နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်း

အပေါ်ထပ်၏ လျှို့ဝှက်အခန်းတွင် လင်ထျန်မင်သည် တရားထိုင်ခုံပေါ်တွင် တည့်မတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ရက်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ချီပင်လယ်ဒန်ထျန်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အနည်းငယ်သာ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် တရားထိုင်ခြင်းကိုသာ အားကိုးပါက အနည်းငယ်သာ အကျိုးရလဒ် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ မလာမီ သူသည် မိသားစုကျေးဇူးပြုခန်းမမှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်အချို့ကို လဲလှယ်ခဲ့ပြီး သူ၏အဘိုးနှင့် ဖခင်တို့ပေးသော လင်ရှင်ဆေးများနှင့်အတူ သူ၌ ဆယ်လုံးအထိ ရှိပြီး အတော်အတန် များပြားသည်။

လင်ထျန်မင်သည် တစ်လလျှင် လင်ရှင်ဆေး တစ်လုံး သောက်သုံးရန် စီစဉ်ထားပြီး တစ်နှစ်တာအတွက် လုံလောက်မည်ဖြစ်သည်။ ကျန်အချိန်ကို ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် တရားထိုင်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် အစာရှောင်ဆေးပစ္စည်း အစုံအလင်ကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ဒြပ်စင်မီးပုလင်းနှင့် စတုလက္ခဏာဖိုကို ဆက်တိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒြပ်စင်မီးပုလင်းအတွင်းရှိ မြေမီးကို သူ၏အဘိုးသည် အကြီးအကဲဝူး၏ အကူအညီဖြင့် စုဆောင်းခဲ့ခြင်းပင်။

သူ၏အဘိုး၏ အဆိုအရ ဒြပ်စင်မီးပုလင်းသည် ပထမအဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပုလင်းဖြစ်ပြီး မီးအမျိုးမျိုး သို့မဟုတ် တန်ဖိုးရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ထည့်သွင်းရန် အထူးပြုလုပ်ထားသည်။

ချင်ဖုန်းမြို့တွင် မြေမီးမရှိသောကြောင့် ဆေးဖော်စပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ မီးကို စုဆောင်းသောအခါ အတော်အတန် အခက်အခဲရှိခဲ့သည်။

သူ၏အဘိုးသည် အရာအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စဉ်းစားပြီးဖြစ်ပုံရသည်။ သူကိုယ်တိုင် ပေါ့ဆခဲ့သည်။ မန္တန်တိုက်ပွဲတွင် ထိုသို့သော လစ်ဟင်းမှုသည် အလွန်အန္တရာယ်များနိုင်သည်—အမြဲသတိဝီရိယရှိရန် သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်တွင် အစာရှောင်ဆေး စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်ပစ္စည်းများ မနည်းလှဘဲ အစုံဆယ်စုံအထိ ရှိပြီး တစ်စုံလျှင် သုံးအုပ်စု ဖော်စပ်နိုင်သောကြောင့် စုစုပေါင်း အုပ်စုသုံးဆယ်ဖြစ်သည်။

စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်တွင် ပစ္စည်းဆယ်စုံသည် အစာရှောင်ဆေး သုံးဆယ့်ကိုးလုံး ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး အောင်မြင်နှုန်း ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်နှင့် တစ်အုပ်စုလျှင် ဆေးလုံး သုံးလုံးကျော်ဖြင့် သူ့အား ကျွမ်းကျင်သော ပထမအဆင့် အောက်တန်းစား ဆေးဖော်စပ်သူအဖြစ် အရည်အချင်းပြည့်မီစေခဲ့သည်။

အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ အရေးကြီးဆုံးသော အရာမှလွဲ၍။

ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အသက်ရှူခြင်းကို ချိန်ညှိပြီးနောက် ဒြပ်စင်မီးပုလင်းပေါ်တွင် မန္တန်များ ဆက်တိုက် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဒြပ်စင်မီးပုလင်းသည် ပုံးတစ်လုံးအရွယ်အစားအထိ ချဲ့ထွင်သွားပြီး နီရဲသော မီးတောက်များ စီးဆင်းထွက်လာကာ လျှို့ဝှက်အခန်းရှိ အပူချိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သူသည် စတုလက္ခဏာဖိုကို ဒြပ်စင်မီးပုလင်းပေါ်တွင် တင်ကာ ဖိုအတွင်းရှိ အပူချိန် ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ နာရီ၏လေးပုံတစ်ပုံကြာ ဖိုကို အပူပေးလိုက်သည်။

နာရီ၏လေးပုံတစ်ပုံတိုင်းတွင် ဆေးပင်တစ်မျိုးကို ဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်ပြီး ဖိုအဖုံးကို ပိတ်လိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးသည် တဖြည်းဖြည်း စိတ်ဝိညာဉ်အရည်အဖြစ် အရည်ပျော်သွားပြီး ဆေး၏ အနံ့သင်းသင်းလေးသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ကျွမ်းကျင်သော လက်ဖြင့် သူသည် အရောအနှောကို ဖြိုခွဲခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ ခွဲထုတ်ခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်သွင်းခြင်းနှင့် ဆေးရည်များအဖြစ် စုစည်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် ဆေး၏အနံ့သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာပြီး သူကို အနံ့ခံရုံဖြင့်ပင် ဗိုက်ဆာမှုကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်သည်။

ဖို၏အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အစာရှောင်ဆေး ငါးလုံးသည် အတွင်းတွင် လွင့်မြောနေသည်။ သူသည် အစာရှောင်ဆေး တစ်လုံးစီကို ထုတ်ယူကာ လှပသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်လေးများထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဆေးရည်များကို ကျောက်စိမ်းပုလင်းများတွင်သာ သိမ်းဆည်းနိုင်သည်။ ကျောက်စိမ်းပုလင်းများသည် သိပ်သည်းဆ ပိုမိုမြင့်မားပြီး အနည်းငယ်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပါဝင်သော်လည်း သာမန်ပုလင်းများသည် ဆေးလုံးများ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဆေးလုံး၏စွမ်းအင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏အတွင်းစွမ်းအားသည် ယိုစိမ့်ထွက်ကာ အမှိုက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

ချင်ဖုန်းမြို့သို့ မလာမီ သူသည် ဖော်စပ်မည့်ဆေးရည်များကို သိမ်းဆည်းရန် ကျောက်စိမ်းပုလင်း ရာနှင့်ချီ၍ အထူးပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဆေးဖော်စပ်သူတိုင်းသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းများစွာကို ပြင်ဆင်ကြသည်။ အဆင့်မြင့်ဆေးရည်များကို တစ်လုံးလျှင် ပုလင်းတစ်လုံးတွင် သိမ်းဆည်းသည်။

အစာရှောင်ဆေး တစ်အုပ်စုကို ဖော်စပ်ပြီး ဆေးလုံးငါးလုံး ရရှိပြီးနောက် သူသည် ကျန်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆေး နှစ်အုပ်စုကို ဆက်လက်ဖော်စပ်ခဲ့သည်။

လေးနာရီအကြာတွင် အစာရှောင်ဆေး သုံးအုပ်စုအတွက် ပစ္စည်းတစ်စုံကို လုံးဝ ဖော်စပ်ပြီးခဲ့သည်။

တစ်နေ့၏ တစ်ဝက်ကို အသုံးပြုကာ သူသည် အစာရှောင်ဆေး သုံးအုပ်စုကို နောက်ဆုံးတွင် ဖော်စပ်ပြီးခဲ့ပြီး တစ်အုပ်စုစီကြားတွင် နာရီ၏လေးပုံတစ်ပုံကြာ အသက်ရှူခြင်းကို ချိန်ညှိကာ အနားယူလိုက်သည်။

သူ သတိထား၍ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သုံးအုပ်စုတွင် နှစ်အုပ်စု အောင်မြင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်နှုန်းမှာ ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ်အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ပထမအုပ်စုတွင် ဆေးလုံးငါးလုံး၊ ဒုတိယအုပ်စုတွင် မအောင်မြင်ဘဲ တတိယအုပ်စုတွင် ဆေးလုံးခြောက်လုံး ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူရလဒ်ကြောင့် သူသည် အလွန်ကျေနပ်ခဲ့သည်။

အစာရှောင်ဆေးပစ္စည်း တစ်စုံကို ဖော်စပ်ပြီးနောက် သူ၏ချီပင်လယ်ဒန်ထျန်တွင် ကျန်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ တစ်ဝက်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် လေးတွင် အစာရှောင်ဆေး သုံးအုပ်စုကို ဖော်စပ်ခြင်းသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေပြီး သူကို ပြန်လည်ရရှိရန် တရားထိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အစာရှောင်ဆေး သုံးအုပ်စု၏ တစ်ဝက်အောက်သာ အချိန်ယူကာ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးစီးစေခဲ့ပြီး အောင်မြင်နှုန်းနှင့် ထုတ်လုပ်သော ဆေးလုံးအရေအတွက် နှစ်ခုစလုံး သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ အတတ်ပညာလေးပါးကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ရန် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၏ အရေးပါမှုကို ထင်ရှားစေသည်။

သူသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝကုန်ခန်းသွားသည်အထိ အစာရှောင်ဆေးများကို ဆက်လက်ဖော်စပ်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ညရောက်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် လင်းလက်သော လသည် ဆိုင်းလျက်ရှိကာ အိမ်အနည်းငယ်အတွင်းမှ ကလေးငယ်များ၏ ငိုသံများမှလွဲ၍ ချင်ဖုန်းမြို့သည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

တစ်နေ့လုံး အစာရှောင်ဆေးများ ဖော်စပ်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ကုန်ဆုံးစေပြီး ဆေးရည်ကိုးအုပ်စု ဖော်စပ်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း သုံးစုံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူ၏ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံသည် များစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ပထမအဆင့် အောက်တန်းစား အစာရှောင်ဆေးသည် ယခုအခါ ရာခိုင်နှုန်း ခုနစ်ဆယ်ကျော် အောင်မြင်နှုန်း တည်ငြိမ်သွားပြီး တစ်အုပ်စုလျှင် ဆေးလုံးငါးလုံးအောက် မနည်းဘဲ အများဆုံး ရှစ်လုံးအထိ ရရှိခဲ့သည်။

တစ်နေ့တာ၏ အမြတ်အစွန်းများကို စာရင်းချုပ်လိုက်သောအခါ သူ၌ စုစုပေါင်း အစာရှောင်ဆေး သုံးဆယ့်ရှစ်လုံးရှိပြီး သူတို့ကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်မျက်များနှင့် လဲလှယ်ပါက အနိမ့်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်မျက် သုံးဆယ့်ရှစ်လုံး တန်ဖိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။

ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးရှိသော စိမ်းလန်းသော ဝါးတောင်တွင် နေထိုင်သော လင်မိသားစုဝင်များအတွက် မိသားစုမှ ခွဲဝေပေးသော အရာများအပေါ် အခြေခံ၍ အနိမ့်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်မျက် သုံးဆယ့်ရှစ်လုံးကို စုဆောင်းရန် တစ်နှစ်လုံး ကြာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့် အောက်တန်းစားဆေးရည်များကို ဖော်စပ်ရုံဖြင့်ပင် ဤမျှ အမြတ်အစွန်းရနိုင်သောကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် ဆေးဖော်စပ်သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုသည် မည်မျှ အကျိုးအမြတ်များကြောင်း လင်ထျန်မင် မအံ့သဩဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ကျင့်ကြံမှုတွင် ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲကြပြီး ဆေးဖော်စပ်သူများသည် ဆေးရည်များ ဖော်စပ်ခြင်းဖြင့် အခြားကျင့်ကြံသူများအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်မျက်များနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို လျင်မြန်စွာ ရရှိနိုင်ပြီး သူတို့ကို သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုအတွက်နှင့် အခြားအရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန် အသုံးပြုကြသည်။

ဆေးဖော်စပ်သူတိုင်းတွင် ကျယ်ပြန့်သော ဆက်သွယ်မှုကွန်ယက်ရှိသောကြောင့် ကျင့်ကြံသူများစွာသည် သူတို့အား ကျေးဇူးတင်ရန် လွယ်ကူစေသည်။ ဆေးဖော်စပ်သူတစ်ဦးကို စော်ကားရန် အန္တရာယ်သည် အတော်အတန် ကြီးမားသည်။ သူတို့သည် ကျေးဇူးတင်သူများစွာ၏ ဒုက္ခကို ခံစားရနိုင်သောကြောင့် အဆင့်မြင့်ဆေးဖော်စပ်သူများကို အလွန်ရိုသေကြပြီး သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် စော်ကားရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

သူ၏အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် လင်ထျန်မင်သည် အစာရှောင်ဆေးများကို သူ၏သိမ်းဆည်းအိတ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းကာ ကျင့်ကြံမှု စတင်လိုက်သည်။

လင်ထျန်မင်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသည့်အခါတိုင်း သူ၏ကျင့်ကြံမှုက နှစ်ဆပို၍ ထိရောက်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားသည်။

ကုန်ဆုံးသွားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးနောက် သူ၏ခုနစ်ပင်လယ်ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် သိသာထင်ရှားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ အသုံးပြုပြီး ပြန်လည်သက်သာလာပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၏ အတတ်ပညာလေးပါးသည် ကျင့်ကြံသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အားကောင်းစေနိုင်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စုပုံလာသော တိုးတက်မှုသည် အတော်အတန် များပြားသည်။

အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ၏ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အကူအညီသည် သာမန်လူများ၏ စိတ်ကူးထက်ပင် လွန်ကဲသည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ပိုမိုအားကောင်းလေလေ၊ သူဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ဧရိယာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လေလေဖြစ်သည်။ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးတွင် လင်ထျန်မင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် မိုင်အတော်များများကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်ပြီး မြက်ပင်နှင့် သစ်ပင်တိုင်း၏ ဇီဝဖြစ်စဉ်များကိုပင် ထောက်လှမ်းနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ထူးခြားစွာ အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မွေးဖွားလာသော လင်ထျန်မင်၏ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးရှိ စွမ်းရည်များသည် ပို၍ပင် အားကောင်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါက သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ခြောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းရည်များနှင့် မယုတ်လျော့ပေ။

အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် တိုက်ပွဲတွင် အလွန်အရေးပါပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ အတတ်ပညာလေးပါးကို ကျွမ်းကျင်ခြင်း၊ နည်းစနစ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ခြင်းတို့တွင် အလွန်အရေးပါသည်။

သူနှင့်အတူ ပိုမိုများပြားပြီး အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် မှော်ရတနာများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း၊ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို ပိုမိုချောမွေ့စွာ ရွတ်ဆိုနိုင်ခြင်း၊ ရန်သူများကို စောစီးစွာ ထောက်လှမ်းနိုင်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အလုံးစုံစွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၏ အတတ်ပညာလေးပါးတွင် အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် လက်နက်ပြုပြင်ခြင်း၊ မန္တန်စာရွက်ရေးဆွဲခြင်းနှင့် ဖွဲ့စည်းခြင်းတို့တွင် အောင်မြင်နှုန်းနှင့် ထိရောက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ကျင့်ကြံရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များသည် အလွန်ရှားပါးပြီး ကျင့်ကြံနည်းများထက် သိသိသာသာ ပိုမိုခက်ခဲကာ ယူမ်ကျိုးနှင့် ဆွမ်းကျိုးကဲ့သို့သော လူသားမျိုးနွယ်၏ အလယ်ပိုင်းဒေသများတွင်သာ တွေ့ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု သက်တမ်း တစ်သောင်းနှစ်သာရှိပြီး အခြေခံအားနည်းသော ချင်ကျိုးနှင့် ကျိကျိုး၏ ဝေးလံခေါင်သီသော ပြည်နယ်များတွင် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ကျင့်ကြံရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များသည် အလွန်ရှားပါးပြီး အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော ရှေးခေတ်ကာလများတွင် ကောင်းကင်အဆင့် နည်းစနစ်များနှင့် ထူးဆန်းပြီး အဖိုးတန်သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များ မရှားပါးဘဲ ထူးချွန်ထက်မြက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ပေါ်ထွက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

နတ်ဘုံဆိုင်ရာ စာအုပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်ဟူသော ကောလာဟလများပင် ရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် အမှန်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ မှားယွင်းသည်ဖြစ်စေ မသိရပေ။

တိတ်ဆိတ်သော ညအချိန်တွင် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ချောမွေ့စွာနှင့် အဟန့်အတားမရှိ စီးဆင်းနေသည်။

သူ၏ဒန်ထျန်အတွင်းရှိ အနည်းငယ် တိုးပွားလာသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားပမာဏကို ကျေနပ်မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

သူသည် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ငါးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်လသာ ရှိသေးပြီး အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရန် အတော်အတန် ဝေးသေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်ထပ် မကျင့်ကြံတော့ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်နေ့လုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပြီးတွင် သူသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်ထျန်မင်သည် လျှို့ဝှက်အခန်းမှ ထွက်ကာ ဘေးဘက်အခန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။