သည်။