အခန်း (၈၁)

ဗွီမ်…

ဒေမီယန်သည် သူ၏ခြေထောက်များသည် ပြားချပ်သောမြေကို တစ်ဖန်ထိမိသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းလည်းမရှိ၊ သတိဝီရိယလည်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သူရရှိနေသော အာရုံခံအချက်အလက်များကြောင့် လုံးဝလွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသည်။

သူ၏အရေပြားရှိ ချွေးပေါက်တိုင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အာရုံကြောတိုင်း၊ မာနာစက်ဝန်း၏ သွေးကြောများပင်လျှင် ဒေမီယန်သည် သူဖော်ပြနိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မြေပြင်မှ အလိုအလျောက် မြှောက်တင်ခံရသောအခါ မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းသော အပြာရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း သူသည် အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြယ်ရောင်။

ဤသည်မှာ ကြယ်များမရှိသောကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း သူလွတ်သွားခဲ့သော ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ သူသည် နေ၏အပူနှင့် လ၏အအေးကိုသာ ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ထိုအရာများသည်ပင် မပြည့်စုံသော နက္ခတ်များဖြစ်သောကြောင့် မှိန်ဖျော့နေခဲ့သည်။

ယခု သူသည် အမှန်တကယ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ၏အနီးအနားရှိ ကြယ်နှင့် နက္ခတ်တိုင်းနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် အတန်းအစားကို ကြယ်မာစတာ သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုအစား နက္ခတ်ဟုခေါ်သည်ကို ယခုမှ နားလည်တော့သည်။

သူလက်ရှိရှိနေသော ဂြိုဟ်ပင်လျှင် ဤဆက်သွယ်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဒေမီယန်သည် သူခံစားနေရသော အာရုံခံစားမှုများ၏ လွန်ကဲမှုတွင် ပျော်မွေ့နေစဉ် ကျန်ကြယ်များအားလုံး၏ ပေါင်းစပ်မှုထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု စတင်ဖွဲ့စည်းလာခဲ့သည်။ ဤဆက်သွယ်မှုက သူ့ကိုပေးရန် ကြိုးစားနေသော စွမ်းအင်၏ လှိုင်းထန်မှုသည် အခြားကြယ်များအားလုံး၏ စွမ်းအင်ကိုပင် ဖယ်ရှားပစ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူနှင့် အားအကောင်းဆုံး ဆက်နွယ်မှုရှိသော နက္ခတ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာဖြစ်သည်။ အိမ်မှ ၃ နှစ်ခွဲကြာ ဝေးကွာပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏တည်နေရာကို မယိမ်းယိုင်သော နားလည်မှုတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

စကြဝဠာအတိုင်းအတာအရ ကမ္ဘာသည် အေပီရွန်နှင့် နီးစပ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ အကွာအဝေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၌ မာနာမည်မျှ နည်းပါးသည်ကို ဒေမီယန် သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး အိမ်သို့ တယ်လီပို့ရန် စဉ်းစားမိခြင်းအတွက်ပင် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအတွေးသည် မိုက်မဲသောအတွေးမဟုတ်တော့ပေ။ ဒေမီယန်သည် ကမ္ဘာမြေနှင့် သူ၏ဆက်သွယ်မှုကို အသုံးပြုပါက ထိုနေရာသို့ ပြန်သွားရန် မာနာကုန်ကျစရိတ်သည် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားမည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဒေမီယန်သည် သူ၏ Stat Boost Potion ကို ထုတ်ယူကာ သောက်သုံးလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏အနှစ်သာရကို သူ၏ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုအခြေအနေသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုအခြေအနေသည် တုံ့ပြန်ချိန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု တိုးမြှင့်ရန်အတွက်သာ မဟုတ်သလို၊ တိုးမြှင့်ထားသော ကွန်ပျူတာစွမ်းအား၏ တိုင်းတာမှုတစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။

ဤအရာများသည် ထိုအခြေအနေ၏ အရန်လုပ်ဆောင်ချက်များဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မာနာမည်မျှ ထိန်းထားနိုင်သည်ကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိသည်။

ဒေမီယန်သည် သူ၏မာနာစွမ်းရည်ကို တိုးမြှင့်ပေးသော အခြားရှုထောင့်များစွာရှိသောကြောင့် အနည်းငယ်ကွဲပြားသော်လည်း သူသည် သူ့အတွက် အကျုံးဝင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဆေးရည်မှ တိုးမြှင့်မှုသည် သေးငယ်သော်လည်း သူသည် သူ့အတွက် အသုံးဝင်သောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒေမီယန်ကို ဝန်းရံထားသော ကြယ်ရောင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိန်ဖျော့သွားကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိပြုမိလာစေသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် သူ့ဘက်သို့ ဦးတည်နေသော မရေမတွက်နိုင်သော စူးစူးရှရှ အကြည့်များကို သတိပြုမိသွားသည်။

ရို့စ်နှင့် ဇာရာတို့သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ပါးစပ်များ အနည်းငယ် ဟနေလျက် သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ခရီးသွားခဲ့သောကြောင့် သူကောင်းမွန်စွာ ရှိနေကြောင်း သိကြသည်။ သူသည် နက္ခတ်ဖြစ်လာသောအခါ သူ၏အတန်းအစားပြောင်းလဲမှု၏ အကြောင်းအရာများကို သူတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။

အခြားတုံ့ပြန်မှုများသည် ပို၍ချဲ့ကားခဲ့သည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူ ၃၈ ဦးရှိပြီး ၉ ဦးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ပိတ်မိနေခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့အများစုသည် ကြောက်လန့်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျသော အသွင်အပြင်များဖြင့် မျက်နှာများ လွှမ်းခြုံထားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူတို့၏အမြတ်အစွန်းများအကြောင်း အလွန်မာနကြီးခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ပထမဆုံးမြင်ခဲ့သောအရာမှာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများတွင် တတိယအဆင့်၏အရှိန်အဝါရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဒေမီယန်တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။ သူ့ဘေးရှိ ရို့စ်တွင် ဤအရှိန်အဝါရှိပြီး အခြားနှစ်ဦးတွင်လည်း ရှိသည်။ သဘာဝအားဖြင့် သူတို့သည် အီသန်နှင့် မှောင်မိုက်သောမြင်းဖြစ်သည်။

အခြားသူအားလုံးကို လျစ်လျူရှုပြီး ဤနှစ်ဦးသည် ဒေမီယန်၏ဘက်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ "ဟားဟားဟား၊ မင်းက ငါ့ထက် အနည်းငယ်သာ သာနေသေးပုံရတယ် သူငယ်ချင်း" ဟု အီသန်က ဒေမီယန်ကို အားပါးတရ ပွေ့ဖက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒေမီယန်သည် အထူးသဖြင့် သူငယ်ချင်းများနှင့်ဆိုလျှင် ရှက်တတ်သူမဟုတ်သောကြောင့် သူလည်း ပြန်လည်ပွေ့ဖက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူ့လက်ကို အနည်းငယ် ပိုအားထည့်ထားခဲ့သည်။ ဤအရာကို ခံစားမိသော အီသန်သည်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူတို့ အပြည့်အဝ ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုသို့ မရောက်မီ ရို့စ်သည် ဒေမီယန်၏နောက်ကျောကို ရိုက်လိုက်သည်။

"ဝိုး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းရင်းနှီးတာပဲ။ ပိုပြီး ရင်းနှီးဖို့ စဉ်းစားဖူးလား"

တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ရှုရင်း ဒေမီယန်နှင့် အီသန်တို့ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူမဘာကိုဆိုလိုသည်ကို သူတို့သိသော်လည်း သူတို့မသိချင်ခဲ့ကြပေ။ အချင်းချင်း အမြန်တွန်းထုတ်ပြီးနောက် သူတို့၏နှုတ်ဆက်ခြင်းကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

မှောင်မိုက်သောမြင်းသည်လည်း သူတို့အား နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး သူတို့သည် ယခုမှသာ သူ့နာမည်ကို သိခဲ့ရသည်။ သူသည် မက်သယူး အီရီယယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏အေးစက်ပြီး ဝေးကွာသော အပြုအမူကြောင့် သူဘယ်ကလာသည်ကို သူတို့ မသိနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ဆက်ဆံခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့အားလုံးသည် တူညီသောအဆင့်ရှိသော အရည်အချင်းများနှင့် ပြိုင်ဘက်များဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် တွေ့ရှိခဲ့သော အရာများအကြောင်း သူတို့၏ဇာတ်လမ်းများကို မျှဝေရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ဒေမီယန်နှင့် ရို့စ်တို့သည် ပထမဆုံးပြောဆိုကြပြီး ဂေါ့ဒ်စပတ်တောင်နှင့် သူတို့တွေ့ရှိခဲ့သော အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းများအကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို ချန်လှပ်ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့သည် ဒုတိယအမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

အီသန်၏မျက်လုံးများသည် တောက်ပသွားသည်။ "မင်းတို့ ဂေါ့ဒ်စပတ်တောင်ကို အတော်အတန်အထိ ရောက်ခဲ့ကြတာလား။ ကောင်းလိုက်တာ"

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ အီသန်သည် ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းမပြုမီ လာဗာများပြည့်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ၃ လခန့်ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လေ့ကျင့်ပြီး သူ၏မီးထိန်းချုပ်မှုကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်က သူကို များစွာအာရုံမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ဒေမီယန်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သူ၏ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဤနေရာတွင် သူ၏ဇာတ်လမ်းသည် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလာခဲ့သည်။ သူသွားရာလမ်းတွင် သူတို့အား ရှောင်ရှားရန် ပြောကြားခဲ့သော လူရိုင်းမျိုးနွယ်များဖြစ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် သူသိခဲ့ရသော ကြီးမားသော အမျိုးသားအုပ်စုတစ်ခုနှင့် သူတွေ့ဆုံခဲ့သည်။

သို့သော် ကြွက်သားခေါင်းတစ်လုံးဖြစ်သော အီသန်သည် ဤအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြိုင်ဘက်များအဖြစ်သာ မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့၏အဖွဲ့ဝင်အချို့နှင့် လက်ရုံးချင်းယှဉ်ပြိုင်ကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲတွင် သူတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက် သူတို့သည် သူ့ကို သူတို့၏ရွာသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ထိုမှစ၍ သူသည် သူတို့၏ "ညီအစ်ကို" အဖြစ် ၃ လကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့နှင့်အတူ အမဲလိုက်ခြင်း၊ သူတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ သူတို့အား ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် သူတို့၏ထူးခြားသော ဆေးမင်ကြောင်အချို့ကိုပင် ထိုးနှံခဲ့ပြီး သူကို သူ၏မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ဒေမီယန်အား ပြသခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူ့ကို သူတို့၏ "ဖြတ်သန်းခြင်း၏ ထုံးတမ်း" ဟုခေါ်သော လူများ သူတို့၏ "ဖြတ်သန်းခြင်း၏ ထုံးတမ်း" ကို ပြုလုပ်ရန် နေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ သူကို ရှင်းလင်းခွင့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များနှင့် သူအမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် ရရှိခဲ့သော အရာများကို အသုံးပြုကာ တတိယအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

အီသန်၏ဇာတ်လမ်းသည် အတော်အတန် ငြိမ်သက်ခဲ့ပြီး ပြင်ပရှိသူများနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ဓလေ့ထုံးစံများကို ကိုင်စွဲထားသော ကျပန်းစစ်ပွဲမျိုးနွယ်တစ်ခုနှင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်လာခြင်းပင်။

နောက်တစ်ဦးမှာ မက်သယူးဖြစ်သော်လည်း သူဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူသည် မသေနိုင်သော သတ္တဝါများပြည့်နှက်နေသော မှောင်မိုက်သော ထူးဆန်းသောသစ်တောတစ်ခုထဲသို့ မည်သို့ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး သူကို ရှင်းလင်းကာ အမွေအနှစ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

အခြားသုံးဦး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် မက်သယူးထံမှ သူတို့ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုမီ မရှိခဲ့သော အနည်းငယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားနိုင်ခဲ့ပြီး ယခု သူတို့အတွက် ရှင်းပြချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

သူတို့စကားပြောနေစဉ် သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေသော်လည်း အခြားပါရမီရှင်အားလုံးသည် သူတို့၏သက်ဆိုင်ရာ နေအိမ်များသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။

နိုင်ငံအသီးသီး၏ခေါင်းဆောင်များသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး သူတို့လေးဦးသာ ကျယ်ပြန့်သောလွင်ပြင်တွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ထိုလေးဦးသည် လမ်းခွဲရန် လိုအပ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့ အစ်ကို။ မကြာခင်မှာ ငါ တိရစ္ဆာန်နယ်မြေကို လာလည်မယ်၊ ဒါကြောင့် အဲဒီမှာ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့" ဒေမီယန်က အီသန်ကို လက်သီးချင်းတိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

အီသန်သည် လက်သီးချင်းတိုက်ခြင်း၏ အယူအဆကို ကောင်းစွာမသိသော်လည်း လိုက်လုပ်ခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီ။ မင်း အလျင်စလိုလုပ်စရာ မလိုဘူး။ မင်းရဲ့တင်ပါးကို ရိုက်နှက်ခံရဖို့ အလျင်စလိုလုပ်လာရင် ရှက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်။"

နောက်ထပ် စကားများပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။ မက်သယူးလည်း သူလာခဲ့သည့်နေရာသို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ လွင်ပြင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူများမှာ ဒေမီယန် ရို့စ်နှင့် ဇာရာတို့သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ယောက္ခမကို တွေ့ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?" ရို့စ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဒေမီယန်၏မျက်နှာသည် စက္ကူဖြူတစ်ရွက်ထက် ပို၍ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမဘက်သို့ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ခေါင်းကို လှည့်လိုက်သည်။ "ဆောရီး ငါ မင်းပြောတာကို သေချာမကြားလိုက်ဘူးထင်တယ်။ မင်း အခုပြောတာကို ထပ်ပြောနိုင်မလား"

ရို့စ်သည် မိုက်မဲစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ယောက္ခမပေါ့ကွယ်။ ဘာလဲ။ မင်းက အဒယ်လိုင်ယာ အင်ပါယာရဲ့ မင်းသမီးနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆက်ဆံရေးမျိုးပဲ ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ဟား...ဟားဟား..."

ဒေမီယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူပြေးထွက်သွားတော့သည်။ "မင်း ငါ့ကို မဖမ်းနိုင်ရင် ငါ လက်ထပ်စရာ မလိုဘူး။ ဟားဟားဟား"

ရို့စ်၏မျက်နှာသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ နီရဲနေခဲ့သည်။ 'မင်း ငါ့ကို ဒီလောက် လက်ထပ်ချင်စိတ်မရှိရင် ဘာလို့ မပြောတာလဲ' ထို့နောက် သူမသည် သူ့နောက်သို့ အပြေးလိုက်သွားလိုက်သည်။

ဘာဖြစ်သွားသည်ကို ရှုပ်ထွေးနေသော ဇာရာတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုနှစ်ဦးသည် ကစားနေကြသည်ဟူသော အတွေးဖြင့် ဇာရာသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ သူတို့နောက်သို့ ပြေးလိုက်ခဲ့သည်။ "ငါ့ကို စောင့်"

ဒေမီယန်သည် ရှေ့တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏အပြင်ပန်းနှင့်မတူဘဲ သူ၏စိတ်သည် ငြိမ်သက်နေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ရို့စ်နှင့်အတူနေရန် သဘောတူခြင်းသည် သူတို့လက်ထပ်မည်ဟု အာမခံခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူသိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ဤကမ္ဘာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ချိန်းတွေ့သည့် ယဉ်ကျေးမှုသည် ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုမရှိကြောင်းနှင့် လူအများစုသည် သူတို့၏တစ်သက်တာတွင် လက်တွဲဖော်တစ်ဦးသာ ရှိကြမည်ကို သူနားလည်ခဲ့သည်၊ ဟာရမ်တစ်ခုရှိမှသာ မဟုတ်ပေ။

အစပိုင်းတွင် သူသည် လက်ထပ်ရန် စဉ်းစားမိသောအခါ တုံ့ဆိုင်းခဲ့သည်။ သူသည် ငယ်ရွယ်ပြီး သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံး ရှေ့တွင် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏တုံ့ဆိုင်းမှုသည် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် အထူးသဖြင့် ဒေမီယန်သည် ဟာရမ်တစ်ခုကို စဉ်းစားလာသောအခါ အမွေအနှစ်သင်္ချိုင်းအစမ်းခံပြီးနောက် မှန်ကန်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လျှင်ပင် သူသည် အချိန်ကုန်ဆုံးသည်အထိ အတူနေရန် ကတိတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာမြေကဲ့သို့သော တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများ၊ အခွန်များ သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်မပြုမီ သဘောတူညီချက်များ မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် လက်ရှိတွင် ချိန်းတွေ့နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ရိုးသားမှုကို ပြသရန်အတွက်ပင် သူမ၏စေ့စပ်သူဖြစ်လာရန် လိုအပ်သည်။

ဒေမီယန်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ရို့စ်ကို လိုက်မီစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ စကားမပြောမီ သူက သူမကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

"ဒါဆို မင်း ငါ့ရဲ့အနာဂတ်ယောက္ခမအကြောင်း ငါ့ကို မပြောတော့ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက မင်းရဲ့ခင်ပွန်းကို ဒီအစည်းအဝေးကို မျက်စိမှိတ်ပြီး သွားခိုင်းတော့မှာလား"

ရို့စ် မျက်နှာနီရဲသွားသော်လည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ဝါကျ၏နောက်ပိုင်းတွင် လှောင်ပြောင်နေသော်လည်း ကျန်အရာအားလုံးကို သူလက်ခံခဲ့ကြောင်း သူမ သိနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရို့စ်သည် ထိုသုံးဦးသည် အော်ရိုရာသို့ သွားရာလမ်းတွင် သူမ၏ဖခင်၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးအကြောင်း အတော်အတန်တိုတောင်းသော အကျဉ်းချုပ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။