ပြည်ကိုးပြည် ခရိုင်တိုက်ကြီး

မျိုးနွယ်စုပေါင်းများစွာ ထည်ဝါစွာ ရပ်တည်ပြီး သတ္တဝါအမြောက်အမြား ရှင်သန်ကြီးထွားနေသော ပြည်ကိုးခရိုင်တိုက်ကြီးသည် မိုင်ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြောပြီး သမုဒ္ဒရာများက ၈၀% အထိ ကြီးမားစွာ ဖုံးလွှမ်းထားကာ ၂၀% သာ မြေအဖြစ် ကျန်ရှိသည်။

အဝေးကောင်းကင်မှ ကြည့်လျှင် အပြာရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောစပ်ထားသော ကြီးမားသည့် ရေလုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူညီပြီး အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု၏ မှတ်တမ်းများအရ ဤနယ်မြေကို ဟွာရုံနယ်မြေဟု သိကြသည်။

နှစ်ဘီလီယံပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ရှေးဟောင်းအတိတ်ကာလကြောင့် တိကျသော သက်တမ်းကို မသေချာပေ။

မြေသည် ကျယ်ပြောသော နယ်မြေကိုးခုဖြစ်သော ချင်ကျိုး, ကျင်ကျိုး, ယန်ကျိုး, ပင်ကျိုး, ဆွမ်းကျိုး, ယွမ်ကျိုး, ဟွာကျိုး, ယိုကျိုး, နှင့် ကျိကျိုးဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

တစ်ခရိုင်စီသည် မရေမတွက်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပြီး မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သာမန်လူများပင် တစ်သက်တာလုံးတွင် တစ်ခရိုင်ကို ဖြတ်သန်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ကျင်ကျိုးမြေ၏ တောင်ဘက်တွင် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော ကျွန်းပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ရှိသည်။ အကြီးများသည် ခရိုင်တစ်ဝက်ခန့်ရှိပြီး အသေးများသည် မိုင်တစ်ရာသာ ကျယ်ဝန်းကာ မိုင်ဆယ်ဂဏန်းအကျယ်ရှိသော ကျွန်းငယ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားသည်။

ဤဒေသသည် ပြည်ကိုးခရိုင်တိုက်ကြီး၏ အပြင်ပိုင်းဒေသဖြစ်သည်။ ပင်လယ်နှင့် နီးသောကြောင့် ရေအရင်းအမြစ်များ ကြွယ်ဝပြီး ပင်လယ်အတွင်းပိုင်းရှိ ကျွန်းများတွင်နေထိုင်သော သာမန်လူများသည် ငါးဖမ်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြသည်။

အပြင်ပင်လယ်အပြင်ဘက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးသားရဲများ နေထိုင်သည်ဟု အဘိုးအိုတံငါသည်များ ပြောဆိုသည်ကို သူ တစ်ချိန်က ကြားဖူးသည်။

သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ လူသားများကို စားသုံးသည့် ဖြစ်ရပ်များ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ မီတာဆယ်ဂဏန်းအရှည်ရှိသော ငါးမန်းများနှင့် တောင်ငယ်အရွယ်ရှိသော လိပ်ကြီးများလည်း ပါဝင်သော်လည်း ဤပုံပြင်များသည် အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေ။

ထိုအချိန်မှစ၍ တံငါသည်များသည် ပင်လယ်အတွင်းပိုင်းမှ မိုင်တစ်ရာအတွင်း၌သာ နေထိုင်ရဲကြပြီး ငါးဖမ်းခြင်းနှင့် ရေလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြသည်။

တောင်ပိုင်းပင်လယ်ကျွန်းများနှင့် ကုန်းမကြီး၏ ကျယ်ပြောသော နယ်မြေပြင်ပတွင် ပင်လယ်နတ်ဆိုးများ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့သော အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုများကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။

ချင်ကျိုးသည် ပြည်ကိုးခရိုင်တိုက်ကြီး၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး မြောက်ဘက်တွင် ကျိကျိုးနှင့် တောင်ဘက်တွင် ကျင်ကျိုးတို့နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်လျက်ရှိသည်။

ချင်ကျိုးနှင့် ကျိကျိုး၏ အနောက်ဘက်ဒေသများတွင် အင်အားကြီးမားသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် နေထိုင်ကြပြီး တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များစွာပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြောသည့် ရှေးဦးသစ်တောကြီးတစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြကာ မီတာရာနှင့်ချီသော အမြင့်ရှိသည့် ကြီးမားသည့်သစ်ပင်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ဤနေရာတွင် ပေါက်ဖွားရှင်သန်ကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်သစ်ပင်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများနှင့် သတ္တုသတ္တုရိုင်းများကို စားသုံးကြသည်။ ထိုနေရာသည် လူသားများ ခြေချခဲသော တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု စတင်မွေးဖွားကတည်းက နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ပေါက်ဖွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် လူသားများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုရှည်လျားသော သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ရှည်လျားသော သက်တမ်းနှင့် သူတို့၏ ခိုင်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာများသည် သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ အနှစ်သက်ဆုံးသော သားသမီးများ ဖြစ်စေသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အံ့မခန်းမွေးရာပါ စွမ်းရည်များသည် လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ အမြဲတမ်းအားကျစရာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ တိုးတက်မှုတွင် အခက်အခဲများသည် လူသားများထက် များစွာကြီးမားသည်။

အဆင့်နိမ့် သားရဲများ၏ ဉာဏ်ရည်သည် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ဉာဏ်ရည်နှင့် ဆင်တူသည်။ တတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် အထက်သာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှု သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်။

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကြာအောင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကြီးမားမှုသည် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားကို သိမ်မွေ့စွာ ကျော်လွန်ခဲ့သည်။

ပြည်ကိုးခရိုင်တိုက်ကြီးသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ဖျက်ဆီးမှုများကြောင့် မကြာခဏ ဒုက္ခရောက်ရပြီး သားရဲလှိုင်းများသည် မကြာခဏ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိကာ တစ်ခုစီတိုင်းသည် လူသားကျင့်ကြံသူများအတွက် အသက်နှင့်သေခြင်းကြား စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လူသားနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများသည် ရှေးပဝေသဏီကတည်းက သဘာဝရန်သူများဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ကျင်ကျိုး၏ တောင်ဘက်နှင့် ယန်ကျိုးနှင့် ပင်ကျိုး၏ အရှေ့ဘက်တွင် ပို၍ပင် အင်အားကြီးမားသော ပင်လယ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု နေထိုင်သော ကျယ်ပြောသော ပင်လယ်ပြင်ဒေသရှိသည်။ ကုန်းမြေရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် ပင်လယ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အကိုင်းအခက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု မွေးဖွားခြင်းမပြုမီ နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက ပင်လယ်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် ကုန်းမြေတွင် နေထိုင်ရန် ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲတိုးတက်ပြီးနောက် ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသော ပင်လယ်သတ္တဝါများသည် ကုန်းမြေတွင် ရှင်သန်ရန် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်လာပြီး မတူညီသော မွေးရာပါ အရည်အချင်းများရှိသော ထူးဆန်းပြီး ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများစွာကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ် ပြည်ကိုးခရိုင်တိုက်ကြီးသည် လူသားနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့၏ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာမြင့်သော စစ်ပွဲများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားကြီးမားသော သတ္တဝါများ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နေထိုင်ရန်နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယိုကျိုး၏ မြောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြောသော သဲကန္တာရများနှင့် မြက်ခင်းလွင်ပြင်များ တည်ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် ရိုင်းစိုင်းသော လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု နေထိုင်သည်။

သူတို့သည် လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များဖြစ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော ကိုယ်ခန္ဓာအရွယ်အစားများနှင့် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်များရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အတောင်နှစ်ဖက်ပါသော ခန္ဓာကိုယ်များ၊ လူသားခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နွားဦးခေါင်းများ ပါရှိခြင်း၊ လူသားနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံး၏ လက္ခဏာများ ပါဝင်ခြင်း၊ ထူးခြားသော အရည်အချင်းများ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု၏ မြေတွင် မီးနှင့် သတ္တုဂုဏ်သတ္တိရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ကြွယ်ဝသောကြောင့် မီးနှင့် သတ္တုဂုဏ်သတ္တိရှိသော ကျင့်ကြံသူများအတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ချင်ကျိုး၊ ကျိကျိုးနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ မြေများသည် သစ်သား၊ သတ္တုနှင့် မြေဂုဏ်သတ္တိရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ကြွယ်ဝပြီး ကျင်ကျိုးနှင့် ယန်ကျိုးကဲ့သို့သော ဒေသများတွင် ရေဂုဏ်သတ္တိရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အများအပြားရှိသည်။

ပြည်ကိုးခရိုင်တိုက်ကြီးတွင် ယွမ်ကျိုးနှင့် ဆွမ်းကျိုးတို့သည် အကြီးဆုံးသော ခရိုင်နှစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ခုစီသည် ချင်ကျိုးနှင့် ကျိကျိုးနှစ်ခုပေါင်းသည်ထက်ပင် ပိုကြီးသည်။

ယွမ်ကျိုးနှင့် ဆွမ်းကျိုးတို့သည် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ အလယ်ပိုင်းဒေသများဖြစ်ပြီး နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာကြာမြင့်သော အမွေအနှစ်များကြောင့် ဤခရိုင်နှစ်ခုသည် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ ဗဟိုချက်တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။ စည်ပင်သာယာသော ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ကြွယ်ဝသော အရင်းအမြစ်များကြောင့် သူတို့တွင် ဂိုဏ်းမိသားစုများစွာရှိပြီး ကျင့်ကြံသူများအတွက် နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်စုသည် ဆက်လက်၍ အင်အားကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ခရိုင်ခုနစ်ခု၏ အရင်းအမြစ်များသည် လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ ပေါက်ဖွားမှုအတွက် မလုံလောက်တော့ပေ။

ချင်ကျိုးနှင့် ကျိကျိုး၏ မြေများကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ လက်မှ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာအောင် တဖြည်းဖြည်း သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

သူတို့၏ ရှုပ်ထွေးသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များနှင့် မသိရသေးသော စိတ်ဝိညာဉ်သွေးကြောများ၊ သတ္တုသတ္တုရိုင်းများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးများစွာတို့ကြောင့် ရတနာများနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ရှာဖွေရန်လာရောက်သော စွန့်စားသူများစွာကို ဆွဲဆောင်ခဲ့ပြီး ဤမြေများသည် ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ စွန့်စားခန်းများနှင့် ရတနာရှာဖွေမှုများအတွက် အဓိကနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယနေ့အထိ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ လူဦးရေသည် သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီရှိပြီး ၉၉% မှာ သာမန်လူများဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မွေးဖွားလာရန် မလွယ်ကူပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ရှိသူများသာ ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ သာမန်လူများ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များထဲတွင် ဆယ်ထောင်တွင်မှ တစ်ဦးသာ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ဖြင့် မွေးဖွားလာနိုင်ပြီး အများစုမှာ အတွေ့ရအများဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်လေးခု သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ငါးခုကို ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ မရှိပါက တစ်သက်တာလုံးတွင် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ကျင့်ကြံသူများမှ မွေးဖွားလာသော ကလေးများသည် သာမန်လူများထက် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ပိုင်ဆိုင်ရန် အခွင့်အရေးပိုမိုမြင့်မားပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်များသည် ပိုမိုကောင်းမွန်လေ့ရှိသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်သုံးခု သို့မဟုတ် လေးခုရှိရန် အလားအလာနည်းသည်မဟုတ်ဘဲ သင့်လျော်သော ပြုစုပျိုးထောင်မှုဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းသည် မျှော်လင့်စရာဖြစ်လာသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်တစ်ခုတည်းရှိသူများအတွက် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းသည် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းမရှိပါက ရွှေအူတိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ သေချာသလောက်ဖြစ်ပြီး သန္ဓေစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလားအလာကောင်းများစွာရှိသည်။

လူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ် အရည်အသွေးသည် တာအိုလမ်းကြောင်း၏ အဆုံးအဖြတ်ပေးသော အချက်မဟုတ်သကဲ့သို့ ကျင့်ကြံသူ၏ နောက်ဆုံးကန့်သတ်ချက်ကိုလည်း မဆုံးဖြတ်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အနှစ်သက်ဆုံးသော သားများစွာသည် အချိန်မတိုင်မီ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းခုလတ်တွင် ပြိုလဲသွားကြပြီး ပျမ်းမျှအရည်အချင်းရှိသော ကျင့်ကြံသူများစွာသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားကာ လူသားများအကြား အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သိန်းပေါင်းများစွာက စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ငါးခုရှိသော လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးသည် နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း နတ်ဘုရားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သို့ တက်ရောက်ကာ အောင်မြင်စွာ တမလွန်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု ဒဏ္ဍာရီတွင်ဆိုထားသည်။ သူသည် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း အများအားဖြင့် မတွေ့ရသော၊ သို့သော် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းသည် မူလအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုးတက်မှုတစ်ခုစီတိုင်းတွင် အန္တရာယ်များနှင့် စမ်းသပ်မှုများစွာ ပါလာသည်။ အကျိုးဆက်များသည် အဆင့်ကျဆင်းခြင်းမှ နေရာတွင်ပင် သေဆုံးခြင်းအထိ ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ဤအရာသည် ကျင့်ကြံသူ၏ မသေမျိုးဖြစ်လိုသော တောင့်တမှုကို လျော့ပါးစေခြင်းမရှိပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အဆင့်များကို ချီစွမ်းအင်မြှင့်တင်ခြင်းအဆင့်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၊ ရွှေအူတိုင်အဆင့်၊ သန္ဓေစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

ချီစွမ်းအင်မြှင့်တင်ခြင်းအဆင့်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှစ်ခုစလုံးကို အဆင့်ကိုးဆင့်ခွဲခြားထားပြီး အဆင့်တစ်မှ သုံးသည် အစောပိုင်းအဆင့်၊ လေးမှ ခြောက်သည် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ ခုနစ်မှ ကိုးသည် နောက်ပိုင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ဖြစ်သည်။

ရွှေအူတိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အဆင့်များကို အစောပိုင်း၊ အလယ်အလတ်၊ နောက်ပိုင်းနှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ဟူ၍ တိုက်ရိုက်ခွဲခြားထားသည်။

ဟွာရုံကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံကြပြီး လူသားကျင့်ကြံသူများက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံကြသည်။

သာမန်လူများသည် အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် အသက်ရှင်ကြပြီး ရှစ်ဆယ်ကို အိုမင်းခြင်းဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ချီစွမ်းအင်မြှင့်တင်ခြင်းအဆင့်၏ သက်တမ်းသည် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်နှစ်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သည် နှစ်ရာ့ငါးဆယ်ကျော်နှစ်၊ ရွှေအူတိုင်အဆင့်သည် ငါးရာကျော်နှစ်၊ သန္ဓေစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သည် တစ်ထောင်နှစ်ရာခန့်နှစ်နှင့် နတ်ဘုရားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သည် သုံးထောင်ကျော်နှစ်ဖြစ်သည်။

ရွှေအူတိုင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းနိုင်ခြင်းနှင့် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်ခြင်းစွမ်းရည်များရှိပြီး အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ အဆင့်တွင် ပါဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

အင်အားအတွက် တောင့်တမှုသည် ပို၍နက်ရှိုင်းသော စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုနှင့် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုတို့၏ အဆင့်ခွဲခြားမှုသည် လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ အဆင့်ခွဲခြားမှုနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ပထမအဆင့်မှ ပဉ္စမအဆင့်အထိ သားရဲများလည်း အစောပိုင်း၊ အလယ်အလတ်နှင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်များအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။

ပထမအဆင့် သားရဲများသည် ချီစွမ်းအင်မြှင့်တင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ဒုတိယအဆင့်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိသူများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

တတိယအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဉာဏ်ပညာကို အပြည့်အဝ နိုးထလာပြီး ရွှေအူတိုင်အဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ စတုတ္ထအဆင့် နတ်ဆိုးသားရဲများသည် လူသားအသွင်ပြောင်းနိုင်ပြီး သန္ဓေစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တူညီသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များရှိသည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ နတ်ဘုရားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိသူများသည် လူသားများနှင့် များစွာကွာခြားမှုမရှိပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာက ကျိကျိုးနှင့် ချင်ကျိုးတို့သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေများဖြစ်ခဲ့သေးသည်။ လူသားနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့သည် နှစ်တစ်ရာကျော် စစ်ခင်းခဲ့ကြပြီး သန္ဓေစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျဆုံးခဲ့ကာ အောက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရေမတွက်နိုင်သော အရေအတွက် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိ သက်ကြီးနတ်ဆိုးများပင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ခံစားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ဤအရာသည် အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေ။

ထိုအချိန်မှစ၍ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုသည် ထိုခရိုင်နှစ်ခုကို ကြားခံနယ်မြေအဖြစ် ဆန္ဒအလျောက် လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ကျယ်ပြောသော နယ်မြေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချင်ကျိုးနှင့် ကျိကျိုး၏ နယ်မြေများသည် မကြီးမားပေ။ ဤခရိုင်နှစ်ခုသည် နတ်ဆိုးပြည်များအတွက် ရေတစ်စက်မျှသာဖြစ်ပြီး ပြောပလောက်အောင်ပင် မတန်ပေ။

နှစ်သောင်းနီးပါးကြာအောင် လူသားနှင့် နတ်ဆိုးများသည် အတော်အတန် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သားရဲလှိုင်းများသည် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားသော်လည်း အသေးစားဖြစ်ပြီး အများအားဖြင့် အောက်အဆင့် သားရဲများသည် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ နယ်စပ်များကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို သိသာထင်ရှားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာကြာအောင် လူသားနှင့် နတ်ဆိုးနှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းကာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်နှင့် မျိုးပွားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။